Σχεδόν 11.000 μέτρα κάτω από την επιφάνεια του νερού, η τάφρος των Μαριανών αποτελεί το βαθύτερο σημείο των ωκεανών της Γης, αλλά και ένα από τα πιο συναρπαστικά και σημαντικά ερευνητικά ταξίδια-πρόκληση που πολλοί ονειρεύονται να κάνουν.

Ενώ χιλιάδες ορειβάτες έχουν ανεβεί με επιτυχία στο Έβερεστ, το υψηλότερο σημείο της Γης, ελάχιστοι άνθρωποι έχουν φτάσει στο βαθύτερο σημείο του πλανήτη, στον Ειρηνικό Ωκεανό, το οποίο είναι γνωστό και ως Challenger Deep. Το 1960, ο Don Walsh και ο Jacques Piccard ήταν οι δύο πρώτοι άνθρωποι που έφτασαν εκεί ως ομάδα. Μισό αιώνα αργότερα, το 2012, ο James Cameron έγινε ο πρώτος άνθρωπος που έκανε σόλο κατάδυση με επανδρωμένο υποβρύχιο στο σημείο αυτό.

Αυτό που κάνει την Τάφρο αυτή μια από τις πιο σημαντικές ερευνητικές αποστολές, η οποία ελκύει πληθώρα εξερευνητών που θέλουν να προσπαθήσουν να την επισκεφτούν, δεν έγκειται μόνο το βάθος της. Αν και στον πυθμένα της τάφρου των Μαριανών η πίεση ξεπερνά τις 1000 ατμόσφαιρες, νούμερο αρκετό για να συνθλίψει όλα τα υποβρύχια εκτός από τα πιο ανθεκτικά και να σκοτώσει ακαριαία έναν απροστάτευτο άνθρωπο. Η θερμοκρασία κυμαίνεται μεταξύ 1 και 4°C.

Το μεγάλο ενδιαφέρον που παρουσιάζει αυτό το σημείο προκύπτει από την ζωή που συναντάται εκεί. Και όμως σε τόσο αφιλόξενο, βαθύ και σκοτεινό τόπο, έχει παρατηρηθεί θαλάσσια ζωή. Όταν ο Piccard καταδύθηκε εκεί το 60, παρατήρησε ένα πλατύ ψάρι μήκους περίπου ενός μέτρου, το οποίο ονόμασε «ατσάλινο τέρας», αφού μπορούσε και επιβίωνε στις τεράστιες πιέσεις της τάφρου και είχε μάτια, παρά το αέναο σκοτάδι του βιότοπού του. Έκτοτε έχουν παρατηρηθεί πολλά νέα είδη, συμπεριλαμβανομένων μικροσκοπικών οργανισμών που ζουν στο βυθό, μεγάλων μονοκύτταρων αμοιβάδων με διάμετρο μεγαλύτερη από 10 εκατοστά, μεδουσών, αμφίποδων και σαλιγκαριών – τα οποία ενέπνευσαν ακόμη και έναν νέο τύπο μαλακού υποβρύχιου βαθιάς θάλασσας.

Οι δυσκολίες αυτές όμως δεν ήταν αρκετά σημαντικές για τον σκηνοθέτη και εξερευνητή James Cameron, ο οποίος εκπλήρωσε το 2012 τον μακροχρόνιο στόχο του, να φτάσει στον πυθμένα της Τάφρου με επανδρωμένο σκάφος. Για την κατάδυση, ο Cameron σχεδίασε ένα υποβρύχιο όχημα 7,5 περίπου μέτρων, το Deepsea Challenger. Το σκάφος ήταν εξοπλισμένο με υδραυλικό βραχίονα χειρισμού για τη λήψη δειγμάτων και με πολλαπλές κάμερες για τη λήψη εικόνων του τοπίου και των μορφών ζωής σε μερικές από τις βαθύτερες ζώνες του κόσμου. Είχε έναν μηχανισμό προσεδάφισης, ένα μη επανδρωμένο σκάφος μεγέθους τηλεφωνικού θαλάμου, το οποίο επίσης περιηγήθηκε στα μυστηριώδη βάθη της Τάφρου για να συλλέξει δείγματα και εικόνες.

Οι δυσκολίες αυτές όμως δεν ήταν αρκετά σημαντικές για τον σκηνοθέτη και εξερευνητή James Cameron, ο οποίος εκπλήρωσε το 2012 τον μακροχρόνιο στόχο του, να φτάσει στον πυθμένα της Τάφρου με επανδρωμένο σκάφος. Για την κατάδυση, ο Cameron σχεδίασε ένα υποβρύχιο όχημα 7,5 περίπου μέτρων, το Deepsea Challenger. Το σκάφος ήταν εξοπλισμένο με υδραυλικό βραχίονα χειρισμού για τη λήψη δειγμάτων και με πολλαπλές κάμερες για τη λήψη εικόνων του τοπίου και των μορφών ζωής σε μερικές από τις βαθύτερες ζώνες του κόσμου. Είχε έναν μηχανισμό προσεδάφισης, ένα μη επανδρωμένο σκάφος μεγέθους τηλεφωνικού θαλάμου, το οποίο επίσης περιηγήθηκε στα μυστηριώδη βάθη της Τάφρου για να συλλέξει δείγματα και εικόνες.

[Ο σκηνοθέτης έχει κάνει 33 βουτιές ο ίδιος στα συντρίμμια του Τιτανικού , σύμφωνα με το CNN. Πίσω από το κίνητρο του Κάμερον για να κάνει την ταινία ήταν η επιθυμία του να βουτήξει στα συντρίμμια, που ανακαλύφθηκε το 1985. «Ο Τιτανικός ήταν το Έβερεστ των ναυαγίων και ως δύτης ήθελα να το κάνω σωστά]Ο σκηνοθέτης έχει κάνει 33 βουτιές ο ίδιος στα συντρίμμια του Τιτανικού , σύμφωνα με το CNN. Πίσω από το κίνητρο του Κάμερον για να κάνει την ταινία ήταν η επιθυμία του να βουτήξει στα συντρίμμια, που ανακαλύφθηκε το 1985. «Ο Τιτανικός ήταν το Έβερεστ των ναυαγίων και ως δύτης ήθελα να το κάνω σοστά

Το πρώτο απολύτως κανονικό γραμματόσημο με χριστουγεννιάτικο θέμα (σκηνή της Χριστού Γεννήσεως) ήταν ένα ουγγρικό γραμματόσημο του 1943 (είχε προηγηθεί και ουγγρικό semi-postal το 1941). Το επόμενο χριστουγεννιάτικο γραμματόσημο εμφανίσθηκε το 1951, όταν η Κούβα κυκλοφόρησε σχέδια με αλεξανδρινά και καμπάνες.

Αυτά τα γραμματόσιμα  κυκλοφορούν μόνο τα χριστούγεννα να μερικά άπο αυτά:

Το Β΄ Δημοτικό σχολείο Ελευθερούπολης κατασκευάστηκε το 1903-1906 με την φροντίδα των μελών της ορθόδοξου κοινότητας  Πραβίου . Ως Χριστιανικά εκπαιδευτήρια, το 1906-1945 .Χρησιμοποιείται για τις ανάγκες του μακεδονικού αγώνα το 1914 ως στρατώνας κ\γραφεία  βουλγάρων κατακτηκτών .Το 1922 για  στέγαση προφυγών . Το  1929 ως μικτών των 6\τάξιου δημοτικού κ\2\τάξιου  Ημιγυμνάσιου. Το  1941-1945  το Β δημοτικό σχολείο, ημιγυμνάσιο ως 8\ τάξιος αστική σχολή και από το1945 ως σήμερα σαν  2ο Δημοτικό Ελευθερούπολης

Ο κομμωτής/τρια είναι αυτός/ή που ασχολείται με τον καλλωπισμό την περιποίηση και τη θεραπεία των μαλλιών .Βασική προϋπόθεση είναι η βελτίωση της εμφάνισης των μαλλιών που αναλαμβάνει. Ο σωστός επαγγελματίας κομμωτής είναι αυτός που ενδιαφέρεται συνεχώς για τον εμπλουτισμό των επαγγελματικών του γνώσεων μέσα από την εκμάθηση όλων των καινούριων τεχνικών και τάσεων στον τομέα της κομμωτικής τέχνης ενώ παράλληλα εξερευνεί νέες προοπτικές εργασίας και συνεργασίες. Αυτό δίνει στον ίδιον την κοινωνική προβολή και  καταξίωση αλλά κυρίως αυτοεκτίμηση καθώς για να αγαπήσεις μια τέχνη πρέπει να την ανακαλύψεις και να την γνωρίσεις. Απαραίτητη προϋπόθεση είναι αυτό που θα επιλέξεις να σε ενδιαφέρει , να κινητοποιεί την προσοχή σου και περισσότερο απ΄όλα την επιθυμία να συμμετέχεις σε αυτό ψυχικά και σωματικά.

Καταλήγοντας , αυτό που δεν πρέπει να ξεχνάμε είναι ότι το κέντρο  ενδιαφέροντος του κομμωτή είναι ο άνθρωπος και η ομορφιά του.

Το Β΄ Δημοτικό σχολείο Ελευθερούπολης 1903-1906 κατασκευή με την φροντίδα των μελών της ορθόδοξου κοινότητας  Πραβίου. 1906.Χριστιανικό εκπαιδευτήριο 1906-1945 χρησιμοποιείται για της ανάγκες του μακεδονικού, αγώνα 1914 στρατώνας κ\γραφεία  Βουλγάρων κατακτητών. 1922 στέγαση προσφυγών 1929 μικτών των 6\τάξιο δημοτικό κ\2\τάξιο Ημιγυμνάσιο 1941-1945 Β δημοτικό σχολείο ημιγυμνάσιο  8\τάξιος αστική σχολή 1945-σήμερα 2* Δημοτικό Ελεθερούπολης.

ΙΣΤΟΡΙΑ

Αρχικά, η χρήση του μετάλλου ως χρήμα έδωσε λύσεις σε προβλήματα που δημιουργούσε ο αντιπραγματισμός. Είχε αρκετά σταθερή ανταλλακτική αξία, δεν φθειρόταν εύκολα, μπορούσε εύκολα να μεταφερθεί και να αποθηκευτεί. Είχε όμως δύο πολύ σημαντικά μειονεκτήματα

• Ήταν απαραίτητο να ζυγίζεται σε κάθε συναλλαγή.
• Δεν ήταν εύκολο να αποδειχθεί η καθαρότητά του ως μέταλλο.

Τα δύο πολύ σημαντικά, για την εξέλιξη των συναλλαγών, μειονεκτήματα ήρθε να λύσει η πρακτική σύμφωνα με την οποία οι συναλλασσόμενοι έκοβαν μέταλλα με συγκεκριμένη καθαρότητα και συγκεκριμένο βάρος, και τα σημάδευαν με τέτοιο τρόπο ώστε να ξεχωρίζουν από των υπολοίπων. Με την εξέλιξη της πρακτικής αυτής τα σημάδια έγιναν πιο πολύπλοκα, απεικονίζοντας παραστάσεις, έτσι ώστε και να αποτελούν ένα είδος πιστοποίησης για τους συναλλασσόμενους, αλλά και να μην είναι εύκολη η παραχάραξή τους. Έτσι εξελίχθηκαν σε αυτό που σήμερα ονομάζουμε νομίσματα. Όσο πιο επώνυμος και αξιόπιστος ήταν αυτός που έκοβε και σημάδευε τα νομίσματα αυτά, τόσο πιο εύκολα γίνονταν αποδεκτά στις συναλλαγές. Με την εξέλιξη τον ρόλο του αξιόπιστου ανέλαβαν οι πόλεις και τα κράτη στις οποίες γίνονταν χρήση των νομισμάτων αυτών, κάτι το οποίο ισχύει μέχρι και σήμερα, παρ” όλο που στις περισσότερες περιπτώσεις η ονομαστική τους αξία σήμερα δεν αντιστοιχεί πλέον στην εσωτερική αξία των νομισμάτων ως μέταλλο.

Υπάρχει η άποψη που υποστηρίζει ότι νομίσματα είναι κάποια αντικείμενα τα οποία έχουν κάποιο συγκεκριμένο μέγεθος και σχήμα και χρησιμοποιήθηκαν στις συναλλαγές ως χρήμα. Κάτω από αυτό το πρίσμα η ανακάλυψη τους οφείλεται στους Κινέζους, αφού εκεί βρέθηκαν τέτοια μεταλλικά αντικείμενα που χρονολογούνται γύρω στον 900 π.Χ.^[1][2][3]

Η επικρατούσα άποψη όμως είναι ότι για να θεωρηθεί ένα αντικείμενο ως νόμισμα, εκτός των άλλων θα πρέπει να φέρει τυπωμένα πάνω του τα στοιχεία του εκδότη τους. Με αυτή την οπτική, νομίσματα χρησιμοποιήθηκαν για πρώτη φορά στην Λυδία της Μικράς Ασίας γύρω στις αρχές του 7^ου αιώνα π.Χ. ήταν φτιαγμένα από κεχριμπάρι, το βάρος τους ήταν συγκεκριμένο, και πάνω σε κάθε ένα από αυτά ήταν τυπωμένες παραστάσεις οι οποίες προσδιόριζαν και παρέπεμπαν ευθέως στον εκδότη τους.

Η αξία του νομίσματος

Η αγοραστική αξία ενός νομίσματος εξαρτάται από την ιστορική του αξία και / ή από την εγγενή αξία του μετάλλου του (για παράδειγμα χρυσός ή άργυρος). Ωστόσο, στη σύγχρονη εποχή, τα περισσότερα νομίσματα είναι κατασκευασμένα από βασικά μέταλλα και η αξία τους συναρτάται από το status τους ως πιστωτικό χρήμα (fiat money). Τούτο σημαίνει ότι η αξία του νομίσματος μεταβάλλεται ανάλογα με την ασκούμενη νομισματική πολιτική και συνεπώς λειτουργεί περισσότερο ως συμβολικό νόμισμα με την ακριβή έννοια της λέξης.

Χαρακτηριστικά των σύγχρονων νομισμάτων

Το οδοντωτό άκρο που παρατηρείται σε αρκετά από τα σύγχρονα νομίσματα σχεδιάστηκε αρχικά για να δείξει ότι δεν έχει αφαιρεθεί πολύτιμο μέταλλο από το νόμισμα. Πριν από τη χρήση οδοντωτών άκρων τα νομίσματα ξύνονταν (ξυρίζονταν είναι η ακριβής έκφραση) από επιτήδειους που συγκέντρωναν μικρές ποσότητες πολύτιμου μετάλλου από την άκρη του νομίσματος. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο ορισμένα νομίσματα είναι ραβδόγλυφα στις άκρες τους. Η παρουσία του ραβδόγλυφου δείχνει ότι η άκρη του νομίσματος δεν έχει ξυριστεί. Νομίσματα δίχως οδοντωτό άκρο, όπως η αγγλική στερλίνα σε πολλές περιπτώσεις βρέθηκαν με το μισό βάρος τους από το κανονικό του νομισματοκοπείου από τέτοια επανειλημμένα ξυρίσματα. Αυτή η μορφή υποτίμησης κατά την περίοδο της δυναστείας των Τυδώρ οδήγησε στην ψήφιση του Νόμου του Γκρέσαμ.

Παραδοσιακά, η μία πλευρά του νομίσματος φέρει το πορτραίτο ενός μονάρχη ή κάποιο εθνικό έμβλημα, και ονομάζεται εμπροσθότυπος, κεφάλι ή κορώνα. Η οπίσθια όψη, δηλαδή ο οπισθότυπος, στα Ελληνικά απαντάται στην καθομιλούμενη ως γράμματα. Ωστόσο, τούτος ο κανόνας δεν είναι απαράβατος,

ΔΡΑΧΜΗ

Τoν Απρίλιο του 1867 η Ελλάδα υπογράφει συμφωνία^[4] με τη Λατινική Νομισματική Ένωση, ώστε η δραχμή να ακολουθήσει τους κανόνες ισοτιμιών της ένωσης. Όμως λόγω των πολέμων και της οικονομικής κρίσης που ακολούθησε, η δραχμή δεν κατάφερε να προσχωρήσει στην ένωση πριν από το 1910. Αποτέλεσμα της ένταξης αυτής ήταν το γεγονός ότι η δραχμή εξισώθηκε με τα άλλα νομίσματα της Ένωσης, όπως το γαλλικό φράγκο. Σε πολλές εκδόσεις των χαρτονομισμάτων της Εθνικής Τράπεζας η ονομαστική αξία στην πίσω πλευρά του γραμματίου αναγραφόταν στα γαλλικά francs. Πιθανόν για τον λόγο αυτό, τουλάχιστον μέχρι τις δεκαετίες του 70-80, η δραχμή αποκαλούνταν από τον λαό και φράγκο (π.χ. τα κέρματα των 2 δραχμών αποκαλούνταν δίφραγκα).

Κατά την περίοδο του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου η δραχμή γνωρίζει τη μεγαλύτερη απαξίωση στην ιστορία της κάτω από την πίεση της οικονομικής κατάρρευσης της Ελλάδας και του υπερπληθωρισμού που δημιουργήθηκε λόγω των συνθηκών της εποχής. Τυπώθηκαν χαρτονομίσματα με ονομαστική αξία ακόμα και δισεκατομμυρίων δραχμών, των οποίων η ανταλλακτική αξία ήταν μηδαμινή. Το 1944 εκδόθηκε το μεγαλύτερο σε ονομαστική αξία χαρτονόμισμα που κυκλοφόρησε ποτέ στην Ελλάδα. Είχε ονομαστική αξία 100.000.000.000 δρχ., όμως ήταν παντελώς ανυπόληπτο και η ουσιαστική του αξία σχεδόν μηδαμινή. Επρόκειτο για την τελική φάση της κατοχικής οικονομικής κατάρρευσης. Σε σημερινές τιμές και με βάση τη χρυσή λίρα Αγγλίας, η πραγματική αξία του δεν θα πρέπει να ξεπερνούσε τα σημερινά 10 λεπτά του ευρώ. Αποτέλεσμα ήταν να αποσυρθεί λίγες μέρες μετά την κυκλοφορία του.

Μετά την απελευθέρωση της Ελλάδας, έγιναν δύο νομισματικές μεταρρυθμίσεις έτσι, ώστε η Ελλάδα να αποκτήσει και πάλι ένα σταθερό νόμισμα. Τον Νοέμβριο του 1944 με την πρώτη μετακατοχική νομισματική μεταρρύθμιση η παλιά και υποτιμημένη δραχμή αντικαταστάθηκε με μια νέα με ισοτιμία που ορίστηκε σε 50.000.000.000 δρχ. για καθεμία νέα. Η νέα δραχμή διατηρήθηκε μία δεκαετία έως το 1954, οπότε με τη δεύτερη μετακατοχική μεταρρύθμιση αντικαταστάθηκε ξανά με μία νεότερη με αναλογία 1.000 δρχ. προς μία νέα. Σύμφωνα με το σύστημα ισοτιμιών Μπρέτον Γουντς, στο οποίο είχε ήδη προσχωρήσει η δραχμή από το 1953, το νέο νόμισμα συνδέθηκε με το δολάριο ΗΠΑ με σταθερή ισοτιμία 30 δραχμές προς ένα δολάριο. Το 1973, το σύστημα του Μπρέτον Γουντς καταργήθηκε και η συναλλαγματική ισοτιμία των δυο νομισμάτων έπαψε να είναι σταθερή.

Την 1η Ιανουαρίου 2001 υιοθετήθηκε το ευρώ ως λογιστική μορφή παράλληλα προς τη δραχμή. Την 1η Ιανουαρίου 2002 εισήχθη επίσημα το ευρώ σε κυκλοφορία ως νόμισμα παράλληλα προς τη δραχμή ως την 1η Μαρτίου, οπότε και η ελληνική δραχμή έπαψε να αποτελεί νόμιμο χρήμα στην Ελλάδα.

ΑΠΟ ΤΟΝ ΔΗΜΗΤΡΗ ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΥΘΥΜΗΣ ΚΖΟΥΝΙΑΣ

ΠΗΓΗ WIKIPEDIA

ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ   ΕΠΙΣΤΗΜΕΣ

Αυτοκατασκευή ,ελευθερία  και αυόρμητη δραστηριότητα το μοντέλο Μοντεσσόρι έχει δυο θεμελιώδη στοιχεία:πρωτού,τα παιδιά και οι ενήλικες πρέπει να δεσμευτούν να οικοδομήσουν το δικό τους χαρακτήρα μέσα από την αλληλεπίδραση με το περιβάλλον τους. Δεύτερον , τα παιδιά , ειδικά εκείνα κάτω των έξι ετών,  πρέπει να γνωρίσουν μια σημαντική πορεία πνευματικής ανάπτυξης. Με βάση της δικές της παρατηρήσεις η Μοντεσσόρι  πίστευε ότι δίνοντας στα παιδιά την ελευθερία να επιλέγουν και να ενεργούν ελεύθερα μέσα σε ένα περιβάλλον που προετοιμάζεται σύμφονα με το μοντέλο της,θα συνέβαλε αυθόρμητα στη βέλτιστη ανάπτυξη.

Σύμφωνα με την Μοντεσσόρι ,υπάρχουν καθολικά και έμφατα βίο-αθρωποεξελικτικά χαρακτηρίστηκα, τα οποία ο γιος και συνεργάτης της Μάριο χαρακτήριζε ως << ανθρώπινες τάσεις >> το 1957. Στη μέθοδο Μοντεσσόρι , αυτές η ανθρώπινες τάσεις θεωρούνται ως κατευθυντημία συμπεριφορά σε κάθε στάδιο ανάπτυξης και η εκπαίδευση θα πρέπει να διευκολύνει την έκφραση τους. Υπάρχει συζήτηση σχετικά με τον ακριβή κατάλογο αυτών των χαρακτηριστικών, αλλά ακόλουθα είναι  σαφώς αναγνώρισμα:

Ένστικτο αυτοσυντήρηση

Στροφή στο περιβάλλον

Τάξη

Εξερεύνηση

Επικοινωνία

Εργασία (που επίσης περιγράφεται  ως’’ σκόπιμη δραστηριότητα’’)

Χειρισμός  περιβάλλοντος

Ακρίβεια

Επανάληψη

Αφαίρεση

Αυτοτελειότητα

’’Μαθηματικό μυαλό ’’

Ο Τοτός λέει στον καινούργιο μαθητή:

-Ο καινούργιος διευθυντής δεν σου τη δίνει στα νεύρα.

-Ξέρεις ποίος είμαι εγώ ?

-ο γιός του.

-Εσύ ξέρεις ποιος είμαι εγώ.

-Όχι.

-πάλι καλά

Λέει η μαμά στον Τοτο :

-Τοτέ, έλα μέσα βρέχει.

-Ο Τοτός απαντάει.

-Γιατί έξω τι κάνει.

Τι είναι κίτρινο και κολυμπάει?

Το καρχαρίνι.

Τα σημεία στίξης:

Στο σχολειό, ο δάσκαλος ρώτα:

-Βασίλη, τι είναι η παύλα(-)?

Κι ο Βασίλης απαντά:

Το θηλυκό του Παύλου, κύριε.

Πες μου ένα όνομα που αρχίζει από ΄ω΄.

-Ωμέγα Αλέξανδρος

Τοτε κρύψου έρχεται η δασκάλα σου επειδή έκανες κοπανά σήμερα

-Εσύ κρύψου παππού της είπα ότι δεν θα έρθω για τι πέθανες

Ρωτάει η δασκάλα τους μαθητές:

-Πίτε μου μία λέξει που να έχει τρία ΄ου΄.

-Μπουφάν κυρία .

-Μα το μπουφάν έχει ένα ΄ου΄ τα άλλα δυο που είναι?

-Στη κουκούλα κυρία.

Θεσσαλονίκη:

Ο μικρός Θωμάς προσεύχεται. Θεέ μου, κάνε να γίνει

-Η Θεσσαλονίκη, η πρωτεύουσα της Ελλάδας !!

-Γιατί καλώ μου? Ρωτά η μαμά του.

-Γιατί έτσι έγραψα στο διαγώνισμα της γεωγραφία!!

Τι είπε η μούμια όταν συνάντησε το παιδί της

-Μόυμιασες

ΙΣΤΟΡΙΑ

Η Ελευθερούπολη η με την παλιά της ονομασία Πράβι φτιάχτήκε στις 20/11/1919 και εχεί των Νόμο Δράμας και των Νόμο Καβάλας και το όνομα της άλλάξε στις 1929. Είναι χτισμένη στο Βόρειο σημείο της κοιλάδας του Μαρμαρά κι είναι κωμόπολη ο ναός του είναι ο Άγιος Νικόλαος

Απογραφή   Πληθυσμός

1940               4.999

1951               5.008

1961               6.518

1971               6.090

1981               5.706

Εξοχή, Παναγία, Χορτοκόπι

Η Ελευθερούπολη αποτέλεσε έδρα της Κοινότητας Πραβίου που συστάθηκε στις 20/11/1919, αρχικά υπαγόμενη στον Νομό Δράμας. Το 1924 υπήχθη στο Νομό Καβάλας και στις 05/02/1929 μετονομάσθηκε από Πράβι σε Ελευθερούπολη. Το 1946 η Κοινότητα Ελευθερουπόλεως αναγνωρίζεται σε Δήμο. Το 1999 με την εφαρμογή του προγράμματος Καποδίστριας ο δήμος διευρύνθηκε με την προσάρτηση των μέχρι τότε κοινοτήτων Αμισιανών, Αντιφιλίππων, Κηπίων, Χορτοκοπίου, Κοκκινοχώματος και Χρυσοκάτρου. Ο δήμος Ελευθερούπολης καταργήθηκε το 2010 με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και η Ελευθερούπολη εντάχθηκε στον νέο δήμο Παγγαίου, που είναι πρωτεύουσα του δήμου Παγγαίου