Το περιοδικό «Σχεδία», όπως αναφέρει στην ιστοσελίδα του, είναι το μοναδικό ελληνικό περιοδικό δρόμου που δεν πωλείται στα συνήθη σημεία διάθεσης Τύπου, όπως περίπτερα, αλλά αποκλειστικά και μόνο στους δρόμους της πόλης από διαπιστευμένους πωλητές. Οι πωλητές προέρχονται από ευάλωτες κοινωνικά πληθυσμιακές ομάδες: άστεγοι, άνεργοι και γενικώς άνθρωποι που αποδεδειγμένα ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας.

Όταν έμαθα για τον διαγωνισμό, ενθουσιάστηκα και άρχισα να σκέφτομαι τι θα ήθελα να ζωγραφίσω. Ήθελα η ζωγραφιά μου να έχει ένα μήνυμα, να δείχνει τη ζεστασιά ενός σπιτιού και να περνά το μήνυμα της αλληλεγγύης και της προσφοράς. Έβαλα όλη μου την προσπάθεια και την φαντασία και το αποτέλεσμα με έκανε πολύ χαρούμενο.

Η πιο όμορφη όμως στιγμή ήταν όταν έμαθα ότι το έργο μου διακρίθηκε ανάμεσα στα 20 καλύτερα! Ένιωσα περηφάνια και ευγνωμοσύνη που συμμετείχα σε κάτι τόσο σημαντικό. Χάρηκα που μαζί με εμένα διακρίθηκαν κι άλλες 4 ζωγραφιές από συμμαθήτριές μου, ενώ μία από αυτές ήταν και στο εξώφυλλο του τεύχους Ιανουαρίου 2026.

Ελπίζω στο μέλλον να πάρω ξανά μέρος σε παρόμοιες δράσεις και να συνεχίσω να δημιουργώ με αγάπη.

Ήταν μια εμπειρία που δε θα ξεχάσω ποτέ.

Μπορείτε να διαβάσετε το άρθρο «Η παλέτα των ονείρων» με τις ζωγραφιές μας, εδώ.

Επιμέλεια άρθρου: Ανέστης Β. (Ε” τάξη)

Όλο το προηγούμενο διάστημα, μέσα από συζητήσεις και δραστηριότητες, μάθαμε τι είναι ο σχολικός εκφοβισμός και με ποιους τρόπους μπορεί να εμφανιστεί. Μιλήσαμε για τα συναισθήματα που νιώθουν τα παιδιά που εμπλέκονται, είτε είναι θύματα, είτε θύτες, είτε απλοί παρατηρητές. Αυτό που καταλάβαμε περισσότερο είναι πόσο σημαντικό είναι να μπορούμε να μπαίνουμε στη θέση του άλλου και να τον καταλαβαίνουμε.

Την ημέρα της δράσης, ξεκινήσαμε με την ανάγνωση ενός μηνύματος για τη σημασία του σεβασμού, της αποδοχής και της αλληλεγγύης στο σχολείο. Στη συνέχεια, βγήκαμε στο προαύλιο και συμμετείχαμε σε διάφορες δραστηριότητες. Στους «Σιαμαίους», δουλέψαμε σε ζευγάρια και προσπαθήσαμε να κινηθούμε μαζί, έχοντας ενωμένα μέρη του σώματός μας. Ήταν δύσκολο, αλλά και πολύ διασκεδαστικό, γιατί έπρεπε να συνεργαστούμε και να συντονιστούμε με τον συμμαθητή μας.

Στη δραστηριότητα «Καθρέφτης», κάποιοι μαθητές έγιναν τα «μοντέλα» και οι υπόλοιποι προσπαθούσαμε να αντιγράψουμε κάθε τους κίνηση. Μέσα από αυτό, καταλάβαμε πόσο σημαντικό είναι να παρατηρούμε και να προσέχουμε τον άλλον. Στο τέλος, φωτογραφηθήκαμε μπροστά από το πανό της δράσης και στις 11:00 σπάσαμε όλοι μαζί μπαλόνια, στέλνοντας το μήνυμα ότι σπάμε τη σιωπή απέναντι στον εκφοβισμό.

Αυτή η δράση μου άρεσε πολύ, γιατί ένιωσα ότι όλοι μαζί μπορούμε να κάνουμε το σχολείο μας καλύτερο. Έμαθα ότι δεν πρέπει να μένουμε αδιάφοροι όταν βλέπουμε κάποιον να στενοχωριέται και ότι με τη συνεργασία και τον σεβασμό μπορούμε να δημιουργήσουμε ένα σχολείο όπου όλοι νιώθουν ασφαλείς.

Επιμέλεια άρθρου: Οι μαθητές και οι μαθήτριες της ΣΤ” τάξης

Η μέρα ξεκίνησε με ένα χαρούμενο παιχνίδι γνωριμίας. Ο Γ.Μ. μοιράστηκε τον ενθουσιασμό του λέγοντας:

«Μου άρεσε το παιχνίδι γνωριμίας με την μπάλα στην αρχή και που καθόμασταν στα μαξιλάρια κυκλικά σαν μια ομάδα.»

Η κυκλική διάταξη, τα μαξιλάρια και η αίσθηση της ομάδας έδωσαν τον τόνο για όσα θα ακολουθούσαν. Καθώς τα παιδιά περιεργάζονταν τον χώρο, ο Π.Κ. εντυπωσιάστηκε από τον πλούτο της βιβλιοθήκης:

«Μου άρεσε που είχε πολλά βιβλία στον χώρο.»

Η βιβλιοθήκη, με τα ράφια της γεμάτα ιστορίες, έγινε το ιδανικό σκηνικό για τη δραματοποίηση του μύθου. Η αφήγηση από την υπεύθυνη της βιβλιοθήκης κέρδισε αμέσως την προσοχή των μαθητών. Ο Κ.Σ. είπε:

«Μου άρεσε που τρέξαμε και που μας διάβασε η κυρία ένα βιβλίο.»

Η ανάγνωση έδωσε ζωή στον μύθο, ενώ το παιχνίδι που ακολούθησε έκανε τα παιδιά να νιώσουν σαν να βρίσκονται μέσα στην ιστορία. Ο Σ.Γ. ενθουσιάστηκε ιδιαίτερα με τη δραματοποίηση:

«Μου άρεσε πολύ που δραματοποιήθηκε ο μύθος και το παιχνίδι με τα καπέλα του λαγού και της χελώνας.»

Τα παιδιά φόρεσαν καπέλα, πήραν ρόλους και έτρεξαν σε έναν συμβολικό αγώνα, ανακαλύπτοντας μέσα από το παιχνίδι τη σημασία της επιμονής και της υπομονής. Η Α.Χ. ξεχώρισε την ουσία της εμπειρίας:

«Μου άρεσε ιδιαίτερα ο χώρος της βιβλιοθήκης και τα διδάγματα που πήραμε μέσα από τον μύθο του Αισώπου.»

Στο ίδιο συμφώνησε και η Ι.Μ., επιβεβαιώνοντας πως η επίσκεψη δεν ήταν μόνο διασκεδαστική αλλά και διδακτική.

Η εκδρομή στη Βιβλιοθήκη του Άργους άφησε στα παιδιά όμορφες εικόνες, γέλια, συνεργασία και πολύτιμα μηνύματα. Μια μέρα όπου το βιβλίο, το παιχνίδι και ο μύθος ενώθηκαν, δείχνοντας πως η μάθηση μπορεί να είναι ζωντανή, χαρούμενη και γεμάτη φαντασία.

Επιμέλεια άρθρου: Οι μαθητές και οι μαθήτριες της Β” τάξης

Από την πρώτη στιγμή, ο εξωτερικός χώρος του εργαστηρίου τράβηξε τα βλέμματα των παιδιών. Η Μ.Δ. μοιράστηκε τον ενθουσιασμό της λέγοντας:

«Μου άρεσαν τα αγάλματα που είχε στον εξωτερικό χώρο, το εργαστήριο με τις ποδιές που φορέσαμε και ότι παίξαμε με τον πηλό.»

Η ατμόσφαιρα ήταν ζεστή και φιλόξενη, με τον χώρο να θυμίζει μικρό μουσείο τέχνης. Ο κ. Στέλιος, υπεύθυνος του εργαστηρίου, ξενάγησε τους μαθητές και τους μίλησε για την ιστορία και τις τεχνικές της κεραμικής. Ο Σ.Γ. εντυπωσιάστηκε ιδιαίτερα:

«Μου άρεσε η περιήγηση στον χώρο και όσα είδαμε και μας εξήγησε ο κος Στέλιος, και ειδικά η δημιουργία του με τον ατσάλινο Άτλαντα και τη Γη.»

Η στιγμή που όλοι περίμεναν ήταν φυσικά η πρακτική ενασχόληση με τον πηλό. Τα παιδιά φόρεσαν ποδιές, έβαλαν τα χέρια τους στη δουλειά και άφησαν τη φαντασία τους ελεύθερη. Κάθε παιδί έφτιαξε το δικό του μικρό έργο τέχνης, άλλοτε πιο συμμετρικό, άλλοτε πιο παιχνιδιάρικο, αλλά πάντα μοναδικό.

Η μαθήτρια Π.Σ είπε για την εκδρομή:

Μας έδειξαν τα αγάλματα και πολλές άλλες δημιουργίες που έχουν φτιάξει. Έπειτα καθίσαμε στα τραπέζια και μας έδωσαν οδηγίες για το πώς θα φτιάξουμε και εμείς ένα πήλινο δοχείο και ποια εργαλεία θα χρειαζόμασταν. Με τη βοήθεια των υπεύθυνων του εργαστηρίου και των δασκάλων μας, φτιάξαμε όμορφα πήλινα δοχεία που τα στολίσαμε με λουλούδια και σχήματα και θα γίνουν όμορφες μολυβοθήκες, όταν στεγνώσουν. Ήταν μία από τις πιο όμορφες εκδρομές που έχουμε πάει.

Στο τέλος της ημέρας, οι μαθητές έφυγαν κρατώντας στα χέρια τους όχι μόνο τα πήλινα αγγεία που δημιούργησαν, αλλά και όμορφες αναμνήσεις από μια εμπειρία που συνδύασε γνώση, τέχνη και χαρά. Μια εκδρομή που απέδειξε πως όταν τα παιδιά έρχονται σε επαφή με την τέχνη, ο
κόσμος τους ανοίγει λίγο περισσότερο.

Επιμέλεια άρθρου: Οι μαθητές και οι μαθήτριες της Β” τάξης και η μαθήτρια Π.Σ (Ε” τάξη)

Βρίσκεται σε υψόμετρο 741 μέτρων και στην απογραφή του 2011 είχε πληθυσμό 174 κατοίκων. Λέγεται, ότι το όνομα προέρχεται από τη λέξη «κάλλιον», δηλαδή «καλύτερο», ίσως γιατί οι πρώτοι κάτοικοι πίστευαν ότι εκεί ήταν το καλύτερο μέρος για να ζήσουν λόγω του κλίματος. Οι Καλλιάνοι ανήκουν στη Δημοτική Ενότητα Στυμφαλίας του Δήμου Σικυωνίων και βρίσκονται δίπλα στα χωριά Κεφαλάρι, Στυμφαλία, Κυλλήνη, Ψάρι και Ασπρόκαμπο. Προστάτης του χωριού είναι ο Άγιος Χαράλαμπος που γιορτάζεται στις 10 Φεβρουαρίου.

Άξιο θαυμασμού είναι το αρχοντικό του Οικονομόπουλου, το οποίο χρησιμοποιούνταν ως Ειρηνοδικείο αλλά και η Μονή της Αγίας Παρασκευής, η οποία χτίστηκε το 1904 και βρίσκεται σε απόσταση 20 λεπτών με τα πόδια από το χωριό, μέσα σε μία χαράδρα. Στην περιοχή υπάρχει και εγκαταλελειμμένος νερόμυλος, ο οποίος κατασκευάστηκε το 1850 και βρίσκεται στις όχθες του ποταμού Σοφαίνετου.

Σήμερα στους Καλλιάνους λειτουργεί 6/θέσιο Δημοτικό Σχολείο, που εξυπηρετεί τους μαθητές και τις μαθήτριες από 15 χωριά της ευρύτερης περιοχής, καθώς και Γυμνάσιο και Λυκιακές Τάξεις.

Οι κάτοικοι των Καλλιάνων ασχολούνται με τη γεωργία και την κτηνοτροφία, παράγουν τυροκομικά προϊόντα, ενώ υπάρχουν επίσης ωραίες ταβέρνες και ξενώνες.

Επιμέλεια άρθρου: Μαρία Ι. (Ε” τάξη) | Πηγή φωτογραφίας: Δήμος Σικυωνίων

Αυτό το βιβλίο της σειράς Πένι Πέπερ μιλά για την περιπέτεια τεσσάρων κοριτσιών (η Πένι, η Ίντα, η Μαρί και η Φλώρα) σε ένα λούνα παρκ. Τα κορίτσια φτάνουν στο λούνα παρκ και ξεκινούν να παίζουν σε διαφορετικά, διασκεδαστικά παιχνίδια. Έπειτα πήγαν για χαλάρωση και ξεκούραση με ένα παγωτό, ώσπου συνειδητοποίησαν ότι χάθηκε το πορτοφόλι της Πένι. Τα κορίτσια αρχικά αγχώθηκαν, όμως η Φλώρα πρότεινε να πάρουν τηλέφωνο τον μπαμπά της να της φέρει χρήματα και τότε… κατάλαβαν ότι είχε χαθεί και το κινητό της. Αμέσως συμφώνησαν πως έπρεπε να βρουν τον κλέφτη του λούνα παρκ. Ο Τζάστιν, το λαγωνικό της παρέας, βρήκε το πρώτο ίχνος που τους οδήγησε στο τρενάκι του τρόμου και τα τέσσερα κορίτσια ξεκίνησαν την προσπάθειά τους να ανακαλύψουν τον κλέφτη!

Επιμέλεια άρθρου: Χαρά Γ. (Ε” τάξη)

Με οδηγίες της κυρίας μας και απλά υλικά από το σπίτι, φτιάξαμε τις δικές μας καλτσόκουκλες και παίξαμε κουκλοθέατρο μέσα στην τάξη. Το απολαύσαμε!

Γράψαμε τα δικά μας ποιήματα στην προσπάθειά μας να βελτιώσουμε τη γραπτή και προφορική μας έκφραση. Φτιάξαμε και όμορφες ζωγραφιές για να δείξουμε το νόημά τους. Έπειτα, τα παρουσιάσαμε στην τάξη και συζητήσαμε πάνω σε αυτά.

Τέλος, πλησιάζοντας προς το Πάσχα, κατασκευάσαμε πάνω σε κεραμίδια, πιάτα και πέτρες, εικόνες διαφόρων Αγίων και διάφορες θρησκευτικές σκηνές. Χρησιμοποιήσαμε τέμπερες, πατίνες, κόλλα ντεκουπάζ και χρώματα. Θαυμάσαμε το αποτέλεσμα και τις μοιραστήκαμε στην τάξη με την ελπίδα να στολίσουν το εικονοστάσι του σπιτιού μας.

Επιμέλεια άρθρου: Βασιλική Κι., Άρσι Μπ. και Μαριλέττα Γ. (Γ” τάξη)

- Μπαμπά, τι θα μου πάρεις τα Χριστούγεννα;
- Τα λεφτά από τα κάλαντα!

- Πώς λέγονται στα αγγλικά όλες οι γέφυρες του κόσμου;
- Μπριτζόλες!

-Γιατί σε λένε Πασχαλιά;
- Επειδή γεννήθηκα το Πάσχα.
- Δηλαδή, εγώ που γεννήθηκα Καθαρά Δευτέρα, πώς θα έπρεπε να με λένε;
- Χαλβά!

- Γιατί οι οπαδοί του ΠΑΟΚ τρώνε μόνο ξυλάκι παγωτό;
- Γιατί μέχρι και ο περιπτεράς αρνείται να τους δώσει κύπελλο!

Η ιστορία για τις 7 νότες της μουσικής:
Μια φορά δύο φίλοι πήγαν σε μια δεξίωση. Ο Ντο πεινούσε πολύ και έπεσε με τα μούτρα στο φαγητό, βγάζοντας διάφορους ήχους λαιμαργίας. Τότε, ο φίλος του τού φώναξε:
-Ντο, ρε, μη φας όλα συ.

Μετά από λίγο καιρό μάθαμε ότι έχουμε διακριθεί ανάμεσα σε 383 σχολεία από όλη την Ελλάδα, στην κατηγορία «Καλύτερη Φωτογραφία» και πως στις 9 Δεκεμβρίου έπρεπε να πάμε στο Υπουργείο Παιδείας για να παραλάβουμε το βραβείο μας. Προς μεγάλη μας έκπληξη, καταλάβαμε ξανά την 1η θέση και ήμασταν πολύ χαρούμενοι.

Αυτή είναι η νικητήρια φωτογραφία:

Πρώτα ζωγραφίσαμε σε ένα μεγάλο χαρτόνι με την κυρία Ευγενία, των Εικαστικών. Όταν τελειώσαμε. βγάλαμε μερικές φωτογραφίες για να ολοκληρωθεί το πανό. Στις 10 Δεκεμβρίου πήγαμε να βραβευτούμε. Όλοι ήμασταν πολύ αγχωμένοι, μέχρι που ακούστηκε ότι βγήκαμε πρώτοι. Δεν το περιμέναμε και χαρήκαμε πάρα πολύ.

Ήταν μια υπέροχη εμπειρία. Δουλέψαμε με τις κιμωλίες, πάνω στο χαρτόνι. Ζωγραφίσαμε όλοι μαζί και βγάλαμε φωτογραφίες. Το πανό ήταν πολύ όμορφο και άξιζαν όσα κάναμε για να το φτιάξουμε. Όταν πήγαμε στην Αθήνα για τη βράβευση, περιμέναμε πολλές ώρες, αλλά άξιζε τον κόπο. Όταν ακούστηκε ότι πήραμε το πρώτο βραβείο για την καλύτερη φωτογραφία, χαρήκαμε πάρα πολύ και φωνάζαμε δυνατά από τον ενθουσιασμό μας.

Μου άρεσε πολύ που βγήκαμε πρώτοι. Είχα αγωνία μέχρι να ανακοινωθούν τα αποτελέσματα. Μου άρεσε που είδα πολλά σχολεία και παιδιά από διαφορετικά μέρη της Ελλάδας, αλλά και σχολεία διαφορετικά από το δικό μας». Ιδιαίτερη εντύπωση μου έκανε ότι συμμετείχαν τόσα μικρά παιδιά για έναν σημαντικό σκοπό, την ΕΙΡΗΝΗ και τον ΑΘΛΗΤΙΣΜΟ. Επίσης, ενθουσιάστηκα που γνώρισα σπουδαίους αθλητές από κοντά.

Επιμέλεια άρθρου: Χαρά Γ. και Κωνσταντίνα Γ. (Ε” τάξη)

Χωριστήκαμε σε ομάδες και περάσαμε από διάφορους σταθμούς. Υπήρχε σταθμός εικαστικών, φιλαναγνωσίας, μαθηματικών, γυμναστικής και τοπικής ιστορίας. Όλες οι τάξεις πέρασαμε από όλους τους σταθμούς και κάναμε διαφορετικά πράγματα σε κάθε έναν.

Μου άρεσε που πήγαμε στο μοναστήρι και κάναμε χειροτεχνίες και μας μίλησε η μοναχή. Εκεί μάθαμε πράγματα για την τοπική μας ιστορία και φτιάξαμε όμορφες κατασκευές.

Μου άρεσε ο σταθμός γυμναστικής και η κατασκευή των εικαστικών. Τρέξαμε, παίξαμε και μετά δημιουργήσαμε με χρώματα και φύλλα.

Μου άρεσε ο σταθμός της φιλαναγνωσίας. Εκεί διαβάσαμε βιβλία και ακούσαμε ωραίες ιστορίες.

Περάσαμε πολύ ωραία και μάθαμε αλλιώς, έξω από την τάξη. Θέλουμε να ξανακάνουμε τέτοια μέρα γιατί η μάθηση έξω είναι πιο διασκεδαστική!

Στο μοναστήρι περάσαμε τέλεια. Στον πίσω χώρο είχε μια τεράστια ανοιχτωσιά με μικρά τραπεζάκια και εκεί κάναμε Μαθηματικά, διαβάσαμε βιβλία, ζωγραφίσαμε, κάναμε γυμναστική και μάθαμε την ιστορία του μοναστηριού. Ελπίζω να ξαναπάμε και να κάνουμε περισσότερες δραστηριότητες.

Επιμέλεια κειμένου: Γιάννης Μπ., Κωνσταντίνος Σκ., Ακυλίνα Χ. (Β” τάξη) και Παναγιώτα Οικ. (Ε” τάξη)