Το περιεχόμενο αυτό μπορεί να είναι νόμιμο αλλά ακατάλληλο για παιδιά μικρής ηλικίας (όπως π.χ. η πορνογραφία ενηλίκων) ή παράνομο και ταυτόχρονα επιβλαβές για τα παιδιά (όπως π.χ. η παιδική πορνογραφία).

Βάσει της Ελληνικής νομοθεσίας, το παρακάτω περιεχόμενο είναι παράνομο:

• Παιδική πορνογραφία, σεξουαλική παρενόχληση
• Προτροπή σε αυτοκτονία
• Ρατσισμός, ξενοφοβία, τρομοκρατία
• Οικονομικό έγκλημα, απάτες
• Hacking, Cracking
• Εκφοβισμός
• Εξύβριση, συκοφαντική δυσφήμιση
• Παραβίαση:
  • Πνευματικής ιδιοκτησίας
  • Προσωπικών δεδομένων
  • Απορρήτου των επικοινωνιών

Αν συναντήσουμε στο Διαδίκτυο σελίδες που μας κάνουν να νιώθουμε άβολα, μας σοκάρουν ή μας προσβάλουν, μπορούμε να απευθυνθούμε στη SafeLine. Η SafeLine δέχεται καταγγελίες για ιστοχώρους (websites) ή υπηρεσίες νέων (newsgroups) που περιέχουν: εικόνες κακομεταχείρισης παιδιών οπουδήποτε στον κόσμο, ρατσιστικό και ξενοφοβικό περιεχόμενο που παραβαίνει την Ελληνική νομοθεσία, παράνομο περιεχόμενο.

Μπορούμε να κάνουμε μια καταγγελία στη Safeline (www.safeline.gr), επιλέγοντας  έναν από τους ακόλουθους τρόπους για να καταθέσουμε μία καταγγελία:

• Με SMS: Στέλνουμε μήνυμα από το κινητό μας γράφοντας «Safeline», αφήνοντας κενό, εισάγοντας την καταγγελία και αποστέλλοντας στο 54260.
• Ηλεκτρονική κατάθεση: Μπορούμε να συμπληρώσουμε την αντίστοιχη φόρμα ηλεκτρονικής κατάθεσης καταγγελίας.
• Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο: Μπορούμε να στείλουμε email στην παρακάτω ηλεκτρονική διεύθυνση: report@safeline.gr
• Τηλεφωνικά: Μπορούμε να επικοινωνήσουμε τις εργάσιμες ημέρες από τις 9:00 έως τις 16:00 στο τηλέφωνο 2811 391615.

[There is a video that cannot be displayed in this feed. Visit the blog entry to see the video.]

• Μέσα από την λίστα των αποτελεσμάτων μιας αναζήτησης να συμβουλευόμαστε περισσότερες από μια πηγές, να τις συγκρίνουμε και να διασταυρώνουμε τις πληροφορίες.
• Χρησιμοποιούμε διάφορες μηχανές αναζήτησης και όχι μόνο μία για να βελτιωθεί σημαντικά η ικανότητά μας να βρίσκουμε ποιοτικές πληροφορίες.
• Να ελέγχουμε και να συγκρίνουμε τα αποτελέσματα της αναζήτησης μας και με πληροφορίες από βιβλία, εφημερίδες, περιοδικά.
• Να συγκρίνουμε τα αποτελέσματα που αντλήσαμε από το Διαδίκτυο με τις γνώσεις που ήδη έχουμε και, αν κάτι μας φαίνεται δύσκολο να το πιστέψουμε, να αναζητούμε επιπλέον πληροφορίες.
• Μαθαίνουμε να διακρίνουμε ένα γεγονός από μια άποψη και να αναγνωρίζουμε την προκατάληψη και την προπαγάνδα.
• Να μαθαίνουμε πληροφορίες για τους υπεύθυνους των ιστοσελίδων που μας ενδιαφέρουν. Έχουν καλή φήμη; Έχουν κύρος; Αν ανήκει σε κάποιο πανεπιστήμιο, σε μια βιβλιοθήκη, σε ένα μουσείο ή σε ένα δημόσιο οργανισμό, τότε μπορούμε να είμαστε πιο σίγουροι για την αξιοπιστία της.
• Να ελέγχουμε την ημερομηνία της τελευταίας ενημέρωσης της ιστοσελίδας, ώστε να επιβεβαιώσουμε ότι είναι ενημερωμένη με τα πιο πρόσφατα δεδομένα. Στην περίπτωση που το περιεχόμενο της δεν ανανεώνεται συχνά, πρέπει να είμαστε ιδιαίτερα προσεκτικοί.
• Να εντοπίζουμε ποιος είναι ο σκοπός της ιστοσελίδας. Να πληροφορήσει, να επεξηγήσει, να διαφημίσει, να πείσει ή να πουλήσει;
• Να προσέχουμε πόσο αισθητικά προσεγμένη είναι μια ιστοσελίδα. Μήπως υπάρχουν συντακτικά ή ορθογραφικά λάθη;
• Να προσέχουμε πόσο πλούσια σε συνδέσεις είναι μια ιστοσελίδα. Πρέπει να υπάρχει ένας σημαντικός αριθμός διαφορετικών συνδέσεων που θα μας παραπέμπουν σε άλλες σχετικές και έγκυρες πηγές, ώστε να έχουμε ευρύτερη και περισσότερο αντικει­μενική πληροφόρηση.

Ο Παγκόσμιος Ιστός έφερε επανάσταση στον τρόπο που αναζητούμε και αποκτούμε πρόσβαση σε πληροφορίες. Μέσω του Διαδικτύου μπορούμε πολύ εύκολα, ανέξοδα και γρήγορα να βρούμε στοιχεία για ένα θέμα που μας ενδιαφέρει και να ενημερωθούμε για τις εξελίξεις στον κόσμο.  Παράλληλα, τα τελευταία χρόνια πραγματοποιήθηκε η μετάβαση από το παθητικό Διαδίκτυο, όπου ο χρήστης ήταν απλός αναγνώστης, στο «συμμετοχικό» Διαδίκτυο, όπου ο χρήστης έχει ενεργό ρόλο στην παραγωγή και διακίνηση της διαδικτυακής πληροφορίας.

Αν και τα πλεονεκτήματα της γρήγορης και εύκολης πρόσβασης στην πληροφορία είναι τεράστια, υπάρχει παράλληλα και ο κίνδυνος να εκτεθούμε σε πληροφορίες, οι οποίες δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Παραπληροφόρηση στο Διαδίκτυο είναι δυνατό να συμβεί με την παρουσίαση διάφορων ψευδών ή αναληθών ή τροποποιημένων πληροφοριών σε ιστοσελίδες, με πιθανό σκοπό την παραπλάνησή μας. Παραπληροφόρηση συμβαίνει και όταν οι πληροφορίες είναι ελλιπείς με αποτέλεσμα να οδηγήσουν σε λανθασμένα συμπεράσματα.

Οι πληροφορίες που διαβάζουμε σε βιβλία ή εγκυκλοπαίδειες έχουν συνήθως αξιολογηθεί από μία ομάδα ανθρώπων, πριν από την έκδοση του βιβλίου. Στο Διαδίκτυο δεν ισχύει κάτι ανάλογο. Όλοι οι άνθρωποι μπορούμε να καταχωρίζουμε πληροφορίες στο Διαδίκτυο, εφόσον όλοι έχουμε τη δυνατότητα να δημιουργήσουμε έναν ιστοχώρο, να τον εμπλουτίσουμε με πληροφορίες για ένα θέμα που μας ενδιαφέρει, να προτείνουμε χρήσιμους συνδέσμους με άλλους ιστοχώρους και να οργανώσουμε διαδικτυακές συζητήσεις. Δεν είναι, επομένως, όλοι όσοι διοχετεύουν πληροφορίες επιστήμονες ή ειδικοί σε ένα θέμα. Είναι, λοιπόν, σημαντικό να θυμόμαστε πως ό,τι δημοσιεύεται στο Διαδίκτυο δεν είναι πάντα έγκυρη ή αληθινή πληροφορία.

Αυτός ο νέος τρόπος δημιουργίας και ανάκτησης πληροφοριών προϋποθέτει και αλλαγή στον τρόπο που αξιολογούμε και φιλτράρουμε κριτικά το πληροφοριακό υλικό που καλούμαστε να διαχειριστούμε. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα για τα παιδιά, που συνήθως πιστεύουν πως «αφού είναι στο Διαδίκτυο, πρέπει να είναι αλήθεια».