Η 6η Απριλίου είναι Διεθνής Ημέρα Αθλητισμού για την Ανάπτυξη και την Ειρήνη

Ένας τρόπος για να προωθηθεί το μήνυμα αυτό, είναι και η καμπάνια  #WhiteCard (λευκή κάρτα). Είναι μία ψηφιακή καμπάνια η οποία προωθεί την ειρήνη μέσω του αθλητισμού. Η λευκή κάρτα, σε αντίθεση με την κόκκινη και την κίτρινη κάρτα που δίνονται στα γήπεδα για τις ποινές,  συμβολίζει την ειρήνη και την αλληλεγγύη.

Ο τρόπος για να συμμετέχει κάποιος/ κάποια είναι απλός: αναρτά σε κοινωνικό δίκτυο τη φωτογραφία του κρατώντας μια λευκή κάρτα και γράφει ένα μήνυμα για τη σημασία της ειρήνης, της αλληλεγγύης, του ευγενικού ανταγωνισμού.

Ο καθηγητής φυσικής αγωγής του σχολείου μας, κ. Βασίλης Μπακάλης, ήταν μαθητής στο 1^ο Γυμνάσιο Αρρένων κατά τη δεκαετία 1970. Τον ρωτήσαμε πώς ήταν η καθημερινή ζωή στο σχολείο τότε και σημειώσαμε πληροφορίες που μας δίνουν μια εικόνα της σχολικής ζωής πριν από 5 δεκαετίες.

• Οι μαθητές έμπαιναν στο γυμνάσιο με εξετάσεις.

• Το μάθημα γινόταν 3 μέρες πρωί, τρεις μέρες απόγευμα

• Μαθήματα γίνονταν και τα Σάββατα.

• Την Κυριακή ο εκκλησιασμός ήταν υποχρεωτικός.

• Έγραφαν εξετάσεις κάθε Φεβρουάριο και στο τέλος της χρονιάς

• Αν κάποιος δεν περνούσε τα βασικά μαθήματα, έμενε στην ίδια  τάξη

• Δεν έγραφαν πολλά διαγωνίσματα

• Η προφορική εξέταση γινόταν στον πίνακα και ο καθηγητής κρατούσε τον κατάλογο και σημείωνε

• Το γυμνάσιο είχε 6 τάξεις. Το 1978 το σχολείο χωρίστηκε σε 3 τάξεις γυμνασίου και 3 τάξεις λυκείου

• Κάθε τμήμα είχε πολλά παιδιά  (47)

• Κάθονταν ανά 3 στα θρανία

• Οι αποβολές ήταν σοβαρές και συχνά, λόγω στοχοποίησης, όσοι έπαιρναν αποβολή  έφευγαν από το σχολείο

• Τα αγόρια φορούσαν καπέλο με το νούμερο του σχολείου

• Στο γυμνάσιο αρρένων έλεγχαν τα αγόρια, εάν τα μαλλιά τους ήταν κουρεμένα σωστά.

• Μετά τη δύση του ήλιου δεν επιτρεπόταν να κυκλοφορούν οι μαθητές χωρίς συνοδό. Αν κάποιος καθηγητής τους έβλεπε έξω, την άλλη μέρα θα τους εξέταζε..

 
Το σχολείο μας έχει μεγάλη ιστορία που άρχισε το 1889, με την ίδρυση του Α Γυμνασίου Αρρένων Λάρισας. Το βιβλίο του Γιάννη Μήτσιου παρουσιάζει την ιστορία αυτή και είναι εμπλουτισμένο με φωτογραφίες από διάφορα αρχεία.

Διαβάζοντας το βιβλίο, επιλέξαμε ορισμένες πληροφορίες και εικόνες, δημιουργώντας το 1^ο μέρος μιας αφήγησης με δικά μας λόγια.

[video " target="_blank"> nolink]

Οι υπερτροφές είναι ένας αρκετά νέος όρος του μάρκετινγκ. Αφορά σε τροφές οι οποίες έχουν πολύ υψηλή διατροφική πυκνότητα, είναι πλούσιες σε θρεπτικά συστατικά, όπως οι βιταμίνες, τα ω-3 λιπαρά οξέα, τα ιχνοστοιχεία και περιέχουν έναν μεγάλο αριθμό ουσιών με υποτιθέμενη αντιοξειδωτική δράση. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα, να παρέχουν μεγάλη ποσότητα θρεπτικών συστατικών και πολύ λίγες θερμίδες. Κάποιοι ισχυρίζονται ότι οι υπερτροφές ασκούν ευεργετική επίδραση στον οργανισμό, ωστόσο ο όρος αυτός δε χρησιμοποιείται συνήθως από ειδικούς της διατροφής. Πολλοί από τους ειδικούς, αμφισβητούν ότι όλα τα χαρακτηριζόμενα ως υπερτροφές τρόφιμα έχουν τέτοια οφέλη για την υγεία.

Μια τροφή καταλήγει στο να χαρακτηριστεί ως υπερτροφή, εφόσον υπάρχει ένας μεγάλος αριθμός κλινικών ερευνών που να πιστοποιούν τα οφέλη της κατανάλωσης της συγκεκριμένης τροφής στον οργανισμό.

Το 2007, η εμπορία προϊόντων ως «υπερτροφών» απαγορεύθηκε στην Ευρωπαϊκή Ένωση, εκτός εάν συνοδεύεται από ειδικό εγκεκριμένο ισχυρισμό υγείας που υποστηρίζεται από αξιόπιστη επιστημονική έρευνα.

Πηγές

https://www.medicalnewstoday.com/articles/303079

 https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A5%CF%80%CE%B5%CF%81%CF%84%CF%81%CE%BF%CF%86%CE%AD%CF%82

Επιμέλεια κειμένου: Γιάννης Μπάκας

Έχετε ρωτήσει ποτέ τον παππού σας ή τη γιαγιά σας για τα σχολικά τους χρόνια; Μήπως το σκεφτήκατε αλλά αναβάλατε να ρωτήσετε; Η ομάδα σύνταξής μας βγήκε στους δρόμους και ρώτησε ηλικιωμένους πώς ήταν τα σχολικά τους χρόνια. Άρα οι απορίες που έχετε για τα παλιά χρόνια θα λυθούν. Ακολουθούν μερικές προτάσεις του κάθε ηλικιωμένου που ρωτήσαμε:

Συνέντευξη κ. Δημήτρη (δεκαετία ’60)

• «Τότε όλα τα αγόρια φορούσαν καπέλα (πηλίκια) εντός και εκτός σχολείου με τον αριθμό μητρώου του μαθητή»
• «Οι δάσκαλοι ήταν λίγο αυστηροί, αλλά με καλό τρόπο και γενικώς είχαμε καλές σχέσεις με τους καθηγητές μας. Ίσως επειδή πήγαινα σχολείο σε χωριό».
• «Ένα κορίτσι είτε ήταν πλούσιο είτε όχι έπρεπε να φοράει ποδιά που κάλυβε “τα πάντα”. Μία συνήθεια των πλούσιων οικογενειών ήταν να φοράνε τα κορίτσια τους μία διαφορετική ποδιά κάθε μέρα, που ήταν αποδεκτό».

Συνέντευξη κ. Ελένης (δεκαετία ’60)

• «Τώρα έχω θετικές αναμνήσεις από το σχολείο αλλά πριν 20 χρόνια με έπιανε μια θλίψη όταν το σκεφτόμουν».
• «Κάποιοι δάσκαλοι ήταν αυστηροί με καλό τρόπο, αλλά κάποιοι έδειχναν τον πολύ κακό τους εαυτό, πράγμα αντιπαιδαγωγικό».
• «Τότε δεν είχαμε φροντιστήρια ή ιδιαίτερα για να μας βοηθάνε. Τα μαθαίναμε όλα στο σχολείο».

Συνέντευξη κ. Μαρίλιας και κ. Μιχάλη (δεκαετία ’70)

• «Οι δάσκαλοι ήταν πάρα πολύ αυστηροί. Με το παραμικρό που κάναμε μας φώναζαν και μας χτυπούσαν με την βίτσα. Σαν να μην νοιάζονταν καθόλου για τους μαθητές και  δεν καταλάβαιναν ότι αυτό που έκαναν ήταν αντιπαιδαγωγικό». (κ. Μιχάλης)
• «Τα κορίτσια έπρεπε να φοράνε ποδιές που να καλύπτουν μέχρι και τον αστράγαλο. Όταν βγαίναμε έξω, για να ήμασταν της μόδας την σηκώναμε μέχρι το γόνατο. Αν κάποιος δάσκαλος     μας έβλεπε, μας τιμωρούσε. Ο καθένας είχε και την τρέλα του».(κ. Μαρίλια)

Συνέντευξη κ. Ζωής και κ. Γιώργου (δεκαετία ’50)

• «Οι δάσκαλοι ήταν πολύ αυστηροί και όλοι οι μαθητές τους φοβόντουσαν. Όταν λέγαμε κάτι λάθος ανοίγαμε το χέρι και μας χτυπούσαν με την βέργα». (κ. Ζωή)
• «Τότε οι τάξεις συνήθως ήταν δύο μαζί. Για παράδειγμα εγώ έκανα την Τετάρτη και την Πέμπτη δημοτικού μαζί». (κ. Γιώργος)
• «Επίσης επειδή δεν είχαμε μπάνια στα σπίτια μας, μία φορα την εβδομάδα κάναμε μπάνιο στο σχολείο. Ανά τάξη ζεσταίναμε ένα καζάνι και 3-4 μαθήτριες έμπαιναν μέσα. Το ίδιο έκαναν και τα αγόρια». (κ. Ζωή)

Συνέντευξη κ. Γιάννη και κ. Γιώργου (δεκαετία ’50)

• «Θυμάμαι ότι όλοι οι μαθητές ερχόντουσαν πολύ πρωί και σχόλαγαν το απόγευμα “Ήλιο με ήλιο”(κ. Γιάννης)
• «Ήταν μερικοί δάσκαλοι που ήταν αυστηροί και άλλοι όχι και τόσο».(κ. Γιώργος)
• «Θυμάμαι κάτι που κάναμε εμείς οι μαθητές. Επειδή στα διαλείμματα πεινούσαμε πολύ πηγαίναμε σε κάτι δέντρα που υπήρχαν και κόβαμε κουκουνάρια, που τα καθαρίζαμε και τα τρώγαμε ωμά. Όταν μας έπιαναν οι καθηγητές…έπεφτε πολύ ξύλο».(κ. Γιάννης)

Η 6η Μαρτίου είναι ημέρα αφιερωμένη στον αγώνα κατά του σχολικού εκφοβισμού με απόφαση του Υπουργείου Παιδείας. Το σχολείο μας, επειδή θεωρεί σημαντικό το πρόβλημα της σχολικής βίας, διοργάνωσε μία “διαμαρτυρία” κατά του bullying. Οι προετοιμασίες έγιναν στο πλαίσιο του προγράμματος Αγωγής Υγείας «Πες το διαδικτυακά – Πες το ευγενικά», του προγράμματος «Ενεργώ ως Πολίτης» και του ομίλου «ΕφηΒΙΑ- Έχεις τη λύση αν μιλήσεις». Μαθητές και καθηγητές  λάτρεψαν την προετοιμασία και την πραγματοποίηση της εκδήλωσης. Η διαδικασία έγινε ως εξής:

• Οι μαθητές και μαθήτριες της Β΄ τάξης, μαζί με τις υπεύθυνες καθηγήτριες της δράσης δημιούργησαν αφίσες και πανό με ζωγραφιές και συνθήματα. Μπορώ να πω ότι οι μαθητές για άλλη μία φορά έδειξαν τα καλλιτεχνικά τους ταλέντο

• Επίσης οι μαθητές και μαθήτριες της Γ΄ τάξης έφτιαξαν τις δικές τους μάσκες με μηνύματα κατά του bullying.

• Κατά τη διάρκεια της δράσης όλοι οι μαθητές και καθηγητές συγκεντρώθηκαν στο προαύλιο του σχολείου με όλα τα πανό. Να σημειώσω ότι όλοι φώναξαν συνθήματα κατά της σχολικής βίας και του εκφοβισμού

Anti bullying_4-3-2022

• Έπειτα για λίγη ώρα όλοι οι μαθητές έκαναν συμβολική πορεία στο προαύλιο, με σηκωμένα στον αέρα τα πανό και φωνάζοντας συνθήματα έτσι ώστε να περάσουμε σε όλους τους ανθρώπους που μας ακούνε το μήνυμα κατά του εκφοβισμού που έχει ως αποτέλεσμα πολλοί μαθητές να υποφέρουν.

• Τέλος, στην περίφραξη κρεμάστηκαν αφίσες και πανό που φαίνονται στις παρακάτω φωτογραφίες ενώ μαθητές της Γ’ τάξης φόρεσαν μάσκες με επίθετα που τους έχουν αποκαλέσει και τους ενόχλησαν, πράγμα που προσωπικά μου προκαλεί μεγάλη συγκίνηση.

Εισαγωγή

Εξερευνώντας την ποικιλία των συναισθημάτων σε διάφορες καταστάσεις, πραγματοποιήσαμε έρευνα με θέμα το συναίσθημα χαράς από την εργασία. Αφού συμβουλευτήκαμε κάποιες έγκυρες δημοσιεύσεις σχετικά με το θέμα, διατυπώσαμε λίγες ερωτήσεις και συντάξαμε ηλεκτρονικό ερωτηματολόγιο, με τίτλο  «Τι σας κάνει χαρούμενους στην εργασία;». Με τις δύο κύριες  ερωτήσεις του ερωτηματολογίου έγινε μια πρώτη προσπάθεια να μάθουμε 1) αν νιώθουν το συναίσθημα της χαράς από την εργασία τους οι άνθρωποι στο κοντινό περιβάλλον μας και, εάν ναι, 2) ποιοι παράγοντες  από την εργασία τους δημιουργούν αυτό το συναίσθημα. Απευθύναμε το ερωτηματολόγιο κυρίως  στους γονείς και κηδεμόνες  των μαθητών του 1ου Πειραματικού Γυμνασίου Λάρισας, στους καθηγητές/ καθηγήτριες και σε όποιον άλλο ενδιαφερόταν να συμβάλει. Η ανταπόκριση  ήταν καλή και χαρήκαμε πολύ όλη η  ομάδα σύνταξης (ΟμαΣ) του School Hub, καθώς το δείγμα της έρευνάς μας αποτέλεσαν 110 άτομα.

Εργαλείο της έρευνας

Το ερωτηματολόγιό μας είναι ανώνυμο και δημιουργήθηκε στην εφαρμογή Google forms. Αυτό μας επιτρέπει να δούμε τα αποτελέσματα και σε φύλλο excel και οπτικοποιημένα σε πίτες και ραβδογράμματα.

Αποτελείται από τέσσερις ερωτήσεις κλειστού τύπου. Οι δύο πρώτες συγκεντρώνουν δημογραφικά στοιχεία;  την ηλικία σε δεκαετίες χωρισμένες σε 5 ομάδες  (από 20-29 ως 50-59 ετών) και τα χρόνια επαγγελματικής εμπειρίας (από 5 ως 35 χρόνια).

Η  τρίτη ερώτηση είναι: “Η δουλειά μου με κάνει χαρούμενο/ -η” με επιλογές για απάντηση Ναι/ Όχι.

Η τέταρτη ερώτηση είναι “Στη δουλειά μου με ικανοποιεί περισσότερο …” και ο ερωτώμενος/ η ερωτώμενη πρέπει να επιλέξει 2 απαντήσεις από μια λίστα 5 επιλογών ή να γράψει “άλλη” απάντηση σε πλαίσιο

Περιγραφή των αποτελεσμάτων

Οι ηλικίες που κυριαρχούν, είναι 40 ως 59 ετών και αποτελούν το 91% στο δείγμα μας. Συγκεκριμένα, το 43.6%  των ατόμων που απάντησαν (48 άτομα)  έχουν ηλικία 50-59 χρόνια και το 39.1% (δηλαδή, 43 άτομα) έχουν  ηλικία 40-49.

Σχετικά με  την εργασιακή εμπειρία, 30 χρόνια εργασίας έχει το 34% και 20 χρόνια το 43%.

Ένα συντριπτικό ποσοστό 92,7% όσων απάντησαν στο ερωτηματολόγιο έδωσαν θετική απάντηση, ΝΑΙ, στην ερώτηση αν η εργασία τους/τις κάνει χαρούμενους.

Στη διευκρινιστική ερώτηση, ποιοι παράγοντες της εργασίας προκαλούν τη χαρά,  από τη λίστα 5 επιλογών έχουμε και πάλι μια επιλογή με πολύ  μεγάλη συγκέντρωση θετικής απάντησης, το αντικείμενο της εργασίας. Ο  δεύτερος σε προτίμηση παράγοντας χαράς είναι οι συνεργάτες με ποσοστό 48.2%. Ακολουθούν ο χώρος εργασίας με 35,5%, το βολικό ωράριο με 33,6% και ο μισθός/ αμοιβή με 24,5%.

Συμπεράσματα

Το δείγμα της έρευνας δεν είναι μεγάλο σε αριθμό ώστε να γενικεύσουμε τα αποτελέσματα. Ωστόσο, μας ενθουσίασε η ανταπόκριση στην πρώτη ερευνητική μας προσπάθεια.

Η μεγάλη πλειοψηφία των ατόμων που απάντησαν στο ερωτηματολόγιό μας είναι από 40 ως 60 ετών. Είναι, λοιπόν, σε παραγωγικές ηλικίες και συμμετέχουν στον χώρο εργασίας αρκετά χρόνια. Αν λάβουμε υπόψη ότι μεγάλο μέρος του δείγματός μας, 83/110 άτομα, έχουν εργασιακή  εμπειρία πάνω από 20 χρόνια, μπορούμε να πούμε πως έχουν μια αρκετά ολοκληρωμένη εικόνα για τη δουλειά τους και τα ανάλογα συναισθήματα έχουν κατασταλάξει. Επομένως, οι πληροφορίες που μας δίνουν έχουν βαρύτητα.

Οι 102 από το σύνολο 110 των ατόμων που συμμετείχαν στην έρευνά μας δήλωσαν ότι η εργασία τους/τις  κάνει χαρούμενους/ες. Το συγκεκριμένο αποτέλεσμα δημιουργεί πολλές σκέψεις. Για παράδειγμα, ότι οι άνθρωποι στο κοντινό περιβάλλον μας έχουν αυτό το ευχάριστο και σπουδαίο συναίσθημα. Επιπλέον, μάθαμε ότι σε αρκετές έγκυρες έρευνες αναφέρεται πως η ικανοποίηση από την εργασία αυξάνεται αναλόγως με την αύξηση της ηλικίας. Κάτι τέτοιο φαίνεται και στα αποτελέσματα του ερωτηματολογίου μας, αφού οι απαντήσεις  δόθηκαν από ανθρώπους άνω των 40 και περισσότερο άνω των 50 ετών.

Όπως είδαμε, στο ερώτημα ποιοι είναι οι παράγοντες που δημιουργούν χαρά στην εργασία, το 87% εκφράζει ικανοποίηση από το αντικείμενο της εργασίας. Η απάντηση αυτή έχει μεγάλη απόκριση και μεγάλη διαφορά από τη δεύτερη επιλογή.  Είναι ενδιαφέρον ότι το περιεχόμενο της δουλειάς είναι ο κύριος λόγος που προκαλεί θετικά συναισθήματα, χαρά, στον εργαζόμενο/ την εργαζόμενη. Επίσης, μας κάνει να σκεφτούμε ότι το αντικείμενο της εργασίας πράγματι είναι πολύ σημαντικός παράγοντας στην επιλογή επαγγέλματος.

Δεύτερος παράγοντας χαράς είναι οι συνεργάτες, οι άνθρωποι λοιπόν στον χώρο εργασίας είναι λόγος χαράς, κάτι που έχει διαπιστωθεί σε πολλές έρευνες για τη σημασία των διαπροσωπικών σχέσεων στην επαγγελματική ζωή.

Η αμοιβή φαίνεται ένας παράγοντας που επέλεξαν το 24,5% ως πηγή χαράς. Δεν είναι μεγάλο το ποσοστό, ούτε φαίνεται βέβαια στις πρώτες επιλογές. Αυτό μπορεί να σημαίνει ότι στο δείγμα μας δεν υπάρχουν πολλοί άνθρωποι με μεγάλους μισθούς. Μπορεί, όμως, και να σημαίνει ότι η αμοιβή δε θεωρείται από τους πρώτους παράγοντες χαράς.

Η μικρή έρευνά μας είχε πολύ ενδιαφέρον. Θα θέλαμε να τη συνεχίσουμε, εξερευνώντας και άλλους παράγοντες, για παράδειγμα τι επάγγελμα κάνουν όσοι/ όσες  έχουν δηλώσει χαρά από το αντικείμενο της εργασίας και πολλά άλλα.

Γράφουν:   Ιωάννα και  Μαρίνα Δαχτάρη

Το σχολείο μας πήγε επίσκεψη στα Τρίκαλα!!!! Ξεκινήσαμε από το κάστρο των Τρικάλων και φτάσαμε στον μύλο των ξωτικών. Όταν φτάσαμε εκεί, δεν πιστεύαμε στα μάτια μας είχε πολλούς πάγκους με όλων των ειδών fast food. Εκεί έγινε ο τρίτος παγκόσμιος πόλεμος! Αφού όλα τα παιδιά ανεβήκαμε στα τρενάκια, κυριολεκτικά  του ιλίγγου, αρχίσαμε να πεινάμε πολύ. Τότε παρατηρήσαμε τους πάγκους, πήραμε τα πορτοφόλια και αρχίσαμε να τρέχουμε. Έπρεπε να αποφασίσουμε σε γλυκό ή αλμυρό. Τα αγόρια είχαν περικυκλώσει τους πάγκους με τους γύρους και τα σουβλάκια. Είχε επίσης όλων των ειδών τα γλυκά όπως κρέπες, βάφλες, παγωτά, χωνάκια με σοκολάτα και κρέμα, φυσικά ντόνατς και ρολάκια βάφλας όπου βάζουν πάρα πολλή σοκολάτα, επίσης σε αυτά μπορείς να βάλεις τρούφα, kit kat, ζαχαρωτά κ.λπ. Από αλμυρά είχε επιτυχία και ο πάγκος  με τα burger. Τα περισσότερα παιδιά δοκίμασαν από όλους τους πάγκους με αποτέλεσμα να κάνουν εμετό στο λεωφορείο. Άλλα παιδιά πήραν μπλε μαλλί της γριάς και η γλώσσα, τα δόντια και τα χείλη τους  έγιναν μπλε. Είχε πολλή πλάκα όταν μιλούσαν! Κυριολεκτικά όλα τα παιδιά φάγαμε μέχρι σκασμού. Κάποια παιδιά δεν έφαγαν για όλη την υπόλοιπη μέρα, άλλα είχαν στομαχόπονο. Πραγματικά όμως τα περάσαμε τέλεια, φάγαμε όσο θέλαμε και όλα ήταν πεντανόστιμα!!!

]]> https://schoolpress.sch.gr/schoolhub/archives/131/feed 0 https://schoolpress.sch.gr/schoolhub/archives/67 https://schoolpress.sch.gr/schoolhub/archives/67#comments Sat, 30 Mar 2024 08:04:21 +0000 Ζέτα Τσίγκα http://schoolpress.sch.gr/schoolhub/?p=67

Της Δήμητρας Βαλάση

Η κλιματική αλλαγή και τα περιβαλλοντικά προβλήματα είναι θέματα που (πρέπει να) απασχολούν όλο τον κόσμο και κυρίως εμάς, τους νέους, καθώς εμείς θα μεγαλώσουμε στον κόσμο που διαμορφώνεται. Ένα από τα επίκαιρα θέματα της πανδημίας covid-19  που έχει σαρώσει όλο τον πλανήτη, είναι και οι επιδράσεις της στο περιβάλλον, θετικές και αρνητικές.

Πολλά άλλαξαν λόγω του ιού και όλοι μας γνωρίζουμε πως ο κόσμος αναγκάζεται να μένει περισσότερο στα σπίτια, να μην κυκλοφορεί όπως πριν, να μην ταξιδεύει όπως πριν. Αυτό οδήγησε στη μείωση χρήσης καυσίμων και σε περιορισμό  της ρύπανσης από το διοξείδιο του αζώτου, που εκπέμπουν τα  μεταφορικά μέσα καθώς και πολλές άλλες δραστηριότητες των ανθρώπων. Πράγματι, σε έρευνες που έγιναν παρατηρήθηκε σημαντική βελτίωση στην ποιότητα των επιφανειακών υδάτων. Συγκεκριμένα, σε έρευνα που πραγματοποιήθηκε στην Ινδία, παρατηρήθηκε πως  η ποιότητα του νερού του ποταμού Γάγγη και της λίμνης Vembanad παρουσίασε βελτίωση από την έναρξη της πανδημίας –Μάρτιος 2020 (σύμφωνα με τον K.A.S. Mani – μηχανικό). Παρόμοιες παρατηρήσεις έγιναν στα νερά της Βενετίας. Μια ακόμα θετική συνέπεια του περιορισμού των δραστηριοτήτων είναι η μείωση του ποσοστού θορύβου στον πλανήτη.

Φυσικά, ο περιορισμός μετακινήσεων  έχει οδηγήσει  και στη βελτίωση της ποιότητας του αέρα, σε πολλές περιοχές. Είναι χαρακτηριστικό το παράδειγμα της Κίνας, όπου η ποιότητα του αέρα βελτιώθηκε κατά 11% σε 337 πόλεις. Ο λόγος είναι, όπως αναφέραμε, ότι  μειώθηκε σημαντικά η εκπομπή διοξειδίου του αζώτου, πράγμα που κατέγραψε και ο δορυφόρος Aura της NASA.  Τέλος, οι αυστηροί περιορισμοί στον τουρισμό, επίσης συνέβαλαν στη μείωση της μόλυνσης του περιβάλλοντος.

Ωστόσο, η πανδημία έχει και πολλές αρνητικές συνέπειες στο περιβάλλον. Η πιο σημαντική από αυτές είναι τα προβλήματα που προκύπτουν από την αυξημένη χρήση αντισηπτικών, γαντιών και μάσκας. Τα υλικά από τα οποία κατασκευάζονται αυτά τα αντικείμενα απελευθερώνουν διοξίνες και άλλες τοξίνες στο περιβάλλον  Επιπλέον οι μάσκες απορρίπτονται σε διάφορα μέρη και καταλήγουν σε ποτάμια και θάλασσες, όπου διασπώνται παράγοντας μικροπλαστικές ίνες που καταλήγουν στο στομάχι των θαλάσσιων οργανισμών. .Ένα ακόμα πρόβλημα το οποίο θα πρέπει να διαχειριστούμε είναι αυτό που προκύπτει από τα αυξημένα  ιατρικά απόβλητα των υγειονομικών  μονάδων. Σε πολλές μεγάλες πόλεις, όπως η Μανίλα, το Ανόι, παρατηρήθηκε αύξηση των υγειονομικών αποβλήτων κατά 150-280 μεγατόνους την περίοδο της πανδημίας.

Οι έρευνες μας δίνουν πολλές πληροφορίες ώστε όλες και όλοι να ενημερωνόμαστε για την αντιμετώπιση του  νέου προβλήματος αλλά και την αξιοποίηση των νέων θετικών δεδομένων. Χρειάζεται να φερθούμε με υπευθυνότητα.  Μπορούμε, άραγε  να αρχίσουμε με τη σωστή απόρριψη της μάσκας, σε συνδυασμό  με τον περιορισμό στη χρήση μεταφορικών μέσων; Είναι μια πρόκληση για βελτίωση της ποιότητας της ζωής μας και το μέλλον του πλανήτη.

 ΠΗΓΕΣ

https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC7498239/

https://www.ertnews.gr/roi-idiseon/perivallon-aporrimmata-ygeionomikoy-ylikoy/

https://gr.euronews.com/2020/03/19/oi-epiptoseis-tou-covid-19-sto-perivallon

https://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S0048969720325298#bb0070

 https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC7498239/

https://www.frontiersin.org/articles/10.3389/fmars.2021.669374/full