Κεντρικός άξονας του τεύχους είναι ο εθελοντισμός στον πολιτισμό. Οι μαθητές/τριες, αξιοποιώντας ένα συνεργατικό ψηφιακό περιβάλλον, δημιούργησαν και ανήρτησαν έργα τέχνης, που μεταφέρουν ισχυρά κοινωνικά μηνύματα. Μέσα από τη φαντασία και την ευαισθησία τους ανέδειξαν την αξία της προσφοράς, της αλληλεγγύης και της ενεργού συμμετοχής στα κοινά. Παράλληλα, τα σχολεία παρουσίασαν μέσα από άρθρα πολιτιστικούς συλλόγους των περιοχών τους, προβάλλοντας το έργο ανθρώπων που, με ανιδιοτέλεια, διατηρούν ζωντανή την πολιτιστική μας κληρονομιά.

Ιδιαίτερη θέση κατέχει και η θεματική της γλώσσας, ελληνικής και μητρικής. Οι μαθητές/τριες συνέβαλαν στη δημιουργία ενός συννεφόλεξου, όπου η λέξη «γλώσσα» αποτυπώθηκε σε διάφορες γλώσσες, αναδεικνύοντας το διαφορετικό γλωσσικό και πολιτισμικό υπόβαθρο των μαθητών/τριών μας. Πρόκειται για μια δράση που τονίζει όχι μόνο τον πλούτο της πολυγλωσσίας, αλλά και τη σημασία της αποδοχής και του σεβασμού στη διαφορετικότητα, ενισχύοντας την έννοια της συμπερίληψης στο σχολικό περιβάλλον.

 Ξεχωριστή θέση στο τεύχος έχουν οι δημιουργίες ψηφιακών αφηγήσεων, όπου οι μαθητές/τριες παρουσίασαν όχι μόνο αποσπάσματα της νεοελληνικής γραμματείας αλλά και δικά τους πρωτότυπα κείμενα. Αξιοποιώντας ψηφιακά εργαλεία, έδωσαν νέα πνοή στον λόγο, γεφυρώνοντας το παρελθόν με το παρόν και αναδεικνύοντας τη ζωντάνια και τη διαχρονικότητα της ελληνικής γλώσσας.

Όλες οι παραπάνω δράσεις δεν αποτελούν αποσπασματικές πρωτοβουλίες αλλά εντάσσονται σε ένα ευρύτερο πλαίσιο αξιών και στόχων. Η προώθηση του εθελοντισμού, η συνάφεια με τους 17 Στόχους της Βιώσιμης Ανάπτυξης και η σύνδεσή τους με τον εορτασμό παγκόσμιων ημερών αποδεικνύουν ότι η εκπαίδευση μπορεί και οφείλει να είναι ενεργά συνδεδεμένη με την κοινωνία.

Κλείνοντας, το όγδοο τεύχος δεν είναι απλώς ένα συλλογικό έργο μαθητών/τριών και των εκπαιδευτικών τους. Είναι μια δυναμική έκφραση συνεργασίας και δημιουργικότητας, που υπενθυμίζει πως όταν οι νέοι έχουν φωνή και χώρο να εκφραστούν, μπορούν να εμπνεύσουν, να ευαισθητοποιήσουν και να συμβάλουν ουσιαστικά σε έναν καλύτερο κόσμο.

Η δράση «Μαθητές – Δημιουργοί Τέχνης» αποτέλεσε μια δημιουργική ευκαιρία συνεργασίας μεταξύ σχολείων, δίνοντας στους μαθητές τη δυνατότητα να μοιραστούν την καλλιτεχνική τους έκφραση. Οι μαθητές δημιούργησαν έργα ζωγραφικής, κατασκευές, ποιήματα  μέσα από τα οποία ανέδειξαν τη φαντασία και την προσωπική τους δημιουργικότητα. Όλα τα έργα συγκεντρώθηκαν και παρουσιάστηκαν σε έναν κοινό ψηφιακό χώρο στο Padlet, όπου μαθητές και εκπαιδευτικοί από διαφορετικά σχολεία μπορούσαν να τα παρακολουθήσουν, να αλληλεπιδράσουν και να ανταλλάξουν σχόλια. Μέσα από αυτή τη διαδικασία ενισχύθηκε η επικοινωνία, η συνεργασία, αναδεικνύοντας την τέχνη ως έναν κοινό γλωσσικό κώδικα που ενώνει μαθητές και σχολικές κοινότητες. Η δράση αυτή ενισχύει  τη συνεργασία, την εξωστρέφεια και τη χαρά της δημιουργίας, αποδεικνύοντας ότι η τέχνη αποτελεί έναν ισχυρό τρόπο επικοινωνίας και σύνδεσης μεταξύ μαθητών/τριων. ????

ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΜΠΕΙΤΕ ΚΑΙ ΝΑ ΔΕΙΤΕ ΤΑ ΕΡΓΑ ΣΤΟ ΠΑΡΑΚΑΤΩ LINK TOY PADLET.

Μετάβαση στο padlet.com

«Μαθητές – Δημιουργοί Τέχνης»

Μέσα από τις δικές τους επιλογές, οι μαθητές/τριες του δικτύου αναδεικνύουν τον πλούτο της γλώσσας μας, δημιουργώντας ένα συνεργατικό ηχητικό μωσαϊκό χωρίς περιορισμούς με ποιήματα που δίνουν ρυθμό στο συναίσθημα και πεζά που αφηγούνται την ανθρώπινη εμπειρία.

Κάθε ηχητικό απόσπασμα αποτελεί ένα μοναδικό αποτύπωμα. Οι μαθητές/τριες μας αποδεικνύουν ότι η ελληνική γλώσσα παραμένει μια ζωντανή δύναμη που συγκινεί και μας συνδέει όλους.

Δυναμώστε, λοιπόν, την ένταση και απολαύστε αυτό το ταξίδι στον λόγο και το συναίσθημα!

https://digipad.app/p/1636963/76bad76f7a7dd

Το αποτέλεσμα ήταν μια εντυπωσιακή συνάντηση πολιτισμών. Τα ελληνικά «συνομίλησαν» ψηφιακά με την αγγλική, την αλβανική, την αραβική και δεκάδες άλλες γλώσσες, αποδεικνύοντας ότι:

• Η γλώσσα είναι γέφυρα: Παρά τις διαφορετικές καταγωγές μας, η ανάγκη για επικοινωνία μας ενώνει.
• Πλούτος στη διαφορετικότητα: Κάθε λέξη στο σύννεφό μας κουβαλά μια ιστορία και έναν πολιτισμό.
• Σεβασμός στις ρίζες: Τιμώντας την ελληνική γλώσσα, αναγνωρίζουμε ταυτόχρονα την αξία κάθε μητρικής γλώσσας που ακούγεται στις αυλές των σχολείων μας.

Πολλές γλώσσες, μία σχολική οικογένεια. Το Δίκτυο e-τύπος τιμά την ελληνική γλώσσα αγκαλιάζοντας όλες τις μητρικές φωνές των μαθητών/τριών του. Γιατί οι λέξεις μας έχουν δύναμη μόνο, όταν μοιράζονται!

Πατώντας τον παρακάτω σύνδεσμο μπορείτε και εσείς να συμμετέχετε στη δημιουργία του συννεφόλεξου:

https://www.menti.com/almf9ny8xx42

Στον παρακάτω σύνδεσμο μπορείτε να δείτε πώς διαμορφώνεται το συννεφόλεξο:

 https://www.mentimeter.com/app/presentation/alajw3y73cgm7abba3wegwta55t6ized/edit?source=share-modal

Οι λέξεις του συννεφόλεξου όπως έχει διαμορφωθεί μέχρι στιγμής

 Ιστορικά στοιχεία.

H Αρτάκη, στα Τουρκικά Erdek, είναι πόλις αρχαιοτάτη, χρονολογούμενη από τους προϊστορικούς χρόνους. Ο Απολλώνιος ο Ρόδιος εις τους αργοναύτες αναφέρει την Αρτακίαν Κρήνη. Είναι χτισμένη στη νοτιοδυτική πλευρά της Κυζικηνής Χερσονήσου στην Προποντίδα , που είναι μια κλειστή θάλασσα μεταξύ του Αιγαίου και του Εύξεινου Πόντου. Η Κυζικηνή Χερσόνησος λεγόταν και Αρκτόνησος, γιατί πάνω στα βουνά της ζούσαν άρκτοι. Την έκτισαν οι Μιλήσιοι, οι κάτοικοι της Μιλήτου, που ήταν η πιο μεγάλη και πιο προοδευτική ιωνική πόλη της Μ. Ασίας .

Την γεωγραφική θέση της την ζήλεψαν πολλοί λαοί, πράγμα που έκανε τους κατοίκους της πρωταγωνιστές στα μεγάλα γεγονότα, μεταξύ κατακτητών και κατακτημένων.

Πριν την εγκατάλειψη υπήρχαν στην Κυζικηνή Χερσόνησο δεκαεπτά χωριά, δεκατέσσερα ελληνικά, ένα αρμένικο και δύο μικρά τούρκικα.

Στις 29 Αυγούστου 1922, ημέρα Δευτέρα , οι Αρτακηνοί μεταφέρονται στα Μαρμαρονήσια που ήταν απέναντί τους, όπου έμειναν δεκαπέντε μέρες. Από κει περνώντας τα Δαρδανέλια φθάνουν στην Θεσσαλονίκη, στους θαλάμους του Καράμπουρνου. Δέκα μέρες κάθισαν εκεί. Στη συνέχεια για ένα χρόνο, σε απέραντους θαλάμους στην Τούμπα, όπου τους θέρισαν η πείνα και η ελονοσία .

Εν τω μεταξύ, όλον το χρόνο αυτόν, μια επιτροπή από Αρτακηνούς έψαχνε να βρει τον καταλληλότερο τόπο για να εγκατασταθεί , για να κάνει μια καινούργια Αρτάκη. Τον βρήκαν στη θέση Βατώντα στην Εύβοια, όπου έμοιαζε πολύ με το δικό τους χωριό. Εδώ στήθηκε και αναπτύχθηκε, με χίλια δύο βάσανα, η σημερινή Ν. Αρτάκη, όπου επηρέασε οικονομικά όλη την Εύβοια . Γέμισαν με ψάρια τις αγορές της Χαλκίδας και της Αθήνας, και με πλήθος γεωργικά προϊόντα.

Οι μουσικοί που έπαιζαν στους γάμους, στα πανηγύρια και σε κάθε είδους διασκεδάσεις στην σημερινή Ν. Αρτάκη ήταν: ο Ελισαίος Βογιατσόγλου και ο Θανάσης Μοσχώνης που έπαιζαν βιολί, ο Νίκος Κάιτατζης που έπαιζε κλαρίνο, ο Θανάσης Νιάπης και ο Γιώργος Κατιφεδόπουλος, ονομαστός σαν Καραγιώργης, που έπαιζαν ούτι . Τα όργανα τα έλεγαν παιχνίδια και τους οργανοπαίχτες παιχνιδιάτορες. Από τους απογόνους τους δεν ακολούθησε κανείς τη τέχνη τους. Ίσως την εποχή εκείνη την δύσκολη, της δημιουργίας της νέας πατρίδας, ποιος να είχε μυαλό για όργανα και μουσικές ;

Στην Ν. Αρτάκη, άντρες και γυναίκες χορεύουν μικτά ( Συρτούς ή Καλαματιανούς ), ή ζευγαρωτά ( Καρσιλαμάδες ), ή μόνο άντρες ( Χασάπικα και ζεϊμπέκικα ).Οι γυναίκες ξεχωρίζουν από τους άντρες χορεύοντας πιο συγκρατημένα, προσδίδοντας όμως με τις κινήσεις τους περισσότερη χάρη στο χορό. Παλαιότερα τους χορούς πάντα συνόδευε τραγούδι, στην αρχή χωρίς συνοδεία μουσικών οργάνων. Όταν άναβε το κέφι προσκαλούσαν και οργανοπαίχτες.

Χοροί και τραγούδια.

9.1. Μια μικρή μελαχρινή

Μικτός σε κύκλο χορός 7/8 στα βήματα του καλαματιανού, δυο και έξι πίσω.

9.2.Τέσσερα μάτια δυο καρδιές.

Χορεύεται σε κύκλο από γυναίκες, με τα χέρια κάτω, σε ρυθμό 9/8, καρσιλαμάς, ξεκινώντας με το αριστερό πόδι, τρία τεσσάρια εμπρός ένα πίσω, με το ομώνυμο τραγούδι.

9.3. Εχαμογέλασ’ η αυγή. 2/4

Ένα από τα πολλά τραγούδια σε βήματα συρτού χορού.

9.4 Καρσιλαμάς 9/8

Αντικριστός χορός με ποτήρια.

9.5. Μέσα – όξω ή Τζορμπατζίδ’κος .

Χορός 4σημος, που πήρε το όνομά του από τα μέσα – έξω βήματα του χορού. Αναφέρεται σαν τραγούδι από τον Κατάτοπο, αλλά χορευόταν στους γάμους, σε όλα τα γλέντια και τα πανηγύρια της καινούργιας πατρίδας. Χορεύεται με το τραγούδι…

9.6. Ροδοδάχτυλος αυγή μου.

Συρτός χορός 2/4 , με δυο κινητικά μοτίβα, στα τρία και καλαματιανός.

9.7. Φεύγεις νεότης καημένη.

Μικτός κυκλικός χορός σε 2/4. Χορεύεται με τα χέρια στους ώμους στα βήματα του χασαποσέρβικου.

9.8. Το φιλέρημο τρυγόνι.

Καρσιλαμάς 9/8. Χορεύεται από γυναίκες πολύ σεμνά, με μαντήλι στα χέρια, με το ομώνυμο τραγούδι.

9.9. Χασάπικο αργό και γρήγορο.

Στ” αργά χασάπικα υπάρχει μια ποικιλία βηματισμών, ανάλογα με την ηλικία των χορευτών. Οι παππούδες των 75 και 80 ετών κάνουν λίγα επαναλαμβανόμενα βήματα χορεύοντας σε κύκλο, ενώ οι άνδρες των 50 και 60 ετών χορεύουν με πολλά βήματα σε ευθεία. Έχουν όμως όλοι ύφος κιμπάρικο. Χορεύουν μαζί και με γυναίκες, αλλά συνήθως όταν είναι αντρόγυνα.

Το χορευτικό εργαστήρι Ν. Αρτάκης ιδρύθηκε το 1987 και μέχρι σήμερα είναι το μαζικότερο τμήμα της Δ.Ε.Π.Α. , αριθμεί περίπου 150 μέλη που είναι κατανεμημένα σε χορευτικές ομάδες όλων των ηλικιών.

Το χορευτικό συγκρότημα αποδίδει χορευτικά, ένα ευρύ φάσμα παραδοσιακών ελληνικών χορών, που καλύπτουν κάθε γωνιά της πατρίδας μας αλλά και κάθε τόπο όπου ο ελληνισμός και η ελληνική λαϊκή παράδοση άφησαν τα σημάδια τους.

Δίνει όμως έμφαση στους χορούς της Αρτάκης Κυζίκου Μ. Ασίας, όπου και η καταγωγή των σημερινών Αρτακηνών, της Μ. Ασίας γενικότερα, αλλά και στους χορούς της Εύβοιας όπου είναι η γη που σήμερα μας φιλοξενεί.

Το συγκρότημα έχει εμφανιστεί σε χορευτικές συναντήσεις και εκδηλώσεις λαογραφικού χαρακτήρα τόσο μέσα στα όρια της Ελληνικής επικράτειας , όσο και έξω από αυτά , όπου απέσπασε ευμενείς κριτικές και διακρίσεις.

Χοροδιδάσκαλος είναι ο Θεόδωρος Γιαννακάρας από την ίδρυσή του μέχρι και σήμερα.

Αξιοσημείωτο έργο του Αθηναίου νεοκλασικού αρχιτέκτονα Αναστασίου Μεταξά, ο οποίος αφού ολοκλήρωσε τις σπουδές του στην Γαλλία, διετέλεσε Πρόεδρος του Συλλόγου Αρχιτεκτόνων και σχεδίασε σπουδαία οικοδομήματα όπως το «Αιγινήτειο» και το κτίριο της Γαλλικής Πρεσβείας. Το Μαλλιαροπούλειο, λοιπόν, θεμελιώθηκε το 1905 και εγκαινιάστηκε το 1910, με παράσταση του θιάσου Ροζαλίας Νίκα και Ευτυχίου Βονασέρα. Το κτίριο δωρίστηκε στον δήμο Τρίπολης από τον ιατρό Ιωάννη Μαλλιαρόπουλο, ο οποίος γεννήθηκε στα Λαγκάδια Γορτυνίας και έτρεφε μεγάλη αγάπη για το θέατρο. Το σπίτι του, το οποίο βρίσκεται ακομά στην κεντρική πλατεία της πόλης αποτελεί ένα ακόμη εμβληματικό κτίριο που κοσμεί την πόλη.Αν και η διάκριση είναι δύσκολη, οι ειδικοί κατατάσσουν το κτίριο όχι στον Νεοκλασικισμό αλλά στον αμέσως επόμενο ρυθμό της Αρχιτεκτονικής τον νεοκλασικισμό. Την εποχή της οικοδόμησης του θεάτρου το κίνημα του Νεοκλασικισμού παρουσιάζει κάμψη και την θέση του παίρνει το Νέο-Μπαρόκ. Το Μαλλιαροπούλειο φέρει πολλά στοιχειά του ρυθμού αυτού, ένα από τα οποία είναι τα ανάγλυφα σχέδια που διακοσμούν την πρόσοψη του. H διακόσμηση του παρουσιάζει μεγαλύτερη πολυτέλεια. Στο εσωτερικό του, περιλαμβάνει 214 καθίσματα, 134 στην πλατεία και 80 στον εξώστη, 2 θεωρεία και 8 καμαρίνια σε 3 επίπεδα. Η σκηνή του Μαλλιαροπουλείου έχει πλάτος 11 μ., βάθος μεταβλητό 7,9-11,2 μ. και άνοιγμα μπούκας 7,5 επί 5 μ. Όσον αφορά τις πόρτες εισόδου ή εξόδου, το θέατρο διαθέτει μία στην μπροστινή πλευρά του η οποία οδηγεί μέσω του προθαλάμου στην αίθουσα των παραστάσεων, δύο εκατέρωθεν αυτής και μία βοηθητική των ηθοποιών πίσω από την σκηνή. Το Μαλλιαροπούλειο καλύπτει πολεοδομικό τετράγωνο 3 περίπου στρεμμάτων. Έχει μήκος 32 μ. και πλάτος 13 μ. Αφού λειτούργησε ενεργά για 20 χρόνια, το θέατρο, παραδόθηκε στην εγκατάλειψη και στη σταδιακή καταστροφή του, με αποκορύφωμα την προσπάθεια κατεδάφισης του στα μέσα της δεκαετίας του ’70, γεγονός που δεν πραγματοποιήθηκε χάριν στην σωτήρια απόφαση για την θεώρηση του ως διατηρητέο (ΦΕΚ661/17.5.1976). Σήμερα, το θέατρο λειτουργεί και βρίσκεται στο επίκεντρο των καλλιτεχνικών δραστηριοτήτων της πόλης, υπό την εποπτεία του Δήμου Τρίπολης.

2ο Πρότυπο ΓΕ.Λ. Τρίπολης

Ασπασία Χαλκιά- Μαρίνος Μπλάνας ( Β” Λυκείου)

Μια επίσκεψη γεμάτη ζεστασιά και ιστορία 

Η συντακτική μας ομάδα έγινε δεκτή με ιδιαίτερη χαρά από την Πρόεδρο κ. Φωτεινή Καμίτα και δύο μέλη του συλλόγου, την κ. Δήμητρα Κουντούδη και τον κ. Θεολόγη Μελά. Κατά την ξενάγησή μας, είδαμε έναν χώρο γεμάτο ζωή και δραστηριότητα:

• Περιηγηθήκαμε στην αίθουσα χορού, εκεί όπου η χορευτικές ομάδες δίνουν ζωή στους ρυθμούς της Μικράς Ασίας.

• Επισκεφθήκαμε τον χώρο ζωγραφικής, όπου η τέχνη συναντά την παράδοση, ενώ ενημερωθήκαμε και για τα τμήματα χορωδίας, αγιογραφίας και οικοκυρικών που λειτουργούν με επιτυχία για τα 200 μέλη του συλλόγου.

Φορώντας την Ιστορία: Μια μοναδική εμπειρία

Η πιο δυνατή στιγμή της επίσκεψής μας ήταν όταν μαθήτριες-μέλη της ομάδας μας είχαν την τιμή να φορέσουν τις παραδοσιακές στολές του συλλόγου. Είχαμε την ευκαιρία να θαυμάσουμε από κοντά:

1. Την επιβλητική αστική στολή, σύμβολο της αρχοντιάς των μεγάλων κέντρων της Ιωνίας.
2. Την παραδοσιακή φορεσιά της Κάτω Παναγιάς, μια αυθεντική ενδυμασία που κουβαλά την ιστορία και την καθημερινότητα των προσφύγων προγόνων μας.

Τα μέλη της συντακτικής μας ομάδας με τις παραδοσιακές στολές του Μικρασιατικού Συλλόγου Κοζάνης, Μαρία Παυλίδου, Χαρά Πολωνίδου και Μαρία Κουτράκη

Δράση και Εκδοτικό Έργο

Ο σύλλογος κρατά τη μνήμη ολοζώντανη μέσα από πολλές εκδηλώσεις καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους.  Αντιπροσωπευτικές ετήσιες εκδηλώσεις είναι:

• η κοπή της βασιλόπιτας και ο ετήσιος χορός
• η συνάντηση χορωδιών απ” όλη την Ελλάδα πάντα στις 29 Μαΐου, στην επέτειο της Άλωσης της Πόλης
• η επέτειος της μνήμης της Μικρασιατικής Καταστροφής τον Σεπτέμβριο με μνημόσυνο, ομιλίες και κατάθεση στεφάνων στο μνημείο Μικρασιατικού Ελληνισμού.

Ιδιαίτερη εντύπωση μας προκάλεσε η εκδοτική τους δραστηριότητα, που συχνά αγκαλιάζει τη σχολική κοινότητα της Κοζάνης:

• Το λεύκωμα «100 χρόνια μνήμης Μ. Ασίας» (1922-2022).
• Το βιβλίο «Η Μικρασιατική Καταστροφή μέσα από 24 γράμματα» σε συνεργασία με το 4ο ΓΕΛ Κοζάνης.
• Το πρόσφατο έργο «Μικρασιάτικες Γεύσεις» σε συνεργασία με το 1ο ΓΕΛ Κοζάνης.

Ένα Μεγάλο «Ευχαριστώ»

Κλείνοντας αυτό το αφιέρωμα, η συντακτική ομάδα της εφημερίδας «ενός τετάρτου υπόθεση» αισθάνεται την ανάγκη να ευχαριστήσει θερμά την Πρόεδρο κ. Φωτεινή Καμίτα και τα μέλη του Μικρασιατικού Συλλόγου Π.Ε. Κοζάνης, Δήμητρα Κουντούδη και Θεολόγη Μελά, για την άψογη φιλοξενία τους.

Σας ευχαριστούμε που μας ανοίξατε την πόρτα σας, μας εμπιστευτήκατε τις πολύτιμες στολές σας και μοιραστήκατε μαζί μας το όραμά σας. Η αγάπη σας για τη Μικρά Ασία και ο τρόπος που μεταλαμπαδεύετε την ιστορία στις νεότερες γενιές αποτελούν για εμάς αληθινή έμπνευση.

Γνωρίστε τον Σύλλογο

Για όσους θέλουν να μάθουν περισσότερα για το έργο και τις δράσεις του συλλόγου, μπορείτε να τους βρείτε:

Facebook: Μικρασιατικός Σύλλογος Π.Ε. Κοζάνης

 H συντακτική ομάδα του 4ου Γυμνασίου Κοζάνης «ενός τετάρτου υπόθεση»

συνέντευξη από την Ελισσάβετ Ατματζίδου Α3

Οι πολιτιστικοί σύλλογοι αποτελούν τα ζωντανά κύτταρα μιας κοινωνίας, όπου η δημιουργία, η συνεργασία και η εθελοντική δράση συναντιούνται. Ο Πολιτιστικός Σύλλογος «Σύλλογος Ποντίων Ελευθερίου Κορδελιού»  δημιουργήθηκε με σκοπό να προωθήσει και να διατηρήσει  τον πολιτισμό  των Ποντίων στην τοπική κοινωνία.

Η σχολική μας εφημερίδα «e-ματιά του 1ου»  ανέλαβε την πρωτοβουλία να επισκεφθεί τον Σύλλογο και να μιλήσει τόσο με τον Πρόεδρό του, τον κ. Αγαθαγγελίδη  Λάζαρο όσο και με την αντιπρόεδρο του Συλλόγου,  κ. Σεμερτζίδου Θεοδώρα.

Συνέντευξη με τον Πρόεδρο του Συλλόγου, κ. Αγαθαγγελίδη Λάζαρο και την αντιπρόεδρο, κ. Σεμερτζίδου Θεοδώρα

 Ακολουθεί η συνέντευξη:

Κύριε Αγαθαγγελίδη,  θα θέλαμε να μας πείτε πότε ιδρύθηκε ο Σύλλογος και ποια ήταν η αφορμή για τη δημιουργία του;

Ο Σύλλογος ιδρύθηκε το 1950 από μία ομάδα Ποντίων εκ Ρωσίας. Ο λόγος που ιδρύθηκε ήταν η ανέχεια και ο φόβος της εγκατάστασης των προσφύγων εδώ. Οι πρόσφυγες θέλησαν να είναι ομαδοποιημένοι, επειδή έτσι λειτουργούσαν στα παλιά χρόνια. Όταν ήρθαν εδώ μαζευόντουσαν σε μία αυλή, φτιάχνανε  τις δουλειές του ενός σπιτιού και τον άλλο μήνα πήγαιναν στο άλλο το σπίτι. Έτσι συνήθιζαν να κάνουν  τις δουλειές τους. Αυτό αλλά και η ανάγκη τους μετά τη δουλειά να συνευρίσκονται για να διασκεδάζουν ήταν οι βασικές αφορμές που δημιουργήθηκε ο Σύλλογος. Αυτή η διάθεση ομαδοποίησης αυτών των ανθρώπων  κατέληξε σε σύλλογο.

Ποιοι ήταν οι άνθρωποι που είχαν την ιδέα να δημιουργήσουν τον Σύλλογο; 

Πρωτέργατης φαίνεται ότι ήταν  ο Σωτήρης Κουσίδης,  ο οποίος ήταν ο πρώτος πρόεδρος μαζί με δύο άλλους, τον Συμεωνίδη Γιώργο και τον Μαρμαρίδη Γιώργο. Αυτοί ήταν οι πρωτεργάτες της ίδρυσης του Συλλόγου. Βέβαια, πλαισιώθηκαν στην πορεία και με  άλλο κόσμο και φτάσαμε στη σημερινή μορφή του Συλλόγου.

Η συζήτηση συνεχίστηκε με την αντιπρόεδρο του συλλόγου, κ. Σεμερτζίδου Θεοδώρα.

Κυρία Σεμερτζίδου, ποιος είναι ο βασικός στόχος του Συλλόγου σήμερα;

Ο βασικός στόχος είναι να διατηρήσουμε και να διαδώσουμε την πολιτιστική μας κληρονομιά, ιδιαίτερα σε αυτούς τους δύσκολους καιρούς που ο πολιτισμός τείνει  να εξαφανιστεί.

Ποιες δράσεις διοργανώνετε για να διατηρήσετε την ποντιακή παράδοση;

Εμείς έχουμε πει πολλές φορές, ότι ένας σύλλογος δεν είναι μόνο ο χορός. Για τον λόγο αυτό προσπαθούμε με ότι μέσο μπορούμε να πραγματοποιήσουμε τον στόχο μας όπως προείπα. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο είναι η χορωδία, η οποία είναι και ένα τρόπος εξάσκησης της ποντιακής διαλέκτου,  ένα φεστιβάλ ποντιακής κουζίνας που διοργανώνουμε εδώ και  3 χρόνια συνεχόμενα. Σε αυτό συμμετέχουν ποντιακοί σύλλογοι, οι οποίοι έρχονται και μαγειρεύουμε όλοι μαζί ποντιακά εδέσματα. Τα αναλύουμε και  τα εξηγούμε. Σε αυτή τη δραστηριότητα  είναι μαζί μας και ο κύριος Θωμάς Σαββίδης, ο οποίος είναι γνώστης καθηγητής και τα εξηγεί πολύ καλά, οπότε μαθαίνει όλος ο κόσμος την ποντιακή κουζίνα. Επίσης, είναι η εκμάθηση οργάνων που έχουμε στο σύλλογο. Πρόκειται για τα  βασικά μας όργανα μας όργανα στον Σύλλογο όπως η λύρα , ο κεμετζές, το νταούλι.

Πόσο σημαντικό είναι για εσάς να μεταφέρετε την παράδοση στην νεότερες γενιές; 

Είναι το πιο σημαντικό! Για αυτό και είμαστε εδώ. Αυτό προσπαθούμε με όσες δυνάμεις έχουμε και όσες μας επιτρέπουν να έχουμε, γιατί είναι πολύ δύσκολο. Προσπαθούμε όσο μπορούμε  να διαδώσουμε τον πολιτισμό μας, να μην χαθεί ο πολιτισμός μας.
Υπάρχουν πολλοί νέοι που  συμμετέχουν στον Σύλλογο;

Υπάρχουν, βέβαια. Είμαστε ένα σύλλογος, ο οποίος ξεχωρίζει σε αυτό το θέμα, γιατί έχουμε πάρα πολύ νεολαία. Έχουμε τμήμα παιδικό, εφηβικό και παραστάσεων. Αυτό σημαίνει ότι έχουμε πολλούς εφήβους και αυτό είναι το πιο βασικό κομμάτι μας. Να κρατήσουμε αυτή τη γενιά των εφήβων, να μην φύγουνε και να συνεχίσουνε και όταν θα γίνουν πιο μεγάλοι.

Ποια εκδήλωση ή δράση του Συλλόγου ξεχωρίζετε; 

Αυτό που ξεχωρίζει τον Σύλλογο είναι οι τριήμερες εκδηλώσεις που κάνουμε κάθε Σεπτέμβριο και έχουν τίτλο: «Τον Πόντον εροθύμεσα», δηλαδή τον Πόντο πεθύμησα. Αισίως είμαστε στο 27ο έτος που σημαίνει ότι επί 27 συναπτά έτσι διοργανώνεται η εκδήλωση αυτή κι είναι ένα μεγάλο γεγονός του συλλόγου γιατί μαζεύει 2.500 με 3.000 κόσμου κάθε βράδυ και από αυτό τον κόσμο το 80% είναι νεολαία.

Πόσο συμβάλλει ο Σύλλογος στη διατήρηση της ιστορίας και της μνήμης των Ποντίων;

Ο Σύλλογος εκτός από αυτές τις δράσεις που είπαμε, έχει κι ένα άλλο πολύ σημαντικό γεγονός, που συμβάλλει σε  αυτό που ρωτήσατε: είναι η επέτειος μνήμης της Γενοκτονίας των Ποντίων  κάθε 19 του Μάη. Τότε κάνουμε το μνημόσυνό μας,  καταθέτουμε το στεφάνι,  μαθαίνει ο κόσμος λίγο πολύ την ιστορία του ποντιακού ελληνισμού. Επίσης, σε αυτό το πλαίσιο συμβάλλουμε και στις διοργανώσεις που κάνουν τα σχολεία. Δημοτικά και γυμνάσια μας καλούνε για να κάνουμε μία ομιλία, να μάθουν τα παιδιά και οι γονείς για το ποντιακό ελληνισμό. Και κάτι ακόμη που κάνουμε,  που είναι κι  αυτό μέσα στη δράση της διάδοσης του πολιτισμού μας, είναι μία εκδήλωση που γίνεται εδώ και 5 χρόνια, αν δεν κάνω λάθος. Πρόκειται  για  τα «Κοτσαμάνια» ή αλλιώς «Μωμόγεροι», οι οποίοι έρχονται από την Κοζάνη από το χωριό Τετράλοφο Κοζάνης. Τα παιδιά αυτά είναι νέα παιδιά, που μεταλαμπαδεύουνε τον ποντιακό πολιτισμό και έχουν δώσει έναν άλλον αέρα στο Κορδελιό. Έχουνε μάθει οι Κορδελιώτες τι είναι τα Κοτσαμάνια, γιατί τα έκαναν, πώς διασκέδαζαν και γενικά όλο αυτό το έθιμο.

Ποιες δυσκολίες μπορεί να αντιμετωπίζει ένας πολιτιστικός σύλλογος σήμερα;

Αυτό είναι ένα κομμάτι που πονάει. Είναι πολύ μεγάλες οι  δυσκολίες … όταν εμείς ας πούμε, που διαθέτουμε δικό μας κτίριο, κάποιοι το θεωρούνε τύχη.  Εγώ θα πω ότι είναι τύχη είναι και ατυχία… είναι και τα δύο μαζί, γιατί δεν υπάρχει οικονομική ενίσχυση. Είναι πάρα πολύ δύσκολο να συντηρήσεις έναν σύλλογο, να κρατήσεις τον κόσμο με δράσεις, γιατί οι δράσεις χρειάζονται χρήματα. Το κυριότερο είναι να κρατήσουμε το ενδιαφέρον των παιδιών. Όλα δυστυχώς σήμερα, όλα γίνονται με τα λεφτά. Αυτή είναι η πραγματικότητα… όλα γίνονται με τα λεφτά. Και το κράτος, όποιο κράτος κι αν είναι αυτό, όποιοι κι αν είναι στην κυβέρνηση,  τέλος πάντων, δεν βοηθάει… ούτε η δημοτική αρχή βοηθάει.

Ποια είναι τα σχέδια ή τα όνειρα   του Συλλόγου για το μέλλον; 

Τα σχέδια… Σχέδιο  θα έλεγα ή όνειρο καλύτερα  είναι να κρατήσουμε αυτό που είπα και πιο πριν,  να κρατήσουμε τη νεολαία μας και να ανεβούμε ένα σκαλί πιο πάνω. Να μην πάμε σίγουρα πίσω και να ανεβούμε ένα σκαλί πιο πάνω. Να κρατήσουμε τους νέους μέσα στον σύλλογο, να αυξηθούν οι δράσεις, να κάνουμε περισσότερα ταξίδια, γιατί κάνουμε κι αυτό, συμμετέχουμε  σε φεστιβάλ εντός και εκτός Ελλάδας. Θέλουμε να ανεβούμε ένα σκαλί παραπάνω!

 Τι θα λέγατε σε έναν νέο που θα ήθελε να συμμετέχει στον Σύλλογο; 

Ότι θα είναι το καλύτερο που μπορεί να κάνει. Όχι μόνο για να μάθει το πολιτισμό της φυλής του…. όχι μόνο για αυτό.  Αλλά γιατί, όταν  ένα παιδί συμμετέχει σε ένα σύλλογο, φυλάσσεται από πολλά πράγματα που είναι τώρα στην κοινωνία άσχημα. Τα  παιδιά που είναι εδώ μέσα, οι έφηβοι,  ας μιλήσουμε για τους εφήβους, γιατί τα  μικρά όσο να ‘ναι έχουν τους γονείς δίπλα και είναι ακόμα μικρά. Οι έφηβοι όμως κάνουνε παρέα μεταξύ τους, έρχονται εδώ να κάνουνε τις συζητήσεις τους, να δούνε αγώνα τον ΠΑΟΚ ας πούμε, να βγουν όλοι μαζί στα πανηγύρια, στις εκδηλώσεις, που γίνονται όλη  τη χρονιά, σε άλλους συλλόγους δηλαδή ο τρόπος διασκέδασης είναι γύρω από τον σύλλογο και αυτό είναι πολύ σημαντικό. Αυτό το καταλαβαίνουν πιο πολύ οι γονείς. Τα παιδιά μπορεί να μην το καταλαβαίνουν ακόμα, οι γονείς όμως το καταλαβαίνουν.

 Τι σημαίνει για εσάς προσωπικά η ποντιακή παράδοση;

Η ποντιακή  παράδοση ρέει στις φλέβες μας. Από 8 χρονών είμαι μέσα σε ένα ποντιακό σύλλογο. Έχω τρία παιδιά και τα παιδιά μου είναι μέσα στο Σύλλογο, οπότε νομίζω ότι αυτό τα λέει όλα!

Ο Σύλλογος Ποντίων Αμαρουσίου «Νίκος Καπετανίδης» είναι ένας πολιτιστικός σύλλογος στην περιοχή του Αμαρουσίου, που εκπροσωπεί και διατηρεί την παράδοση των Ποντίων (Ελλήνων από τον Πόντο). Ιδρύθηκε το 2008 με βασικό στόχο τη διατήρηση και διάδοση της ιστορίας, των εθίμων, της μουσικής και των χορών του Πόντου.

Ιδρυτές του ήταν ο, ως σήμερα, πρόεδρος Δημήτρης Κοσμίδης, μαζί με τον Γιώργο Παπαδόπουλο, πρώην χοροδιδάσκαλο του συλλόγου. Το όνομα του συλλόγου δόθηκε προς τιμήν του ομώνυμου δημοσιογράφου του Πόντου, ο οποίος εκτελέστηκε από τους Οθωμανούς το 1921.

Ο σύλλογος αποτελεί ενεργό μέλος της τοπικής κοινωνίας του Αμαρουσίου και συμμετέχει συχνά σε εκδηλώσεις και συνεργασίες με άλλους φορείς, τόσο στο Μαρούσι όσο και σε γειτονικές περιοχές. Επιπλέον, διοργανώνει γλέντια, πανηγύρια με ζωντανή μουσική, αναβιώσεις εθίμων, καθώς και εκδηλώσεις αφιερωμένες στην ιστορία και την παράδοση του Πόντου. Καταφέρνει να ενώσει μικρούς και μεγάλους, ενώ βρίσκεται πάντα στο πλευρό των νεότερων, ενισχύοντας τη σύνδεσή τους με την παράδοση.

Επιπροσθέτως, διαθέτει τρία χορευτικά τμήματα, στα οποία ο χοροδιδάσκαλος Παναγιώτης Ψυλλάκης διδάσκει ποντιακούς χορούς και τραγούδια, με τη συνοδεία των μουσικών: Μπάμπη Τσιλικίδη στη λύρα και Στάθη Ψυλλάκη στο νταούλι. Οι χορευτικές ομάδες είναι δεμένες και δημιουργούν ένα ευχάριστο και ζωντανό κλίμα κάθε Παρασκευή, κατά τη διάρκεια των προβών του συλλόγου.

https://www.pontosnews.gr/827660/pontos/pontiakoi-syllogoi/syllogos-pontion-amaroysioy-nikos-kapetanidis-diimero-paradosis-sto-maroysi-me/

https://maroussi.gr/paron-o-dimarchos-amarousiou-th-abatzoglou-stin-epeteiaki-ekdilosi-mnimis-tou-ethnomartyra-tou-pontou-n-kapetanidi/

]]> https://schoolpress.sch.gr/sch10diktio/archives/1051/feed 0 https://schoolpress.sch.gr/sch10diktio/archives/932 https://schoolpress.sch.gr/sch10diktio/archives/932#comments Wed, 25 Mar 2026 10:09:21 +0000 ΜΙΧΟΥ ΠΕΡΙΣΤΕΡΑ http://schoolpress.sch.gr/sch10diktio/?p=932 [...]]]> Το 4ο ΓΕΛ Αγρινίου συμμετέχει ενεργά στη θέαση!

Το φεστιβάλ, το οποίο διανύει ήδη τη δέκατη τέταρτη χρονιά του, αποδεικνύει ότι η καλλιτεχνική έκφραση δεν αποτελεί πολυτέλεια αλλά ουσιαστικό πεδίο παιδείας, αφού μέσα από τη διαδικασία της προετοιμασίας οι νέοι άνθρωποι μαθαίνουν να συνεργάζονται, να εκτίθενται δημιουργικά και να μετατρέπουν τη σκηνική πράξη σε συλλογικό βίωμα που ξεπερνά τα στενά όρια της σχολικής αίθουσας.

Παρασκευή 13 Μαρτίου 2026

Γυμνάσιο Παλαίρου: Μονόπρακτα: «Πρόταση γάμου», «Η αρκούδα» Αντόν Τσέχωφ.

Παρασκευή 20 Μαρτίου 2026
2ο Γυμνάσιο Αγρινίου: «The Importance of Being Earnest» Oscar Wilde.

Σάββατο 21 Μαρτίου 2026

2ο Γυμνάσιο Αργοστολίου: «Το παιχνίδι της σφαγής» Ευγένιο Ιονέσκο