Τεταρτάκια onlineΤεταρτάκια online

Το θέατρο του Διονύσου

ΜΑΥΡΟΓΟΝΑΤΟΥ ΠΑΝΩΡΑΙΑ — Sat, 30 Jan 2021 19:52:37 +0000

Το θέατρο Διονύσου βρίσκεται στην Αθήνα και το όνομά του βγαίνει από τον θεό Διόνυσο. Ιδρύθηκε τον 6ο αιώνα π.Χ. από τον τύραννο Πεισίστρατο κι όταν ολοκληρώθηκε χωρούσε ΄μέχρι 16.000 θεατές. Ακόμα και τώρα θεωρείται το πρώτο θέατρο του κόσμου.
Η σκηνή ήταν μεγάλη αφού ήταν 27 μετρά , η σκηνή ήταν ξύλινη και πιστεύεται ότι είναι κυκλική και κατασκευάστηκε στο πίσω μέρος της ορχήστρας. Το θέατρο κράτησε 273 χρόνια αφού γκρεμίστηκε το 267μ.Χ.
Σήμερα αυτό το θέατρο είναι μνημείο και το επισκέπτονται πολλοί άνθρωποι καθημερινά .

Αρχαίο Θέατρο Μήλου

ΜΑΥΡΟΓΟΝΑΤΟΥ ΠΑΝΩΡΑΙΑ — Sat, 30 Jan 2021 19:40:32 +0000

Το θέατρο χτίστηκε κατά την ρωμαϊκή περίοδο τον 1º αιώνα μ.Χ. ως τον 4º αιώνα μ.Χ. Η κατασκευή του ήταν ιδιαίτερα πολυτελές έργο, για αυτό και άργησε πολύ να ολοκληρωθεί. Υπολογίζεται ότι είχε χωρητικότητα 7.000 ατόμων αλλά το τμήμα που έχει μέχρι τώρα ανασκαφτεί είναι το 1/10 του όλου θεάτρου. Οι αρχαιολόγοι πιστεύουν ότι μεγάλο μέρος του θεάτρου χρησιμοποιήθηκε για τη οικοδόμηση του νησιού.

Το θέατρο ανακαλύφτηκε τυχαία τον 18º αιώνα και οι πρώτες ανασκαφές πραγματοποιήθηκαν το 1816-1817 από έναν Γερμανό αρχιτέκτονα.

Το αρχαίο θέατρο της Επιδαύρου

ΜΑΥΡΟΓΟΝΑΤΟΥ ΠΑΝΩΡΑΙΑ — Sat, 30 Jan 2021 19:34:18 +0000

Στην ενδοχώρα της Επιδαύρου, σε μία περιοχή με ήπιο κλίμα και άφθονα πηγαία ιαματικά νερά, βρισκόταν το Ασκληπιείο, η έδρα του θεού ιατρού της αρχαιότητας και το σημαντικότερο θεραπευτικό κέντρο όλου του ελληνικού και ρωμαϊκού κόσμου.
Το Θέατρο του Ασκληπιείου της Επιδαύρου οικοδομήθηκε στη δυτική πλευρά του Κυνορτίου όρους, στα τέλη της Κλασικής εποχής, γύρω στο 340-330 π.Χ., στο πλαίσιο της γενικής ανοικοδόμησης του ιερού και χρησιμοποιιήθηκε τουλάχιστον έως τον 3ο αι. μ.Χ. Το μοναδικό αυτό μνημείο, το τελειότερο και διασημότερο αρχαίο ελληνικό Θέατρο, το οποίο συνδυάζει την κομψότητα με την τέλεια ακουστική, είναι κατά τον Παυσανία, έργο του Πολύκλειτου (του Νεώτερου), του δημιουργού της Θόλου στο ίδιο ιερό.
Το μνημείο κτίστηκε για να τελούνται σ΄ αυτό οι μουσικοί, ωδικοί και δραματικοί αγώνες των Ασκληπιείων. Επίσης δίνονταν σ” αυτό παραστάσεις δραμάτων, που συμπεριλαμβάνονταν στην λατρεία του Ασκληπιού. Στα μέσα του 2ου αι. π.Χ., το κοίλο του επεκτάθηκε και η χωρητικότητα του από περίπου 8.000 αυξήθηκε σε 13.000-14.000 θεατές.
Το κοίλο του Θεάτρου έχει κατασκευαστεί στην πλαγιά του λόφου. Ένα πλακόστρωτο διάζωμα χωρίζει το τμήμα του κοίλου που κτίστηκε πρώτο, από ένα νεότερο τμήμα, το επιθέατρο. Δεκατρείς ακτινωτές κλίμακες οδηγούν στις 34 σειρές εδωλίων δώδεκα ίσων κερκίδων του αρχικού τμήματος, ενώ το επιθέατρο αποτελείται από 22 κερκίδες και 23 κλίμακες που οδηγούν σε 21 σειρές εδωλίων. Η πρώτη και η τελευταία σειρά του αρχικού τμήματος καθώς και η πρώτη σειρά του νέου έχουν καθίσματα με ερεισίνωτα (=θρόνοι). Ένας διάδρομος χωρίζει το κοίλο από την κυκλική ορχήστρα που έχει διάμετρο 20 μ., στο κέντρο της οποίας σώζεται η βάση για τον βωμό του Διονύσου (θυμέλη).
Το σκηνικό οικοδόμημα ήρθε στο φως ερειπωμένο. Αποτελείται από το προσκήνιο και μία διώροφη σκηνή, πλαισιωμένη με παρασκήνια. Το σκηνικό οικοδόμημα διακοσμούσαν και γλυπτά, από τα οποία ελάχιστα διασώθηκαν.
Το μνημείο έφεραν στο φως οι ανασκαφές του Π. Καββαδία τα έτη 1881-1883. Αρχικά το 1907 αλλά και κατά την περίοδο 1954-1963 έγιναν εργασίες αναστήλωσης. Από το 1988 την συντήρηση του Θεάτρου ανέλαβε η Επιτροπή Συντήρησης Μνημείων Επιδαύρου. Από το 1954 πραγματοποιούνται στο φυσικό τους χώρο κάθε καλοκαίρι παραστάσεις κυρίως αρχαίου δράματος.

ΩΔΕΙΟ ΗΡΩΔΟΥ ΑΤΤΙΚΟΥ (ΗΡΩΔΕΙΟ)

ΜΑΥΡΟΓΟΝΑΤΟΥ ΠΑΝΩΡΑΙΑ — Sat, 30 Jan 2021 19:34:17 +0000

Το Ωδείο του Ηρώδου του Αττικού χτίστηκε με ταχύτατο ρυθμό με δαπάνες του Ηρώδη του Αττικού κατά τον 2^ο αιώνα μ.χ., προς τιμή της συζύγου του Ασπασίας Αννίας Ρηγίλλης, η οποία πέθανε το 160μ.χ. Ο προορισμός του οικοδομήματος ήταν κατά κύριο λόγο οι μουσικές εκδηλώσεις και για το λόγο αυτό ονομάστηκε Ωδείο.

Ο χώρος που προοριζόταν για το κοινό είχε 32 σειρές από μαρμάρινες κερκίδες και η χωρητικότητά του ήταν της τάξης των 5.000 περίπου θεατών. Όπως και στα θέατρα της ρωμαϊκής εποχής, η ορχήστρα είχε ημικύκλιο σχήμα. Το σκηνικό οικοδόμημα βρισκόταν υπερυψωμένο στο βάθος της σκηνής και είχε τρείς ορόφους, δύο εκ των οποίων διατηρούνται μέχρι σήμερα, σε ύψος 28 μέτρων. Το ωδείο ήταν στεγασμένο με ξύλινη οροφή από ξύλο κέδρου.

Διάφορες ενδείξεις μαρτυρούν ότι σαν ωδείο λειτούργησε μόνο για 105 χρόνια, ενώ πιθανότατα ο χώρος χρησιμοποιήθηκε για μονομαχίες, ταυρομαχίες ή και σαν οχυρωματικό έργο.

Οι επιχώσεις που επήλθαν στους επόμενους αιώνες σχεδόν το εξαφάνισαν και πρώτος ο Άγγλος αρχαιολόγος Ριχάρδος Τσάντλερ το 1764 υποστήριξε ότι επρόκειτο για το Ωδείο του Ηρώδου του Αττικού.

Μετά από δοκιμαστικές ανασκαφές που πραγματοποιήθηκαν, η σοβαρή αναστύλωση άρχισε στη δεκαετία του 1950 με σχέδια του Υπουργείου Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων. Με τη σταδιακή αναστύλωση και επένδυση των θέσεων των θεατών και της ορχήστρας με πλάκες από μάρμαρο, από τα τέλη της ίδιας δεκαετίας, λειτουργεί κατά τους θερινούς μήνες για πολιτιστικές εκδηλώσεις και από τότε πλειάδα Ελλήνων και ξένων καλλιτεχνών έχει εμφανιστεί στο χώρο αυτό.