Κατά τη διάρκεια του μήνα Μάρτη  οι μαθητές των τμημάτων Γ3 και Γ5      προβληματίστηκαν  γύρω από το ρόλο των φύλων   , μελέτησαν θέματα ισότητας και εκπόνησαν δραστηριότητες που στόχο είχαν την καταπολέμηση των έμφυλων στερεοτύπων  και την ευαισθητοποίηση  κατά της έμφυλης βίας .

Στιγμιότυπα  από   τη δράση ευαισθητοποίησης κατά της έμφυλης βίας 

Αποσπάσματα  παρουσίασης των μαθητών  Φίλιππου Τάττη και Γιώργου  Παυλίδη

Το μικρό κορίτσι ξυπνώντας το πρωί βούρτσισε τα δόντια της ντύθηκε ,βάφτηκε χτενίστηκε, πήρε την τσάντα της και βγήκε έξω για να ξεκινήσει τη μέρα της, ένας κύριος την ακολουθούσε από πίσω ,μα εκείνη δεν έδωσε σημασία. Την επόμενη μέρα το μικρό κορίτσι ξύπνησε, βούρτσισε τα δόντια της ντύθηκε ,βάφτηκε, χτενίστηκε, πήρε την τσάντα της και βγήκε έξω για να ξεκινήσει τη μέρα της ,πάλι ο ίδιος κύριος την ακολουθούσε από πίσω, μα το κορίτσι δεν έδωσε σημασία. Πέρασε ένας μήνας που αυτός ο κύριος την ακολουθούσε από πίσω ,πέρασε ένας μήνας που το κορίτσι δεν έδινε σημασία. Μία μέρα το κορίτσι ξύπνησε βούρτσισε τα δόντια της, ντύθηκε ,βάφτηκε χτενίστηκε πήρε την τσάντα της και βγήκε έξω για να ξεκινήσει τη μέρα της αυτή τη φορά όμως το κορίτσι δεν πρόλαβε να δώσει σημασία εκείνος την βούτηξε από το χέρι, της έκλεισε τα μάτια με ένα μαντήλι, την χτυπούσε μέχρι να χάσει τις αισθήσεις της, την βίασε….. Την επόμενη μέρα δεν ήταν πια το μικρό κορίτσι αλλά η γυναίκα.  Την επόμενη μέρα δεν ξύπνησε, δε βούρτσισε, τα δόντια της , δεν ντύθηκε, δε βάφτηκε δε χτενίστηκε και ούτε ξεκίνησε την ημέρα της. Εκείνη την ημέρα ήταν γυμνή, ξαπλωμένη στα πατώματα χωρίς τις αισθήσεις της,  μόνη της ,   οι περαστικοί περνούσαν αμέριμνοι ,κανείς δεν της έδινε σημασία σα να ήταν σκουπίδι όχι ΑΝΘΡΩΠΟΣ

Είναι γεγονός ότι στα καταστήματα και τις διαφημίσεις  παιχνιδιών υπάρχουν διαχωρισμοί στην κατανομή των παιχνιδιών,  κυρίως με βάση το φύλο για το όποιο προορίζονται. Αυτό μπορεί να  βοηθήσει στην οργάνωση της παρουσίασης τους και την  διευκόλυνση των πελατών. Μπορεί όμως πέρα από την  κατηγοριοποίηση των παιχνιδιών να συμβάλει στην δημιουργία  κοινωνικών στερεότυπων;

 Αρχικά, ο τρόπος με τον οποίο παρουσιάζονται τα παιδικά  παιχνίδια είναι καθαρά σεξιστικής φύσεως και βασίζεται σε  παλαιότερα στερεότυπα. Ιδέες που έχουν ως πρότυπο μια γυναίκα  ασχολούμενη μονάχα με τον καλλωπισμό και την ομορφιά της, ενώ  έναν άνδρα δυνατό με κύριο μέλημα του την δουλειά ,είναι η βάση  του φαινομένου αυτού.

 Παρόλο που πολλοί πιστεύουν ότι αυτό δεν έχει καμία αρνητική  επίπτωση στα παιδιά, αυτό είναι λάθος. Τα παιδιά μεγαλώνουν με  την ιδέα ότι σκοπός της ζωής είναι να μοιάσουν σε αυτά τα πρότυπα  κάτι το οποίο δεν φέρνει την ευτυχία. Δεν είναι όλα τα αγόρια  γεννημένα ποδοσφαιριστές, ούτε όλα τα κορίτσια προορίζονται για  καλλιστεία ομορφιάς.

 Τέλος, κάθε άνθρωπος είναι μοναδικός. Έτσι, προσπαθώντας να  τον κάνεις να κατηγοριοποιηθεί με σκοπό να ενταχθεί στην  κοινωνία, τον καταπιέζεις και τον περιορίζεις. Ειδικά όταν μιλάμε  για μικρά παιδιά, τα οποία δεν έχουν προλάβει να σχηματίσουν τον  χαρακτήρα και την προσωπικότητα τους, επηρεάζονται πιο εύκολα  και χάνουν την μοναδικότητα τους. Το γεγονός αυτό κρατάει την  κοινωνία μας πίσω και την αποτρέπει από το να εξελιχθεί αφού όλοι καταλήγουμε περιορισμένοι σε ένα πρότυπο αγνοώντας τις  δυνατότητες του καθενός.

 Για τους παραπάνω λόγους πιστεύω ότι οι τρόποι με τους  οποίους παρουσιάζονται τα παιχνίδια στις διαφημίσεις και στα  καταστήματα είναι φοβερά επιβλαβείς ως προς την εξέλιξη της  κοινωνίας, των παιδιών, αλλά και του καθένα μας προσωπικά και  πιστεύω θα πρέπει να περιοριστούν.

Στην ελληνική ταινία του 1966, με τίτλο «Αχ! και να’μουν άντρας» και με πρωταγωνίστρια την ηθοποιό Μάρω Κοντού, προβάλλονται δυστυχώς σεξιστικές αντιλήψεις και αναπαράγονται έμφυλα στερεότυπα. Η ταινία  μας  παρουσιάζει μια εμφανίσιμη νέα κοπέλα, που κάθε τόσο βρίσκεται άνεργη γιατί οι προϊστάμενοί της την παρενοχλούν σεξουαλικά. Έτσι αποφασίζει να ντυθεί άντρας. Το αποτέλεσμα ήταν να βρει  άμεσα δουλειά σε μια εταιρία  Γρήγορα  να κερδίσει την εμπιστοσύνη των προϊσταμένων της, παίρνοντας μάλιστα την διευθυντική θέση.

Δυστυχώς, ο χώρος της εργασίας είναι το πεδίο στο οποίο ο σεξισμός γνωρίζει  θετικό έδαφος.  Αρχικά,  δίνοντας  προτεραιότητα σε έναν άντρα και όχι σε μια γυναίκα για μια διευθυντική θέση, υποθέτοντας ότι η γυναίκα δεν είναι ικανή να ασκήσει εξουσία. Επιπλέον, τα σχόλια σχετικά με την εξωτερική εμφάνιση ή τον τρόπο ντυσίματος μιας γυναίκας, που ενδεχομένως μπορούν να την υπονομεύσουν ως επαγγελματία.   Η ισότητα της  αντιμετώπισης των δύο φύλων πρέπει να αποτελεί βασικό στόχο για κάθε σύγχρονη επιχείρηση.  Πρόκειται για ένα ζήτημα σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Εάν οι εργαζόμενες περιορίζονται από το να αναπτύξουν πλήρως τα ταλέντα και τις δεξιότητές τους, εάν αντιμετωπίζουν συμπεριφορές που τις κάνουν να νιώθουν μεταξύ άλλων, ντροπή, θυμό και φόβο, δεν θα μπορέσουν να αναπτυχθούν και να εξελιχθούν επαγγελματικά.

Ο σεξισμός, η υποτίμηση ανθρώπων βάση φύλου ή θέσης ήταν πάντα κάτι το προβληματικό και αν θέλουμε να λέμε ότι προσπαθούμε να κάνουμε βήματα μπροστά ως κοινωνία, πρέπει και επιβάλλεται να το αλλάξουμε.

Κωνσταντίνος Γκόβαρης

Παράδειγμα δεύτερο :Η Πεντάμορφη και το τέρας »

Πιθανόν η αναφορά μου στην παιδική ταινία  η Πεντάμορφη και το τέρας , που αποτελεί διασκευή  του γνωστού παραμυθιού . μπορεί να φέρει  προβληματισμούς. Θα ήθελα έτσι να αναλύσω τα στερεότυπα που  εμφανίζονται στη συγκεκριμένη ταινία διότι θεωρώ ότι έχει σεξιστικό περιεχόμενο και θα έπρεπε να είναι πιο προσεγμένη , καθώς  απευθύνεται κυρίως σε παιδιά. Ο κύριος χαρακτήρας της ιστορίας που  μας απασχολεί είναι ο Γκαστον, ένας συγχωριανός της Μπελ(Πεντάμορφης) ο  οποίος την πολιορκεί ερωτικά. Ο τρόπος του όμως απέναντι της είναι καθαρά  κτητικός και καταπιεστικός.

Όταν εκείνη δείχνει, εμφανώς, ότι δεν γοητεύεται από τον άνδρα, εκείνος  προσπαθεί να την προσελκύσει κυνηγώντας την σε όλο το χωριό,  παραβιάζοντας τον προσωπικό της χώρο και την απόφαση της να μην έχει  σχέση με τον άνδρα. Παρόλη την κακομεταχείριση του Γκαστον προς την  Μπελ, όλες οι κοπέλες του χωριού θα ήθελαν να είναι στην θέση της γιατί  ,όπως αφήνεται να εννοηθεί, είναι για αυτές ο ιδανικός σύζυγος.  Κατά την γνώμη μου είναι λάθος γραμμένος ο χαρακτήρας του Γκαστόν  καθώς περνάει σεξιστικά μηνύματα και δεν εκσυχρονίζεται καθόλου στη συγκεκριμένη ταινία ..

Στους μικρούς θεατές συνεχίζουν να προβάλλονται ιδέες που υποστηρίζουν  ότι ο ιδανικός άντρας είναι κτητικός και μπορεί να καταπατάει την ελευθερία  της γυναίκας, και μια γυναίκα που δεν δέχεται σεβασμό από εκείνον είναι  αυτές που μπορεί να φέρουν παρεξηγήσεις.

Τα τελευταία χρόνια, ισχυριζόμαστε πως έχουμε καταρρίψει τα  σεξιστικά στερεότυπα. Είναι όμως αλήθεια;  Δυστυχώς σε υπάρχουν πολλά παραδείγματα  στο χώρο του κινηματογράφου  στα οποία μπορούμε να βασιστούμε και να αποδείξουμε το αντίθετο και μάλιστα πολλές περιπτώσεις αφορούν ταινίες που απευθύνονται σε παιδιά .

Έφη Πανιέρα

Τρεις σπουδαίες γυναίκες  από το χώρο της πολιτικής , της τέχνης και της λογοτεχνίας.

Πολιτική :

Ίντιρα Γκάντι 

Η Ίντιρα Πριγιανταρσίνι Γκάντι (Indira Priyadarshini Gandhi) γεννήθηκε στις 19 Νοεμβρίου 1917 και διετέλεσε πρωθυπουργός της Ινδίας για 15 χρόνια, από το 1966 έως το 1977 και από το 1980 έως τη δολοφονία της το 1984. Ήταν κόρη του Τζαβαρχαλάλ Νεχρού, πρώτου πρωθυπουργού της Ινδίας και συναγωνιστή του Μαχάτμα Γκάντι στον αγώνα της ανεξαρτησίας. Ως πολιτικός, ξεκίνησε την καριέρατης το 1964, μετά το θάνατο του πατέρα της και κατόπιν πιέσεων των στελεχών του Κόμματος του Κογκρέσου που ο ίδιος είχε ιδρύσει. Πολύ γρήγορα έφτασε στα ανώτατα αξιώματα της Ινδίας, καθώς μετά το θάνατο του πρωθυπουργού Σάστρι το 1966 ανέλαβε την αρχηγία του κόμματος και την  πρωθυπουργία.

Η Ίντιρα Γκάντι ξεχώριζε όχι μόνο για τις πολιτικές της ικανότητες, αλλά και για τον δυναμισμό της, σε μια πατριαρχική κοινωνία όπου η θέση της γυναίκας ήταν στο σπίτι. Η τελευταία περίοδος της πρωθυπουργίας της σημαδεύτηκε από τη διαμάχη ινδουιστών και σιχ. Τον Ιούνιο του984 διέταξε τη στρατιωτική ανακατάληψη του ιερού χώρου που κατείχαν οι σιχ, φοβούμενη ότι το  μουσουλμανικό Πακιστάν θα βοηθήσει τους ομόδοξους σιχ. Κατά την επέμβαση του στρατού  σκοτώθηκαν 83 στρατιώτες και 493 καταληψίες. Το γεγονός εξόργισε τους δύο  σωματοφύλακες της    Ίντιρα Γκάντι, που τη δολοφόνησαν στις 31 Οκτωβρίου 1984. Στις ταραχές που ακολούθησαν μετά το  θάνατό της, 20.000 φιλήσυχοι σιχ βρήκαν το θάνατο από τους εξαγριωμένους ινδουιστές.

Τέχνη :

Φρίντα Κάλο 

Η Φρίντα Κάλο (Magdalena Carmen Frida Kahlo Calderón,  6 Ιουλίου 1907 – 13 Ιουλίου 1954) ήταν Μεξικάνα ζωγράφος. Στη ζωγραφική της

κυριαρχούν τα έντονα χρώματα. Το στυλ που χρησιμοποιεί φαίνεται επηρεασμένο από τους πολιτισμούς που αναπτύχθηκαν στο Μεξικό αλλά φαίνεται να έχει δεχτεί και επίδραση Ευρωπαϊκών ρευμάτων στα οποία συμπεριλαμβάνονται ο Ρεαλισμός, ο Συμβολισμός και ο Υπερρεαλισμός. Αρκετά έργα της είναι αυτοπροσωπογραφίες, μέσα από τις οποίες εκφράζεται ο προσωπικός πόνος και η σεξουαλικότητά της. Είχε κομμουνιστικές πολιτικές πεποιθήσεις.

Το 1929 η Φρίντα Κάλο παντρεύτηκε το Μεξικάνο τοιχογράφο Ντιέγκο Ριβέρα, με τον οποίο μοιράζονταν τις ίδιες πολιτικές απόψεις. Ο Ντιέγκο Ριβέρα δώρισε το 1957 το «Γαλάζιο Σπίτι» της στο Κογιοακάν (Coyoacán), στην Πόλη του Μεξικού, και λειτουργεί πλέον ως μουσείο.

Νεανικά χρόνια

Γεννήθηκε από γερμανοεβραίο πατέρα και ισπανομεξικάνα μητέρα στο (Κογιοακάν) στην Πόλη του Μεξικού. Ο πατέρας της ήταν μορφωμένος, άθεος και είχε έρθει σε νεαρή ηλικία στο Μεξικό όπου είχε γίνει φωτογράφος. Η μητέρα της ήταν Καθολική. Στην ηλικία των έξι αρρώστησε από πολιομυελίτιδα , με αποτέλεσμα το ένα της πόδι να είναι μικρότερο από το άλλο και ημιπαράλυτο. Παρακολούθησε την Escola Preparatoria μία από τα 35 κορίτσια ανάμεσα σε 2000 άτομα όπου και είδε για πρώτη φορά τον μετέπειτα σύζυγό της, τοιχογράφο Ντιέγκο Ριβέρα, ο οποίοςζωγράφιζε τους τοίχους της σχολής.

To 1925, στα 18 ένα τραμ συγκρούστηκε με το λεωφορείο στο οποίο επέβαινε. Υποβλήθηκε σε μεγάλο αριθμό εγχειρήσεων και έκτοτε η ζωή της σημαδεύτηκε από πόνο και θλίψη για την αδυναμία της να κάνει παιδιά. Το 1926, ενώ ανάρρωνε από το ατύχημα η Φρίντα Κάλο ξεκίνησε μαθήματα ζωγραφικής. Η οικογένειά της δε μπορούσε να υποστηρίξει την καλλιτεχνική της δραστηριότητα οικονομικά, για αυτό και την προέτρεψαν να εικονογραφεί βιβλία ιατρικής. Το 1929 έδειξε τη δουλειά της στον Ντιέγκο Ριβέρα, τον οποίο είχε γνωρίσει στους καλλιτεχνικούς κύκλους του Μεξικού που σύχναζε. Την ίδια χρονιά παντρεύτηκαν

.

Οι πίνακές της είναι εντελώς διαφορετικοί από τους πίνακες του Ριβέρα. Ενώ ο Ριβέρα αντλούσε τα θέματά του από το Μεξικό της προκολομβιανής εποχής, η Φρίντα παρέμεινε πιστή στην τάση της mexicanidad, τη μεξικανική κουλτούρα που ανθούσε εκείνη την περίοδο. Συχνά οι πίνακές της επηρεάζονται από τα δημοφιλή λαϊκά χριστιανικά τάματα (retablos) και αποτελούν ευχαριστία στην Παρθένο Μαρία για την πραγματοποίηση μιας ευχής.

Κατά τη διάρκεια της ζωής της η Φρίντα Κάλο ήταν κυρίως γνωστή ως γυναίκα του Ριβέρα και όχι ωςξεχωριστή καλλιτέχνης. Το 1938 ο Αντρέ Μπρετόν γνώρισε την Κάλο και τον Ριβέρα κατά το ταξίδι του στο Μεξικό. Εκείνος εντυπωσιάστηκε από τη δουλειά της, την κάλεσε να πάρει μέρος στην έκθεση μαζί με άλλους σουρρεαλιστές ζωγράφους και οργάνωσε μια έκθεση της προσωπικής της δουλειάς στο Παρίσι.

Εκείνη ωστόσο τόνισε πως οι πίνακές της δεν ήταν όνειρα, αλλά η δική της πραγματικότητα. Στη διάρκεια της ζωής της πραγματοποίησε τρεις μόνο εκθέσεις: στο Παρίσι, στη Νέα Υόρκη και στο Μεξικό.

Λογοτεχνία :

Άγκαθα Κρίστι 

Η Άγκαθα Μαίρυ Κλαρίσσα Μίλλερ, Λαίδη Μάλλοουαν, DBE,(D/R) (Agatha Mary Clarissa Miller, Lady Mallowan, 15 Σεπτεμβρίου 1890 – 12 Ιανουαρίου 1976),  ήταν Αγγλίδα συγγραφέας η οποία ήταν γνωστή κυρίως για τα αστυνομικά έργα της -66 μυθιστορήματα και 14 συλλογές διηγημάτων. Έγραψε επίσης δύο αυτοβιογραφικά έργα, αισθηματικά μυθιστορήματα αλλά και θεατρικά, μεταξύ των οποίων το μακροβιότερο έργο στην ιστορία του σύγχρονου θεάτρου, την Ποντικοπαγίδα. Η δουλειά της στα έργα αυτά, στα οποία πρωταγωνιστούν οι ντετέκτιβ Ηρακλής Πουαρό και Μις Μαρπλ, της έδωσε τον τίτλο της «Βασίλισσας του Εγκλήματος» και την έκανε έναν από τους πιο σημαντικούς συγγραφείς στην εξέλιξη του λογοτεχνικού αυτού ρεύματος.

Γεννήθηκε στο Ντέβον και μεγάλωσε στο Άσφιλντ. Πριν ασχοληθεί με τη συγγραφή βιβλίων, εργάστηκε ως βοηθός φαρμακοποιού στην αεροπορία, την περίοδο του Α ́ Παγκοσμίου πολέμου. Ίσως και για αυτό σε πολλά μυθιστορήματά της, τα δηλητήρια είχαν και εξέχουσα θέση στην πλοκή. Παρόλο που οι Πουαρό και Μις Μαρπλ είναι από τους πιο γνωστούς ντετέκτιβ που επινόησε η Κρίστι, υπήρξαν κι άλλοι, όπως το ζευγάρι Τόμμυ και Τάππενς, που εμφανίζονται στο μυθιστόρημα Σύντροφοι στο Έγκλημα και Οι Άγγελοι δεν Φλυαρούν. Άλλοι ντετέκτιβ της Κρίστι, όπως ο Πάρκερ Πάιν και ο κύριος Χάρλεϋ  Κουττίν, εμφανίστηκαν σε σύντομες ιστορίες, αλλά υπόλοιποι, όπως ο Αρχιεπιθεωρητής Τζαπ και η Αριάδνη Όλιβερ, συνόδευαν τους Πουαρό και Μαρπλ στα μυθιστορήματά τους. Το 1975 σκότωσε τους δύο αγαπημένους της ήρωες, τον Ηρακλή Πουαρό στο μυθιστόρημα Αυλαία: η τελευταία υπόθεση του Πουαρό και τη Μις Μαρπλ στο Ρετρό στην ομίχλη. Το τελευταίο της μυθιστόρημα με πρωταγωνιστές το ζεύγος Μπέρεσφορντ είχε τον τίτλο Η Πύλη του Πεπρωμένου και το έγραψε στα τέλη του 1973.Εκτιμάται ότι τα βιβλία της έχουν πουλήσει 1 δισεκατομμύριο αντίτυπα στα αγγλικά, και ένα ακόμη δισεκατομμύριο σε 103 άλλες γλώσσες.

Από τις σκηνικές επιτυχίες της Άγκαθα Κρίστι μεγαλύτερη είναι The Mousetrap (Η ποντικοπαγίδα), πουπαιζόταν στο Λονδίνο από το 1952 μέχρι το 2012, και η θεατρική προσαρμογή του Ten Little Niggers (Δέκα μικροί νέγροι) το οποίο πλέον φέρει το όνομα And Then There Were None (Κι έπειτα δεν έμεινε κανένας).Βρίσκεται στη λίστα: Βιβλία με περισσότερα από 100 εκατομ. αντίτυπα.

Τα περισσότερα από τα βιβλία της έχουν μεταφερθεί στον κινηματογράφο (μερικά μάλιστα πολλές φορές,πως το Έγκλημα στο Οριάν Εξπρές και το Έγκλημα στον Νείλο). Επίσης πολλά έχουν μεταφερθεί στηντηλεόραση, στο ράδιο και έχουν εμπνεύσει βιντεοπαιχνίδια και κόμικς.

πηγές :wikipedia, sansimera.gr

   Η παρουσία των γυναικών στην επιστήμη ήταν ήδη αισθητή  στους πρώτους χρόνους της ιστορίας της επιστήμης. Οι ιστορικοί που ασχολούνται με την σχέση μεταξύ φύλου και επιστήμης έχουν ερευνήσει τις επιστημονικές προσπάθειες και τα επιτεύγματα των γυναικών, τα εμπόδια που έχουν αντιμετωπίσει και τις στρατηγικές που εφαρμόζονται για αξιολογηθεί και να γίνει αποδεκτή η εργασία τους σε μεγάλα επιστημονικά περιοδικά και άλλες δημοσιεύσεις. Η ιστορική, πολιτική και κοινωνιολογική μελέτη αυτών των θεμάτων αποτελεί πλέον ξεχωριστή ειδικότητα στον χώρο των επιστημών.

  Οι γυναίκες συμμετείχαν στην άσκηση της ιατρικής ήδη σε πολλούς πρώιμους δυτικούς πολιτισμούς και η μελέτη της φυσικής φιλοσοφίας στην αρχαία Ελλάδα ήταν ανοιχτή σε γυναίκες. Τον  11ος αιώνα έχουμε   την εμφάνιση των πρώτων πανεπιστημίων. Οι γυναίκες όμως αποκλείστηκαν από την εκπαίδευση. Η στάση απέναντι στην εκπαίδευση των γυναικών σε ιατρικούς τομείς ήταν πιο φιλελεύθερη στην Ιταλία από  άλλα μέρη. Η πρώτη γνωστή γυναίκα που δίδαξε σε πανεπιστήμιο ήταν η ιταλίδα Λάουρα Μπάσι τον 18ο αιώνα.

 Τον 18ο αιώνα οι γυναίκες σημείωσαν πιο ενεργή συμμετοχή στην εξέλιξη της επιστήμης, αποκλείστηκαν ωστόσο ξανά κατά μεγάλο μέρος από την επίσημη επιστημονική εκπαίδευση του 19ου αιώνα. Προς το τέλ0ς ωστόσο του αιώνα άρχισαν να γίνονται δεκτές στις ακαδημαϊκές κοινότητες, κατά μέρος επειδή ιδρύθηκαν γυναικεία κολλέγια, τα οποία παρείχαν θέσεις εργασίας σε γυναίκες επιστήμονες και ευκαιρίες για εκπαίδευση.

Η Μαρί Κιουρί άνοιξε τον δρόμο για την επιστήμη να μελετήσει την ραδιενεργή διάσπαση και ανακάλυψε τα στοιχεία ράδιο και πολώνιο. Δουλεύοντας ως φυσικός και χημικός πραγματοποίησε πρωτοποριακή έρευνα για τη ραδιενεργή διάσπαση, ήταν η πρώτη γυναίκα που έλαβε το βραβείο Νόμπελ στη Φυσική καθώς και το πρώτο άτομο που έλαβε δεύτερο βραβείο Νόμπελ, αυτή τη φορά στην Χημεία. Με τον τρόπο αυτόν βοήθησε στην αποδοχή των γυναικών στον επιστημονικό χώρο. Μεταξύ 1901 και 2010 σαράντα γυναίκες έχουν γίνει αποδεκτές του βραβείου Νόμπελ, 17 από αυτές στον χώρο των φυσικών επιστημών (φυσική, χημεία, φυσιολογία και ιατρική).

                                                                                                                                                                                                  Πηγή :wikipaedia

                                                                                        ΄ΛΑΟΥΡΑ ΜΠΑΣΙ  ,   Φυσικός

                                                           (31 Οκτωβρίου 1711 – 20 Φεβρουαρίου 1778)   

                                                                   Μαρί Κιουρί                  Φυσικός και Χημικός

                                             (7 Νοεμβρίου 1867- 4 Ιουλίου 1934)