Η ιστορία: Eίναι αναμφίβολα το πιο συνηθισμένο καρύκευμα που βρίσκεται σε κάθε ινδικό νοικοκυριό. Αυτό το υπέροχο κίτρινο μπαχαρικό δεν χρησιμοποιείται μόνο για σκοπούς αρωματισμού, αλλά έχει χρησιμοποιηθεί ως φαρμακευτικό βότανο εδώ και χιλιάδες χρόνια. Προέρχεται από τη ρίζα του φυτού Curcuma longa, και ανήκει στην οικογένεια του τζίντζερ. Ως γνωστόν περιέχει ενώσεις με σημαντικές φαρμακευτικές ιδιότητες. Αυτές οι ενώσεις ονομάζονται κουρκουμινοειδή. Πρόκειται για την κουρκουμίνη και τα παράγωγά της, δις διμεθοξυκουρκουμίνη και διμεθοξυκουρκουμίνη με την πρώτη να είναι η σημαντικότερη από αυτές τις ενώσεις. Πολλές μελέτες δείχνουν ότι αυτό το μπαχαρικό είναι ευεργετικό τόσο για το σώμα όσο και για τον εγκέφαλο. Δείτε ακόμη: Παντζάρι: Η κόκκινη υπερ-δύναμη που πρέπει να γίνει ο καθημερινός σας σύμμαχος! Βάζοντας τον Κουρκουμά στη διατροφή σας για έναν μήνα, ακολουθώντας φυσικά έναν ισορροπημένο τρόπο ζωής, θα δείτε σημαντικές διαφορές και θα έχετε κάνει ένα μοναδικό δώρο στον οργανισμό σας.

1) Αντιφλεγμονώδεις και ανακουφιστικές ιδιότητες.

O Κουρκουμάς θα βοηθήσει τον οργανισμό σε μικρό χρονικό διάστημα να καταπολεμήσει ξένους παράγοντες ενώ παράλληλα θα διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στην αποκατάσταση ζημιών. Σύμφωνα με μελέτες, η ένωση κουρκουμίνη που βρίσκεται σε αυτό το μπαχαρικό είναι εξίσου αποτελεσματική με κάποια φάρμακα που χρησιμοποιούνται σε περιπτώσεις φλεγμονής. Σύμφωνα με το διεθνές Ίδρυμα Ρευματολογίας, η αντιφλεγμονώδης ικανότητα του κουρκουμά μπορεί να μειώσει τον πόνο που νιώθουν οι άνθρωποι στις αρθρώσεις τους όταν πάσχουν από αρθρίτιδα.

2) Θα Βελτιωθεί η λειτουργία του ήπατος.
Εντάσσοντας στη διατροφή σας το εν λόγω μπαχαρικό θα πάρετε και όλες τις αντιοξειδωτικές του ιδιότητες. Τα αντιοξειδωτικά ως γνωστόν είναι ευεργετικά καθώς προστατεύουν το σώμα μας από τις ελεύθερες ρίζες. Ο κουρκούμάς πιστεύεται ότι είναι τόσο ισχυρός που οι μελέτες λένε ότι μπορεί να προστατεύσει το ήπαρ ενός ατόμου από το να υποστεί βλάβη από τοξίνες.

3) Θα επανέλθει η εύρυθμη λειτουργία του πεπτικού συστήματος.

Λόγω των αντιοξειδωτικών και αντιφλεγμονωδών ιδιοτήτων του, o Κουρκουμάς μπορεί να σας βοηθήσει να διατηρήσετε ένα υγιές πεπτικό σύστημα. Διεγείρει επίσης τη χοληδόχο κύστη που αποτελεί μέρος του πεπτικού συστήματος και βρίσκεται ακριβώς κάτω από το συκώτι. Οι έρευνες δείχνουν ότι ο Κουρκουμάς έχει τη δυνατότητα να μειώνει τα φουσκώματα και τα συμπτώματα αερίων.

4) Η καλύτερη θεραπεία για το κοινό κρυολόγημα.

Ο λιποπολυσακχαρίτης είναι μια άλλη ένωση που υπάρχει στο κουρκούμα. Έχει αντιβακτηριακές, αντι-ιικές και αντιμυκητιακές ιδιότητες που διεγείρουν το ανθρώπινο σύστημα. Η καθημερινή κατανάλωση θα σας βοηθήσει να απαλλαγείτε ή ακόμη και να μειώσετε τις πιθανότητές ενός κοινού κρυολογήματος.

5) Θα σβήσετε τα σημάδια του χρόνου.

Θέλετε να καθυστερήσετε τη γήρανση; Ο κουρκουμάς έχει την απάντηση. Λόγω των αντιοξειδωτικών και αντιφλεγμονωδών ιδιοτήτων του, πιστεύεται ότι παίζει ρόλο τόσο στη γήρανση όσο και στη μακροζωία. Η κατανάλωση κουρκουμα σε τακτική βάση θα κάνει το δέρμα σας λαμπερό.

6) Θα χάσετε βάρος:

Σε συνδυασμό πάντα με μία ισορροπημένη διατροφή. Είναι γνωστό πως τα μπαχαρικά βοηθούν στην απώλεια βάρους. Ο Κουρκουμάς μπορεί να σας βοηθήσει να εξισορροπήσετε τις ορμόνες του στρες, οι οποίες μπορεί να προκαλέσουν απότομη αύξηση βάρους ενώ παράλληλα μειώνει τον σχηματισμό λίπους.

ΑΝΔΡΙΑΝΑ ΤΡΙΤΑΡΗ

ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ ΝΙΚΟΛΕΤΑ

ΤΑΡΝΑΡΗ ΧΡΙΣΤΙΝΑ

ΨΥΧΟΓΙΟΥ ΑΣΤΡΙΝΙΑ

Η βρώμη καταναλώνεται πάνω από 4.000 χρόνια. Στα αρχαία χρόνια θεωρούνταν μια τροφή για τις χαμηλότερες τάξεις. Σήμερα όμως η αντίληψη αυτή έχει αλλάξει χάρη σε όλες τις ωφέλιμες ιδιότητες της βρώμης. Για το λόγο αυτό η προσθήκη βρώμης σε οποιοδήποτε γεύμα, στο πρωινό, στα σνακ αποτελεί μία από τις καλύτερες συνήθειες που συμβάλλουν στο να διατηρείστε υγιείς.
Τρόποι κατανάλωσης της βρώμης

Υπάρχουν πολλοί τρόποι με τους οποίους μπορείτε να συμπεριλάβετε τη βρώμη στη διατροφή σας. Ωστόσο καταναλώνεται κυρίως με δύο τρόπους: σε μορφή νιφάδων και σε μορφή πίτουρου. Η κύρια διαφορά ανάμεσά τους είναι η επεξεργασία στην οποία υποβάλλεται το συγκεκριμένο δημητριακό.

Ο ολόκληρος καρπός βρώμης είναι το μέρος του δημητριακού που κόβεται φρέσκο, ξεφλουδίζεται και καβουρδίζεται. Για να παρασκευαστούν οι νιφάδες, ολόκληρος ο καρπός αποξηραίνεται και κόβεται σε μικρότερα κομμάτια και, τέλος, τεμαχίζεται σε μορφή νιφάδων. Στη δεύτερη περίπτωση, αυτή του πίτουρου βρώμης, τρίβεται ολόκληρη η βρώμη χωρίς να αφαιρείται τίποτα από αυτή.

Ως αποτέλεσμα, το πίτουρο βρώμης αποτελείται κυρίως από τα εξωτερικά στρώματα του καρπού, κάτι που σημαίνει ότι περιέχει περισσότερη πρωτεΐνη και λιγότερους υδατάνθρακες από ό,τι οι νιφάδες βρώμης. Υπάρχει η τάση να προτιμάται η κατανάλωση πίτουρου βρώμης, καθώς περιέχει περισσότερες θρεπτικές ουσίες (ειδικά ίνες). Ωστόσο δεν έχει αποδειχτεί ότι η συγκεκριμένη ποικιλία είναι σημαντικά καλύτερη για την υγεία σας από ό,τι η άλλη. Ανεξάρτητα από το είδος που επιλέγετε, η καθημερινή κατανάλωση βρώμης συμβάλλει στη μείωση της χοληστερίνης, ρυθμίζει την πέψη και αποτελεί πλούσια πηγή ινών.
Ωφέλειες της βρώμης για την υγεία

Η βρώμη περιέχει άφθονες πρωτεΐνες και υδατάνθρακες, υγιεινά λιπαρά (ακόρεστα λιπαρά και λινολεϊκό οξύ), βιταμίνες, μέταλλα και ιχνοστοιχεία. Οι ιδιότητες αυτές καθιστούν το συγκεκριμένο δημητριακό μια θαυμάσια πηγή ενέργειας, συμβάλλοντας στην αποφυγή της κόπωσης που προκαλείται από τα χαμηλά επίπεδα γλυκόζης.

Το δημητριακό αυτό αποτελεί εξαιρετική πηγή βιταμινών του συμπλέγματος Β, βιταμίνης Α, βιταμίνης Ε και βιταμίνης D. Περιέχει επίσης μέταλλα όπως το ασβέστιο, που προλαμβάνει την οστεοπόρωση. Είναι πλούσια σε σίδηρο, που βοηθάει στη μεταφορά του οξυγόνου στους ιστούς του σώματος. Επιπλέον η βρώμη εξασφαλίζει ψευδάργυρο, που παίζει σημαντικό ρόλο στη λειτουργία της ινσουλίνης.

Μια άλλη ιδιότητα της βρώμης είναι ότι αποτελείται κατά 25% από πρωτεΐνη, περισσότερη από κάθε άλλο δημητριακό, επειδή κανένα άλλο δεν περιέχει μια τόσο συμπυκνωμένη ποσότητα. Για παράδειγμα, η βρώμη περιέχει πρωτεΐνη σε περιεκτικότητα εξίσου υψηλή με εκείνη του κρέατος, του γάλακτος και των αβγών. Έτσι το σώμα μας χρησιμοποιεί την πρωτεΐνη από τη βρώμη για να θρέψει τους μυς μας. Εξάλλου η πρωτεΐνη είναι επίσης απαραίτητη για τη διατήρηση της μυϊκής μάζας.

Επίσης το κέλυφος της βρώμης περιέχει πέντε από τα οχτώ απαραίτητα αμινοξέα: ισολευκίνη, λευκίνη, λυσίνη, μεθειονίνη και φαινυλαλανίνη. Αυτά βοηθούν στην απομάκρυνση της κακής χοληστερίνης (LDL) και διεγείρουν το συκώτι ώστε να παράγει περισσότερη λεκιθίνη, η οποία συμβάλλει στον καθαρισμό του σώματος από τα βαρέα μέταλλα. Όλα αυτά κάνουν τη βρώμη το πιο υγιεινό δημητριακό που υπάρχει. Συγκριτικά, το στάρι περιέχει μόνο ένα απαραίτητο αμινοξύ, ενώ το κριθάρι και η σίκαλη κανένα.

Επιπλέον οι βήτα-γλυκάνες που είναι παρούσες στη βρώμη αποτελούν χημικές ουσίες που απορροφούν τη χοληστερίνη και τα χολικά οξέα από το έντερο. Αυτό αποτρέπει τις βλαβερές ουσίες από το να περάσουν στο σώμα και συμβάλλει στη φυσική αποβολή τους.

Η βρώμη διαθέτει επίσης ωφέλιμες ιδιότητες για το δέρμα. Μπορείτε να τη βρείτε σε διάφορες κρέμες, αλοιφές και σαπούνια για απολέπιση και ενυδάτωση. Επιπλέον, τα μπάνια με βρώμη μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την καταπολέμηση διαφόρων ασθενειών, μολύνσεων και ερεθισμών του δέρματος χάρη στις μαλακτικές της ιδιότητες. Μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί ως μια πολύ αποτελεσματική σπιτική θεραπεία για την καταπολέμηση του έρπη και της ανεμοβλογιάς.

Τέλος το δημητριακό αυτό περιέχει πολλές ίνες, ειδικά το πίτουρο βρώμης, οι οποίες βοηθούν στη ρύθμιση του εντερικού σωλήνα και στη μείωση της χοληστερίνης. Λόγω αυτού, η βρώμη δεν αποτελεί μόνο μια αποτελεσματική θεραπεία για τη δυσκοιλιότητα, αλλά μειώνει και το χολικό οξύ εξαλείφοντας την τοξικότητά του.
Οι 11 ωφέλειες της βρώμης για την υγεία σας

Η βρώμη είναι επίσης γνωστή ως η βασίλισσα των δημητριακών, χάρη στις πολλές φυσικές της ωφέλειες για την υγεία, τις βιταμίνες και τα μέταλλα που περιέχει. Παρακάτω παρουσιάζονται έντεκα λόγοι για τους οποίους η κατανάλωση βρώμης μπορεί να βελτιώσει τη λειτουργία του οργανισμού σας.
Ρυθμίζει το πεπτικό σύστημα

Λόγω της μεγάλης της περιεκτικότητας σε διαλυτές ίνες, η βρώμη συμβάλλει στη χώνεψη της τροφής και στη ρύθμιση του πεπτικού συστήματος. Η κατανάλωση βρώμης προλαμβάνει τη δυσκοιλιότητα και διευκολύνει την εντερική διάβαση. Επίσης ένα ποτήρι νερό με μία κουταλιά νιφάδες βρώμης βοηθάει στην ανακούφιση από τη γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση και την καούρα.
Μειώνει τη χοληστερίνη

Η καθημερινή κατανάλωση δημητριακών ολικής άλεσης είναι ένας καλός τρόπος μείωσης των επιπέδων των τριγλυκεριδίων και της κακής χοληστερίνης στο αίμα. Χάρη στο λινολεϊκό οξύ και στις ίνες που περιέχει, η βρώμη εμποδίζει τη χοληστερίνη να περάσει στο έντερο. Ταυτόχρονα, οι ίνες επίσης καθαρίζουν τα αποθέματα λίπους που συσσωρεύονται στα τοιχώματα των αρτηριών. Όλα τα παραπάνω προστατεύουν το σώμα από την εμφάνιση υπέρτασης, καρδιακής προσβολής ή άλλων καρδιακών προβλημάτων.
Ελέγχει τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα

Η βρώμη συνιστάται ιδιαίτερα για τους διαβητικούς, αφού οι διαλυτές ίνες της σταθεροποιούν τα επίπεδα του σακχάρου στο αίμα. Επειδή μειώνει την απορρόφηση του σακχάρου από το έντερο, μειώνει και την αρτηριακή πίεση. Ωστόσο είναι σημαντικό να επισημανθεί ότι, αντίθετα με τα άλλα δημητριακά, ειδικά η βρώμη εξασφαλίζει περισσότερους υδατάνθρακες από ό,τι άλλα είδη ινών.
Αναπλάθει τους ιστούς

Καθώς είναι πολύ πλούσια σε πρωτεΐνη, η κατανάλωσή της ευνοεί τη δημιουργία και την ανάπτυξη καινούργιων ιστών στο σώμα.
Προλαμβάνει τον καρκίνο

Η βρώμη, όπως τα άλλα δημητριακά, περιέχει άφθονα φυτοχημικά, τα οποία είναι χημικές ουσίες φυτικής βάσης που συμβάλλουν στην πρόληψη της εμφάνισης καρκίνου. Τα φυτοοιστρογόνα και οι λιγνάνες που περιέχονται στο συγκεκριμένο δημητριακό συσχετίζονται με ένα μειωμένο κίνδυνο δράσης των ορμονών που συνδέονται με τον καρκίνο του μαστού. Εξακολουθεί να διερευνάται η ωφέλιμη δράση των φωτοχημικών ουσιών της βρώμης στην πρόληψη άλλων καρκίνων, όπως του ενδομητρίου, των ωοθηκών και του προστάτη.
Σας χορταίνει

Ένα πρωινό γεύμα με βρώμη διατηρεί τον οργανισμό χορτάτο για περισσότερη ώρα από κάθε άλλο δημητριακό ή το γάλα. Αυτό οφείλεται στο ότι η βρώμη περιέχει υδατάνθρακες αργής απορρόφησης, γεγονός που επιτρέπει μια αίσθηση κορεσμού με μεγαλύτερη διάρκεια και μεγαλύτερο έλεγχο των επιπέδων του σακχάρου στο αίμα.
Πλούσια σε ασβέστιο

Η βρώμη περιέχει καλή ποσότητα ασβεστίου, που συμβάλλει στην πρόληψη της απομετάλλωσης των οστών.
Είναι ωφέλιμη για το δέρμα

Οι νιφάδες της βρώμης έχουν ισχυρή καθαριστική δράση στο δέρμα. Απορροφούν όλες τις ακαθαρσίες και τα κατάλοιπα που συσσωρεύονται στους πόρους, εξασφαλίζοντας ένα βαθύ καθαρισμό. Έτσι αποτελεί ένα φυσικό τρόπο διατήρησης της ισορροπίας του pH του δέρματος χωρίς τη χρήση σκληρών χημικών ουσιών. Επίσης τα έλαια που περιέχει η βρώμη είναι εξαιρετικά για την πρόληψη της αφυδάτωσης του δέρματος. Παρομοίως η βρώμη μπορεί να έχει πολύ χαλαρωτική δράση και σας βοηθάει να αποκοιμηθείτε.
Μπορεί να σας βοηθήσει στο αδυνάτισμα

Η κατανάλωση βρώμης για πρωινό κάθε μέρα βοηθάει τους ανθρώπους να διατηρήσουν τον έλεγχο του βάρους τους και να αδυνατίσουν σταδιακά. Μπορείτε να τρώτε νιφάδες βρώμης με ένα ποτήρι γάλα ή με γιαούρτι. Η συνιστώμενη ημερήσια ποσότητα είναι δύο κουταλιές της σούπας ώστε να μην ξεπερνιέται η συνιστώμενη ποσότητα θερμίδων.
Περιέχει βιταμίνες του συμπλέγματος Β

Οι βιταμίνες όπως η Β1 και η Β2 είναι απαραίτητες για τη σωστή λειτουργία του εγκεφάλου και του νευρικού συστήματος. Περίπου 100 γραμμάρια βρώμης καλύπτουν το 40% των ημερήσιων αναγκών σε βιταμίνη Β1.
Κάνει καλό στο θυρεοειδή σας

Η κατανάλωση βρώμης προλαμβάνει τον υποθυρεοειδισμό επειδή περιέχει ιώδιο, ένα μέταλλο που συνεισφέρει στη σωστή λειτουργία του θυρεοειδούς.

Η βρώμη μπορεί να καταναλώνεται από όλους τους ανθρώπους ανεξαρτήτως ηλικίας. Δεν έχουν καταγραφεί αρνητικές επιδράσεις ή αντενδείξεις για την κατανάλωση βρώμης, εφόσον την τρώτε στις κατάλληλες και συνιστώμενες ποσότητες. Ωστόσο ένας μικρός αριθμός ανθρώπων μπορεί να έχει αλλεργία στη βρώμη.
Συνταγή για πρωινό γεύμα

Για να φτιάξετε ένα νόστιμο και μοναδικό μπολ βρώμης στο ξεκίνημα της μέρας σας, χρειάζεστε:

1/2 φλιτζάνι βρώμη
6 αμύγδαλα
2 καρύδια
μέλι
1 κουταλάκι του τσαγιού σταφίδες
κανέλα, κάρδαμο, τζίντζερ (προαιρετικά αλλά το συνιστούμε ιδιαίτερα)

Προετοιμασία

Μουλιάστε τη βρώμη από το προηγούμενο βράδυ. Έπειτα αδειάστε το νερό και βάλτε τη βρώμη σε μια κατσαρόλα με μισό φλιτζάνι φρέσκο νερό.
Ενώ μαγειρεύεται, προσθέστε την κανέλα, το κάρδαμο και μια πρέζα τζίντζερ.
Όταν αρχίσει να πήζει, προσθέστε ακόμα λίγο νερό για να μην κολλήσει.
Μπορείτε να γλυκάνετε τη βρώμη με μέλι κατά βούληση. Έπειτα προσθέστε τις σταφίδες και τα τεμαχισμένα αμύγδαλα και καρύδια και είναι έτοιμη για σερβίρισμα.
Μπορείτε να προσθέσετε κακάο σε σκόνη, αποξηραμένα ή φρέσκα μύρτιλα, κομμάτια μπανάνας, μαρμελάδα φρούτων.

ΤΡΙΤΑΡΗ ΑΝΔΡΙΑΝΑ

ΨΥΧΟΓΥΙΟΥ ΑΣΤΡΙΝΙΑ

ΤΑΡΝΑΡΗ ΧΡΙΣΤΙΝΑ

ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ ΝΙΚΟΛΕΤΑ

Παρά ταύτα, η συσχέτιση μεταξύ ζάχαρης και κακής υγείας έχει παραμείνει ένα ζήτημα αμφιλεγόμενο κατά τη διάρκεια των τελευταίων δεκαετιών. Ο λόγος είναι ότι τα αρχικά δεδομένα για τη συσχέτιση ζάχαρης-ασθένειας είχαν περιορισμένη βαρύτητα αλλά και ότι είναι ισχυρά τα οικονομικά συμφέροντα που σχετίζονται με την παραγωγή και την πώληση προϊόντων με βάση τη ζάχαρη. Η ένταση μεταξύ της βιομηχανίας και των επιστημόνων έγινε ξεκάθαρη μετά τη σύσταση του 2003 από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (WHO, 2003) ότι η κατανάλωση ζάχαρης πρέπει να περιορίζεται στο 10% της ενεργειακής πρόσληψης, σύσταση που δέχτηκε επίθεση σε μεγάλο βαθμό από τη βιομηχανία ζάχαρης και πολλές κυβερνήσεις, αλλά τελικά διατηρήθηκε (Willett et al, 2013).

Τα τελευταία δεδομένα ισχυροποιούν την υπόθεση ότι η ζάχαρη και τα προϊόντα που βασίζονται σε αυτή παίζουν σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη του υπέρβαρου και της παχυσαρκίας.Μια μεγάλη πρόσφατη συστηματική ανασκόπηση και μετα-ανάλυση τυχαιοποιημένων και προοπτικών μελετών που δημοσιεύτηκε στο British Medical Journal υποστήριξε ότι η ζάχαρη έχει δυσμενή επίδραση στο σωματικό βάρος σε ενήλικες (Te Morenga et al, 2012). Παράλληλα, τελευταίες τυχαιοποιημένες μελέτες στο περιοδικό New England Journal of Medicine επιβεβαίωσαν τις αρνητικές επιπτώσεις της υψηλής κατανάλωσης ζάχαρης στο σωματικό βάρος παιδιών και εφήβων (De Ruyter et al, 2012, Ebbeling et al, 2012) .Πολλές από τις μελέτες εξέτασαν το ρόλο των σακχαρούχων ποτών στο σωματικό βάρος. Η ζάχαρη σε αυτή τη μορφή δεν προκαλεί αίσθημα κορεσμού στον ίδιο βαθμό όπως και σε στερεά μορφή, γεγονός που καθιστά ευκολότερη την υπερκατανάλωση (Watts, 2013).

Αν και η διαπίστωση ότι η ζάχαρη συμβάλλει στην ανάπτυξη παχυσαρκίας είναι από μόνη της σημαντική, οι συστάσεις για την πρόσληψη ζάχαρης θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη όλες τις επιπτώσεις της στην υγεία. Ένα αυξανόμενος όγκος επιδημιολογικών δεδομένων και παθογενετικών μηχανισμών φανερώνει ότι η υπερβολική κατανάλωση ζάχαρης επηρεάζει την ανθρώπινη υγεία πέρα από την απλή προσθήκη θερμίδων.Το σημαντικότερο είναι ότι η ζάχαρη και γενικά οι επεξεργασμένοι υδατάνθρακες επάγουν όλες τις ασθένειες που σχετίζονται με το μεταβολικό σύνδρομο (Lustig et al, 2012, Malik et al, 2010). Αυτές περιλαμβάνουν:

- την υπέρταση (η φρουκτόζη αυξάνει το ουρικό οξύ, το οποίο αυξάνει την πίεση του αίματος),

- τα υψηλά τριγλυκερίδια και την αντίσταση στην ινσουλίνη μέσω σύνθεσης λίπους στο ήπαρ,

- το Σακχαρώδη Διαβήτη λόγω της ταχείας αύξησης της μεταγευματικής γλυκόζης και ινσουλίνης του πλάσματος και της αυξημένης παραγωγής γλυκόζης από το ήπαρ σε συνδυασμό με την αντίσταση στην ινσουλίνη (Malik et al, 2010).

- τη διαδικασία της γήρανσης, που προκαλείται από βλάβη στα λιπίδια, στις πρωτεΐνες και στο DNA μέσω μη-ενζυματικής δέσμευσης της φρουκτόζης σε αυτά τα μόρια(Lustigetal, 2012).

Αν και απαιτούνται περαιτέρω μελέτες, η βαρύτητα των ευρημάτων δείχνει ξεκάθαρη και συνεπή σχέση μεταξύ ζάχαρης (ιδιαίτερα των σακχαρούχων ποτών) με τις καρδιοπάθειες (Fung et al, 2009, Malik et al, 2011, DeKoning et al, 2012). Σε προοπτική μελέτη από τη σχολή Δημόσιας Υγείας του Harvard, σε περισσότερους από 40000 άνδρες φάνηκε ότι η κατανάλωση σακχαρούχων ποτών σχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο στεφανιαίας νόσου, ενώ, αντίθετα, η κατανάλωση τεχνητών γλυκαντικών ποτών δεν έδειξε τέτοια συσχέτιση (DeKoning et al, 2012).

Μπορεί επίσης να υποστηριχθεί ότι η φρουκτόζη ασκεί τοξικές επιδράσεις στο ήπαρ που είναι παρόμοιες με εκείνες του αλκοόλ. Αυτό δεν αποτελεί έκπληξη, διότι το αλκοόλ προέρχεται από τη ζύμωση της ζάχαρης. Κάποιες αρχικές μελέτες έχουν επίσης συνδέσει την κατανάλωση ζάχαρης με τον καρκίνο και τη γνωστική εξασθένηση του ανθρώπου (Lustig et al, 2012).

Αυτά, καθώς και άλλα στοιχεία στην ευρύτερη βιβλιογραφία, υποδηλώνουν ότι θα πρέπει να περιοριστεί η κατανάλωση ζάχαρης, αλλά τα ερωτήματα παραμένουν. Ποιο είναι το επιθυμητό όριο; Δεν υπάρχει σαφές όριο για τις πολλές αρνητικές επιπτώσεις της πρόσληψης ζάχαρης. Σε γενικές γραμμές η σχέση ζάχαρης και κακής υγείας φαίνεται να είναι σχεδόν γραμμική, γεγονός που καθιστά το όριο κάπως αυθαίρετο. Η τρέχουσα πρόσληψη ζάχαρης στις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ηνωμένο Βασίλειο είναι περίπου 15% της συνολικής ενέργειας. Το όριο του 10% που έθεσε ο WHO θα μπορούσε να θεωρηθεί ως ένας ρεαλιστικός πρακτικός στόχος. Από την άλλη, η Αμερικάνικη Εταιρεία Καρδιολογίας (American Heart Association) προτείνει όριο περίπου στο 5% της ενέργειας, σύσταση πιθανόν ακόμα πιο κατάλληλη για την επίτευξη του στόχου της βέλτιστης υγείας (Johnson et al, 2009).

Οι προσπάθειες για τη μείωση της πρόσληψης ζάχαρης είναι απαραίτητες, αλλά θα πρέπει να αποτελούν μέρος μιας ευρύτερης προσπάθειας για τη βελτίωση της ποιότητας των υδατανθράκων , η οποία θα περιλαμβάνει τη μείωση της πρόσληψης των επεξεργασμένων υδατανθράκων. Πρέπει να αναληφθεί δράση σε πολλά επίπεδα, συμπεριλαμβανομένων εκπαιδευτικών προγραμμάτων, καθώς και βελτιώσεων σε τρόφιμα και ποτά που παρέχονται στα σχολεία και τους χώρους εργασίας. Η μείωση της ποσότητας της ζάχαρης που καταναλώνεται από ποτά χρήζει ιδιαίτερης προσοχής, λόγω των ισχυρών αποδεικτικών στοιχείων για την ευκολία με την οποία η υπερβολική ζάχαρη καταναλώνεται σε αυτή τη μορφή. Θα ήταν χρήσιμες κάποιες πολιτικές προσεγγίσεις, όπως η επιβολή φόρων για τα σακχαρούχα ποτά, οι περιορισμοί στη διαφήμιση για τα παιδιά και ο περιορισμός του μεγέθους της μερίδας. Οι επαγγελματίες υγείας θα μπορούσαν να διαδραματίσουν σημαντικό ρόλο, ζητώντας στοιχεία, σε επίπεδο ρουτίνας, όχι μόνο για την κατανάλωση καπνού και αλκοόλ, αλλά και ζάχαρης/σακχαρούχων ποτών (Watts, 2013).

ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΤΑΡΝΑΡΗ

ΨΥΧΟΓΥΙΟΥ ΑΣΤΡΙΝΙΑ

ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ ΝΙΚΟΛΕΤΑ

ΤΡΙΤΑΡΗ ΑΝΔΡΙΑΝΑ

Ο σίδηρος είναι μεταλλικό στοιχείο, απαραίτητο συστατικό της διατροφής και μια από τις βασικότερες λειτουργίες του είναι να μεταφέρει το οξυγόνο από τους πνεύμονες στους περιφερικούς ιστούς. Ο σίδηρος αποθηκεύεται στον οργανισμό στο συκώτι, το σπλήνα, τους μύες και το μυελό των οστών με τη μορφή ειδικών πρωτεϊνών τη φερριτίνη και την αιμοσιδηρίνη. Στο αίμα μεταφέρεται ενωμένος με μια πρωτεϊνη, γνωστή ως τρανσφερίνη.

Ποιες είναι οι ανάγκες μας σε σίδηρο;

• 8-10 mg για τους ενήλικες άνδρες και τις γυναίκες μετά την εμμηνόπαυση.
• 15-18 mg για τις γυναίκες πριν την εμμηνόπαυση.

Από τι εξαρτάται η απορρόφηση του σιδήρου;

Η απορρόφηση του σιδήρου εξαρτάται από:

• Tο φύλο. Κατά μέσο όρο οι άνδρες απορροφούν το 6% του σιδήρου που προσλαμβάνουν με τη δίαιτα και οι γυναίκες περίπου το 13%, για να αντισταθμίσουν τις απώλειες που οφείλονται στην έμμηνο ρύση.
• Την ηλικία και τη γενικότερη κατάσταση του οργανισμού. Το ποσοστό απορρόφησης μπορεί να αυξηθεί, φτάνοντας το 20-30%, σε περιπτώσεις που παρατηρείται έλλειψη σιδήρου ή απώλεια αίματος και κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, οπότε και οι ανάγκες του οργανισμού σε σίδηρο είναι αυξημένες.
• Το είδος του τροφίμου από το οποίο προέρχεται. Ο σίδηρος της αίμης που απορροφάται πιο εύκολα και αποδοτικά, βρίσκεται σε τρόφιμα όπως το κρέας, τα ψάρια και τα πουλερικά με ποσοστό απορρόφησης 20-25%, ενώ ο σίδηρος των φυτικής προέλευσης τροφίμων απορροφάται σε ποσοστό 3-8%. Η βιοδιαθεσιμότητα-απορρόφηση του σιδήρου σε μία μικτή δίαιτα, που περιλαμβάνει τρόφιμα ζωικής και φυτικής προέλευσης, εκτιμάται γύρω στο 10%.

Η απορρόφηση σιδήρου μπορεί να αυξηθεί:

• Με κατανάλωση βιταμίνης C μαζί με τρόφιμα που περιέχουν σίδηρο ζωικής ή φυτικής προέλευσης.
• Με κατανάλωση πηγών «ζωικού» σιδήρου (π.χ. από κρέας, πουλερικά και ψάρια) μαζί με πηγές φυτικού σιδήρου.

Η απορρόφηση σιδήρου μπορεί να μειωθεί:

• Με τη λήψη τσαγιού ή καφέ ταυτόχρονα με το γεύμα, η οποία μπορεί να μειώσει την απορρόφηση του σιδήρου έως και 50%.
• Από παράγοντες όπως το οξαλικό οξύ (π.χ. σε σπανάκι, παντζάρι, κακάο, σοκολάτα) και το φυτικό οξύ (π.χ. σε ολικής αλέσεως δημητριακά, όσπρια, σόγια), συνεπώς τρόφιμα όπως οι φακές και το σπανάκι είναι φτωχές πηγές σιδήρου και πρέπει η λήψη τους να συνδυάζεται πάντα με πηγή βιταμίνης C ή κάποιο κρέας/ ψάρι/ πουλερικό.
• Από μια ουσία στον κρόκο του αυγού που εμποδίζει την απορρόφηση του σιδήρου.
• Από το ασβέστιο, το οποίο εμποδίζει την απορρόφηση του σιδήρου είτε όταν προέρχεται από τρόφιμα είτε από συμπληρώματα, γι’ αυτό και πρέπει να αποφεύγεται η κατανάλωση τροφίμων πλούσιων σε ασβέστιο (γαλακτοκομικά, λαχανικά, κ.ά.) μαζί με τις πηγές σίδηρου.

Συμπερασματικά, σε περίπτωση που έχετε έλλειψη σιδήρου καλό είναι να ακολουθήσετε τις παρακάτω συστάσεις:

• Κάντε καλύτερες επιλογές τροφίμων έτσι ώστε να αυξήσετε την πρόσληψη σιδήρου.
• Συμπεριλάβετε τρόφιμο με βιταμίνη C σε κάθε γεύμα, όπως: εσπεριδοειδή [πορτοκάλια, λεμόνια, μανταρίνια, γκρέιπφρουτ], πιπεριές, τομάτες, κουνουπίδι, μπρόκολο, λάχανο, ακτινίδιο, φράουλες. Προσθέστε λεμόνι σε φυτικές πηγές σιδήρου (π.χ. στο σπανάκι, στη φακή, στα φασόλια).
• Συμπεριλάβετε κρέας, πουλερικά ή ψάρι σχεδόν σε κάθε γεύμα.
• Αποφύγετε την κατανάλωση καφέ ή τσαγιού με τα γεύματα.
• Προτιμήστε εμπλουτισμένα με σίδηρο προϊόντα εμπορίου (π.χ. δημητριακά πρωινού, γάλα κ.ά.).
• Εάν παίρνετε συμπλήρωμα σιδήρου συνοδέψτε το με χυμό πορτοκαλιού και καταναλώστε γαλακτοκομικά προϊόντα αρκετή ώρα μετά τη λήψη του συμπληρώματος.

NΙΚΟΛΕΤΑ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ

ΑΣΤΡΙΝΙΑ ΨΥΧΟΓΥΙΟΥ

ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΤΑΡΝΑΡΗ

ΑΝΔΡΙΑΝΑ ΤΡΙΤΑΡΗ

Υπάρχουν και οι περιπτώσεις όπου η κατανάλωση μεγαλύτερης ποσότητας φαγητού μετά από άσκηση δεν προκύπτει από αυξημένο αίσθημα πείνας, αλλά εξαιτίας λανθασμένων αντιλήψεων, του τύπου «αφού έκανα άσκηση, έχω δικαίωμα να φάω περισσότερο». Έτσι κάποια άτομα επιβραβεύουν τον εαυτό τους με την κατανάλωση περισσότερης τροφής ή τροφίμων πλούσιων σε λίπος π.χ. γλυκών, η οποία δεν έχει απαραίτητα λιγότερη ενέργεια από αυτή που «έκαψαν» με την άσκηση, παρά σε αρκετές περιπτώσεις μεγαλύτερη. Τότε υπάρχει κίνδυνος το σωματικό βάρος να αυξηθεί.

Τι τύπο άσκησης να επιλέξω;

Ο τύπος της άσκησης φαίνεται να παίζει ρόλο, με την μέτριας προς έντονης έντασης αερόβια άσκηση (έντονο περπάτημα, τρέξιμο, ποδήλατο, κολύμβηση κ.α) να έχει τα μεγαλύτερα οφέλη στη ρύθμιση της όρεξης. Ευεργετικά οφέλη έχουν παρατηρηθεί και για την άσκηση με αντιστάσεις (βάρη, κοιλιακοί, κ.α), ωστόσο συμβαίνουν σε μικρότερο βαθμό από ότι με την αερόβια άσκηση.

Παίζει ρόλο το φύλο μου;

Η επίδραση της άσκησης στην όρεξη και κατ’ επέκταση στην πρόσληψη ενέργειας των γυναικών είναι διαφορετική από των αντρών, σύμφωνα με κάποιους επιστήμονες. Πιο συγκεκριμένα, οι γυναίκες συνήθως αντισταθμίζουν με την τροφή τους την ενέργεια που καίνε με την άσκηση, ενώ οι άντρες όχι. Συνεπώς, οι άντρες είναι πιο εύκολο να χάσουν σωματικό λίπος από ότι οι γυναίκες. Η εξήγηση που δίνεται είναι ότι υπάρχει μία μεγαλύτερη αντίσταση στο γυναικείο οργανισμό να χάσει λίπος, λόγω της αναγκαιότητάς του για την αναπαραγωγή. Παρόλα αυτά, ενώ είναι πιο δύσκολο για τις γυναίκες να μειώσουν το βάρος τους μέσω άσκησης, δε βρίσκονται σε κίνδυνο να το αυξήσουν, ενώ ταυτόχρονα επωφελούνται από όλες τις υπόλοιπες επιδράσεις της άσκησης στον οργανισμό π.χ. αύξηση πνευματικής και σωματικής ευεξίας, μειωμένος κίνδυνος χρόνιων ασθενειών κ.ά.

Με δυο λόγια…

Η άσκηση βοηθάει στην καλύτερη ρύθμιση της όρεξης και του σωματικού βάρους, με την αερόβια άσκηση μέτριας ή έντονης έντασης να είναι η πιο αποτελεσματική. Και τα δύο φύλα επωφελούνται από την άσκηση, με τους άντρες να είναι πιο εύκολο να χάσουν σωματικό λίπος, ενώ οι γυναίκες να το διατηρήσουν. Σε κάθε περίπτωση, η άσκηση δεν φαίνεται να οδηγεί σε αύξηση του σωματικού βάρους, ενώ πάντα υπάρχουν και τα υπόλοιπα οφέλη της σε άλλες πλευρές της υγείας.

ΝΙΚΟΛΕΤΑ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ

ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΤΑΡΝΑΡΗ

ΑΣΤΡΙΝΙΑ ΨΥΧΟΓΥΙΟΥ

ΑΝΔΡΙΑΝΑ ΤΡΙΤΑΡΗ

Ένας άλλος παράγοντας που παίζει σημαντικό ρόλο στη διαμόρφωση των διατροφικών επιλογών των εφήβων είναι η τηλεόραση με τη μεγάλη ποικιλία διαφημίσεων. Παρατηρείται πως οι επιλογές των εφήβων όσον αφορά το φαγητό σχετίζονται με τη συχνότητα που βλέπουν στην τηλεόραση να διαφημίζονται κάποια τρόφιμα και με το τρόπο που αυτά διαφημίζονται (πχ. μέσω ηθοποιών, αθλητών, μοντέλων που οι έφηβοι έχουν ως πρότυπα) και τα οποία τελικά τα υιοθετούν στο διαιτολόγιό τους. Επιπλέον η αισθητική του σώματος πολλές φορές διαμορφώνει τροφικές επιλογές, ειδικότερα στα κορίτσια που ενδιαφέρονται περισσότερο για την εικόνα του σώματός τους.

Τα ευρήματα των περισσότερων μελε­τών δείχνουν ότι οι έφηβοι καταναλώνουν με μεγάλη συχνότητα και σε σημαντικές ποσότητες τρόφιμα, όπως πατατάκια, γλυκά, ανα­ψυκτικά, χάμπουργκερ, πίτσες, δηλαδή τρόφιμα που τα βρίσκουν εύκολα και είναι έτοιμα να φαγωθούν χωρίς να χρειαστεί να τα ετοιμάσουν οι ίδιοι, ευχάριστα στη γεύση, συνήθως πλούσια σε λί­πος, ζάχαρη και αλάτι, και λιγότερο πλούσια σε φυτικές ίνες, βιταμίνες και α­νόργανα στοιχεία. Οι έφηβες, σε σύγκρι­ση με τα συνομήλικα αγόρια, φαίνεται ότι ακολουθούν δίαιτες ελλιπείς στις περισσό­τερες ομάδες τροφίμων, σε μία συνεχή προσπάθεια μείωσης του σωματικού τους βάρους.

Επιπλέον, ο αριθμός των γευμάτων που αποφεύγει ο έφηβος ή καταναλώνει «εκτός σπιτιού» αυ­ξάνεται από την αρχή της εφηβείας ως το τέλος, αντικατοπτρίζοντας την όλο και μεγαλύτερη ανάγκη για αυτονομία και διάθε­ση για ελεύθερο χρόνο μακριά από το σπίτι και την οικογένεια.

Τέλος, το πρωινό αποτελεί ένα από τα πιο συχνά παραλειπόμενα γεύ­ματα. Τα κορίτσια αποφεύγουν την κατα­νάλωση πρωινού πιο συχνά από τα αγόρια. Η μη κατανάλωση πρωινού έχει συσχετι­σθεί με την παχυσαρκία, κι αυτό γιατί ο έφηβος καταναλώνει περισσότερο φαγητό κατά τη διάρκεια της ημέρας γιατί πεινάει και ασκείται λιγότερο. Τα γεύματα που κατα­ναλώνονται στο σπίτι είναι πιο πλούσια σε ασβέστιο, σίδηρο, φυτικές ίνες και λιγότερο πλούσια σε λιπαρά, χοληστερόλη και αλάτι.

Συνοπτικά τα χαρακτηριστικά που επηρεάζουν τις διατροφικές συνήθειες των εφήβων είναι τα ακόλουθα: οι διαιτητικές συνήθειες των γονιών, η εμπορική προώθηση των τροφίμων μέσω των διαφημίσεων, το κοινωνικό περιβάλλον, τα σωματικά πρότυπα, η εικόνα του σώματος, η ψυχοκοινωνική ανάπτυξη, η γεύση, οσμή και εμφάνιση των τροφίμων, η διαθεσιμότητα, ευκολία παρασκευής και το κόστος αυτών.

Τα προβλήματα που εμφανίζονται σε ε­φήβους των ανεπτυγμένων δυτικών χω­ρών, είναι κυρίως: παχυσαρκία, δυ­σαρέσκεια ως προς το σχήμα και το βάρος του σώματος και διαταραχές της διαιτητι­κής συμπεριφοράς. Στις χώρες αυτές παρου­σιάζονται και ελλείψεις σε τρόφιμα και προβλήματα υποσιτισμού σε συγκεκριμέ­νες ομάδες του πληθυσμού, όπως είναι οι έφηβοι και οι νέοι που είναι άστεγοι και οι ο­ποίοι είναι ιδιαιτέρα ευάλωτοι στη στέρηση τροφής.

Επιπλέον σε πολλές χώρες που ακολουθούν τα πρότυπα των δυτικών κοινωνιών ως προς τη διατροφή, λαμβά­νει χώρα το φαινόμενο της «διατροφι­κής μετάβασης». Όταν λέμε «διατροφική μετάβαση» εννοούμε την αλλαγή του τρόπου παραγωγής, ε­πεξεργασίας και διάθεσης της τροφής, την κατανάλωση τροφών πλούσιων σε λίπος και την απουσία φυσικής δραστηριότητας από τη ζωή μας, ακόμα και το περπάτημα. Τα αποτελέσματα της διατροφικής μετάβασης είναι πρώτα εμφανή στους ενήλι­κες, στη συνέχεια στους εφήβους και τέλος στα παιδιά.

Η παχυσαρκία ορίζεται ως η υπερβολική ύπαρξη σωματικού λίπους σε σχέση με την άλιπη μάζα σώματος. Η εφηβεία αποτελεί μία από τις τρεις περιόδους που θεωρούνται κρίσιμες για την ανάπτυξη της παχυσαρκίας. Οι άλλες δύο είναι η εμβρυϊκή καθώς και η ηλικία των 4 – 6 ετών. Η εφηβεία δεν αποτελεί μό­νο περίοδο αυξημένου κινδύνου για την α­νάπτυξη παχυσαρκίας, αλλά και περίοδο όπου η κατανομή του λίπους στο σώμα αλλάζει, γεγονός που επηρεάζει κι αυτό με τη σειρά του, τους κινδύνους που σχετίζονται με την παχυσαρκία.

Παράγοντες κινδύνου για την ανάπτυξη μη φυσιολογικού βάρους σε παιδιά και εφήβους είναι τα ακόλουθα, σύμφωνα με τον Αμερικανικό Οργανισμό Παχυσαρκίας:

• - Οικογενειακό ιστορικό παχυσαρκίας.
• -Οικογενειακό ιστορικό νοσημάτων σχετικών με την ύπαρξη παχυσαρκίας όπως καρδιαγγειακά νοσήματα, υπερχοληστερολαιμία, σακχαρώδης διαβήτης 2 και υπέρταση.
• - Νοσήματα σχετιζόμενα με τη παχυσαρκία που έχει επισημάνει ο γιατρός που παρακολουθεί το παιδί ή τον έφηβο.
• - Χαμηλά επίπεδα φυσικής δραστηριότητας και υψηλή τηλεθέαση.
• - Άτομα ιδιαίτερα ψηλά για την ηλικία τους, σύμφωνα με τους πίνακες ανάπτυξης των παιδιών που χρησιμοποιούν οι παιδίατροι, θεωρούνται παχύσαρκα.

Οι επιπτώσεις της παχυσαρκίας στην ε­φηβεία είναι ποικίλες και εμφανίζονται τόσο βραχυ­πρόθεσμα όσο και μακροπρόθεσμα. Βραχυπρόθεσμα εμφανίζονται διάφορα ορθοπεδικά και αναπνευστικά προβλήματα, αυξημένος κίνδυνος καρδιαγγειακών νόσων για τους εφήβους και ψυχολογικά προβλήματα, όπως διαταρα­χές της εικόνας του εαυτού τους, χαμηλή αυτοεκτίμηση, συναισθήματα απόρριψης λόγω διακρίσεων, κ.ά. Μακροπρόθεσμα υπάρχει κίν­δυνος να διατηρηθεί η παχυσαρκία και κατά την ενήλικη ζωή, με όλες τις αρνητικές συ­νέπειες που αυτό συνεπάγεται: εμφάνιση υπέρτασης, δυσλιπιδαιμιών και σακχαρώδης διαβήτης 2.

Επειδή, κατά την εφηβεία το παιδί αναπτύσσεται σε καμία περίπτωση δεν συστήνεται δίαιτα αλλά αλλαγή του τρόπου ζωής συνολικά. Με τη βοήθεια του διαιτολόγου, το παιδί πρέπει να μάθει να τρώει από όλα τα τρόφιμα με μέτρο, να ακούει το αίσθημα της πείνας και του κορεσμού και να βάλει στη καθημερινότητά του κάποιο είδος άσκησης. Μόνο κατανοώντας τις αρχές της υγιεινής και σωστής διατροφής θα μάθει ο έφηβος να τρέφεται σωστά εφόρου ζωής και έτσι να μην αντιμετωπίσει προβλήματα που σχετίζονται με αυξημένο βάρος ποτέ στη ζωή του.

ΝΙΚΟΛΕΤΑ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ

ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΤΑΡΝΑΡΗ

ΑΣΤΡΙΝΙΑ ΨΥΧΟΓΥΙΟΥ

ΑΝΔΡΙΑΝΑ ΤΡΙΤΑΡΗ

Κάθε λαός ανά τον κόσμο διακρίνεται από μία διαφορετικότητα. Οι διαφορές ανάμεσα στους λαούς μπορεί να οφείλονται σε θέματα θρησκείας, κουλτούρας, νοοτροπίας αλλά και διατροφής. 

Η παραδοσιακή αφρικάνικη κουζίνα χαρακτηρίζεται από αμυλούχες τροφές, συνοδευόμενες από σούπες που περιέχουν κρέας ή/και λαχανικά ενώ τα φρούτα θεωρούνται τρόφιμα. Ας μην παραλείψουμε όμως το γεγονός ότι η Αφρική είναι μία τεράστια ήπειρος και επομένως κάθε της τοποθεσία μπορεί να ακολουθεί άλλες διατροφικές συνήθειες. Για παράδειγμα, ενώ οι χώρες που βρίσκονται κοντά στη Μεσόγειο συμπίπτουν διατροφικά με την ελληνική κουζίνα, η ανατολική Αφρική είναι διακριτική όσον αφορά στην κατανάλωση κρέατος, αφού τα βοοειδή και τα αιγοπρόβατα θεωρούνται ως μορφή νομίσματος, με αποτέλεσμα οι Αφρικανοί να αποφεύγουν την κατανάλωσή τους ως τρόφιμα.

Σε αντίθεση με τους Εβραίους που δεν καταναλώνουν χοιρινό και τους Ινδουιστές που δεν τρώνε βοδινό, οι Κινέζοι και οι Γιαπωνέζοι δεν έχουν καμία απαγορευμένη τροφή. Αντιθέτως, απολαμβάνουν την κουζίνα με τη μεγαλύτερη ποικιλία ανά τον κόσμο. Λογικό εφόσον εκτός από λαχανικά, ρύζι και ζυμαρικά, τρώνε επίσης σκύλους, γάτες, φίδια, έντομα, αρουραίους, ακόμα και χελιδονόσουπα. Στις χώρες αυτές οι μερίδες είναι αρκετά μικρές, ενώ τρώγοντας με τα ξυλάκια, καταφέρνουν να τρώνε την ιδανική ποσότητα και πολύ πιο αργά.

Στην Γερμανία και την Αυστρία η κατανάλωση κρέατος, λαχανικών, γαλακτοκομικών και ψωμιού-δημητριακών είναι το ίδιο διαδεδομένη με τις μεσογειακές χώρες. Η μόνη ουσιαστική διαφορά διακρίνεται στην κατανάλωση φρέσκων φρούτων, τα οποία είναι κανείς δύσκολο να βρει. Εάν τύχει να ψωνίσετε για παράδειγμα από μία γερμανική ή αυστριακή υπεραγορά, θα διαπιστώσετε ότι τα περισσότερα φρούτα προέρχονται από άλλες χώρες.

Αξίζει να σημειωθεί, ότι όσον αφορά τα τρόφιμα ζωικής προέλευσης, τα προιόντα κρέατος, όπως λουκάνικα και σαλάμια, συναντά κανείς τεράστια ποικιλία στις χώρες αυτές αφού καταναλώνονται αρκετά. Επισκεπτόμενος κανείς τη Βιέννη δεν θα μπορούσε να μην δοκιμάσει το παραδοσιακό βιενέζικο σνίτσελ (Wiener Schnitzel).

Στη Ρωσία το χοιρινό κρέας είναι ευρέως διαδεδομένο. Η αυξημένη κατανάλωση οφείλεται πιθανόν στις χαμηλές θερμοκρασίες και τα λιπαρά που περιέχονται στο κρέας, τα οποία βοηθούν στην αντιμετώπιση του ψύχους, σε συνδυασμό πάντα με την αυξημένη κατανάλωση αλκοόλ. Τα φρούτα και τα λαχανικά δεν καταναλώνονται συχνά από τους Ρώσους. Στο Ηνωμένο Βασίλειο επικρατεί η φιλοσοφία του απλά να υπάρχει κάτι στο στομάχι, με αποτέλεσμα να καταναλώνεται αρκετά πρόχειρο και γρήγορο φαγητό κατά τη διάρκεια της ημέρας. Βέβαια το πρωινό αποτελεί τρανή εξαίρεση, αφού το “English breakfast” θεωρείται πλήρες γεύμα και συνήθως περιλαμβάνει αυγά, μπέικον, λουκάνικα, καφέ ή τσάι και φρυγανιές. Ομοίως με τους Ρώσους, οι Βρετανοί δεν καταναλώνουν συχνά φρούτα και λαχανικά.

Σε πλήρη αντίθεση με τη Βρετανία, οι διατροφικές συνήθειες στη Γαλλία είναι περισσότερο επιλεκτικές, ενώ δίνεται ιδιαίτερη έμφαση στην ωραιοποίηση της εμφάνισης κάθε γεύματος. Οι Γάλλοι συνηθίζουν να καταναλώνουν όλα τα είδη τροφίμων, συνοδευόμενα πάντα από κάποιο είδος σάλτσας, ενώ το κρασί κατά τη διάρκεια του φαγητού και τα φρούτα και τα τυριά ως επιδόρπιο, θεωρούνται αγαπημένες συνήθειες των Γάλλων.

Γενικώς, οι Γάλλοι συνδέουν το φαγητό με την απόλαυση, γι’αυτό και η ποσότητα δεν παίζει μεγάλο ρόλο στο γεύμα. Οι Γάλλοι τρώνε γενικά μικρές μερίδες. Μερικά πιάτα που μας έμαθαν οι Γάλλοι να αγαπάμε, είναι οι πατάτες gratin dauphinois, το ψητό Camembert ,οι κρέπες, το σουφλέ τυριού, το pot–au–feu, το φουά γκρα, το μιλφέιγ, η κρεμ μπρουλέ και άλλα πολλά πιάτα, διεθνώς διαδεδομένα.

Όσον αφορά την Αμερική, οι διατροφικές συνήθειες των Αμερικανών είναι ευρέως γνωστές. Μεγάλες ποσότητες πρόχειρου φαγητού, εμπλουτισμένες με πολλά λιπαρά και αμφιβόλου ποιότητας τρόφιμα ζωικής προέλευσης, είναι τα κύρια χαρακτηριστικά της αμερικάνικης διατροφικής κουλτούρας. Ωστόσο, οι νότιες χώρες των Ηνωμένων Πολιτειών, όπως το Μεξικό, έχουν άλλη διατροφική νοοτροπία. Αυτή έγκειται σε μεγάλη ποικιλία τροφίμων, ζωικών, φυτικών, αμυλούχων και λαχανικών, με κύριο χαρακτηριστικό τα βότανα που προσδίδουν καυτερές ιδιότητες στα γεύματά τους. Η κουζίνα του Μεξικού έχει μια σημαντική επιρροή από τη Καραϊβική εξαιτίας της τοποθεσίας του. Το θαλασσινό φαγητό φτιάχνεται κυρίως σε πολιτείες που συνορεύουν με τον Ειρηνικό Ωκεανό ή τον κόλπο του Μεξικού. Επίσης, το μέλι είναι σημαντικό συστατικό σε πολλά μεξικάνικα πιάτα.

Στα χωριά οι Μεξικανοί τρώνε ιγκουάνα, κροταλία, ελάφι, ουρακοτάγκο, κατσαρίδα, αβγά μυρμηγκιών και άλλα είδη εντόμων.

Οι Κύπριοι, καταναλώνουν συχνά κρέας , κύριο συστατικό της κυπριακής κουζίνας. Ωστόσο η μεσογειακή διατροφή ακολουθείται πιστά με άφθονα φρούτα και λαχανικά στο διαιτολόγιο. Ειδικά κατά τους καλοκαιρινούς μήνες η κατανάλωση κρέατος και άλλων λιπαρών τροφών αποφεύγεται λόγω της αφόρητης ζέστης. Από την άλλη, τα γεύματα των Κυπρίων χαρακτηρίζονται από μεγάλες ποσότητες. Αξιοσημείωτο είναι επίσης το γεγονός ότι μεγάλο ποσοστό του πληθυσμού δεν τρώει πρωινό.

Πηγες : https://www.iellada.gr/kosmos/i-diatrofi-diaforon-laon-ana-ton-kosmo

ΝΙΚΟΛΕΤΑ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ

ΑΣΤΡΙΝΙΑ ΨΥΧΟΓΥΙΟΥ

ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΤΑΡΝΑΡΗ

ΑΝΔΡΙΑΝΑ ΤΡΙΤΑΡΗ

Για πολλές χιλιάδες χρόνια, οι άνθρωποι χρησιμοποιούσαν τη θερμότητα για να μαγειρεύουν την τροφή τους.

Όμως, μαζί με τον σχηματισμό των επιθυμητών συστατικών γεύσης, οσμής και χρώματος, η διαδικασία της θερμικής επεξεργασίας μπορεί να οδηγήσει και στον σχηματισμό λιγότερο αρεστών ουσιών.

Μία τέτοια ουσία, η οποία τα τελευταία χρόνια έχει προσελκύσει το ενδιαφέρον της επιστημονικής κοινότητας και των μέσων μαζικής ενημέρωσης, είναι το ακρυλαμίδιο.

Η ανακάλυψη του ακρυλαμιδίου στην τροφή

Αρχικά, το ακρυλαμίδιο ήταν γνωστό μόνο για τη χρήση του στις βιομηχανικές διεργασίες, όπως στην παραγωγή πλαστικού, κόλλας, χαρτιού και καλλυντικών.

Τυχαία έκθεση των εργατών σε υψηλά επίπεδα ακρυλαμιδίου οδήγησαν στην αναγνώριση της ουσίας αυτής ως νευροτοξική.

Αυτό σημαίνει ότι το ακρυλαμίδιο, σε υψηλές δόσεις, μπορεί να προκαλέσει βλάβες στο νευρικό ιστό.

Στα ζώα είναι γνωστό ότι υψηλές δόσεις προκαλούν καρκίνο και επηρεάζουν την αναπαραγωγή.

Το 2002, ερευνητές από το Πανεπιστήμιο της Στοκχόλμης στην Σουηδία, ανακάλυψαν με έκπληξη τον σχηματισμό ακρυλαμιδίου στα τρόφιμα.

Από τότε το ακρυλαμίδιο έχει βρεθεί σε μεγάλο εύρος τροφίμων, επεξεργασμένων σε υψηλές θερμοκρασίες.

Το ακρυλαμίδιο μπορεί να σχηματιστεί στα τρόφιμα κατά τη θερμική παρασκευή τους σε θερμοκρασίες που φτάνουν ή ξεπερνούν τους 120° C, όπως για παράδειγμα στο τηγάνισμα και το ψήσιμο.

Πώς σχηματίζεται το ακρυλαμίδιο στα τρόφιμα;

Ο σχηματισμός του ακρυλαμιδίου στα τρόφιμα προκαλείται ως αποτέλεσμα μιας αντίδρασης γνωστής ως αντίδραση Maillard, η οποία είναι μια χημική αντίδραση μεταξύ ενός αμινοξέος (δομικό συστατικών των πρωτεϊνών) και ενός σακχάρου, όπως είναι η γλυκόζη, η φρουκτόζη ή η λακτόζη.

Απαιτείται θερμότητα για να ξεκινήσει η αντίδραση του μαγειρέματος που προκαλεί ένα χείμαρρο χημικών αλλαγών, οι οποίες τελικά οδηγούν στην «αμαύρωση» (δηλαδή την καστανή χροιά) του τροφίμου και τη δημιουργία μιας ποικιλίας συστατικών οσμής και γεύσης.

Όλα αυτά τα συστατικά μαζί δίνουν τη χαρακτηριστική εμφάνιση και γεύση του μαγειρεμένου τροφίμου.

Ένα από τα πιο κοινά παραδείγματα της αντίδρασης Maillard είναι το ψήσιμο του άσπρου ψωμιού για να δώσει το «καστανό» τοστ.

Ο σχηματισμός ακρυλαμιδίου είναι μόνο εν μέρει κατανοητός, καθώς η αντίδραση Maillard είναι από τις πιο περίπλοκες χημικές αντιδράσεις που συμβαίνουν στα τρόφιμα.

Παρ΄όλα αυτά, ο σχηματισμός και η συγκέντρωση του ακρυλαμιδίου στα τρόφιμα φαίνεται να εξαρτάται από το είδος του τροφίμου, τη θερμοκρασία και τη διάρκεια για την οποία θερμαίνεται το τρόφιμο.

Γενικά, τα αμυλώδη τρόφιμα (π.χ. πατάτα) που έχουν μαγειρευτεί σε υψηλότερες θερμοκρασίες και για μεγαλύτερες χρονικές περιόδους περιέχουν αυξημένα επίπεδα ακρυλαμιδίου.

Πέρα από τον χρόνο μαγειρέματος και τη θερμοκρασία, η έρευνα έχει δείξει ότι και τα επίπεδα ενός αμινοξέος γνωστού ως ασπαραγινικό οξύ σχετίζονται με τον σχηματισμό ακρυλαμιδίου.

Το συγκεκριμένο αμινοξύ έχει παρόμοια χημική δομή με το ακρυλαμίδιο, που υποδηλώνει ότι υπάρχει η πιθανότητα κατά την αντίδραση Maillard το ασπαραγινικό οξύ να μετατραπεί σε ακρυλαμίδιο.

Ποια είναι τα επίπεδα ακρυλαμιδίου που βρίσκονται στα τρόφιμα;

Σε γενικές γραμμές οι επιστήμονες συμφωνούν στο ότι τα τρόφιμα που περιέχουν τις υψηλότερες ποσότητες ακρυλαμιδίου είναι τα τηγανητά, τα βαθιά τηγανητά και τα ψητά στο φούρνο.

Η Συντονιστική Ειδική Επιτροπή για τα Πρόσθετα των Τροφίμων (Joint Expert Committee on Food Additives, JECFA) αναφέρει ότι τα τρόφιμα εκείνα που συνεισφέρουν περισσότερο στη συνολική πρόσληψη ακρυλαμιδίου στις περισσότερες χώρες είναι τα πατατάκια (16-30%) και τα συναφή σνακ (69-46%).

Τα άλλα τρόφιμα συνεισφέρουν λιγότερο από 10% της συνολικής πρόσληψης ακρυλαμιδίου, η οποία στην Ευρωπαϊκή Ένωση κυμαίνεται από 0,3-1,4 μg ανά κιλό σωματικού βάρους ανά ημέρα.

Μέχρι σήμερα δεν έχει ανιχνευθεί ακρυλαμίδιο στα τρόφιμα που έχουν βραστεί, ποσαριστεί ή μαγειρευτεί στον ατμό.

Αυτό ίσως να εξηγείται από τη μέγιστη θερμοκρασία αυτών των τεχνικών μαγειρέματος, η οποία δεν ξεπερνά τους 100° C, καθώς και από την απουσία της αντίδρασης αμαύρωσης.

Είναι το ακρυλαμίδιο στα τρόφιμα επικίνδυνο για την υγεία;

Λίγο μετά τη Σουηδική μελέτη, η πρώην Επιστημονική Επιτροπή για τα Τρόφιμα (Scientific Committee on Food, SCF) ανακοίνωσε την άποψή της για τις πιθανές αρνητικές συνέπειες του ακρυλαμιδίου των τροφίμων στην υγεία.

Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (World Health Organization, WHO) αναφέρει ότι «το ακρυλαμίδιο ανήκει σε μια κατηγορία χημικών ουσιών, οι οποίες θεωρούνται ότι δεν έχουν αναγνωρισμένο κατώφλι πρόσληψης για την πρόκληση επιδράσεων στην υγεία. Αυτό σημαίνει ότι ακόμα και πολύ μικρές συγκεντρώσεις επισύρουν πολύ μικρό κίνδυνο, αλλά όχι μηδενικό».

Με σκοπό την καλύτερη κατανόηση του κινδύνου που επιφέρει το μαγείρεμα των τροφίμων σε υψηλές θερμοκρασίες, η Ευρωπαϊκή Κοινότητα χρηματοδότησε τοπρόγραμμα HEATOX (Heat-Generated Food Toxicants), το οποίο αποσκοπεί στην αναγνώριση, ταυτοποίηση και ελαχιστοποίηση του κινδύνου από τις τοξικές ουσίες που σχηματίζονται μέσω θερμικής επεξεργασίας κατά το μαγείρεμα.

Πιο συγκεκριμένα, το πρόγραμμα εστίαζε στο ακρυλαμίδιο και εντός του 2007 δημοσιοποίησε 4 κύρια ευρήματα από τα εργαστηριακά του πειράματα:

1) το ακρυλαμίδιο στα τρόφιμα μπορεί να αποτελεί παράγοντα κινδύνου για καρκίνο

2) τα επίπεδα ακρυλαμιδίου στα τρόφιμα είναι δυνατό να μειωθούν, αλλά όχι να μηδενιστούν

3) υπάρχουν διαθέσιμες αναλυτικές μέθοδοι για την ανίχνευση του ακρυλαμιδίου στα τρόφιμα

4) το μαγείρεμα των τροφίμων μπορεί να παράγει και άλλες ουσίες που σχετίζονται με την υγεία του ανθρώπου

Γίνονται προσπάθειες για τη μείωση των επιπέδων του ακρυλαμιδίου στα τρόφιμα;

Οι εταιρείες τροφίμων έχουν λάβει μέτρα για να ελαττώσουν τον σχηματισμό ακρυλαμιδίου σε τρόφιμα, μέσω επαναπροσδιορισμού της ποιότητας ελέγχου, αλλαγής των συνταγών, καθώς και των μεθόδων παρασκευής.

Βέβαια, είναι σημαντικό να τονιστεί ότι τα μέτρα αυτά δεν μπορούν να λάβουν υπόψη τους την εποχικότητα, η οποία έχει σημαντική επίδραση στο περιεχόμενο των γεωργικών πρώτων υλών σε πρόδρομες ενώσεις του ακρυλαμιδίου.

Με σκοπό να συνοψιστεί όλη η επιστημονική γνώση από τη βιομηχανία τροφίμων,  ο Σύνδεσμος των Εταιρειών Τροφίμων και Ποτών της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Confederation of the Food and Drink Industries of the European Union, CIAA), δημοσίευσε το «Εγχειρίδιο για το Ακρυλαμίδιο», το οποίο ξεκαθαρίζει τα βήματα που μπορούν να ακολουθηθούν από τους παραγωγούς τροφίμων και από τους καταναλωτές στο σπίτι, προκειμένου να μειωθούν τα επίπεδα του ακρυλαμιδίου στα τρόφιμα.

Τα ευρήματα της έρευνας του προγράμματος HEATOX ελήφθησαν υπόψη και ενσωματώθηκαν, όπου αυτό ήταν δυνατό, στο «Εγχειρίδιο για το Ακρυλαμίδιο»

Τα οφέλη του μαγειρέματος!

Σε γενικές γραμμές υπάρχουν πάρα πολλά οφέλη που σχετίζονται με το μαγείρεμα των τροφίμων, τα οποία δεν πρέπει να λησμονούνται.

Εκτός από τη βελτίωση της γευστικότητας και των οργανοληπτικών ιδιοτήτων των τροφίμων, το σωστό μαγείρεμα μειώνει επίσης τον κίνδυνο τροφικών δηλητηριάσεων.

Επιπλέον, η διαδικασία του μαγειρέματος καθιστά μια σειρά από απαραίτητα θρεπτικά συστατικά πιο άμεσα διαθέσιμα, έτσι ώστε το ανθρώπινο σώμα να μπορεί να τα χρησιμοποιεί πιο εύκολα.

Τι μπορείς να κάνεις εσύ

Καθώς οι ερευνητές συνεχίζουν να αναγνωρίζουν τρόπους για να μειώσουν τον σχηματισμό ακρυλαμιδίου κατά τη θερμική επεξεργασία ορισμένων τροφίμων, οι καταναλωτές από την πλευρά τους πρέπει να αποφεύγουν το υπερβολικό μαγείρεμα (εκτεταμένη αμαύρωση) αυτών των τροφίμων.

Η τήρηση των οδηγιών μαγειρέματος στις συσκευασίες τροφίμων και η χρήση κατάλληλου μαγειρικού εξοπλισμού μπορούν να βοηθήσουν στην επίτευξη αυτού του στόχου.

Επιπλέον, οι καταναλωτές θα πρέπει να χρησιμοποιούν ποικιλία τεχνικών μαγειρέματος, μαγειρεύοντας περισσότερο με βρασμό, στον ατμό ή με παρόμοιες μεθόδους, ώστε να ελαχιστοποιούν τον σχηματισμό ακρυλαμιδίου.

Καθώς ορισμένα από τα τρόφιμα με υψηλή περιεκτικότητα σε ακρυλαμίδιο είναι επίσης τρόφιμα υψηλής ενεργειακής πυκνότητας, θα πρέπει να καταναλώνονται με μέτρο, ως μέρος μιας υγιεινής και ισορροπημένης δίαιτας.

ΝΙΚΟΛΕΤΑ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ

ΑΣΤΡΙΝΙΑ ΨΥΧΟΓΥΙΟΥ

ΑΛΙΚΗ  ΣΑΚΑΛΗ

ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΤΑΡΝΑΡΗ

ΑΝΔΡΙΑΝΑ ΤΡΙΤΑΡΗ

Όπως ανέφερε η ερευνήτρια Εκφυλιστικών Νόσων του Εγκεφάλου στο Τμήμα Νευρολογίας του πανεπιστημιακού νοσοκομείου Hadassah της Ιερουσαλήμ καθηγήτρια Ruth Gabizon, παρουσιάζοντας τα ελπιδοφόρα αποτελέσματα των μελετών της, σε συνέδριο που διοργάνωσε η Ελληνική Εταιρεία Σκλήρυνσης κατά Πλάκας σε συνεργασία με την Εταιρεία Σκλήρυνσης κατά Πλάκας του Ισραήλ, το ρόδι μπορεί και να κρατά το κλειδί της αντιγήρανσης των κυττάρων του εγκεφάλου.

Σύμφωνα με τη Dr. R.Gabizo η μεγάλη πρόκληση για τους επιστήμονες, ήταν να βεβαιωθούν ότι το έλαιο από τα ρόδια, το οποίο φιλτράρεται από το συκώτι μας όπως και οι υπόλοιπες τροφές, καταλήγει πράγματι στα μέρη του σώματός μας που μπορούν να επωφεληθούν από αυτό.

Κι αυτό, γιατί όπως είπε, το μεγαλύτερο πρόβλημα με τις αντιοξειδωτικές ουσίες, είναι το γεγονός ότι αυτές δεν απορροφώνται σε επαρκείς ποσότητες από τον οργανισμό.

Η Dr. R.Gabizon σε συνεργασία με τον καθηγητή Shlomo Magdassi, ειδικό στον τομέα της νανοτεχνολογίας από το Ινστιτούτο Εφαρμοσμένης Χημείας του Πανεπιστημίου της Ιερουσαλήμ ανακάλυψαν με πιο τρόπο μπορούν να διασπάσουν το έλαιο ροδιού σε μικροσκοπικά σωματίδια, τόσο μικρά, ώστε να μπορούν να “γλιστρήσουν” μέσω του ήπατος, να μην διυλιστούν από αυτό και να καταφέρουν να βρουν τον δρόμο τους προς τον εγκέφαλο.

Οι μελέτες σε πειραματόζωα που είχαν πολλαπλή σκλήρυνση και νόσο Κρόιτσφελντ Γιάκομπ έδειξαν, ότι το έλαιο του ροδιού καθυστέρησε την εξάπλωση της νόσου και μείωσε σημαντικά την ένταση των συμπτωμάτων.

Η έρευνα έδειξε επίσης, ότι το έλαιο του ροδιού, το οποίο περιέχει ωμέγα 5 και ένα από τα πλέον ισχυρά φυσικά αντιοξειδωτικά, το πουνισικό οξύ (Punicic Avid-PA), έχει όχι μόνο πολύ καλή απορρόφηση από το έντερο, αλλά και ότι καταλήγοντας στον εγκέφαλο έχει σημαντική αντιοξειδωτική επίδραση.

Όπως τόνισε η Dr. Gabizon, θα συνεχίσουν την έρευνά τους με κλινικές δοκιμές, στην κατεύθυνση της επίδρασης του σκευάσματος σε ασθενείς που πάσχουν από νόσους Κρόιτσφελτ Γιάκομπ, Aλτσχάιμερ και Πολλαπλή Σκλήρυνση.

Αξίζει να σημειωθεί ότι οι καθηγητές Gabizon και Magdassi πήραν δίπλωμα ευρεσιτεχνίας για την ανακάλυψή τους, ενώ παρήγαγαν ένα συμπλήρωμα διατροφής, το οποίο χρησιμοποιείται ως δυναμωτικό σε ασθενείς που πάσχουν από εκφυλιστικές νόσους του εγκεφάλου.

Η οξείδωση των πρωτεϊνών και των λιπιδίων παίζει σημαντικό ρόλο στη γήρανση

Σύμφωνα με τους επιστήμονες η οξείδωση των πρωτεϊνών και των λιπιδίων παίζουν σημαντικό ρόλο στον νευροεκφυλισμό του εγκεφάλου. Η φθορά αρχίζει από τα χρόνια της εφηβείας και ο αριθμός των ανθρώπων που ζουν με κάποια μορφής άνοια, συνεχώς αυξάνεται. Όπως αναφέρει η Διεθνής Εταιρεία για τη νόσο Αλτσχάιμερ, από τα 75 εκατομμύρια που καταγράφηκαν σε παγκόσμιο επίπεδο το 2010 μέχρι το 2050 αναμένεται να διπλασιαστούν, αγγίζοντας τα 131,5 εκατομμύρια.

Ο θάνατος των νευρώνων ευθύνεται για την εξασθένηση της μνήμης και της νοητικής ενέργειας

Σύμφωνα με την καθηγήτρια Ruth Gabizon, τα κύτταρα του εγκεφάλου πεθαίνουν με την πάροδο του χρόνου και δεν αντικαθίστανται. Οι συνήθεις καθημερινές δραστηριότητες, όπως η πέψη της τροφής και η αναπνοή, δημιουργούν ελεύθερες ρίζες που οδηγούν σε οξείδωση και βλάβη των ανθρώπινων κυττάρων και ιδιαίτερα των εγκεφαλικών.

Σε αντίθεση με τα κύτταρα του αίματος ή του δέρματος, τα εγκεφαλικά κύτταρα δεν αντικαθίστανται από νέα. Έτσι, οι επιβλαβείς για την υγεία μας ελεύθερες ρίζες καταλήγουν να βλάπτουν τη σκέψη, τη μνήμη, τον προσανατολισμό μας, αλλά και την ικανότητα πνευματικής εγρήγορσης.

Ο εκφυλισμός του εγκεφάλου είναι μεν μια φυσική και αναπόφευκτη διαδικασία, όπως λέει, μπορεί όμως να επιταχυνθεί ή να επιβραδυνθεί, ανάλογα με τον τρόπο ζωής μας.

Όπως επεσήμανε η Dr. Gabizon, αν καταφέρουμε να ελέγξουμε τα επίπεδα των ελεύθερων ριζών, ίσως τα κύτταρα μας να λειτουργούν καλύτερα και να ζουν περισσότερο. Γι’ αυτό η προσέγγιση των ερευνητών είναι ότι ακόμη και αν δεν μπορούν να θεραπεύσουν τους ασθενείς που πάσχουν από ασθένειες, όπως η νόσος του Αλτσχάιμερ, διότι διαγιγνώσκονται σε ένα στάδιο όπου ο μεγαλύτερος αριθμός εγκεφαλικών κυττάρων είναι ήδη νεκρός, ίσως να μπορούν να καθυστερήσουν την εξέλιξη της νόσου σε πρώιμα στάδια, ή ακόμα και να αποτρέψουν την εμφάνιση ασθενειών σε υγιείς ανθρώπους που κινδυνεύουν να αναπτύξουν νευροεκφυλισμό.

Πηγή: naftemporiki.gr

ΤΑΡΝΑΡΗ ΧΡΙΣΤΙΝΑ

ΤΡΙΤΑΡΗ ΑΝΔΡΙΑΝΑ

ΣΑΚΑΛΗ ΑΛΙΚΗ

ΨΥΧΟΓΥΙΟΥ ΑΣΤΡΙΝΙΑ

ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ ΝΙΚΟΛΕΤΑ

Η μελέτη σε περίπου 200 χώρες, συνδέει την κακής ποιότητας διατροφή με σχεδόν 11 εκατομμύρια θανάτους παγκοσμίως το 2017. Αυτό ισοδυναμεί με το 22% των θανάτων ενηλίκων για το συγκεκριμένο έτος.

Προηγούμενη έρευνα έχει συνδέσει τη χρήση καπνού με 8 εκατομμύρια θανάτους ετησίως και την υπέρταση με 10 εκατομμύρια θανάτους.

Δεν προκαλεί έκπληξη το γεγονός ότι η διατροφή είναι τόσο κρίσιμης σημασίας, δήλωσε ο επικεφαλής ερευνητής Δρ. Ashkan Afshin, από το Πανεπιστήμιο της Ουάσιγκτον στο Σιάτλ. Η κακή διατροφή συμβάλλει στην ανάπτυξη πολλών ασθενειών, από υπέρταση μέχρι διαβήτη τύπου 2.

Το πρόβλημα δεν σχετίζεται μόνο με την επιλογή των ανθρώπων να τρώνε πρόχειρο και κακής ποιότητας φαγητό, κάτι που είναι συνηθισμένο σε πλούσιες χώρες, όπως οι ΗΠΑ.

«Μιλάμε συχνά για τις τροφές που είναι «κακές» και τι δεν πρέπει να τρώτε» είπε ο Afshin. «Το θέμα όμως αφορά και τις τροφές που πρέπει να τρώτε» πρόσθεσε.

Η ανάλυση ανέδειξε κάποιες διατροφικές συνήθειες που σχετίζονται στενά με υψηλότερα ποσοστά θνησιμότητας: δίαιτες πλούσιες σε αλάτι και φτωχές σε δημητριακά ολικής αλέσεως, φρούτα, λαχανικά, ξηρούς καρπούς και σπόρους.

Βασικά υποστηρίζει, σύμφωνα με τον Afshin, την κοινή παραδοχή ότι πρέπει να τρώμε λιγότερα επεξεργασμένα και περισσότερα ολόκληρα, δηλαδή μη επεξεργασμένα τρόφιμα φυτικής προέλευσης.

Για τη νέα μελέτη, ο Afshin και οι συνεργάτες του χρησιμοποίησαν δημοσιευμένες μελέτες σχετικά με τη διατροφή για να εξετάσουν την πρόσληψη θρεπτικών συστατικών σε 195 χώρες, καθώς και μελέτες για τη σχέση διαφόρων διατροφικών παραγόντων και κινδύνων ασθενειών.

Για παράδειγμα, για να εκτιμηθεί ο αντίκτυπος της διατροφής με αλάτι, οι ερευνητές εξέτασαν τα επίπεδα νατρίου στα ούρα και τις μεταβολές στην αρτηριακή πίεση.

Εντοπίστηκαν, όπως αναμενόταν, διαφορές στις διατροφικές συνήθειες των χωρών: Για παράδειγμα οι άνθρωποι στις ΗΠΑ και τον Καναδά τείνουν να τρώνε τα περισσότερα επεξεργασμένα κρέατα και τρανς λιπαρά από συσκευασμένα φαγητά.

Η κατανάλωση όμως αλατιού και ποτών με ζάχαρη ήταν πολύ υψηλή σχεδόν σε όλες τις χώρες του κόσμου, σημειώνουν οι ερευνητές.

Οι υγιεινές διατροφικές συνήθειες ήταν σχεδόν αμετάβλητες, με λίγες εξαιρέσεις: Οι άνθρωποι στην Κεντρική Ασία τείνουν να τρώνε αρκετά λαχανικά, ενώ σε περιοχές της Λατινικής Αμερικής, της Αφρικής και της Νότιας Ασίας καταναλώνουν πολλά όσπρια.

Σε γενικές γραμμές, οι μη ισορροπημένες δίαιτες αποτελούν απειλή για την υγεία σε όλο τον κόσμο. Η Ωκεανία και η Ανατολική Ασία είχαν το μεγαλύτερο ποσοστό θανάτων από καρδιακές παθήσεις που συνδέονται με τη διατροφή. Οι περισσότεροι θάνατοι που σχετίζονται με τις επιπλοκές του διαβήτη τύπου 2, σημειώθηκαν στις Ηνωμένες Πολιτείες και τον Καναδά.

Ο αντίκτυπος της κακής διατροφής δεν αφορούσε μόνο τα ποσοστά θνησιμότητας αλλά και την ποιότητα ζωής, σύμφωνα με τον Afshin.

Ειδικότερα, το 2017 οι κακές διατροφικές συνήθειες συνδέθηκαν με 255 εκατομμύρια έτη ζωής με αναπηρία.

ΠΗΓΗ:  healthday.com

ΤΡΙΤΑΡΗ ΑΝΔΡΙΑΝΑ

ΤΑΡΝΑΡΗ ΧΡΙΣΤΙΝΑ

ΣΑΚΑΛΗ ΑΛΙΚΗ

ΨΥΧΟΓΥΙΟΥ ΑΣΤΡΙΝΙΑ

ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ ΝΙΚΟΛΕΤΑ