Τα Χριστούγεννα (από τη φράση  «Χριστού γέννα») είναι η ετήσια Χριστιανική εορτή της Γέννησης του Χριστού και κατ’ επέκταση το σύνολο των εορτών από εκείνη την ημέρα, στις 25 Δεκεμβρίου, μέχρι τα Θεοφάνια (Γιορτές Χριστούγεννα). Την ημέρα των Χριστουγέννων γιορτάζουν ο Χρίστος, η Χριστίνα, ο Χριστιανός, η Χριστιάννα κ.α. Το χρονικό διάστημα που περικλείει τις γιορτές των Χριστουγέννων, Πρωτοχρονιάς και Θεοφανίων, ονομάζεται στη λαογραφία και «Δωδεκαήμερο».

(Αντλήθηκε από το διαδίκτυο)

 Χορταρέα Θωμαϊς, Α Γυμνασίου

Γύρω από την πόλη υπάρχουν λίμνες, όπως αυτές του Αγίου Παντελεήμονα (Πετρών) και των Πρεσπών, όπου μπορεί κανείς να επιδοθεί στο ψάρεμα, γεγονός που ευνοεί την διεξαγωγή αντίστοιχου διαγωνισμού ψαρέματος.

Για τους λάτρεις των ομαδικών αθλημάτων υπάρχουν αθλητικά σωματεία ποδοσφαίρου, μπάσκετ, βόλεϊ, όπου προσφέρεται εκγύμναση και χαρά σε μικρούς και μεγάλους.  Αξίζει να αναφέρουμε και τα πιο μοναχικά αθλήματα όπως τα: τένις, σκοποβολή, τοξοβολία, ιππασία, πινγκ- πονγκ και ξιφασκία. Ιδιαίτερα στα δύο τελευταία αθλήματα σημειώνονται και σημαντικές επιτυχίες σε επίπεδο πρωταθλητισμού.

Τέλος, δεν μπορούμε να παραλείψουμε και τα πιο δυναμικά αθλήματα όπως το καράτε, το κικ- μπόξινγκ, παγκράτιον και άλλα.

Φωστηρόπουλος Παναγιώτης, Β΄ Γυμνασίου

1^ο. Ένας δικαστής που εκδίκαζε μια υπόθεση λίγο πριν από τις διακοπές των Χριστουγέννων, βρισκόταν σε καλή διάθεση, λόγω εορτών.
– «Γιατί βρίσκεσαι εδώ;» ρωτάει τον κατηγορούμενο. «Επειδή ψώνισα πολύ νωρίς τα Χριστουγεννιάτικα δώρα!»
Αυτό δεν είναι ποινικό αδίκημα», λέει έκπληκτος ο δικαστής, «πόσο πιο νωρίς ψωνίσατε κύριε;»
– «Λίγο πριν ανοίξει το κατάστημα…», απαντάει ο κατηγορούμενος.

2^ο.  Στόλισα το αυτοκίνητο φέτος για τις γιορτές.

-Έλα ρε, πως;

-Είναι αναμμένα όλα τα λαμπάκια… της βενζίνης, της μπαταρίας, του σέρβις!

3^ο.  Άγιε μου Βασίλη, για φέτος θέλω χοντρό πορτοφόλι και λεπτό σώμα.

-Μην τα μπερδέψεις πάλι!

4^ο  -Γιατί ο Άγιος Βασίλης είναι καλός στο καράτε;

- Γιατί φοράει μαύρη ζώνη.

5^ο -Τί είναι άσπρο και πάει προς τα πάνω;

- Μια μπερδεμένη χιονονιφάδα.

Κατά την επίσκεψη, ο κ. Αριστείδου μάς υποδέχτηκε με ενθουσιασμό και μας ξενάγησε στους χώρους του τυπογραφείου. Ξεκινώντας από μια σύντομη ιστορική αναδρομή, εξήγησε την εξέλιξη της τυπογραφίας από τις πρώτες χειροκίνητες μηχανές έως τη σύγχρονη ψηφιακή εκτύπωση. Είχαμε την ενδιαφέρουσα ευκαιρία να δούμε από κοντά μηχανήματα εκτύπωσης, εργαλεία και υλικά που χρησιμοποιούνται στη διαδικασία παραγωγής.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον προκάλεσε η ζωντανή παρουσίαση της διαδικασίας εκτύπωσης. Ο κ. Αριστείδου έδειξε πώς σχεδιάζεται και ετοιμάζεται ένα έντυπο στον υπολογιστή, πώς μεταφέρεται στο χαρτί μέσω των εκτυπωτικών μηχανών και πώς ολοκληρώνεται η παραγωγή με τη βιβλιοδεσία και το φινίρισμα.  Παρακολουθήσαμε με προσοχή και διατυπώσαμε πολλές ερωτήσεις, δείχνοντας ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τη δημιουργικότητα και την ακρίβεια που απαιτεί η τυπογραφία.

Στη συνέχεια επισκεφθήκαμε τον χώρο του τυπογραφείου, όπου εκτυπώνονταν οι εφημερίδες με τον παραδοσιακό τρόπο πριν την είσοδο της ψηφιακής τεχνολογίας. Η επίδειξη ξεκίνησε με την προετοιμασία των στοιχείων σε μεταλλικούς χαρακτήρες. Παρακολουθήσαμε πώς συντίθεται μια σελίδα εφημερίδας χειροκίνητα, τοποθετώντας τους χαρακτήρες σε ένα ειδικό πλαίσιο. Στη συνέχεια, έγινε εκτύπωση της σελίδας με τη χρήση μιας παραδοσιακής πρέσας, όπου κάθε λεπτομέρεια απαιτούσε ακρίβεια και υπομονή. 

Ο κ. Αριστείδου εξήγησε πώς αυτή η μέθοδος ήταν κάποτε η κύρια διαδικασία παραγωγής έντυπων μέσων, προσφέροντάς μας μια βαθιά κατανόηση της εξέλιξης της τεχνολογίας και της σημασίας της τυπογραφίας στη διάδοση της γνώσης και της πληροφορίας.

Στο τέλος της επίδειξης, μπορέσαμε να συγκρίνουμε την παραδοσιακή μέθοδο με τις σύγχρονες διαδικασίες, βλέποντας πώς η τυπογραφία έχει εξελιχθεί από τις πρώτες χειροκίνητες τεχνικές στις σημερινές ψηφιακές και αυτοματοποιημένες μεθόδους.

Η επίσκεψη έκλεισε με μια συζήτηση, όπου μοιραστήκαμε τις εντυπώσεις μας αλλά και θέσαμε ερωτήσεις σχετικά με την ιστορία και τις προκλήσεις της τυπογραφίας. Τελικά αναχωρήσαμε με ενθουσιασμό, παίρνοντας μαζί μας όχι μόνο γνώσεις, αλλά και μια ζωντανή εμπειρία ενός παραδοσιακού επαγγέλματος που αποτελεί κομμάτι της πολιτιστικής μας κληρονομιάς.

Θα θέλαμε από καρδιάς να ευχαριστήσουμε τον κ. Αριστείδου που με μεγάλη προθυμία και ενθουσιασμό μας υποδέχθηκε στον χώρο εργασίας του και μας μύησε στον τόσο ενδιαφέροντα κόσμο της τυπογραφίας μας πληροφόρησε.

Η συντακτική ομάδα

Θα επιθυμούσαμε να σας υποβάλουμε κάποιες ερωτήσεις για την εφημερίδα του σχολείου μας.

Τ: -Μπορείτε να μας παραθέσετε κάποιες πληροφορίες για εσάς,(πού γεννηθήκατε, κάποιες παιδικές – νεανικές σας αναμνήσεις, που σπουδάσατε κλπ.)

Σ: -Αρχικά, θα ήθελα να σας καλωσορίσω και να σας ευχηθώ καλή επιτυχία στο εγχείρημα αυτό. Γεννήθηκα στην Αλεξανδρούπολη το 1974, όπου και  έζησα όλα τα χρόνια μου. Το σχολείο το τελείωσα στην Αθήνα, στη Ριζάρειο Εκκλησιαστική Σχολή και έπειτα σπούδασα αρκετά χρόνια στη Θεσσαλονίκη στη Θεολογική σχολή. Αργότερα εξειδικεύτηκα στην Κύπρο, στη Νομική σχολή, και στην Ιατρική σχολή Αλεξανδρούπολης, όπου πραγματοποίησα μεταπτυχιακές σπουδές  στη Βιοηθική και ολοκλήρωσα διδακτορική διατριβή. Πιστεύω πως ο Κληρικός πρέπει να έχει ευρύτητα στο πνεύμα του και αυτό το αποκτά μέσα από τις σπουδές. Η ενημέρωση, η γνώση, η σοφία, η εμπειρία είναι ένας πλούτος που ανοίγει το μυαλό μας και κάνει τα μάτια μας να δουν τον κόσμο μέσα από ένα ευρυγώνιο, μεγαλύτερο πλαίσιο, έτσι ώστε να μην είμαστε απόλυτοι, να γνωρίζουμε περισσότερα πράγματα και να αποδεχόμαστε ακόμα περισσότερα. Ένα, λοιπόν, όπλο για όλα αυτά είναι και η Γνώση. Φανταστείτε εσείς, που είστε μαθητές, τους τρεις ιεράρχες που τους έχουμε και προστάτες της Παιδείας, ότι στην εποχή τους δεν σπούδασαν μόνο τη Θεολογία, αλλά όλες τις επιστήμες που υπήρχαν, για να αποκτήσουν ένα διαφορετικό τρόπο σκέψης και ένα πρίσμα, όπως λέμε, γνώσεων και απόψεων και να πάρουν ό,τι οι ίδιοι ήθελαν κρίνοντάς το μέσα από την κριτική σκέψη.

Έπειτα από τις σπουδές μου, υπηρέτησα στην Αλεξανδρούπολη από το 1997 ως κληρικός- διάκονος, το 2002 πρεσβύτερος, το 2004 πρωτοσύγκελος. Όλα μου τα χρόνια υπηρέτησα στην Αλεξανδρούπολη και, σε ό,τι αφορά τη διοικητική μου παρουσία, εξειδικεύτηκα σε χώρους υγείας, κλειστές δομές νοσηλείας που έχει η Εκκλησία και δημιούργησε στην Αλεξανδρούπολη και που είναι οι καλύτερες και οι μεγαλύτερες σε όλη την Ελλάδα- σ” ένα ίδρυμα χρονίων πασχόντων, σε ένα γηροκομείο και σε ένα μεγάλο σχολείο με 100 μαθητές. Αυτοί ήταν οι τρεις χώροι της δικής μου διοικητικής παρουσίας και πήρα πάρα πολλά ως εμπειρία, μέχρι τη στιγμή που η Εκκλησία με έστειλε στη Φλώρινα και ήρθα εδώ για όλη την υπόλοιπη ζωή μου.

Τ:  -Πώς σας φάνηκε η Φλώρινα , η πόλη μας και ο νομός μας;

Σ: -Η Φλώρινα είναι μια πολύ όμορφη πόλη όσον αφορά την τοποθεσία της. Βρίσκεται μέσα σε ένα ημιορεινό και δασώδες περιβάλλον, έχει την ομορφιά της, την κουλτούρα της, τον πολιτισμό της και έχει κυρίως και τους καλούς ανθρώπους. Οι άνθρωποι εδώ που βρήκα είναι ευγενείς, είναι καλλιεργημένοι και είναι άνθρωποι του μόχθου και της καθημερινότητας και προσπαθούν να αντεπεξέλθουν στις ανάγκες της ζωής τους. Αυτό με ευχαριστεί και μου δίνει δύναμη. Υπάρχουν, βέβαια, και κάποια μειονεκτήματα, όπως υπάρχουν σε κάθε περιοχή, και είναι μέρος της αποστολής μου να προσπαθήσω να τα βελτιώσω. Κάποια είναι ανησυχητικά, όπως για παράδειγμα η μετακίνηση του πληθυσμού, που πρέπει να την προλάβουμε. Εγώ προέρχομαι από μια τετραπλάσια σε πληθυσμό περιοχή. Κάποια μειονεκτήματα είναι πνευματικά. Όμως, έχει ο θεός. Με τη δική σας δύναμη και συνεργασία, δηλαδή το νεότερων ανθρώπων, που είναι η δύναμή μας και το μέλλον μας, μπορούμε να αλλάξουμε τον τόπο μας.

Τ: – Πώς ονειρεύεστε να εργαστείτε για την Μητρόπολή μας; Ποιοι είναι οι στόχοι σας ως Επίσκοπος;

Σ:-Πρώτος και μεγαλύτερος στόχος μου ως Επίσκοπος είναι η Αγιότητα η προσωπική. Να προσπαθήσω, μέσα από τη ζωή και την παράδοση της Εκκλησίας, να βελτιώσω τον εαυτό μου, την ζωή μου και την καθημερινότητά μου και, μέσα από την προσευχή μου, την αποστολή μου, την διακονία μου, την ταπείνωσή μου, και με το ζωντανό παράδειγμά μου, να βελτιώσω πρώτα τον εαυτό μου και έπειτα να μπορέσω να το δώσω αυτό και στον κόσμο. Στο σήμερα είναι πολύ δύσκολο το διακόνημα του αρχιερέα, του μητροπολίτη, γιατί είναι πολύπλευρο. Είναι πνευματικό, είναι και διοικητικό. Δυστυχώς, απέναντι στο κράτος έχουμε πολλές και μεγάλες ευθύνες, και η επαρχία, η Μητρόπολή μας, είναι πολύ μεγάλη γεωγραφικά και έχει αρκετές δυσκολίες στη μετακίνηση. Η Μητρόπολη βρίσκεται σε μία πόλη που δεν είναι το πληθυσμιακό κέντρο. Παρόλα αυτά, με τη δύναμη του Θεού, θα προσπαθήσω και εγώ, και προσπαθώ, με την παρουσία μου να διακονήσω τους ανθρώπους.

Ο δεύτερος στόχος είναι οι κληρικοί μας, τα εργαλεία, δηλαδή, τα οποία έχεις, έτσι ώστε να μπορέσεις να κάνεις τη δουλειά σου και να διακονήσεις τον κόσμο. Στόχος μου, λοιπόν, είναι να επιλέξουμε καλούς κληρικούς, νέους κληρικούς, καταρτισμένους κληρικούς, έτσι ώστε να μπορέσουμε να αλλάξουμε το ιερατικό σώμα το οποίο γηράσκει. Σήμερα που μιλάμε, ένα 30 με 35% των ιερέων της Μητροπόλεως μας είναι γερασμένο, και σε συνάρτηση και σε συνδυασμό με το ότι έχουμε συγκεκριμένες θέσεις πλέον να δώσουμε για κληρικούς, να προσλάβουμε και να χειροτονήσουμε, επιδεινώνεται αυτό το πρόβλημα. Όμως, ο στόχος και το όνειρό μου είναι να βρω καλά παιδιά, νέα παιδιά, ικανά παιδιά, όπως είστε και εσείς, έτσι ώστε η τοπική μας Εκκλησία και η Μητρόπολή μας να έχει μέλλον και να έχει μία παρουσία πνευματική στην περιοχή.

Τρίτος στόχος είναι να μπορέσουμε παντού να διδάξουμε το Χριστό. Δηλαδή, αν έχουμε καλούς κληρικούς πρέπει να έχουμε καλό κήρυγμα, πρέπει να έχουμε πνευματικές προσπάθειες μέσω εκδηλώσεων, μέσω ημερίδων, μέσω ενημέρωσης και εξειδίκευσης ακόμα και των ιερέων και ευρύτερα του κόσμου, έτσι ώστε οι άνθρωποι να καταλάβουν ότι η Εκκλησία δεν είναι τέσσερις τοίχοι ενός Ναού, όπου πάμε και κάνουμε την προσευχή μας και φεύγουμε, αλλά είναι κάτι πολύ σπουδαιότερο. Από εκεί παίρνουμε τη δύναμη, μέσα από το ναό και από τη λατρεία, αλλά αυτό πρέπει να το βγάλουμε έξω στον κόσμο, για να καταλάβουν οι άνθρωποι και να τους μεταφέρουμε τον Χριστό. Αυτό γίνεται με πολλούς τρόπους, με πολλές εκδηλώσεις και, κυρίως, με το να πιστεύουμε σήμερα ότι η εκκλησία πρέπει να βγει έξω προς την κοινωνία. Διότι η εκκλησία σημαίνει κοινωνία και κοινωνία σημαίνει άνθρωπος, άνθρωπος σημαίνει Χριστός. Έτσι, λοιπόν, βαδίζουμε, και αυτό πρέπει να κάνουμε. Επιπλέον, άλλο ένα από τα σπουδαία έργα της Εκκλησίας είναι η φιλανθρωπία. Πρέπει να δημιουργήσουμε συστηματική φιλανθρωπία,  να δημιουργήσουμε δομές, όπως είναι ένα γηροκομείο, όπως είναι το συσσίτιο. Μπορούμε να σχεδιάσουμε πράγματα που μπορούμε με κόπο και με στόχο να τα πραγματοποιήσουμε, ώστε να βοηθήσουμε άνθρωποι που έχουν ανάγκη να ζήσουν με αξιοπρέπεια, και ασθενείς να τους περιθάλψουμε, επειδή μόνοι τους δεν θα είχαν αυτήν τη δυνατότητα. Ένα άλλο σπουδαίο εργαλείο που έχουμε είστε εσείς, δηλαδή το Εκκλησιαστικό σχολείο- Γυμνάσιο και Λύκειο. Πρέπει να προσπαθήσουμε να το βελτιώσουμε δημιουργώντας χώρους, έτσι ώστε και η τοπική εκκλησία να έχει μέλλον, αλλά και εσείς και οι καθηγητές σας να εργαστείτε σε ένα χώρο καλύτερο, αξιοπρεπέστερο.  Θέλουμε να έχουμε τη δυνατότητα να προσκαλέσουμε παιδιά από την ευρύτερη περιοχή της Δυτικής Μακεδονίας να έρθουν στο σχολείο, οπότε ο στόχος ο άμεσος είναι να δημιουργήσουμε έναν ξενώνα μαθητικό, έτσι ώστε τον επόμενο ή τον μεθεπόμενο χρόνο να είμαστε ακόμα περισσότεροι στο σχολείο.  Έχουμε και άλλα σχέδια για το σχολείο…

Τ. -Τι συμβουλές θα δίνατε στα νέα παιδιά;

Σ. -Κάποτε ήμασταν όλοι νέοι αλλά μπορούμε να κρατήσουμε τη νεανικότητά μας, άσχετα από την ηλικία. Η συμβουλή μου είναι μία: να μάθουν να ζουν όχι μόνο για τον εαυτό τους. Η ομορφιά της ζωής είναι να μη νιώθω ότι είμαι το κέντρο του κόσμου, να μην ζω μόνο για μένα. Να ξέρω ότι χωρίς τον φίλο μου, την φίλη μου, τον συμμαθητή μου, τη συμμαθήτριά μου, χωρίς το κοινωνικό περιβάλλον, δεν αξίζει η ζωή μου. Κόλαση είναι η μοναξιά, και δεν το λέω απλώς με την έννοια της αριθμητικής. Το ότι είστε εδώ πέντε παιδιά, αυτό δεν σημαίνει ότι δεν είμαι μόνος. Μόνος σημαίνει να μην μπορώ να αγαπώ, να μην μπορώ να προσφέρω, να μην μπορώ να δεθώ.. Η μεγαλύτερη συμβουλή που πρέπει να δώσουμε σήμερα στους νέους είναι να μάθουν να ζουν για τους άλλους, να μάθουν να ζουν χωρίς να είναι το κέντρο της ζωής τους, ότι δεν περιφέρεται όλος ο κόσμος γύρω από αυτούς. Αυτό είναι ευτυχία και μπορεί να επιτευχθεί αυτό μόνο αν αγαπήσουν τον Χριστό. Όταν έχω αυτό το πρότυπο, είναι πρότυπο θυσίας και αγάπης. Καθημερινά κάνουμε όλοι το σταυρό μας… Τι είναι ο σταυρός; Αν δεν είχε τον Χριστό πάνω του, δεν θα ήταν τίποτα. Σταυρώνεται ο Χριστός και θυσιάζεται για όλον τον κόσμο. Εκείνος θα μπορούσε και να μην το κάνει. Δεν το είχε ανάγκη. Αν και εμείς δε δούμε τη ζωή μας ως ένα όμορφο σταυρό- γιατί ούτως ή άλλως θα υπάρξει ο σταυρός στη ζωή, οι δοκιμασίες, οι δυσκολίες- και δεν ακουμπήσουμε αυτόν το σταυρό στο Χριστό και με πίστη, δε προσεγγίσουμε τους ανθρώπους, τότε η ζωή μας θα είναι δυστυχισμένη. Σήμερα βιώνουμε έναν κόσμο κυρίως ατομικιστικό, η Εκκλησία πάντα μιλάει για πρόσωπο. Το άτομο είναι μια ασθενής κατάσταση εγωπάθειας, εγωισμού, για αυτό και οι νέοι άνθρωποι θα πρέπει αλλάξετε τον κόσμο ότι, δηλαδή, δεν είμαστε το κέντρο του κόσμου.

Εμείς οι Χριστιανοί αγαπούμε κάποιον είτε τον θέλουμε, είτε όχι, γιατί στο πρόσωπο του άλλου ανθρώπου βλέπουμε τον ίδιο το Χριστό. Εσείς οι νέοι μπορείτε να αλλάξετε τον κόσμο. Θα πρέπει να θυσιαστείτε, και αυτό προϋποθέτει να μην ζω μόνο για την πάρτη μου. Πρέπει να αγαπήσετε κάθε άνθρωπο, αν θέλετε να αλλάξετε τον κόσμο.

Ακόμα, η ζωή ανοίγεται μπροστά σας. Να διαβάσετε, να σπουδάσετε, να καλλιεργηθείτε. Το σπουδαιότερο από όλα: να μάθετε ξένη γλώσσα και να αγωνιστείτε όχι μόνο για τον εαυτό σας. Αν δεν υπηρετήσουμε τον κόσμο δεν αξίζει τίποτα. Ούτε οι σπουδές. Για ποιο λόγο να σπουδάσουμε; Για να βγάλουμε λεφτά;  Να καταρτιστώ για κάτι το προσωπικό σε κάποιο βαθμό ναι, αλλά ό,τι χάρισμα έχω, ό,τι κόπο έχω, μου το δίνει ο Χριστός. Στη ζωή μας θέλουμε ποιότητα, θέλουμε αξιοπρέπεια, θέλουμε παιδεία και, γενικότερα, θέλουμε στόχους για να τους φτάσουμε και να τους αποκτήσουμε. Με κόπο τους αποκτάμε. Να έχετε απαιτήσεις από τον εαυτό σας, να μην κάνετε ό,τι κάνουν οι άλλοι, σύμφωνα με τα σημερινά πρότυπα της ευκολίας και της κατανάλωσης. Είμαστε σε ένα Εκκλησιαστικό σχολείο.  Καταρχήν, γιατί το επιλέξατε; Είναι ένα πρότυπο σχολείο και θα γίνει ακόμα καλύτερο με τη βοήθεια όλων…

­-Ευχαριστούμε πολύ, Σεβασμιότατε.

Την Ευχή σας να έχουμε…

-Του Κυρίου, παιδιά μου…

https://crosswordlabs.com/view/2024-12-14-86

Αναστασίου Χρήστος, Β΄ Γυμνασίου

Η αφίσα των μαθητών της Α΄Γυμνασίου για το Make A Wish στο πλαίσιο του μαθήματος της εικονογραφίας.

Παυλίδης Θανάσης- Παυλίδης Θοδωρής,  Α΄ Γυμνασίου.

Στη συνέχεια, έδωσε στα παιδιά ενδιαφέρουσες πληροφορίες για το σχολείο τους, το Πρότυπο Εκκλησιαστικό Λύκειο- Γυμνάσιο Φλώρινας, το οποίο ιδρύθηκε από τον μακαριστό πρώην Επίσκοπο  Φλωρίνης, Πρεσπών και Εορδαίας, γέροντα Αυγουστίνο Καντιώτη.  Αυτός διετέλεσε και διευθυντής του σχολείου με τον γέροντα Θεόκλητο υποδιευθυντή. Ακόμα, ο γέρων υπενθύμισε στα παιδιά ότι το σχολείο σήμερα είναι ένα από τα παλαιότερα εν λειτουργία Εκκλησιαστικά σχολεία και συντηρήθηκε και με τη δική του διαρκή εποπτεία και το ενδιαφέρον.  Αναφέρθηκε και στην ιστορική πορεία του σχολείου και στο ότι σε αυτό στα χρόνια της ακμής του φοιτούσαν πάνω από πενήντα μαθητές.  Άλλωστε, από το συγκεκριμένο σχολείο πέρασαν και μορφώθηκαν σημαίνουσες προσωπικότητες της εκκλησίας και της κοινωνίας και αναδείχθηκαν καθηγητές Μέσης και Ανώτατης Εκπαίδευσης, εκκλησιαστικά στελέχη, ιερείς και Επίσκοποι.

Οι μαθητές  ρώτησαν τον Μητροπολίτη για την καταγωγή, τα παιδικά του χρόνια και τις σπουδές του. Έμαθαν ότι γεννήθηκε σ΄  ένα απομακρυσμένο χωριό της  Πίνδου και φοίτησε στο οκτατάξιο Γυμνάσιο στα Γρεβενά και στη Θεολογική σχολή του Α.Π.Θ.  Στη συνέχεια υπηρέτησε στο Α΄ Σώμα στρατού στα Τρίκαλα. Υπήρξε η πρώτη χειροτονία του επισκόπου Αυγουστίνου και υπηρέτησε ως ιεροκήρυκας την εκκλησία για 33 χρόνια. Παράλληλα, υπήρξε Πρωτοσύγκελος, ενώ θεράπευσε την Εκκλησία ως Μητροπολίτης για 24 έτη πριν την παραίτησή του που οδήγησε στην ανάληψη της επισκοπής από τον σημερινό Μητροπολίτη Σεβασμιώτατο π. Ειρηναίο.

Ακολούθως, οι μαθητές ζήτησαν από τον Σεβασμιώτατο μια συμβουλή για τους σημερινούς Νέους.  «Οι    σημερινοί νέοι», είπε,  «πρέπει να αγαπήσουν με όλη τους την καρδιά τον Χριστό, την Παναγία και τους Αγίους, και όταν μεγαλώσουν,  τα μεν αγόρια, αφού υπηρετήσουν την πατρίδα ως στρατιώτες, να υπηρετήσουν και την Εκκλησία, όσοι είναι δυνατόν ως ιερείς, ενώ τα κορίτσια να προσφέρουν από τη δική τους θέση ό,τι μπορούν στην Εκκλησία και την Κοινωνία».

Τελικά, οι μαθητές ζήτησαν από τον γέροντα επίσκοπο να διατυπώσει μια ευχή για τις μέρες των Χριστουγέννων. Ο ίδιος απάντησε: «Εύχομαι όλος ο κόσμος να αγαπήσει τον Αγιοθέντα Χριστό  και να ακολουθήσει με αγάπη τη μεγάλη αυτή γιορτή ούτως ώστε να είναι περισσότερο κοντά στον Χριστό και τους Αγίους».

Οι μαθητές και οι καθηγητές του Πρότυπου εκκλησιαστικού Λυκείου- Γυμνασίου Φλώρινας ευχαριστούμε τον γέροντα πρώην Επίσκοπο Φλωρίνης, Πρεσπών και Εορδαίας, Θεόκλητο.

Την ευχή του να έχουμε…

αντιλαμβανόμενοι ότι το φαινόμενο του εθισμού στα ηλεκτρονικά παιχνίδια έχει πάρει ιδιαίτερα μεγάλες διαστάσεις σε παγκόσμιο επίπεδο, αποφασίσαμε ως ομάδα να πραγματοποιήσουμε δράση στο σχολείο με θέμα «Εθισμός στα Ηλεκτρονικά παιχνίδια». Στο πλαίσιο της δράσης παρουσιάστηκαν δύο ταινίες μικρού μήκους με το αντίστοιχο θέμα και ακολούθησε συζήτηση κατά την οποία τα παιδιά εκφράσουμε τις απόψεις μας σχετικά. Παραθέτουμε ορισμένες από αυτές παρακάτω:

Η χρήση του Κινητού τηλεφώνου από τα παιδιά και τους εφήβους

Το να έχουμε κινητό ξέρουμε όλοι ότι μας εθίζει.  Όσο περνάει ο καιρός, πορωνόμαστε όλο και περισσότερο! Η συνήθεια αυτή κάνει κακό στην υγεία μας, καθώς δεν κάνουμε τα πράγματα που θα έπρεπε να κάνουμε στην καθημερινότητά μας. Δεν πάμε τουαλέτα, δεν τρώμε το φαγητό μας, δεν πίνουμε αρκετό νερό και δεν δίνουμε τόσο σημασία στους γονείς μας. Όλη μέρα στο σχολείο σκεφτόμαστε τα παιχνίδια που παίζουμε στη συσκευή μας με αποτέλεσμα να μη συγκεντρωνόμαστε στο μάθημα. Από αυτό βγάζουμε το συμπέρασμα ότι, τουλάχιστον όταν χρησιμοποιούμε ηλεκτρονικές συσκευές, πρέπει να υπάρχει ένα όριο στον τρόπο και τον χρόνο που τις χρησιμοποιούμε, για παράδειγμα μισή  με μία ώρα την ημέρα. Σίγουρα, όμως, είναι προτιμότερο να βγαίνουμε και να παίζουμε με τους φίλους μας πιο ωφέλιμα παιχνίδια!

Παυλίδης Θοδωρής – Παυλίδης Θανάσης, Α΄ Γυμνασίου

Τα βιντεοπαιχνίδια είναι επιβλαβή

Τα βιντεοπαιχνίδια είναι επιβλαβή. Αυτό το συνειδητοποιούμε καθημερινά διότι αρκετοί άνθρωποι σπαταλούν πολύ χρόνο από τη ζωή τους παίζοντας ηλεκτρονικά παιχνίδια. Ωστόσο, η πολύωρη απασχόληση με αυτά βλάπτει την υγεία αλλά και επηρεάζει την απόδοση των μαθητών  στα σχολικά ρους καθήκοντα. Αρκετοί άνθρωποι σπαταλούν μεγάλα ποσά χρημάτων στα video games ώστε να γίνουν πιο ισχυροί από τους υπόλοιπους αντίπαλους παίχτες. Επίσης, στερούνται την τροφή, τον ύπνο και αδιαφορούν για την καθαριότητα και άλλες ανάγκες του σώματός τους. Τις περισσότερες φορές οδηγούνται στην απομόνωση από την υπόλοιπη κοινωνία κοινωνία, προτιμούν να αφιερώνουν τον ελεύθερό τους  χρόνο παίζοντας το αγαπημένο τους παιχνίδι και να συναναστρέφονται με τους εικονικούς τους φίλους.

Πράγματι, αυτά και ακόμα περισσότερα μας οδηγούν στην άποψη ότι τα βιντεοπαιχνίδια είναι πολύ επιβλαβή για τη σωματική και ψυχική υγεία των παιδιών.

Αλεξοπούλου Αικατερίνη – Ορφανοπούλου Μαρία, Α’ Γυμνασίου