Ερώτηση: Αν θα θέλατε να αλλάξετε κάτι στο σχολείο, ποιο θα ήταν αυτό;

Δ/ντρια: Θέλω να φτιάξω το γήπεδο του βόλεϊ και να βάλω περισσότερο χρώμα. Το σχολείο θέλω να το κάνω πιο φωτεινό. Τους κανόνες δεν θέλω να τους αλλάξω, είναι λογικοί δηλαδή, όχι αυστηροί και θα ήθελα να είναι κατανοητοί από όλους.

Ερώτηση 2^η: Συμφωνείτε με όλες τις αποφάσεις του 15μελούς; Συνεδριάζετε μαζί τους;

Δ/ντρια: Δεν συνεδριάζω μαζί με το 15μελές συμβούλιο, όμως ενημερώνομαι για τις αποφάσεις που παίρνουν. Δεν επεμβαίνω γιατί αντιπροσωπεύουν τους μαθητές του σχολείου, ωστόσο αν ζητάνε κάτι υπερβολικό το συζητάω μαζί τους και προσπαθούμε να βρούμε μία μέση λύση.

Ερώτηση 3^η: Ποια είναι η άποψή σας για τα κινητά στο σχολείο και πώς πρέπει να χρησιμοποιούνται;

Δ/ντρια: Τα κινητά δεν έχουν καμία θέση στο σχολείο, όπως ορίζουν και οι εγκύκλιοι του ΥΠΑΙΘΑ

Ερώτηση 4^η: Θα φτιάχνατε club απασχόλησης για μετά το σχολείο, π.χ. μαγειρικής;

Δ/ντρια: Είναι μία πολύ καλή πρόταση, όμως πιστεύω πως δεν θα υπήρχαν αρκετές συμμετοχές διότι οι μαθητές έχουν άλλες εξωσχολικές δραστηριότητες.

Ερώτηση 5^η: Αν ξαναγυρνάγατε πίσω τον χρόνο, θα κάνετε το ίδιο επάγγελμα;

Δ/ντρια: Πραγματικά θα ξανάκανα το ίδιο επάγγελμα 100%. Δεν συγκρίνεται με τίποτα το να διδάσκεις νέους μαθητές, που μας δίνουν ζωή και μας θυμίζουν τα νιάτα μας.

Ερώτηση 6^η: Πώς σας φαίνεται η ιδέα για την εφημερίδα;

Δ/ντρια: Μου αρέσει πολύ η ιδέα της εφημερίδας. Την υποστηρίζω 100%. Θέλω να την συνεχίσουμε και του χρόνου και θα μου άρεσε πολύ να το μάθουν και οι γονείς αλλά και γενικά η περιοχή μας

Μ. Χ. (Β5)

Λ. Μ. (Β2)

Α. Α. (Β5)

Ε. Ζ. (Β2)

Μ. Μ. (Β4)

Γ. Μ. (Β4)

Φωτεινή Μαραζιώτη μαθήτρια Γ’ τάξης

Σε λίγες μέρες το ταξίδι του γυμνασίου φτάνει στο τέλος του. Τα συναισθήματα είναι ανάμεικτα. Από τη μία χαίρομαι που θα ξεκινήσει κάτι καινούργιο στη ζωή μου το οποίο θα με οδηγήσει σε διαφορετικό τρόπος σκέψης και σε διαφορετικούς στόχους για την ζωή μου.  Από την άλλη, όλο αυτό με αγχώνει διότι όλα θα είναι πιο αυστηρά και θα πρέπει να πάρω καθοριστικές αποφάσεις για το μέλλον μου.

Το γυμνάσιο δεν θα το ξεχάσω νομίζω ποτέ. Ακόμα θυμάμαι την πρώτη μέρα. Κοιτώντας πίσω βλέπω την εξέλιξη μου όχι όμως μόνο στο μαθησιακό κομμάτι. Έμαθα πολλά πράγματα, πήρα πολλές καλές αλλά και κακές εμπειρίες, οι οποίες με άλλαξαν σαν άνθρωπο και με ωρίμασαν. Μέσω του γυμνασίου ταξίδεψα σε άλλες χώρες ανοίγοντας τους ορίζοντές μου. Τα άτομα που γνώρισα μου χάρισαν όμορφες στιγμές γεμάτες γέλιο. Δυστυχώς ή ευτυχώς το γυμνάσιο έφτασε στο τέλος του.

Ευελίνα Καψομέρα μαθήτρια Γ’ τάξης

 Η εμπειρία μου στο γυμνάσιο τελείωσε μετά από 3 χρόνια γεμάτα γνώση χαρές και αξέχαστες αναμνήσεις. Η πορεία μας πιστεύω είχε πολλά ανάμεικτα συναισθήματα, καθώς υπήρξαν καλές και κακές στιγμές, είτε μαθησιακές, μεταξύ μας ή με καθηγητές. Παρ’ όλα αυτά καταφέραμε να φτάσουμε εδώ που είμαστε, να αναπτυχθούμε και να ωριμάσουμε σαν άνθρωποι.

Συγκρίνοντας τα συναισθήματα μου από όταν ξεκίνησε το ταξίδι του γυμνασίου με όταν έφτασε στο τέλος του, μπορώ να πω πως από κει που φοβόμουν για το πόσο δύσκολο θα είναι αυτά τα τρία χρόνια, πλέον στεναχωριέμαι που θα φύγω.  Μετά από τόσο καιρό έχουμε δεθεί με τους καθηγητές αλλά και με το σχολείο, καθώς ήταν ένα μεγάλο κομμάτι του χρόνου και τη ζωής μας για ένα χρονικό διάστημα. Διδάχτηκα πάρα πολλά πράγματα, όπως, λάθη, φιλίες, καθηγητές και μαθήματα, αλλάζοντας σαν άνθρωπος.

Συνοψίζοντας μπορεί να στεναχωριέμαι που θα φύγω από το γυμνάσιο ή που θα αποχωριστώ κάποιους φίλους μου, αλλά είμαι ενθουσιασμένη γιατί ξεκινάει ένα καινούριο ταξίδι στο λύκειο που πιστεύω θα με αλλάξει ακόμα παραπάνω.

 Ύρια Τσιρογίαννη μαθήτρια Γ’ τάξης

             Αυτές οι μέρες είναι οι τελευταίες μας ως μαθητές γυμνασίου. Αβίαστα λοιπόν καταλαβαίνουμε πως ήρθε η στιγμή να πούμε αντίο σε αυτά τα τρία χρόνια που περάσαμε σε αυτό το σχολείο. Προσωπικά το αντίο αυτό κρύβει ανάμεικτα συναισθήματα. Αρχικά νιώσω ενθουσιασμένη που κλείνει αυτό το κεφάλαιο της ζωής μου και ανοίγει ένα καινούργιο. Το λύκειο. Είμαστε όλοι μας παιδιά που σιγά σιγά παίρνουμε όλο και περισσότερες αποφάσεις για το μέλλον και τη ζωή μας και αυτό με κάνει να νιώθω πιο ώριμη και έτοιμοι για τις δυσκολίες που θα αντιμετωπίσω αργότερα. Το γυμνάσιο ήταν μια μικρή κοινωνία, μια προετοιμασία για τον έξω κόσμο. Ήταν για όλους μας, αναμφίβολα, ένα δεύτερο σπίτι.

Παράλληλα το αντίο μου στο 3^ο γυμνάσιο Κηφισιάς κρύβει πολύ λύπη, ανασφάλεια και ίσως φόβο για το μέλλον. Είναι κοινά αποδεκτό ότι τα τελευταία 3 χρόνια έχουμε δημιουργήσει αξέχαστες αναμνήσεις. Φεύγοντας θα θυμάμαι κάθε μας συζήτηση, κάθε εκδρομή, κάθε διάλειμμα, κάθε καθηγητή που με έκανε να αγαπήσω τα μαθήματα. Όλα τα προαναφερόμενα μου προκαλούν μεγάλη συγκίνηση με αρκετή νοσταλγία.

Κλείνοντας, συνοψίζω πως παρά το άγχος μου, τις άσχημες στιγμές, τους τσακωμούς μας,  αυτά τα χρόνια ήτανε μια ξεχωριστή εμπειρία που θα μείνει για πάντα χαραγμένη μέσα μου, κάνοντας με να νιώθω νοσταλγία. Την ίδια νοσταλγία που νιώθουμε όλοι τώρα, που από το κάθε ΄΄πότε θα χτυπήσει το κουδούνι για διάλειμμα΄΄ να μετράμε αντίστροφα για την τελευταία φορά που θα το ακούσουμε να χτυπάει.

Αντίο λοιπόν γυμνάσιο!

Βλέποντας τα συναισθήματα των μαθητών αυτές τις μέρες, αντιλαμβανόμαστε πως κυριαρχεί άγχος, ανησυχία, αγωνία  και κόπωση . Για αυτόν τον λόγο , υπάρχουν τρόποι να τα αντιμετωπίσουμε .Αρχικά, συστήνεται  η σωστή οργάνωση του χρόνου , η δημιουργία ενός πλάνου μελέτης καθώς και οι συχνές επαναλήψεις προφορικά και γραπτά. Επιπροσθέτως, θα ήταν σκόπιμη η επικοινωνία με φίλους και οικογένεια καθώς μπορεί να έχει θετικά αποτελέσματα όπως η ανακούφιση από το άγχος , η ενίσχυση της αυτοπεποίθησης και η απόκτηση υποστήριξης. Ακόμη, η καλή προετοιμασία και η επανάληψη μαζί με φίλους μπορούν να ωφελήσουν μειώνοντας το άγχος , αφού θα υπάρχουν γνώριμα πρόσωπα με τα όποια θα γίνεται η συνεργασία και έτσι τα αρνητικά συναισθήματα σιγά-σιγά θα εξαλειφτούν.

Κλείνοντας, θα θέλαμε να ευχηθούμε στους μαθητές της Γ’ γυμνασίου καλή συνέχεια. Αυτό το επόμενο κεφάλαιο της ζωής σας είναι γεμάτο προκλήσεις και ευκαιρίες και πρέπει να τα αντιμετωπίσετε όλα με αισιοδοξία και αποφασιστικότητα . Συνεχίστε να ακολουθείτε τα όνειρα σας και να ανακαλύπτετε . Για τους υπόλοιπους μαθητές του σχολείου θα θέλαμε να ευχηθούμε καλή πρόοδο και καλό καλοκαίρι.

Δέσποινα Παρασκευάκη

Χριστιάννα Παυλόγλου

-Αυτή που έχει το καλύτερο φύλλο!

• Λέει η γυναίκα στον άνδρα της:

- Έχουμε δύο κόρες, θέλω και έναν γιο.

Και κάνει ο άνδρας:

- YO!

• Είναι 2 νάνοι και ρωτάει ο ένας τον άλλο ΤΙ ΩΡΑ ΝΑΝΕ;

• Είναι το 2 και βλέπει το 9. Λέει:

- Γεια σου 7!

- Μα… το 9 είμαι…

- Αχ συγγνώμη, αφαιρέθηκα!

• – Ναι, κέντρο μαντείας εκεί; – Ποιος είναι παρακαλώ;

– Εσύ θα μου πεις.

• Όταν πέφτει κάτω ένα λιχνάρι και σπάει δεν κάνει νταν, Αλαντίν.

• -Πώς λέγεται το αμάξι που κινείται με αυτόματο πιλότο;

-Καρότο.

• – Πώς λένε τους χαζούς που τους γνωρίζεις για πρώτη φορά αλλά είναι σαν να τους γνωρίζεις από παλιά;

– Ντεζαβούς.

Μ.Μ.Μ. (μαθήτρια Β4)

Στο βάθος της αβεβαιότητας πλέουν

Στο σκοτεινό βυθό της απώλειας περιπλανιούνται

Μες στην αγκαλιά της αγνωσίας αναζητούν

Ένα φως στο τέλος του τούνελ, όνειρα να πλανηθούν

Καρδιές όλο φλόγα αναβοσβήνουν

Παρελθόν, πατρίδα χάνονται μακρινές

Στον ορίζοντα η ελπίδα αναδύεται

Με μάτια γεμάτα θάρρος, όνειρα ονειρεύονται.

Με βήματα ανθρωπιάς προχωρούν

Κουβαλούν ελπίδα, αγάπη, όνειρα

Αναζητούν ανθρώπινη αγκαλιά

Σε κόσμο όπου η αλληλεγγύη ανθεί.

Αποχρώσεις καλοκαιριού

Ροζ πάνθηρας