Στην ελληνική μυθολογία ο Ποσειδώνας (αρχ. ελλην. Ποσειδῶν) είναι ένας από τους κύριους Ολύμπιους Θεούς, ο υπέρτατος θεός των υδάτων, (λιμνών, ποταμών, πηγών) και κατ” επέκταση της θάλασσας. Πατέρας του ο Τιτάνας Κρόνος και μητέρα του η Τιτανίδα Ρέα και είναι ένα από τα έξι αδέλφια στα οποία τελικά «χωρίζεται η δύναμη του κόσμου.» Κατά τη δημιουργία του Κόσμου, έπρεπε να γίνει η διαίρεσή του σε τρία βασίλεια. Ο Δίας πήρε τους ουρανούς, ο Πλούτωνας τον Κάτω Κόσμο και ο Ποσειδώνας τις θάλασσες.
Επιπλέον σύμφωνα με την αρχαία Ελληνική μυθολογία, ο Ποσειδώνας θεωρείται ο θεός των σεισμών, των υδάτινων πηγών, των θαλασσών και των αλόγων, και σύμβολά του είναι η τρίαινα, το δελφίνι και ο ίππος. Οι αρχαίοι πίστευαν ότι ο Ποσειδώνας εξημέρωσε τα άλογα, γι” αυτό τον τιμούσαν και με ιπποδρομίες.
(el.wikipedia.org, mythagogia.blogspot.com)

Υπάρχουν πολλοί μύθοι που σχετίζονται με τον Ποσειδώνα. Ο πιο γνωστός όμως είναι ο μύθος ο σχετικός με το όνομα της Αθήνας:
Κάποτε στην αρχαία Ελλάδα, ο Ποσειδώνας, ο θεός της θάλασσας, πήγε στην Αττική και βρήκε τον Κέκροπα στην ακρόπολη να επιβλέπει το χτίσιμο της νέας πόλης.
Πλησίασε τον βασιλιά και του ζήτησε να του προσφέρει την πόλη και για χάρη του, να την ονομάσει Ποσειδωνία. «Αν το κάνεις αυτό, η πόλη σου θα γίνει θαλασσοκράτειρα» του είπε και χτύπησε με δύναμη την τρίαινα πάνω στο βράχο.
Στο μέρος που χτύπησε, δημιουργήθηκε μια πηγή και ξεπήδησε αλμυρό νερό.
​“Αυτό είναι το δώρο μου, για την πόλη» του είπε κι έφυγε.Τότε παρουσιάστηκε και η Αθηνά, η θεά της σοφίας και ζήτησε κι αυτή, να της προσφερθεί η πόλη και να πάρει το όνομά της. «Αν το κάνεις, θα γίνει η πόλη της ομορφιάς και της γνώσης. Θα ανθίσουν οι τέχνες, τα γράμματα και οι επιστήμες!» είπε και αμέσως χτύπησε με το ακόντιό της το βράχο και φύτρωσε μια ελιά, φορτωμένη με καρπούς. «Αυτό είναι το δικό μου δώρο για την πόλη» είπε. Ο Κέκροπας δεν ήξερε ποιο δώρο να διαλέξει. Έτσι οι θεοί, αλλά και οι κάτοικοι της πόλης, που θέλησαν να τον βοηθήσουν, αποφάσισαν ότι η ελιά ήταν το καλύτερο δώρο για την πόλη και για χάρη της θεάς Αθηνάς, την ονόμασαν Αθήνα!
( mania19.weebly.com )
Στον Ποσειδώνα έχουν δοθεί πολλά ονόματα και προσωνύμια. Μερικά από αυτά είναι:
Ελικώνιος,
Κρηνούχος
Πατριγένειος
Πατήρ
Πατρώος
Πελάγιος, ή Πελαγαίος
Πετραίος
Σεισίχθων
Σωτήρ
Ταύρειος
Φράτριος
Φύκιος
( el.wikipedia.org )

Επίσης του έχουν δοθεί και πολλές τυπικές φράσεις και επίθετα που αναφέρονται και στο κείμενο της Οδύσσειας όπως:
Μέγας
Κοσμοσείστης
Δεσποτικός πατέρας
Ποσειδών με την κατάμαυρη κόμη/χαίτη
Παντοδύναμος θεός

Η καταγωγή του θεού Ερμή είναι μυστηριώδης. Δεν πρόκειται για μια αυστηρά ελληνική θεότητα, αλλά εισήχθηκε στο ελληνικό πάνθεο κάποια χρονική στιγμή. Γι’ αυτό άλλωστε ο Ερμής είναι ο 13ος θεός του ελληνικού πάνθεου, στο τέλος του κύκλου, στο σημείο που το φίδι δαγκώνει την ουρά του. Σύμφωνα με τον επικρατέστερο μύθο, πατέρας του Ερμή ήταν ο Δίας και μητέρα του η Μαία, μία από τις Πλειάδες, τις θυγατέρες του Άτλαντα, του γίγαντα που κρατούσε στις πλάτες του τον ουρανό.
Γενικότερα, πάντως, θεωρείται ότι ο Ερμής της ελληνιστικής περιόδου ήταν μια, προσεκτικά πλασμένη, κοσμοπολίτικη θεότητα, η οποία, κάλλιστα, μπορούσε να ταυτιστεί με θνητά πρόσωπα. Και τούτο γιατί εξαιτίας της ιδιότητας των Ερμή ως αγγελιαφόρος των θεών, καθιερώθηκε ο ελληνιστικός Ερμής ως «Λόγος», με την έννοια εκείνου που ερμηνεύει στους ανθρώπους τη θεϊκή θέληση.
Ο Ερμής είναι ο αγγελιαφόρος των θεών της ελληνικής μυθολογίας. Ακόμη λειτουργεί ως ψυχοπομπός, οδηγεί δηλαδή τις ψυχές των νεκρών στον Άδη (όπως μαθαίνουμε στην Οδύσσεια), αλλά είναι και προστάτης των κλεφτών, των τυχερών παιγνίων και του εμπορίου.
Ο Ερμής είναι από τους θεούς που για τις δραστηριότητες τους χρησιμοποιούν τη σκοτεινή Νύχτα και για αυτό θεωρείται πως έχει πολύ καλή σχέση με τη Σελήνη. Μάλιστα, αναφέρεται ότι το βράδυ που έκλεψε τα ιερά βόδια  του Απόλλωνα, μόλις την τέταρτη μέρα από τη γέννησή του, η Σελήνη βγήκε δυο φορές, για να τον διευκολύνει στη μετακίνησή του από την Πιερία μέχρι τα όρη της Κυλλήνης. Σύμβολά του είναι το κηρύκειο, έμβλημα των γοργόφτερων αγγελιαφόρων, και τα φτερωτά σανδάλια. Ο Ερμής συμβολίζει τον Λόγο, δηλαδή, το σύνολο όλων των διανοιών στο Σύμπαν ή σε κάποιο από τα υποσυστήματα του.
Προσωνύμια του θεού Ερμή: Αγλαός, Αιμύλος, Αίπυτος, Αλεξίκακος, Αλύχμιος, Αμύητος,
Βοηλάτης, Βοοσσόος, Βουκλόπος, Βουφόνος,
Διάκτορος, Δόμιος,
Εινόδιος ή Ενόδιος, Ελικώνιος, Εμπολαίος, Επαρωγός, Επίσκοπος, Εριούνης ή Εριούνιος, Ερμηνεύς, Εύπτερος, Εύρραπις, Εύσκοπος, Εύφρων, Εύχολος,
Θέσκελος, Θέσμιος, Θοός,
Κήρυξ, Κλυτόβουλος, Κλυτός, Κρατύς, Κριοφόρος, Κύδιμος, Κυλλήνιος, Κυνοκέφαλος, Κωρυκιώτης,
Λαοσσόος, Λάφριος, Λευκός, Λόγιος, Λυσιμέριμνος,
Μαιήιος, Μηχανιώτης,
Νωνακριάτης,
Οιοπόλος,
Παράμμων, Ποικιλόβουλος, Ποικιλόμυθος, Πολύγιος, Πολυμήτης, Πρόμαχος, Πρόναος, Προπυλαίος, Προφήτης, Πτερόπους, Πτηνοπέδιλος, Πυληδόκος,
Σοφός, Σπαργανιώτης, Σπηλαΐτης, Στροφαίος, Σώκος,
Ταλαίος, Τανύπτερος, Τανυσίπτερος, Ταχύγουνος, Τετραγλώχιν, Τρικέφαλος, Τρισάριστος, Τροφιούχος
Φαεσφόρος, Φαιδρός, Φερέσπονδος, Φώριος,
Χαριδώτης, Χαρμοφέρων, Χθόνιος, Χρυσόπτερος, Χρυσόρραπις,
Ψυχοστόλος,
Ωκυπέδιλος, Ωκυπέτης, Ωκύπους, Ωκύπτερος κτλ…
Τυπικά επίθετα του Ερμή από την Οδύσσεια : ψυχοπομπός ,αργοφονιάς και κρατερός Αργοφονιάς
Σύμβολα του είναι: το κηρύκειο, έμβλημα των γοργόφτερων αγγελιαφόρων, και τα φτερωτά σανδάλια.

Στα στοιχεία αντλήθηκαν από τη wikipedia

Η Αθηνά, σύμφωνα με  την Ελληνική μυθολογία, ήταν η θεά της σοφίας, της ελιάς, της στρατηγικής και του πολέμου.Τα σύμβολά της ήταν το δόρυ,η ασπίδα,η κουκουβάγια και η ελιά.Πατέρας της ήταν ο Δίας και μητέρα της ήταν η Μήτις(πρώτη σύζυγος του Δία),την οποία ο Δίας έφαγε όταν έμαθε πως ήταν έγκυος στο παιδί του.Αυτό το έκανε επειδή πίστευε πως αν αυτό το παιδί γεννηθεί θα του πάρει την εξουσία.Αφού την κατάπιε, άρχισε να έχει πονοκέφαλους,για αυτό πήγε στον Ήφαιστο και αυτός με ένα μεγάλο σφυρί χτύπησε το κεφάλι του και πετάχτηκε η Αθηνά πάνοπλη, φορώντας περικεφαλαία και κρατώντας μια ασπίδα. Βλέποντας τον Δία, τα πέταξε στα πόδια του, δείγμα αναγνώρισης του ως υπέρτατου θεού.Επίσης είχε έναν αδερφό, τον Μάνη.

Η Αθηνά δεν είχε κανέναν ερωτικό δεσμό και συμβόλιζε την αιώνια παρθενία.Μόνο μια φορά λένε προσπάθησε να την ενοχλήσει ο Ήφαιστος, μα η θεά αντιστάθηκε παλικαρίσια. Από τον Ήφαιστο γεννήθηκε ο Εριχθόνιος, ένας ονομαστός ήρωας της Αθήνας, που η θεά του συμπεριφερόταν σαν να ήταν γιος της. Άλλοι ισχυρίζονται πως ο Εριχθόνιος ήταν γιος της Γαίας που τον εμπιστεύτηκε στην Αθηνά να τον αναθρέψει. Λένε μάλιστα πως ο ήρωας καθιέρωσε τα Παναθήναια, τη σημαντικότερη γιορτή προς τιμή της Αθηνάς. Επίσης πίστευαν πως η θεά του δίδαξε να οδηγεί το τέθριππο, το άρμα δηλαδή που έσερναν τέσσερα άλογα.

Η Αθηνά, ως θεά του πολέμου, ήταν περιβεβλημένη με Αιγίδα, διαφορετική από αυτήν του Διός. Κατά μία εκδοχή, η Αθηνά κατασκεύασε την αιγίδα της από το δέρμα της Χίμαιρας ή, κατ” άλλη εκδοχή, από το δέρμα του τέρατος Αιγίδος ή Αιγήεντος, το οποίο κατέστρεφε τα πάντα στη Λιβύη, την Αίγυπτο, τη Φρυγία και τη Φοινίκη, και το οποίο η Αθηνά εξολόθρευσε. Επίσης στην ασπίδα (και στο περιθωράκιο) της Αθηνάς ήταν το κεφάλι της Μέδουσας.

Ένας μύθος  με πρωταγωνίστρια την Αθηνά είναι ο εξής :Εκείνη και ο Ποσειδώνας διεκδικούσαν την ίδια πόλη. Ανέβηκαν λοιπόν στον βράχο της Ακρόπολης και ενώπιον των Αθηναίων αποφάσισαν ότι όποιος προσέφερε στους κατοίκους το ωραιότερο δώρο, θα την αποκτούσε. Ο Ποσειδώνας χτύπησε σε μια πλευρά του λόφου με την τρίαινά του και αμέσως ανάβλυσε μια πηγή με νερό. Ο λαός θαύμασε, αλλά το νερό ήταν αλμυρό σαν το νερό της θάλασσας, που ήταν το βασίλειο του Ποσειδώνα κι έτσι δεν ήταν πολύ χρήσιμο. Το δώρο της Αθηνάς ήταν ένα δέντρο ελιάς, κάτι που ήταν καλύτερο, μιας και παρείχε στην πόλη τροφή, λάδι και ξυλεία. Έτσι, κέρδισε τη μονομαχία η Αθηνά και ονόμασε την πόλη της Αθήνα.

Μερικά/ές από τα/τις τυπικά επίθετα/φράσεις που αναφέρονται στη θεά Αθηνά στην Οδύσσεια είναι:

• τα μάτια λάμποντας
• η Αθηνά Παλλάδα
• γλαυκόματη Αθηνά
• του Δία η κόρη

Προσωνύμια της Αθηνάς

Παλλάς

Ίσως το προσωνύμιο να προέρχεται από τον Γίγαντα Πάλλαντα, τον οποίο σκότωσε η Αθηνά στη Γιγαντομαχία. Κατά άλλη εκδοχή πήρε το προσωνύμιο αυτό, επειδή γεννήθηκε από το κεφάλι του Δία πάλλοντας το δόρυ της.

Γλαυκώπις

Χρησιμοποιείται συχνά από τον Όμηρο. Έχει την έννοια γαλανομάτα (γλαυκός+ ωψ). Ενδιαφέρον είναι το ότι η κουκουβάγια (αρχ. γλαυξ), το ιερό πουλί της Αθηνάς, προέρχεται από την ίδια ρίζα, ίσως λόγω και των δικών της μεγάλων και λαμπερών ματιών.

Αρεία

Το προσωνύμιο αυτό το απέκτησε η θεά Αθηνά κατά τη δίκη του Ορέστη στον Άρειο Πάγο για το φόνο της μητέρας του, Κλυταιμνήστρας. Με την κρίσιμη ψήφο της Αθηνάς υπέρ του, ο Ορέστης αθωώθηκε.

Εργάνη

Της αποδιδόταν το προσωνύμιο αυτό, καθώς ήταν προστάτιδα των τεχνιτών και της χειροτεχνίας.

Ιτωνία

Με το προσωνύμιο αυτό λατρευόταν ευρύτατα στη Θεσσαλία, τη Βοιωτία, την Αθήνα αλλά και την Αμοργό.

Παρθένος

Με το επίθετο αυτό λατρευόταν στον ναό του Παρθενώνα.

Πρόμαχος

Με αυτή την προσωνυμία αποκαλούσαν την Αθηνά, όταν έμπαινε πάνοπλη στη μάχη.

Πολιάς

Η προσωνυμία αυτή της αποδιδόταν ως προστάτις θεά της Αθήνας και της Ακρόπολης.

Προναία

Με την επωνυμία «Προναία» ή «Προνοία» έχει το δικό της τέμενος στους Δελφούς, μπροστά στις δυσάμβατες Φαιδριάδες, με την έννοια της ‘‘προσυπάρχουσας’’.

Ζωστηρία

Με την επωνυμία «Ζωστηρία» σώζονται λείψανα του ναού της στους Δελφούς.

Η πηγή από την οποία πήρα τις πληροφορίες αυτές είναι:

https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CE%B8%CE%B7%CE%BD%CE%AC