Ο κόκορας και το φεγγάρι

ΑΠΟ: kostas - Ιουν• 02•14

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένας μαύρος κόκορας μέσα σε μια αποθήκη.
Κάθε βράδυ έβαζε το ένα του μάτι στην κλειδαρότρυπα κι έβλεπε το φεγγάρι. Το ζήλευε τόσο κίτρινο που ήταν. Λες να είναι καλαμπόκι!
‘Εβαλε λοιπόν μια φορά το ράμφος του στην κλειδαρότρυπα και άνοιξε την πόρτα. ‘Αρχισε να περπατάει ώσπου έφτασε στη θάλασσα. Κάνει μια βουτιά και βρίσκει ένα κοχύλι. Το βάζει κάτω από τα φτερά του και φεύγει.
Φτάνει σ’ ένα σχολείο. Βλέπει τη βίτσα του δασκάλου. Την παίρνει και τη βάζει κι αυτή κάτω από τα φτερά του. Βλέπει και τον χάρτη. Τον παίρνει για να μάθει πώς θα φτάσει στο φεγγάρι.
Συνεχίζει να περπατάει και φτάνει στο σπίτι του ράφτη. Μπαίνει κρυφά κρυφά. Πάνω στο τραπέζι ήταν ένα πουκάμισο που είχε μια τσέπη. Το φοράει και καμαρωτός, καμαρωτός φεύγει.
Δρόμο παίρνει, δρόμο αφήνει, φτάνει σ’ ένα ποτάμι βαθύ. Ανεβαίνει πάνω σ’ ένα κούτσουρο και μπαίνει στο ποτάμι. Το νερό όμως τον παρασέρνει. Έπρεπε να πιαστεί από κάπου. Ψάχνει στην τσέπη και βρίσκει μια κόκκινη κλωστή. Δένει στην κλωστή το κοχύλι και το πετάει με δύναμη στην απέναντι μεριά. Το κοχύλι πιάνεται σ’ έναν θάμνο με αγκάθια. Την ώρα που τραβάει την κλωστή, αυτή κόβεται. Πέφτει μέσα στο νερό. Φεύγει η βίτσα. Φεύγει και ο χάρτης.
Βρεγμένος και μισοπνιγμένος κοιτάει το φεγγάρι που τα βλέπει όλα αυτά και γελάει δυνατά.
Γ. Ελένη - Γ. Εβελίνα-Ε. Κώστας-Κ. Μυρτώ – Κ. Μαριελένα – Κ.Ναταλία -Κ. Νικόλαος – Κ. Παναγιώτης -Κ. Έρικα -Κ. Δωρόθεος Κ. Κατερίνα -Μ. Γιάννης -Μ. Νεκτάριος -Μ. Θεοδώρα -Ξ. Ανδρέας -Π. Γεωργία -Σ. Ραφαήλ -Τ. Βανέσα

Σχολιάστε

Top