Ο ποταμός είναι το υδάτινο ρεύμα που χαρακτηρίζεται από μια σχετική συνέχεια και σταθερότητα τροφοδοσίας και με τομή κοίτης γενικά αρκετά ομαλή. Συνήθως αντιδιαστέλλεται από τον χείμαρρο, που έχει πιο ανώμαλους και απότομους αντίστοιχους χαρακτήρες· δεν είναι, όμως, πάντοτε δυνατή μια σαφής διάκριση μεταξύ του

σημείο στο οποίο γεννιέται ένας ποταμός ονομάζεται πηγή. Ο μεγαλύτερος ποταμός του κόσμου είναι ο Αμαζόνιος.

Ένας ποταμός μπορεί επίσης να προέρχεται από κάποια λίμνη, από ένα φρέαρ, (υπόγειο πηγάδι) ή από την ένωση κάποιων χειμάρρων. Τα νερά του ποταμού συνεχίζουν μέχρι να καταλήξουν κάπου. Αν τα νερά του χύνονται σε μία λίμνη ή στη θάλασσα, το μέρος εκείνο στο οποίο τα νερά του ενώνονται με αυτά της λίμνης ή της θάλασσας ονομάζονται εκβολή και καμιά φορά χρησιμοποιούμε πληθυντικό, εκβολές. Αν τα νερά του ενώνονται με αυτά ενός άλλου ποταμού, το σημείο στο οποίο ενώνονται το ονομάζουμε συμβολή των δύο ποταμών και τον μικρότερο από τους δύο ποταμούς, παραπόταμο.

Τα ποτάμια και οι λίμνες στην Ελλάδα ρυπαίνονται από αστικά λύματα σε αρκετές περιοχές με μεγάλες και μεσαίου μεγέθους πόλεις.

Η ρύπανση ποταμών, λιμνών και υγροτόπων είναι επίσης αποτέλεσμα της εντατικής χρήσης λιπασμάτων (νιτρικά, αμμωνιακά και φωσφορικά άλατα) και φυτοφαρμάκων (ζιζανιοκτόνα, εντομοκτόνα), τα βιομηχανικά λύματα (από βιομηχανίες και εργοστάσια ζάχαρης, γαλακτοβιομηχανίες, κονσερβοποιίες κ.α.). Τα υγρά λύματα κτηνοτροφικών μονάδων είναι ένα ακόμη σοβαρό πρόβλημα ρύπανσης λιμνών και ποταμών. Κάδμιο, υδράργυρος, μόλυβδος, νικέλιο και χαλκός σε υψηλές συγκεντρώσεις έχουν ανιχνευθεί σε πολλούς ποταμούς και λίμνες. Επίσης, ρύπανση από τοξικές χημικές ουσίες και ουσίες με ενδοκρινικές ιδιότητες είναι ένα σημαντικό πρόβλημα ρύπανσης. Σημαντικός παράγοντας ρύπανσης είναι τα υγρά λύματα από εκπλύσεις αστικών και βιομηχανικών αποβλήτων (π.χ. χωματερές), ρύποι από πετρελαιοειδή και άλλες τοξικές ουσίες. Οι διασυνοριακοί ρύποι στην περίπτωση του Αξιού προέρχονται από τις βόρειες Βαλκανικές χώρες. Ο Αλιάκμονας και ο Αξιός δέχονται μεγάλες ποσότητες επεξεργασμένων και μη αποβλήτων από αρκετές πυκνοκατοικημένες περιοχές και βιομηχανικές εγκαταστάσεις. Ο Λουδίας, λόγω των αγροτικών αποβλήτων και των αποβλήτων από τις βιομηχανίες επεξεργασίας φρούτων και ζάχαρης είναι ένας από τους πλέον ρυπασμένους ποταμούς. Στην ανασκόπηση αυτή εξετάζονται τα σημαντικότερα προβλήματα ρύπανσης των ποταμών και λιμνών της Ελλάδας, καθώς και τα μέτρα που έχουν ληφθεί για να περιορισθεί η ρύπανση και η προστασία των ποτάμιων και λιμναίων οικοσυστημάτων.

Τι μπορούμε να κάνουμε για να μειώσουμε την ρύπανση των θαλασσών;

• Στην ευαισθητοποίηση σε θέματα θαλάσσιων απορριμμάτων μέσα από εκστρατείες ενημέρωσης σε θέματα περιβαλλοντικής διαχείρισης και με την ενεργοποίηση τοπικών φορέων.
• Στον εντοπισμό και –σε επόμενο στάδιο– στην απομάκρυνση των θαλάσσιων απορριμμάτων από τις παραλίες, τις βραχώδεις ακτές και τη θάλασσα
• Στη μακροπρόθεσμη στήριξη όσον αφορά τη διαχείριση των απορριμμάτων στις θάλασσες, με οδηγίες προς τις τοπικές αρχές και τους σχετικούς εμπλεκόμενους φορείς.

Από πού προέρχονται τα θαλάσσια απορρίμματα;

Περίπου το 80 % των σκουπιδιών που βρίσκονται στο θαλάσσιο περιβάλλον προέρχεται από δραστηριότητες που εκτελούνται στην ξηρά. Η πηγή των θαλάσσιων απορριμμάτων δεν περιορίζεται απαραίτητα στις ανθρώπινες δραστηριότητες κατά μήκος των ακτών. Ακόμη και αν ρίχνονται στην ξηρά, τα ποτάμια, η πλημμυρίδα και ο άνεμος μεταφέρουν τα απορρίμματα στη θάλασσα.

◊ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΑ FACTS◊

• Τον Ιανουάριο του 1992 όταν ένα πλοίο που ταξίδευε από το Χονγκ Κονγκ προς τις Η.Π.Α έχασε μέρος του εμπορεύματός του κατά τη διάρκεια μιας καταιγίδας, ένα από τα κοντέινερ που παρασύρθηκαν περιείχε 28.800 παιχνίδια, κάποια από τα οποία είχαν φθάσει στις ακτές τις Αυστραλίας και στην ανατολική ακτή των Η.Π.Α.

• Περίπου 10 εκατομμύρια τόνοι απορριμμάτων καταλήγουν στις θάλασσες και στους ωκεανούς του πλανήτη κάθε χρόνο. Παγκοσμίως, τουλάχιστον 1.000.000 πουλιά και 100.000 θαλάσσια θηλαστικά πεθαίνουν κάθε χρόνο από πλαστικά και άλλα σκουπίδια που καταλήγουν στο περιβάλλον.

• Παγκοσμίως τουλάχιστον 1.000.000 πουλιά και 100.000 θαλάσσια θηλαστικά πεθαίνουν κάθε χρόνο από πλαστικά και άλλα σκουπίδια που καταλήγουν στο περιβάλλον.

• Το πλαστικό που συγκεντρώνεται μέσα στις δεκαετίες έχει χρόνους αποδόμησης 450-1000 χρόνια και δεν διασπάτε ποτέ πλήρως.

  
  

• https://www.eea.europa.eu/el/simata-eop-2010/simata-2014/analytiki-proseggisi/aporrimmata-stis-thalassesmas

   

 Αγροτική ρύπανσηείναι ρύπανση που προκαλείται στα νερά από τις γεωργικές δραστηριότητες και αφορά τη ρύπανση από τα λιπάσματα που έχει σχέση με τον ευτροφισμό των νερών, καθώς και τη ρύπανση φυτοφαρμάκων. Η ρύπανση αυτή φτάνει στα επιφανειακά νερά μέσω της επιφανειακής απορροής με τα νερά της βροχής, ή με την επικοινωνία με τα υπόγεια νερά που εν τω μεταξύ έχουν ρυπανθεί από τη στράγγιση των νερών άρδευσης των αγρών .Η γεωργία είναι υπεύθυνη στο μεγαλύτερο βαθµό για την εξάντληση των υπόγειων νερών, µαζί µε το 70% της µόλυνσης. Αποτελεί και θύτη (ρυπαίνει) και θύµα (προβλήµατα από τη χρήση µολυσµένων νερών) ταυτόχρονα στη ρύπανση των υδατικών πόρων. Η αλόγιστη χρήση λιπασµάτων, φυτοφαρµάκων και τεχνολογικών µέσων έχει φέρει µεγάλη πίεση στα οικοσυστήµατα. Η αρνητική επίδραση της εντατικής γεωργίας αφορά και τα υδατικά οικοσυστήµατα, αφού αυτά αποτελούν την πηγή νερού, αλλά και τη δεξαµενή διοχέτευσης των παραπροϊόντων της γεωργικής χρήσης.

Οι κυριοτεροι ρυπαντεςτων υδατικών οικοσυστηµάτων ειναι κυριως :

∆ραστηριότητες: ∆ιατροφή ζώων, άρδευση, λίπανση, φυτοφάρµακα

Μηχανισµοί ρύπανσης: Απορροή και διήθηση, έκλυση νιτρικών, κακή υγειινή τροφίµων

Ρυπαντές: Ρ, Ν, µέταλλα, παθογόνοι µικροοργανισµοί, άλατα κτλ.

Μερικά προβλήµατα που φέρνει η κακή ποιότητα υδάτων είναι τα εξής:

1. Εκατοµµύρια άνθρωποι πεθαίνουν κάθε χρόνο από αρρώστιες µεταφερόµενες µε νερό

2. Κακή λειτουργία οικοσυστηµάτων και πτώση βιοποικιλότητας

3. Ρύπανση υδατικών οικοσυστηµάτων από δραστηριότητες στα χερσαία οικοσυστήµατα

4. Ρύπανση υπόγειων υδάτων

5. Παγκόσµια ρύπανση από έκλυση οργανικών και ανόργανων ρυπαντών

Μηχανισµοί σε πολύ αδρές γραµµές είναι οι ρυπαντές (που µπορεί να είναι βαρέα µέταλλα, αγρο-χηµικά, λιπάσµατα κτλ.) και ή περνάνε µέσα στο έδαφος ,όπου εκεί µε µια ακολουθία χηµικών διεργασιών είτε ενσωµατώνονται στο χερσαίο οικοσύστηµα, µε προσρόφηση στο έδαφος ή απορρόφηση από τα φυτά (και τότε ασχολείται η Ρύπανση Εδαφών) είτε εκπλένονται από το έδαφος προς τους υπόγειους υδροφορείς. Από εκεί περνάνε στα ποτάµια και τις λίµνες για να καταλήξουν στους ωκεανούς ή μέσω της επιφανειακής απορροής ή χειρότερα της εδαφικής διάβρωσης εισέρχονται κατευθείαν στα ποτάµια και τις λίµνες.

Προβλήµατα από ενέργειες γεωργικής χρήσης

Μηχανική καλλιέργεια:

Ιζηµατογένεση (ζηµιά φυσικά και χηµικά)

Λίπανση:

1. Απορροή φωσφορικών και αζωτούχων λιπασµάτων → ευτροφισµός

2. Έκπλυση νιτρικών

Οργανικά λιπάσµατα:

1. Ως παραπάνω. Επιπλέον,

2. Βαρέα µέταλλα, παθογόνοι µικροοργανισµοί

Φυτοφάρµακα:

1. ∆υσλειτουργία οικοσυστηµάτων

2. Τοξικότητα στην τροφική αλυσίδα του ανθρώπου

3. Έκπλυση στους υπόγειους υδροφορείς

4. Μεταφορά ρυπασµένων εδαφικών τεµαχιδίων µε τον αέρα

Είδη φυτοφαρμάκων:

1. Εντοµοκτόνα

2. Ζιζανιοκτόνα

3. Μυκητοκτόνα

4. Τρωκτικοκτόνα

5. Απολυµαντικά

6. Συνεργηστικά (χρησιµοποιούνται σε µίγµατα µε άλλες ουσίες, των οποίων αυξάνουν την τοξική ενεργότητα )

Άρδευση:

1. Απορροή ή έκπλυση αλάτων

2. Έκπλυση θρεπτικών ή αλάτων στους υπόγειους υδροφορείς

Αλλαγή χρήσης γης:

1. ∆ιάβρωση

2. Ιζηµατογένεση

3. Αλλαγή υδρολογικού κύκλου

4. Ενόχληση (ίσως και εξαφάνιση) ειδών ψαριών, ζώων ή φυτών

Σε όλα αυτά πρέπει να προστεθεί και το πρόβληµα µε την ανθρώπινη υγεία.

Επιπτώσεις στην Οικολογία και την ποιότητα νερών ειναι η μόλυνση των αγροτικών προϊόντων από αγρο-χηµικά ,το μεγάλο τυρβώδες σε πολλά ποτάµια ,οι μεγάλες ποσότητες φυτοφαρµάκων στα επιφανειακά νερά ,οι μεγάλες ποσότητες φυτοφαρµάκων σε αέρα, τρόφιµα και µητρικό γάλα ,η μείωση γονιµότητας ,η ανθρωπογενής επίδραση στο κλίµα ,ο κίνδυνος εξαφάνισης πληθυσµών φυτικών και ζωικών οργανισµών και η καταστροφή εµπορικής αλιείας.

Η κακή διαχείριση γεωργικών πόρων είναι το σηµαντικότερο πρόβληµα

* Αύξηση αρδευόµενων εκτάσεων (υπεράντληση).

* Κακή µηχανική αρδεύσεων.

* Άνοδος στάθµης υπόγειου νερού .

* Εντατική µονοκαλλιέργεια και εντατική χρήση φυτοφαρµάκων.

* Αύξηση αλάτωσης, που οδηγεί στην αύξηση της αλάτωσης ποταµών.

* Υπόγεια απορροή ανόργανων µορφών στοιχείων και φυτοφαρµάκων στα ποτάµια

* Εντατική χρήση λιπασµάτων

ΠΕΤΡΕΛΑΙΟΚΗΛΙΔΕΣ ΩΣ ΠΑΡΑΓΟΝΤΑΣ ΜΟΛΥΝΣΗΣ ΤΩΝ ΘΑΛΑΣΣΩΝ

Ποσότητες πετρελαίου που λόγω ατυχήματος ή ανθρώπινης αμέλειας διαρρέουν και εξαπλώνονται στην επιφάνεια της θάλασσας αποτελούν μία από τις σοβαρότερες αιτίες ρύπανσης και καταστροφής της χλωρίδας και της πανίδας στην έκταση που καταλαμβάνουν. Πετρελαιοκηλίδες μπορούν να προκληθούν από ατυχήματα σε πετρελαιοφόρα δεξαμενόπλοια, από τον παράνομο καθαρισμό των δεξαμενών καυσίμου των πλοίων στην ανοιχτή θάλασσα. 

Το πετρέλαιο περιέχουν βαρέα μέταλλα όπως χαλκό, υδράργυρο, χρώμιο κλπ τα οποία μπορούν να περάσουν σε όλα τα επίπεδα της τροφικής αλυσίδας ενός θαλάσσιου οικοσυστήματος και να το διαταράξουν. Επιπρόσθετα, οι πετρελαιοκηλίδες διακόπτουν την άμεση επαφή του νερού με τον ατμοσφαιρικό αέρα και δεσμεύουν μέρος του ηλιακού φωτός. Αυτό έχει ως συνέπεια όχι μόνο να εμποδίζεται ο κύκλος του νερού , και συνεπώς να μην ανακυκλώνεται το νερό, αλλά και να μολύνεται το ήδη υπάρχον νερό. Σαν να μην έφταναν αυτά, είναι γεγονός ότι πετρέλαια και ορυκτέλαια από δεξαμενόπλοια και διυλιστήρια δηλητηριάζουν τα παρυδάτια πτηνά, ενώ οι πετρελαιοκηλίδες διακόπτουν την άμεση επαφή του νερού με τον ατμοσφαιρικό αέρα και δεσμεύουν μέρος του ηλιακού φωτός.

Μερικές από τις μεγαλύτερες οικολογικές καταστροφές στον πλανήτη και δε σε θαλάσσιο περιβάλλον, έχουν προκληθεί από τα ναυάγια δεξαμενοπλοίων. Το τρίτο μεγαλύτερο ναυάγιο πετρελαιφόρου έως τώρα σημειώθηκε το 1980, στον κόλπο της Πύλου όταν βυθίστηκε το ελληνικής ιδιοκτησίας Irenes Serenade. Υστερα από μια τρομερή έκρηξη που προκλήθηκε από σπινθήρα κατά τον ανεφοδιασμό του πλοίου, το πετρέλαιο που μετέφερε, συνολικού όγκου 102.600 τόνων, άρχισε να διαρρέει στη θάλασσα. Πέρα από την απώλεια δύο μελών του πληρώματος, τις ζημιές που προκλήθηκαν στο λιμάνι της Πύλου και τη νήσο Σφακτηρία, η ρύπανση από το πετρέλαιο που μετέφερε το Irenes Serenade έφτασε σε απόσταση έως και 100 χιλιομέτρων από το σημείο του ναυαγίου.

• ΠΕΤΡΕΛΑΙΟΚΗΛΙΔΕΣ ΩΣ ΠΑΡΑΓΟΝΤΑΣ ΜΟΛΥΝΣΗΣ ΤΩΝ ΘΑΛΑΣΣΩΝ

Ποσότητες πετρελαίου που λόγω ατυχήματος ή ανθρώπινης αμέλειας διαρρέουν και εξαπλώνονται στην επιφάνεια της θάλασσας αποτελούν μία από τις σοβαρότερες αιτίες ρύπανσης και καταστροφής της χλωρίδας και της πανίδας στην έκταση που καταλαμβάνουν. Πετρελαιοκηλίδες μπορούν να προκληθούν από ατυχήματα σε πετρελαιοφόρα δεξαμενόπλοια, από τον παράνομο καθαρισμό των δεξαμενών καυσίμου των πλοίων στην ανοιχτή θάλασσα.

Το πετρέλαιο περιέχουν βαρέα μέταλλα όπως χαλκό, υδράργυρο, χρώμιο κλπ τα οποία μπορούν να περάσουν σε όλα τα επίπεδα της τροφικής αλυσίδας ενός θαλάσσιου οικοσυστήματος και να το διαταράξουν. Επιπρόσθετα, οι πετρελαιοκηλίδες διακόπτουν την άμεση επαφή του νερού με τον ατμοσφαιρικό αέρα και δεσμεύουν μέρος του ηλιακού φωτός. Αυτό έχει ως συνέπεια όχι μόνο να εμποδίζεται ο κύκλος του νερού , και συνεπώς να μην ανακυκλώνεται το νερό, αλλά και να μολύνεται το ήδη υπάρχον νερό. Σαν να μην έφταναν αυτά, είναι γεγονός ότι πετρέλαια και ορυκτέλαια από δεξαμενόπλοια και διυλιστήρια δηλητηριάζουν τα παρυδάτια πτηνά, ενώ οι πετρελαιοκηλίδες διακόπτουν την άμεση επαφή του νερού με τον ατμοσφαιρικό αέρα και δεσμεύουν μέρος του ηλιακού φωτός.

Μερικές από τις μεγαλύτερες οικολογικές καταστροφές στον πλανήτη και δε σε θαλάσσιο περιβάλλον, έχουν προκληθεί από τα ναυάγια δεξαμενοπλοίων. Το τρίτο μεγαλύτερο ναυάγιο πετρελαιοφόρου έως τώρα σημειώθηκε το 1980, στον κόλπο της Πύλου όταν βυθίστηκε το ελληνικής ιδιοκτησίας Irenes Serenade. Ύστερα από μια τρομερή έκρηξη που προκλήθηκε από σπινθήρα κατά τον ανεφοδιασμό του πλοίου, το πετρέλαιο που μετέφερε, συνολικού όγκου 102.600 τόνων, άρχισε να διαρρέει στη θάλασσα. Πέρα από την απώλεια δύο μελών του πληρώματος, τις ζημιές που προκλήθηκαν στο λιμάνι της Πύλου και τη νήσο Σφακτηρία, η ρύπανση από το πετρέλαιο που μετέφερε το Irenes Serenade έφτασε σε απόσταση έως και 100 χιλιομέτρων από το σημείο του ναυαγίου.

Η ισορροπία των οικοσυστημάτων, όπως ήδη γνωρίζουμε, ελέγχεται από ρυθμιστικούς μηχανισμούς, που μεταξύ άλλων περιορίζουν την υπερβολική αύξηση των διάφορων πληθυσμών. Ο άνθρωπος, σε αντίθεση με άλλα είδη του πλανήτη μας, κατάφερε να ξεπεράσει αυτούς τους μηχανισμούς, με αποτέλεσμα την υπεραύξηση του ανθρώπινου πληθυσμού κατά τα τελευταία τετρακόσια χρόνια. Δεν κατάφερε όμως να ξεπεράσει τα προβλήματα που δημιουργούν οι συνέπειες αυτής της αύξησης στο περιβάλλον.

Οι αυξημένες ανάγκες του ανθρώπινου πληθυσμού σχετίζονται με την εξασφάλιση τροφής, κατοικίας, εργασίας και τρόπων μετακίνησης, καθώς και με τη συσσώρευση άχρηστων ουσιών (απορριμμάτων). Μεγάλο μέρος της ξηράς χρησιμοποιείται για καλλιέργειες, για την ανάπτυξη των πόλεων ή για τη χάραξη δρόμων.

Η ανάπτυξη της βιομηχανίας και η υπερβολική χρήση αυτοκινήτων απαιτεί μεγάλη κατανάλωση ορυκτών καυσίμων (π.χ. προϊόντων πετρελαίου). Κατά την καύση όμως αυτών των ενώσεων ελευθερώνονται στην ατμόσφαιρα διάφορα επιβλαβή για τους οργανισμούς αέρια. Τα καυσαέρια, διάφορες άλλες ουσίες (π.χ. εντομοκτόνα, παρασιτοκτόνα), ακτινοβολίες (π.χ. ραδιενέργεια) και άλλες μορφές ενέργειας που απελευθερώνονται από ποικίλες δραστηριότητες του ανθρώπου ονομάζονται ρύποι. Οι διάφοροι ρύποι προκαλούν ρύπανση. Μεταβάλλουν δηλαδή τη φυσική, χημική (ποιοτική ή ποσοτική) σύσταση του αέρα, του νερού ή του εδάφους. Ρύπανση μπορεί να προκληθεί και από την έκρηξη ενός ηφαιστείου ή από μια αμμοθύελλα. Το μεγαλύτερο όμως ποσοστό ρύπανσης οφείλεται σε ανθρώπινες δραστηριότητες. Επιβάρυνση του περιβάλλοντος μπορεί να προκληθεί και από παθογόνους μικροοργανισμούς. Στην περίπτωση αυτή, χρησιμοποιούμε τον όρο μόλυνση.

">Φαινόμενο του θερμοκηπίου

 Ο άνθρωπος άντλησε και εξακολουθεί να αντλεί τους φυσικούς πόρους με ανεξέλεγκτο τρόπο. Μετατρέπει συνεχώς δασικές εκτάσεις σε γεωργική γη. Η βιομηχανική παραγωγή αυξάνεται με γρήγορους ρυθμούς. Το βιοτικό επίπεδο των ανθρώπων βελτιώνεται. Οι απαιτήσεις σε υλικά αγαθά γίνονται συνεχώς μεγαλύτερες. Όλα αυτά απαιτούν αυξημένη κατανάλωση φυσικών πόρων και ενέργειας.

Η συστηματική χρήση των χημικών λιπασμάτων, καθώς και άλλες δραστηριότητες όπως η υπερβόσκηση, μπορεί να οδηγήσουν σε υποβάθμιση των εδαφών. Οι βροχές ξεπλένουν τη γεωργική γη παίρνουν μαζί τους υπολείμματα από λιπάσματα και φυτοφάρμακα. Όλα καταλήγουν στους υδάτινους αποδέκτες.

Μπροστά στο μεγάλο κίνδυνο που απειλεί τη ζωή στον πλανήτη μας, οι άνθρωποι εφαρμόζουν μεθόδους για τη μείωση της ατμοσφαιρικής ρύπανσης, τον περιορισμό της ρύπανσης των νερών, την ανακύκλωση υλικών, την εξοικονόμηση ενέργειας, τη μειωμένη χρήση χημικών λιπασμάτων και φυτοφαρμάκων.

Έτσι, σήμερα ανακυκλώνουν το χαρτί, τα πλαστικά και όλα τα υλικά που δε βιοδιασπώνται (όπως PVC, πλαστικές σακούλες) ή βιοδιασπώνται πολύ δύσκολα, χρησιμοποιούν ανανεώσιμες πηγές ενέργειας (όπως ηλιακή, αιολική, γεωθερμική),εφαρμόζουν τεχνικές επεξεργασίες των λυμάτων. Με την ανακύκλωση εξοικονομούμε ενέργεια και υλικά με αποτέλεσμα να διατηρούμε τους φυσικούς πόρους για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα.

Κοινός στόχος μας πρέπει να είναι όχι μόνο η μείωση του ρυθμού καταστροφής του φυσικού περιβάλλοντος αλλά και η αειφορική ανάπτυξη των οικοσυστημάτων, δηλαδή εκείνη η αναπτυξιακή πορεία που μπορεί να ικανοποιήσει τις δικές μας ανάγκες χωρίς να στερήσει από τις επόμενες γενεές τη δυνατότητα να ικανοποιήσουν τις βασικές ανάγκες για την επιβίωσή τους.

 ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΘΕΙ !

 ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΘΕΙ !