ΣΧΟΛΕΙΟ ΚΑΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΟΤΗΤΓενικά – ΣΧΟΛΕΙΟ ΚΑΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΟΤΗΤ https://schoolpress.sch.gr/specialedu Schoolpress Sun, 04 Feb 2018 08:56:43 +0000 el hourly 1 Οι δέκα τεχνικές για τη χειραγώγηση της κοινής γνώμης https://schoolpress.sch.gr/specialedu/?p=25 https://schoolpress.sch.gr/specialedu/?p=25#comments Sun, 04 Feb 2018 08:45:29 +0000 ΧΑΧΟΥΔΗΣ ΧΡΗΣΤΟΣ http://schoolpress.sch.gr/specialedu/?p=25 Ο Αμερικανός ακαδημαϊκός και στοχαστής, Νόαμ Τσόμσκι, αναλύει τις δέκα τεχνικές για τη χειραγώγηση της κοινής γνώμης.

Το κείμενο αποτελεί μέρος μιας συλλογής συνεντεύξεων του Ν.Τσόμσκι, όπου ο κορυφαίος διανοητής διαπιστώνει διεισδυτικές παρατηρήσεις για τους θεσμούς που διαμορφώνουν τη σκέψη του κοινού και οι οποίοι βρίσκονται στην υπηρεσία της ισχύος και του κέρδους.

1. Η τεχνική της διασκέδασης

Πρωταρχικό στοιχείο του κοινωνικού ελέγχου, η τεχνική της διασκέδασης συνίσταται στη στροφή της προσοχής του κοινού από τα σημαντικά προβλήματα και από τις μεταλλαγές που αποφασίστηκαν από τις πολιτικές και οικονομικές ελίτ, με ένα αδιάκοπο καταιγισμό διασκεδαστικών και ασήμαντων λεπτομερειών….
Η τεχνική της διασκέδασης είναι επίσης απαραίτητη για να αποτραπεί το κοινό από το να ενδιαφερθεί για ουσιαστικές πληροφορίες στους τομείς της επιστήμης, της οικονομίας, της Ψυχολογίας, της Νευροβιολογίας και της Κυβερνητικής. «Κρατήστε αποπροσανατολισμένη την προσοχή του κοινού, μακριά από τα αληθινά κοινωνικά προβλήματα, αιχμαλωτισμένη σε θέματα χωρίς καμιά πραγματική σημασία.
Κρατήστε το κοινό απασχολημένο, απασχολημένο, απασχολημένο, χωρίς χρόνο για να σκέφτεται· να επιστρέφει κανονικά στη φάρμα με τα άλλα ζώα». Απόσπασμα από το Όπλα με σιγαστήρα για ήσυχους πολέμους.

2 . Η τεχνική της δημιουργίας προβλημάτων, και στη συνέχεια παροχής των λύσεων

Αυτή η τεχνική ονομάζεται επίσης «πρόβλημα-αντίδραση-λύση». Πρώτα δημιουργείτε ένα πρόβλημα, μια «έκτακτη κατάσταση» για την οποία μπορείτε να προβλέψετε ότι θα προκαλέσει μια συγκεκριμένη αντίδραση του κοινού, ώστε το ίδιο να ζητήσει εκείνα τα μέτρα που εύχεστε να το κάνετε να αποδεχτεί.
Για παράδειγμα: αφήστε να κλιμακωθεί η αστική βία, ή οργανώστε αιματηρές συμπλοκές, ώστε το κοινό να ζητήσει τη λήψη μέτρων ασφαλείας που θα περιορίζουν τις ελευθερίες του. Ή, ακόμη: δημιουργήστε μια οικονομική κρίση για να κάνετε το κοινό να δεχτεί ως αναγκαίο κακό τον περιορισμό των κοινωνικών δικαιωμάτων και την αποδόμηση των δημοσίων υπηρεσιών.

3. Η τεχνική της υποβάθμισης

Για να κάνει κάποιος αποδεκτό ένα απαράδεκτο μέτρο, αρκεί να το εφαρμόσει σταδιακά κατά «φθίνουσα κλίμακα» για μια διάρκεια 10 ετών. Μ’ αυτόν τον τρόπο επιβλήθηκαν ριζικά νέες κοινωνικο-οικονομικές συνθήκες (νεοφιλελευθερισμός) στις δεκαετίες του 1980 και 1990. Μαζική ανεργία, αβεβαιότητα, «ευελιξία», μετακινήσεις, μισθοί που δεν διασφαλίζουν πια ένα αξιοπρεπές εισόδημα· τόσες αλλαγές, που θα είχαν προκαλέσει επανάσταση, αν είχαν εφαρμοστεί αιφνιδίως και βίαια.

4. Η στρατηγική της αναβολής (Σαλαμοποίηση)

Ένας άλλος τρόπος για να γίνει αποδεκτή μια αντιλαϊκή απόφαση είναι να την παρουσιάσετε ως «οδυνηρή αλλά αναγκαία», αποσπώντας την συναίνεση του κοινού στο παρόν, για την εφαρμογή της στο μέλλον. Είναι πάντοτε πιο εύκολο να αποδεχτεί κάποιος αντί μιας άμεσης θυσίας μια μελλοντική. Πρώτα απ’όλα, επειδή η προσπάθεια δεν πρέπει να καταβληθεί άμεσα.
Στη συνέχεια, επειδή το κοινό έχει πάντα την τάση να ελπίζει αφελώς ότι «όλα θα πάνε καλύτερα αύριο» και ότι μπορεί, εντέλει, να αποφύγει τη θυσία που του ζήτησαν. Τέλος, μια τέτοια τεχνική αφήνει στο κοινό ένα κάποιο χρονικό διάστημα, ώστε να συνηθίσει στην ιδέα της αλλαγής, και να την αποδεχτεί μοιρολατρικά, όταν κριθεί ότι έφθασε το πλήρωμα του χρόνου για την τέλεσή της.

5 . Η στρατηγική του να απευθύνεσαι στο κοινό σαν να είναι μωρά παιδιά

Η πλειονότητα των διαφημίσεων που απευθύνονται στο ευρύ κοινό χρησιμοποιούν έναν αφηγηματικό λόγο, επιχειρήματα, πρόσωπα και έναν τόνο ιδιαιτέρως παιδικό, εξουθενωτικά παιδιάστικο, σαν να ήταν ο θεατής ένα πολύ μικρό παιδί ή σαν να ήταν διανοητικώς ανάπηρος.
Όσο μεγαλύτερη προσπάθεια καταβάλλεται να εξαπατηθεί ο θεατής, τόσο πιο παιδιάστικος τόνος υιοθετείται από τον διαφημιστή. Γιατί; «Αν [ο διαφημιστής] απευθυνθεί σε κάποιον σαν να ήταν παιδί δώδεκα ετών, τότε είναι πολύ πιθανόν να εισπράξει, εξαιτίας του έμμεσου και υπαινικτικού τόνου, μιαν απάντηση ή μιαν αντίδραση τόσο απογυμνωμένη από κριτική σκέψη, όσο η απάντηση ενός δωδεκάχρονου παιδιού». Απόσπασμα από το «Όπλα με σιγαστήρα για ήσυχους πολέμους».

6 . Η τεχνική του να απευθύνεστε στο συναίσθημα μάλλον παρά στη λογική

Η επίκληση στο συναίσθημα είναι μια κλασική τεχνική για να βραχυκυκλωθεί η ορθολογιστική ανάλυση, επομένως η κριτική αντίληψη των ατόμων. Επιπλέον, η χρησιμοποίηση του φάσματος των αισθημάτων επιτρέπει να ανοίξετε τη θύρα του ασυνείδητου για να εμφυτεύσετε ιδέες, επιθυμίες, φόβους, παρορμήσεις ή συμπεριφορές…

7. Η τεχνική του να κρατάτε το κοινό σε άγνοια και ανοησία

Συνίσταται στο να κάνετε το κοινό να είναι ανίκανο να αντιληφθεί τις τεχνολογίες και τις μεθοδολογίες που χρησιμοποιείτε για την υποδούλωσή του. «Η ποιότητα της εκπαίδευσης που παρέχεται στις κατώτερες κοινωνικές τάξεις πρέπει να είναι πιο φτωχή, ώστε η τάφρος της άγνοιας που χωρίζει τις κατώτερες τάξεις από τις ανώτερες τάξεις να μη γίνεται αντιληπτή από τις κατώτερες». Απόσπασμα από το «Ὀπλα με σιγαστήρα για ήσυχους πολέμους».

8. Η τεχνική του να ενθαρρύνεις το κοινό να αρέσκεται στη μετριότητα

Συνίσταται στο να παρακινείς το κοινό να βρίσκει «cool» ό,τι είναι ανόητο, φτηνιάρικο και ακαλλιέργητο.

9. Η τεχνική του να αντικαθιστάς την εξέγερση με την ενοχή

Συνίσταται στο να κάνεις ένα άτομο να πιστεύει ότι είναι το μόνο υπεύθυνο για την συμφορά του, εξαιτίας της διανοητικής ανεπάρκειάς του, της ανεπάρκειας των ικανοτήτων του ή των προσπαθειών του. Έτσι, αντί να εξεγείρεται εναντίον του οικονομικού συστήματος, απαξιώνει τον ίδιο τον εαυτό του και αυτο-ενοχοποιείται, κατάσταση που περιέχει τα σπέρματα της νευρικής κατάπτωσης, η οποία έχει μεταξύ άλλων και το αποτέλεσμα της αποχής από οποιασδήποτε δράση. Και χωρίς τη δράση, γλιτώνετε την επανάσταση!

10. Η τεχνική του να γνωρίζεις τα άτομα καλύτερα από όσο γνωρίζουν τα ίδια τον εαυτό τους

Στη διάρκεια των τελευταίων πενήντα ετών, οι κατακλυσμιαία πρόοδος της επιστήμης άνοιξε μια ολοένα και πιο βαθιά τάφρο ανάμεσα στις γνώσει του ευρέως κοινού και στις γνώσεις που κατέχουν και χρησιμοποιούν οι ιθύνουσες ελίτ. Χάρη στη Βιολογία, τη Νευροβιολογία και την εφαρμοσμένη ψυχολογία, το «σύστημα» έφτασε σε μια εξελιγμένη γνώση του ανθρώπινου όντος, και από την άποψη της φυσιολογίας και από την άποψη της ψυχολογίας.
Το σύστημα έφτασε να γνωρίζει τον μέσο άνθρωπο καλύτερα απ’ όσο γνωρίζει ο ίδιος τον εαυτό του. Αυτό σημαίνει ότι στην πλειονότητα των περιπτώσεων, το σύστημα ασκεί έναν πολύ πιο αυξημένο έλεγχο και επιβάλλεται με μια μεγαλύτερη ισχύ επάνω στα άτομα απ’ όσο τα άτομα στον ίδιο τον εαυτό τους.

Και όμως για να καταρρεύσουν όλα αυτά αρκεί μια στιγμή αφύπνισης. Το «κόκκινο χάπι» που έλεγε ο Μορφέας στον Νέο στην ταινία Μatrix. Αν υπάρξει έστω μια φευγαλέα στιγμή αφύπνισης όλο το οικοδόμημα καταστρέφεται και πέφτει όπως μια κουρτίνα, και το κυριότερο η κουρτίνα αυτή δεν μπορεί να αναρτηθεί ξανά. Για αυτό σας παρουσιάζουμε τις 10 τεχνικές, μόλις τις παρατηρήσετε ότι συμβαίνουν γύρω σας και εφαρμόζονται κάθε μέρα, η αφύπνιση έρχεται νομοτελειακά. Για όποιον θέλει περισσότερη αφύπνιση ας διαβάσει το «σπήλαιο του Πλάτωνα» και θα ξημερώσει ένας καινούριος κόσμος.

πηγή: http://e-shocknews.com

]]> https://schoolpress.sch.gr/specialedu/?feed=rss2&p=25 0 Πολλαπλή Νοημοσύνη https://schoolpress.sch.gr/specialedu/?p=15 https://schoolpress.sch.gr/specialedu/?p=15#comments Wed, 31 Jan 2018 22:24:32 +0000 ΧΑΧΟΥΔΗΣ ΧΡΗΣΤΟΣ http://schoolpress.sch.gr/specialedu/?p=15 ">Πολλαπλή Νοημοσύνη

 

Ο Howard Gardner «είναι αμερικανός ερευνητής, καθηγητής Ιατρικής και Νευρολογίας στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου της Βοστόνης, καθηγητής μάθησης στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ, γνωστικός και αναπτυξιακός ψυχολόγος. Ο Gardner διατύπωσε αυτή τη θεωρία (της πολλαπλής νοημοσύνης) ύστερα από έρευνες που διεξήγαγε πάνω στη γνωστική ψυχολογία, ψυχομετρία, νευρολογία, φυσιολογία και ανθρωπολογία.» (Wikipedia).

«Στα παιδιά πρέπει να διεγείρουμε τη μάθηση και να τα οδηγούμε στο να ανακαλύπτουν μόνα τους τον κόσμο με τη δική μας βοήθεια. Αυτός είναι ο ρόλος του Δημοτικού», κάτι που υποστηρίζουμε οι περισσότεροι δάσκαλοι. Να τα οδηγούμε   να ανακαλύπτουν τί κρύβεται πίσω από το φανερό, από το ορατό, από όσα βασίζονται στις αισθήσεις αλλά και στη λογική-συναίσθημα..Αν δεν τολμήσουμε κάτι τέτοιο, τότε το παιδί ως παιδί, μαθητής και αργότερα ενήλικας, δεν θα είναι ποτέ ικανός να μάθει τις επιστήμες και να τις κατανοήσει πιο βαθιά  και πέρα από μια επιφανειακή επεξεργασία. Σκοπός είναι μέσα στο Δημοτικό να καταφέρουμε τον μαθητή  να αγαπήσει τον κόσμο που ζει..

Τα είδη νοημοσύνης σύμφωνα με τον Gardner :

Γλωσσική (Linguistic Intelligence)

Λογική/μαθηματική (Logical/Mathematical Intelligence)

Μουσική (Musical Intelligence)

Χωρική (Spatial Intelligence)

Σωματική (Bodily Intelligence)

Διαπροσωπική (Interpersonal Intelligence)

Ενδοπροσωπική (Intrapersonal Intelligence)

Φυσιοκρατική (Naturalistic Intelligence, 1997)

Μάθηση και πολλαπλή νοημοσύνη

To πρώτο που πρέπει πάντα  να θυμόμαστε  για να καταλάβουμε τη θεωρία του καθώς και πώς μπορεί να εμπλακεί στη μάθηση, είναι  τί σημαίνει για τον  ίδιο τον Gardner η πολλαπλή νοημοσύνη: «Η πολλαπλή νοημοσύνη δεν είναι στυλ μάθησης»

Η μάθηση μπορεί να επιτευχθεί μέσω της αναγνώρισης και της ενίσχυσης των ειδών της πολλαπλής νοημοσύνης, μα  δεν πρέπει να οδηγούμαστε  στο διαχωρισμό τους όπου αν το παιδί πχ έχει μουσική νοημοσύνη να κάνουμε ένα πρόγραμμα ατομικό βασισμένο μόνο σε αυτή. Αντίθετα θα πρέπει να εμπλέκονται  οι τύποι μεταξύ τους ώστε το παιδί να τις αναπτύξει όλες.. Πχ: Η λεκτική/γλωσσική νοημοσύνη μπορεί να καλλιεργηθεί με τα τη φυσική ή τα μαθηματικά (π.χ. ιστορίες με χρονικές αναφορές, σχέδια ηλεκτρικού κυκλώματος κ.τ.λ.). Η λογική/μαθηματική νοημοσύνη μπορεί να καλλιεργηθεί με τη δραματοποίηση (π.χ. με έρευνες, με στατιστική, με δραματοποίηση πχ με ένα ταξίδι στο χώρο). Η μουσική  μπορεί να καλλιεργηθεί μέσω της φυσικής επίσης (π.χ. μελέτες της ταλάντωσης  των μετάλλων αλλά και άλλων υλικών, παρατήρηση συχνότητας ήχων, παραγωγή ήχων της φύσης με τη χρήση απλών υλικών). Η χωρική  νοημοσύνη μπορεί να καλλιεργηθεί μέσω ομαδικών μελετών (π.χ. κατασκευή μοντέλων ζωγραφικής ακόμα και μέσω της μελέτης πινάκων που μπορεί να συνδυάζει και την λογική μαθηματική).  Η σωματική νοημοσύνη  μπορεί να αναπτυχθεί  μέσω της μουσικής αλλά και της κίνησης στο χώρο, κάνοντας χρήση των δεδομένων που επιτεύχθηκαν μέσω της λογικής-μαθηματικής νοημοσύνης κλπ.

Όταν η μάθηση και η διδασκαλία βασίζονται πάνω στους τύπους νοημοσύνης και στην ιδιαίτερη ιδιοσυγκρασία και προσωπικότητα του κάθε παιδιού, τότε και το  παιδί μαθαίνει πιο εύκολα.

Oι θέσεις του Gardner

O Gardner αμφισβήτησε τη μονοδιάστατη νοημοσύνη, που παραμένει σταθερή καθώς  και τη σταθμισμένη μέτρησή της με διάφορους δείκτες. Η νέα θεωρία δεν βασίζεται πάνω σε IQ τεστ, καθώς τα περισσότερα  μελετούν τη γλώσσα και  τη λογική χωρίς να λαμβάνουν υπόψη τους άλλους τύπους .

Δύο είναι οι βασικές θέσεις της θεωρίας του : Πρώτον, όλοι οι άνθρωποι διαθέτουν αυτά τα είδη νοημοσύνης, είναι χαρακτηριστικό του ανθρώπινου είδους. Δεύτερον, δεν υπάρχουν δύο άνθρωποι που να έχουν το ίδιο προφίλ νοημοσύνης -ούτε ακόμη οι απαράλλακτοι δίδυμοι- επειδή οι εμπειρίες τους είναι διαφορετικές.

Βάσει αυτών των θέσεων  έχουμε δύο επιλογές:  Η πρώτη δεν είναι άλλη από τον παραδοσιακό τρόπο όπου οι διαφορές παρ’ όλο που υπάρχουν δεν αναγνωρίζονται,  με αποτέλεσμα να προχωράμε σε μια διδασκαλία και έναν τρόπο εκπαίδευσης όπου διδάσκουμε τον καθένα  μαθητή με το ίδιο τρόπο, με την ίδια μέθοδο και τον αξιολογούμε με τον ίδιο τρόπο που αξιολογούμε όλους.. Από την άλλη όμως μπορούμε να καταλάβουμε και να κατανοήσουμε πως όλοι  οι άνθρωποι δεν μαθαίνουν με τον ίδιο  τρόπο, η νοητική επεξεργασία είναι διαφορετική  και  έτσι να αλλάξουμε τον τρόπο διδασκαλίας μας αντίστοιχα με αυτά.

Η Θεωρία πολλαπλής νοημοσύνης του Gardner και πως αλλάζει τη διδασκαλία.

Αν ακολουθήσουμε αυτά που ο Gardner αναφέρει στη θεωρία της πολλαπλής νοημοσύνης, σημαίνει πως ο δάσκαλος θα πρέπει να αλλάξει το πώς θα διδάξει το κάθε γνωστικό αντικείμενο (ακόμα και αν δεν υπάρχει ευελιξία καθώς ακολουθούμε το ΑΠΣ, το οποίο περιορίζει πολύ το χρόνο μας στην τάξη) με δραστηριότητες κατάλληλες για όλα τα παιδιά. Εκείνο που δεν έχει θέση στη θεωρία  μάθησης του Gardner είναι η «παπαγαλία». Έχει θέση η κατανόηση, που σημαίνει πως οι μαθητές μπορούν να κάνουν χρήση της γνώσης που έχουν κατανοήσει και κατακτήσει και έτσι μπορούν να την χρησιμοποιήσουν σε μια νέα κατάσταση που θα δημιουργηθεί ή θα αντιμετωπίσουν.

Έχει παρατηρηθεί πως όταν τα παιδιά μόνο απομνημονεύουν γνώσεις,  μπορούν μόνο όταν τους ζητήσουμε ξεκάθαρα κάτι που αφορά μόνο την γνώση αυτή, να  θυμούνται ακόμα και το «και» το οποίο έμαθαν. Όταν όμως χρειαστεί να χειριστούν νέες καταστάσεις, οι οποίες για να αντιμετωπιστούν ή για να λυθούν (ακόμα και για να απαντηθούν) χρειάζονται τις γνώσεις που έχουν ήδη απομνημονεύσει ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΚΑΤΑΝΟΗΣΟΥΝ, δεν τις ανακαλούν για να τις χρησιμοποιήσουν, με αποτέλεσμα να αποτυγχάνουν ακόμα και σε τεστ τα οποία βασίζονται στην κατανόηση και όχι στην «παπαγαλία».

Θα κλείσω το πρώτο μέρος με όσα λέει ο Garndner στους εκπαιδευτικούς:

«Θα ήθελα να επιστήσω τρία βασικά μαθήματα για τους εκπαιδευτικούς :

  1. Εξατομικεύστε τη διδασκαλία σας όσο το δυνατόν περισσότερο. Αντί για «μια διδασκαλία και έναν τρόπο για όλους» να μάθετε όσα μπορείτε για κάθε μαθητή και να διδάξετε κάθε άτομο με τρόπους που τους βρίσκουν πιο ικανοποιητικούς για αυτούς, μέσω των οποίων  μπορούν να  μάθουν αποτελεσματικά. Φυσικά αυτό είναι πιο εύκολο να επιτευχθεί σε μικρότερες τάξεις. Άλλα «τεχνάσματα και τεχνικές» καθιστούν δυνατή την εξατομίκευση για τον καθένα ακόμα και στις μεγαλύτερες τάξεις.
  2. Βάλτε τον πλουραλισμό των μέσων και των υλικών στη διδασκαλία σας. . Διδάξτε σημαντικές γνώσεις με διάφορους τρόπους, όχι μόνο ένα ( π.χ. μέσα από τις ιστορίες, έργα τέχνης, διαγράμματα, παιχνίδι ρόλων). Με αυτόν τον τρόπο μπορείτε να αγγίξετε όλους τους μαθητές που μαθαίνουν με διαφορετικούς τρόπους. Επίσης η παρουσίαση υλικών με διάφορους τρόπους σημαίνει  πως θα μπορέσει να  καταλάβει κάτι καλά.
  3. Αφήστε στην άκρη τον όρο «στυλ μάθησης» . Εσείς τους ξέρετε. Θα μπερδεύουν  όμως τους άλλους και δεν θα βοηθήσουν ούτε εσάς, ούτε τους μαθητές σας.

Howard Gardner: ‘Multiple intelligences’ are not ‘learning styles’

 

]]> https://schoolpress.sch.gr/specialedu/?feed=rss2&p=15 0 ΣΧΟΛΕΙΟ ΚΑΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΟΤΗΤΑ https://schoolpress.sch.gr/specialedu/?p=8 https://schoolpress.sch.gr/specialedu/?p=8#comments Wed, 31 Jan 2018 22:24:30 +0000 ΧΑΧΟΥΔΗΣ ΧΡΗΣΤΟΣ http://schoolpress.sch.gr/specialedu/?p=8 Στη σύγχρονη κοινωνία, η δημιουργικότητα δεν θεωρείται απλά ικανότητα, αλλά κοινωνική αξία, αφού αποτελεί προϋπόθεση για τόσο για την κοινωνική, επιστημονική και τεχνολογική πρόοδο, όσο και για την οικονομική ανάπτυξη ενός τόπου.

Με άλλα λόγια, ένα άτομο έχει συνήθως έμφυτη την τάση να είναι ή να μην είναι αρκετά δημιουργικό, αλλά οι δημιουργικές του ικανότητες μπορούν να βελτιωθούν σε κάποιο βαθμό με μια σειρά από στοχευμένες παρεμβάσεις. Στην ελληνική σχολική πραγματικότητα, βέβαια, το πλαίσιο σχολικών σπουδών ελάχιστα υπαγορεύει στρατηγικές ή προσφέρει ευκαιρίες για την καλλιέργεια της δημιουργικής σκέψης. Παρόλα αυτά, υπάρχουν αρκετές τεχνικές που μπορούν να προσφέρουν μια σημαντική ώθηση στη δημιουργικότητα της τάξης μας, όπως οι εξής:

  • Οι δραστηριότητες «ανοιχτού τύπου» (open-ended) μπορούν να δώσουν στα παιδιά την ευκαιρία να διαμορφώσουν τη δική τους πορεία επίλυσης, να χρησιμοποιήσουν τη φαντασία τους και να ξεφύγουν από το άγχος της μίας και μοναδικής σωστής απάντησης.
  • Η διαμόρφωση της σχολικής αίθουσας έτσι ώστε να επιτρέπει τις ομαδοσυνεργατικές δραστηριότητες και την δημιουργική επαφή ανάμεσα σε διαφορετικούς μαθητές.
  • Ο ιδεοκαταιγισμός μπορεί να ενισχύσει τον δημιουργικό ιδεασμό των παιδιών, την ικανότητά τους, δηλαδή να παράγουν πολλές εναλλακτικές λύσεις για ένα πρόβλημα.
  • Η αναγνώριση και η επιβράβευση της πρωτότυπης, χρήσιμης κι αυθεντικής σκέψης διαμορφώνει ένα πλαίσιο εντός του οποίου η δημιουργικότητα αποτελεί αξία.
  • Οι ευκαιρίες για εφαρμογή της πρωτότυπης ιδέας με την υλοποίηση μικρών καινοτομιών συμβάλλει στην ενίσχυση των κινήτρων για δημιουργικότητα.
  • Η αξιοποίηση των τεχνών και των νέων τεχνολογιών σε δραστηριότητες ανοιχτού τύπου έχει βρεθεί να διευκολύνει τη δημιουργική σκέψη στην τάξη.
  • Η ελεύθερη ανταλλαγή απόψεων, ο διάλογος και ο σεβασμός στη διαφορετική άποψη διαμορφώνουν ένα περιβάλλον στο οποίο η δημιουργική έκφραση ενθαρρύνεται χωρίς το φόβο του λάθους.
  • Η διάθεση χρόνου και χώρου και η ενθάρρυνση για επιπλέον ερωτήσεις στο γραφείο του εκπαιδευτικού ή ακόμη και μέσω e-mail λειτουργούν προτρεπτικά και ενισχυτικά για τη φιλοπεριέργεια.
  • Και, φυσικά, οι ευκαιρίες για την ερμηνεία φαινομένων από διαφορετικές οπτικές γωνίες συμβάλλουν αποφασιστικά στην άσκηση της δημιουργικής, αποκλίνουσας και κριτικής σκέψης.
]]> https://schoolpress.sch.gr/specialedu/?feed=rss2&p=8 0 Το πρώτο μου άρθρο! https://schoolpress.sch.gr/specialedu/?p=1 https://schoolpress.sch.gr/specialedu/?p=1#comments Fri, 11 Jan 2013 12:14:33 +0000 admin http://schoolpress.sch.gr/templatemagazine/?p=1 Καλωσήλθατε στο Schoolpress.sch.gr! Βλέπετε το πρώτο σας άρθρο. Αλλάξτε το ή διαγράψτε το και αρχίστε να γράφετε!

]]> https://schoolpress.sch.gr/specialedu/?feed=rss2&p=1 1