ΜΥΘΟΛΟΓΙΕΣ του ΦΥΤΙΚΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ

Η ΛΕΥΚΑ

Κόρη του Ωκεανού ήταν η πανώρια Λεύκη. Γεννήθηκε στον μακρινό ορίζοντα μαζί με τα κύματα και τ” ασημένια σύννεφα, ανάμεσα στον ήλιο, τους αφρούς και τους ανέμους. Την καμάρωνε ο πατέρας της ο Ωκεανός. Κι ήταν ξένοιαστη και ευτυχισμένη. Αλλά μια κρύα μέρα την είδε ο Άδης και την αγάπησε πολύ. Αυτός που ποτέ δεν ένιωσε αγάπη … Και την πήρε μαζί του. Την πήρε, έτσι όμορφη, λυγερή και ασημένια, στο σκοτεινό του βασίλειο. Κι εκεί που μόνο κατάρες ακούγονταν και θρήνοι τώρα τον Άδη ζέσταινε η αγάπη της Λεύκης. Τα χρόνια πέρασαν και η Λεύκη πέθανε. Στενοχωρημένος ο Άδης πρόσταξε και η Λεύκη μεταμορφώθηκε σε ψηλό, λιγνό και ασημένιο δέντρο, τη Λεύκα.

Η άσπρη λεύκα ήταν ιερό δέντρο του Άδη. Όταν ο Ηρακλής γύρισε από τον κάτω κόσμο ήταν στεφανωμένος με φύλλα λεύκης. Όταν ίδρυσε τους Ολυμπιακούς αγώνες στην Ολυμπία, έβαλε άσπρες λεύκες από την Θεσπρωτία για τη σκιά τους.

 ΣΥΝΤΑΚΤΗΣ: ΕΛΕΝΑ ΑΓΡΙΔΙΩΤΗ Ε1