Ένα γλυκό ταξίδι τελειώνει…

ΑΠΟ: pigi v - Ιουν• 02•14

   Ήμαστε μικρά παιδάκια, όταν περάσαμε για πρώτη φορά την πόρτα του «Μεγάλου Σχολείου». Γέλια και φωνές γέμισε το προαύλιο και οι τοίχοι του σχολείου χαμογέλασαν μετά από πολύ καιρό. Η καρδιά μας χτυπούσε δυνατά από το φόβο και την ανυπομονησία αλλά, συγχρόνως, και από τον ενθουσιασμό.

    Οι φιλίες σχηματίστηκαν σχεδόν αμέσως, παρ”  όλα αυτά, μετά από τόσα χρόνια έντονων συναισθημάτων και πρωτόγνωρων εμπειριών, άλλαξαν πολύ. Ακόμα κι έτσι όμως δεν ξεχνάς ποτέ τον παιδικό σου φίλο. Τώρα πια ήρθε το τέλος. Έφτασε η ώρα να φύγουμε με τις βαλίτσες μας γεμάτες εμπειρίες, γνώσεις, γέλια, λύπη, θυμό, ενθουσιασμό, αγάπη.

    Ωραία ήταν! Μέσα σε αυτά τα έξι χρόνια μάθαμε να βάζουμε πιο πάνω το «εμείς» από το «εγώ». Μάθαμε να ξεχωρίζουμε το καλό απ”  το κακό, το δίκαιο από το άδικο και το σωστό από το λάθος κι ας πηγαίναμε κρυφά πίσω από το σχολείο. Ήταν το στέκι μας. Εκεί λέγαμε τα μυστικά μας και κάναμε φάρσες ο ένας στον άλλο. Έτσι κυλούσε ο καιρός, ξέγνοιαστα. Δε θα ξεχάσουμε ποτέ το κρυφτό και το κυνηγητό που παίζαμε όλοι μαζί! Το παιχνίδι στα δέντρα και την γκουρμέ μαγειρική με τα φύλλα και το χώμα.

    Αχ, πώς αλλάζουν οι καιροί! Κάθε χρόνο ανυπομονούσαμε να τελειώσει το σχολείο και να έρθει το καλοκαίρι. Τώρα όμως νιώθουμε να κυλά ένα δάκρυ. Ψάχνουμε το μαγικό λυχνάρι, για να πραγματοποιήσει τη μόνη μας ευχή: Να γυρίσει ο χρόνος πίσω και να ξαναζήσουμε όλες αυτές τις ωραίες στιγμές. Μπορεί όλα να τελείωσαν, όμως είναι βαθιά χαραγμένα στην καρδιά μας. Κι όσο οι μέρες περνούν μοιάζει ψέμα.

Καλλιόπη Ξ., Μαριτίνα Μπ.

end

Σχολιάστε

Top