• Σωματικός: φυσικός τραυματισμός ή απειλή τραυματισμού προς κάποιον. Εκδηλώνεται με σπρωξίματα, σκουντήματα, αγκωνιές, γροθιές και κλοτσιές, τρικλοποδιές, χτυπήματα με αντικείμενα, τσιμπήματα και δαγκωνιές, περιορισμό του άλλου μέσω σωματικών πρακτικών.
• Λεκτικός: συστηματική χρησιμοποίηση υβριστικών εκφράσεων, φραστικών επιθέσεων, προσβολών και απειλών, αγενών σχολίων και ειρωνείας, χρήση παρατσουκλιών.
• Εκφοβισμός με εκβιασμό: ανούσια απόσπαση χρημάτων ή προσωπικών αντικειμένων, η οποία συνοδεύεται από απειλές ή και τον εξαναγκασμό σε αντικοινωνικές πράξεις.
• Έμμεσος ή κοινωνικός: προσπάθεια για κοινωνική απομόνωση ή αγνόηση ατόμου, για άσκηση επιρροής στην ομάδα των συνομηλίκων ώστε να αισθανθούν αντιπάθεια για κάποιο συγκεκριμένο συμμαθητή τους, διάδοση κακόβουλων φημών και ψευδών.
• Ηλεκτρονικός: αποστολή απειλητικού ή υβριστικού υλικού μέσω του ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, των υπηρεσιών MMS και SMS που παρέχουν τα κινητά τηλέφωνα και των διαδικτυακών τόπων κοινωνικής δικτύωσης, χρήση ή παραποίηση των προσωπικών δεδομένων κάποιου ατόμου, αποκλεισμός του από μια δικτυακή ομάδα, κλήσεις στο κινητό του από άγνωστο νούμερο.
• Ρατσιστικός: διάδοση αρνητικών σχολίων εξαιτίας της καταγωγής, της κοινωνικής τάξης, της οικονομικής κατάστασης, της διαφορετικότητας.
• Σεξουαλικός: υβριστικά σχόλια, σκίτσα και γκράφιτι με σεξουαλικό περιεχόμενο, ανήθικες χειρονομίες, ανεπιθύμητο άγγιγμα, μέχρι και σοβαρές σεξουαλικές επιθέσεις.

Με βάση τα αποτελέσματα μιας μελέτης που πραγματοποίησε η Εταιρεία Ψυχοκοινωνικής Υγείας του Παιδιού και του Εφήβου σε συνεργασία με την Παιδαγωγική σχολή του Α.Π.Θ., το 29% των μαθητών έχει υποστεί κάποια μορφή εκφοβισμού εντός του σχολικού περιβάλλοντος με συχνότητα δύο ως τρεις φορές το μήνα ή και περισσότερο. Τα αγόρια είναι πιο συχνά θύτες και θύματα εκφοβιστικής συμπεριφοράς, που εμφανίζεται κυρίως στο σχολικό περιβάλλον σε χώρους χωρίς επίβλεψη από τους εκπαιδευτικούς, όπως η αυλή, ο διάδρομος και η τάξη κατά τη διάρκεια του διαλείμματος. Η κατάσταση αυτή μπορεί να επηρεάσει την ψυχοσυναισθηματική ανάπτυξη του παιδιού και τη διαδικασία της μάθησης. Πιο συγκεκριμένα, τα παιδιά που γίνονται θύματα σχολικού εκφοβισμού, αρχικά νιώθουν φόβο, απόγνωση και παρουσιάζουν τάσεις φυγής. Αισθάνονται ότι απειλούνται, τρομάζουν, αρνούνται να πάνε σχολείο και παρουσιάζουν συμπτώματα σχολικής φοβίας. Μπορεί επίσης να γίνουν επιθετικά και νευρικά, ενώ δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις όπου τα ίδια τα παιδιά – θύματα μπορούν να γίνουν θύτες σε άλλα παιδιά ή στα αδέρφια τους στο σπίτι.

Μαριλένα, Mαρία, Δανάη, Γιάννης

Το τζίντζερμπρεντ φένεται να μεταφέρθηκε στην Ευρώπη το 992 μ.Χ. από τον Αρμένιο μοναχό Γρηγόριο της Νικόπολης. Έφυγε από την Νικόπολη (στη σύγχρονη δυτική Ελλάδα) για να ζήσει στο Μπονταρουά (βορειοκεντρική Γαλία), κοντά στο Πιτιβιέ. Έμεινε εκεί για επτά χρόνια και δίδαξε ψήσιμο τζίντζερμπρεντ σε Γάλλους Χριστιανους. Πέθανε το 999μ.χ. Επίσης, μπορεί να μεταφέρθηκε στη Δυτική Ευρώπη από την ανατολική Μεσόγειο τον 11ο αιώνα.

Από τον 13ο αιώνα, το τζιντζερμπρεντ του Τόρουν φτιάχτηκε στο Τόρουν της Πολωνίας. Κέρδισε φήμη στον κόσμο και στο εξωτερικό όταν μεταφέρθηκε στη Σουηδία από Γερμανούς μετανάστες. Στη Γερμανία του 15ου αιώνα, μια συντεχνία τζίντζερμπρεντ έλεγχε την παραγωγή. Οι πρώτες αναφορές από το Αβαειό της Βαστένας δείχνουν ότι οι Σουηδές καλόγριες έψηναν τζίντζερμπρεντ για να ηρεμήσουν την δυσπεψία το 1444. Ήταν το έθιμο να ψήνουν λευκά μπισκότα και να τα χρωματίζουν ως διακοσμήσεις παραθύρων. Στην Αγγλία, το τζίντζερμπρεντ πιστεύεται επίσης ότι είχε φαρμακευτικές ιδιότητες. Ο συγγραφέας του 16ου αιώνα, Τζον Μπάρετ, περιέγραψε το τζίντζερμπρεντ ως «ένα είδος κέικ φτιαγμένο για να ηρεμήσει το στομαχόπονο».

Το τζίντζερμπρεντ ήταν ένα δημοφιλές κέρασμα σε μεσαιωνικά ευρωπαϊκά φεστιβάλ και εκθέσεις και υπήρχαν ακόμη και αφιερωμένες εκθέσεις τζίντζερμπρεντ.

Το πρώτο τεκμηριωμένο εμπόριο μπισκότων τζίντζερμπρεντ στην Αγγλία χρονολογείται από τον 17ο αιώνα,  όπου πωλούνταν σε μοναστήρια, φαρμακεία και αγροτικές αγορές πλατειών. Εκατό χρόνια αργότερα, η πόλη Μάρκετ Τνρέιτον στο Σροπσάιρ της Αγγλίας έγινε γνωστή για το τζίντζερμπρεντ, όπως φαίνεται στην πινακίδα καλωσορίσματος της πόλης, δηλώνοντας ότι είναι το «σπίτι του τζίντζερμπρεντ». Η πρώτη καταγεγραμμένη αναφορά για το ψήσιμο τζίντζερμπρεντ στην πόλη χρονολογείται από το 1793, παρόλο που πιθανότατα έγινε νωρίτερα, καθώς το τζίντζερ ήταν εφοδιασμένο σε μεγάλους εμπορικούς δρόμους από το 1640. Το τζίντζερμπρεντ έγινε ευρέως διαθέσιμο τον 18ο αιώνα.

Το τζίντζερμπρεντ έφτασε στην Αμερική με εποίκους από την Ευρώπη. Η μελάσα, η οποία ήταν λιγότερο ακριβή από τη ζάχαρη, σύντομα έγινε κοινό συστατικό και παρήγαγε ένα πιο μαλακό κέικ. Το πρώτο αμερικανικό βιβλίο μαγειρικής, το American Cookery της Αμέλια Σίμονς που δημοσιεύθηκε το 1796, περιείχε επτά διαφορετικές συνταγές για τζίντζερμπρεντ.

Στην Αγγλία, το τζίντζερμπρεντ μπορεί να αναφέρεται σε ένα κέικ ή ένα είδος μπισκότου με τζίντζερ. Στη μορφή μπισκότου, συνήθως παίρνει τη μορφή ενός μπισκοτάνθρώπου. Οι μπισκοτάνθρωποι αποδόθηκαν αρχικά στην αυλή της Ελισάβετ Ά, η οποία σέρβιρε τα ειδώλια σε ξένους αξιωματούχους. Σήμερα, ωστόσο, συνήθως σερβίρονται γύρω από τα Χριστούγενα. Το τζίντζερμπρεντ ήταν ένα παραδοσιακό γλύκισμα που πωλούταν σε δημοφιλείς εκθέσεις, που συχνά δινόταν ως κέρασμα ή ένδειξη αγάπης σε παιδιά και εραστές. Αυτό το τραγανό, εύθρυπτο είδος τζίντζερμπρεντ αντιπροσωπεύεται τώρα από την πολύ δημοφιλή εμπορική έκδοση που ονομάζεται μπισκότο τζίντζερ.

Το πάρκιν είναι μια μορφή μαλακού κέικ τζίντζερμπρεντ που παρασκευάζεται με βρώμη και μελάσα, το οποίο είναι δημοφιλές στη βόρεια Αγγλία, με καταγωγή από το Γιόρκσιρ.

Στις Κάτω χώρες και το Βέλγιο, ένα μαλακό και εύθρυπτο τζίντζερμπρεντ που ονομάζεται peperkoek, kruidkoek ή ontbijtkoek, σερβίρεται ευρέως κατά την ώρα του πρωινού ή κατά τη διάρκεια της ημέρας, χοντροκομμένο και συχνά επικαλυμμένο με βούτυρο.

Στη Γερμανία, το τζίντζερμπρεντ παρασκευάζεται σε δύο μορφές: μία με μαλακή υφή που ονομάζεται λεμπκουχεν και μία με πιο σκληρή υφή, που συνδέεται ιδιαίτερα με καρναβάλια και λαϊκές αγορές, όπως οι χριστουγεννιάτικες αγορές που συμβαίνουν σε πολλές γερμανικές πόλεις. Το σκληρό τζίντζερμπρεντ φτιάχνεται με διακοσμητικά σχήματα, τα οποία στη συνέχεια διακοσμούνται περαιτέρω με γλυκά και γλάσο. Η παράδοση της κοπής τζίντζερμπρεντ σε σχήματα παίρνει πολλές άλλες μορφές και υπάρχει σε πολλές χώρες, με ένα γνωστό παράδειγμα να είναι ο μπισκοτάνθρωπος. Παραδοσιακά, αυτά βουτιούνταν σε κρασί του Πόρτο.

Στο Οκτόμπερφεστ στο Μόναχο, είναι σύνηθες για τους άνδρες να αγοράζουν μεγάλα μπισκότα τζίντζερμπρεντ σε σχήμα καρδιάς με μια κορδέλα, για να το φοράει η αγαπημένη τους στο λαιμό της. Τα μπισκότα είναι γλασομένα με ρομαντικές φράσεις όπως «Ich liebe dich» (σε αγαπώ).

Στην εβραϊκή κουζίνα Ασκενάζι, το κέικ μελιού που τρώγεται στο Rosh Hashanah (Πρωτοχρονιά) μοιάζει πολύ με το ολλανδικό peperkoek ή το γερμανικό Lebkuchen, αν και έχει μεγάλες παραλλαγές ανά περιφέρεια.

Στην Πολωνία, τα τζίντζερμπρεντ είναι γνωστά ως pierniki (πιερνίκι). Ορισμένες πόλεις έχουν παραδοσιακά τοπικά είδη. Το τζιντζερμπρεντ του Τόρουν (piernik toruński) είναι παραδοσιακό πολωνικό τζίντζερμπρεντ που παράγεται από τον Μεσαίωνα στο Τόρουν. Ήταν μια αγαπημένη λιχουδιά του Φρέντερικ Σόπεν όταν επισκεπτόταν τον νονό του, Φρίντερικ Σκάρμπεκ, στο Τόρουν, κατά τη διάρκεια των σχολικών διακοπών. Το τζίντζερμπρεντ της Κρακοβίας είναι το παραδοσιακό είδος της πρώην πρωτεύουσας της Πολωνίας.

Στη Ρουμανία, το τζίντζερμπρεντ ονομάζεται turtă dulce (τούρτα ντούλτσε) και συνήθως έχει γλάσο ζάχαρης.

Μια ποικιλία τζίντζερμπρεντ στη Βουλγαρία είναι γνωστή ως меденка («φτιαγμένο από μέλι»). Παραδοσιακά, το μπισκότο είναι τόσο μεγάλο όσο η παλάμη του χεριού, στρογγυλό και επίπεδο και με ένα λεπτό στρώμα σοκολάτας. Άλλα κοινά συστατικά περιλαμβάνουν μέλι, κανέλα, τζίντζερ και αποξηραμένο γαρίφαλο.

ΣΥΝΤΑΓΗ

ΥΛΙΚΑ

Για τη ζύμη:

1] 225 γρ. βούτυρο

2] 200 γρ. καστανή ζάχαρη

3] 2 μεσαία αυγά

4] 300 γρ. μέλι

5] 900 γρ. αλεύρι γ.ο.χ.

6] 2 κ.σ κανέλας

7] ½ κ.γ. μπέικιν πάουντερ

8] 1 κ.σ. γαρύφαλο

9] 1 κ.γ. μαγειρική σόδα

10] 2 κ.σ. τζίντζερ

11] 1 κ.γ. πιπέρι

12] 1 κ.γ. αλάτι

Για το γλάσο:

1] 2 ασπράδια αυγού

2] 480 γρ. ζάχαρη άχνη

3] 35 γρ. χυμό λεμόνι

4] χρώματα ζαχαροπλαστικής

5] χριστουγεννιάτικα διακοσμητικά

ΕΚΤΕΛΕΣΗ

Για τα τζιντζερμπερκ:

Σε ένα μπολ βάζουμε το αλεύρι, την κανέλα, το μπέικιν πάουντερ, το γαρίφαλο, τη σόδα, το τζίντζερ, το πιπέρι, το αλάτι και ανακατεύουμε με ένα κουτάλι. Αφήνουμε στην άκρη.

Στον κάδο του μίξερ βάζουμε το βούτυρο, τη ζάχαρη και χτυπάμε με το σύρμα σε δυνατή ταχύτητα για 5-6 λεπτά μέχρι να αφρατέψει το μείγμα.

Ανά διαστήματα σταματάμε το μίξερ, παίρνουμε το μείγμα που έχει μείνει στα τοιχώματα με μία σπάτουλα σιλικόνης και συνεχίζουμε να χτυπάμε.

Προσθέτουμε ένα αυγό και μόλις απορροφηθεί τότε θα προσθέσουμε και το επόμενο. Τέλος, βάζουμε το μέλι και χτυπάμε μέχρι να ομογενοποιηθούν τα υλικά.

Στη συνέχεια, προσθέτουμε το μείγμα με τα στερεά υλικά και χτυπάμε σε χαμηλή ταχύτητα για 1-2 λεπτά.

Αφαιρούμε τον κάδο από το μίξερ και πλάθουμε για λίγο τη ζύμη με τα χέρια μας. Κόβουμε σε τέσσερα ίσα κομμάτια, τυλίγουμε σε λαδόκολλα το κάθε ένα ξεχωριστά και τα βάζουμε στο ψυγείο για 1-2 ώρες.

Προθερμαίνουμε τον φούρνο στους 180^ο C στον αέρα.

Αφαιρούμε τη μία ζύμη από το ψυγείο και τη μεταφέρουμε σε αλευρωμένη επιφάνεια. Πασπαλίζουμε τη ζύμη με αλεύρι και ανοίγουμε με έναν πλάστη μέχρι το πάχος της ζύμης να είναι 1-2 χιλιοστά.

Κόβουμε μπισκότα με τα χριστουγεννιάτικα κουπ πατ και μεταφέρουμε σε ταψί στρωμένο με λαδόκολλα.

Ψήνουμε για 10-12 λεπτά. Αφαιρούμε και αφήνουμε 30 λεπτά να κρυώσουν. Όταν τα αφαιρέσουμε από τον φούρνο θα είναι ακόμα μαλακά. Όση ώρα κρυώνουν θα γίνονται πιο σκληρά και τραγανά.

Ακολουθούμε την ίδια διαδικασία για όλα τα ζυμάρια.

Για το γλάσο:

Στον κάδο του μίξερ βάζουμε τα ασπράδια και χτυπάμε για 1-2 λεπτά μέχρι να γίνουν μαρέγκα.

Προσθέτουμε την άχνη, αφού πρώτα την έχουμε περάσει από σίτα, τον χυμό λεμόνι και συνεχίζουμε να χτυπάμε για 1-2 λεπτά.

Χωρίζουμε σε τρία μπολ και βάζουμε στο ένα το κόκκινο χρώμα, στο δεύτερο το πράσινο χρώμα και ανακατεύουμε. Το τρίτο το αφήνουμε λευκό.

Βάζουμε κάθε μείγμα σε μία σακούλα ζαχαροπλαστικής και στολίζουμε τα μπισκότα με τα χριστουγεννιάτικα διακοσμητικά γλάσου και ζαχαρόπαστας  της αρεσκείας μας.

Πασπαλίζουμε με τα χριστουγεννιάτικα toppings, αφήνουμε να στεγνώσουν και αποθηκεύουμε σε γυάλινο βάζο.

Ο κορονοϊός (Cοvid-19/Coronavirus) είναι μία οικογένεια ιών που προκαλούν ασθένειες σε θηλαστικά και σε πτηνά. Η ονομασία «κορονοϊός» προέρχεται από την Λατινική λέξη «corona», που σημαίνει «στέμμα». Το όνομα αποδόθηκε από την Τζουν Αλμέιντα και τον Ντέιβιντ Τάιρελ οι οποίοι παρατήρησαν και μελέτησαν για πρώτη φορά τους ανθρώπινους κορονοϊούς. Η λέξη χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά το 1968 από μία άτυπη ομάδα ιολόγων στο περιοδικό Nature για να αναφέρουν μία καινούργια οικογένεια ιών. Το όνομα τους αποδόθηκε από την χαρακτηριστική ό Ονοματολογία των ιών το ‘71.

Οι πρώτες αναφορές λοίμωξης απ’τον κορονοϊό σε ζώα σημειώθηκαν στα τέλη της δεκαετίας του 1920, όταν εμφανίστηκε στη Βόρεια Αμερική οξεία αναπνευστική λοίμωξη εξημερωμένων κοτόπουλων.

Ο ανθρώπινος κορονοϊός ανακαλύφθηκαι τη δεκαετία του ‘60 χρησιμοποιώντας 2 διαφορετικές μεθόδους στο Ηνωμένο Βασίλειο και τις Ηνωμένες Πολιτείες. Οι Ε.Σ. Κένταλ, Μάλκολμ Μπάινοου και Ντέιβιντ Τάιρελ συνέλεξαν έναν ξεχωριστό κοινό ιό κρυολογήματος που ονομάστηκε B814 το ‘61.Ο ιός δεν μπορούσε να καλλιεργηθεί χρησιμοποιώντας τις κλασσικές τεχνικές που είχαν χρησιμοποιήσει επιτυχώς σε ρινοϊούς, αδενοϊούς και άλλους γνωστούς ιούς κοινού κρυολογήματος. Το 1965, οι Τάιρελ και Μπάινοου πέτυχαν να καλλιεργήσουν τον νέο ιό μέσω της καλλιέργειας οργάνων ανθρώπινης εμβρυϊκής τραχείας. Η νέα μέθοδος καλλιέργειας εισήχθη στο εργαστήριο από τον Μπέρτιλ Χουρν. Ο απομονωμένος ιός όταν εμβολιάστηκε ενδορινικά σε εθελοντές προκάλεσε κρυολόγημα και αδρανοποιήθηκε από αιθέρα που έδειξε ότι είχε φάκελο λιπιδίων. Η Ντόροθι Χαμρ και ο Τζον Πρόκνοου στο Πανεπιστήμιο του Σικάγο απομόνωσαν ένα νέο ιό από φοιτητές ιατρικής το ‘62. Απομόνωσαν και μεγάλωσαν τον ιό σε καλλιέργεια ιστών νεφρών, ονομάζοντάς τον 229Ε. Ο νέος ιός προκάλεσε κρυολόγημα στους εθελοντές και, όπως το Β814, απενεργοποιήθηκε από τον αιθέρα. Η ιολόγος Τζουν Αλμέιντα σε συνεργασία με τον Τάιρελ, συνέκρινε τις δομές των ιών B814 και 229E το ‘67. Χρησιμοποιώντας ένα ηλεκτρονικό μικροσκόπιο, ο ιός αποδείχθηκε ότι σχετίζονται μορφολογικά με το γενικό σχήμα τους και τις διακριτικές αιχμές που μοιάζουν με ακίδα.

Η πανδημία του Covid-19  είναι μια τρέχουσα πανδημία που προκλήθηκε από τον κορονοϊό SARS-CoV-2 και αναγνωρίστηκε για πρώτη φορά στην πόλη Ουχάν, πρωτεύουσα της επαρχίας Χουπέι της Κίνας, τον Δεκέμβριο του 2019.

Ο ιός μεταδίδεται μεταξύ των ανθρώπων μέσω των σταγονιδίων που παράγονται όταν οι άνθρωποι φτερνίζονται ή βήχουν. Ο χρόνος μεταξύ της έκθεσης και της εμφάνισης συμπτωμάτων είναι συνήθως από 2-14 ημέρες. Τα συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν πυρετό, βήχα και δυσκολίες στην αναπνοή, ενώ επιστημονικές έρευνες υποστηρίζουν ότι πιθανή απώλεια γεύσης και όσφρησης αποτελούν συμπληρωματικές ενδείξεις μόλυνσης από τον ιό. Οι επιπλοκές μπορούν να περιλαμβάνουν πνευμονία και σύνδρομο οξείας αναπνευστικής δυσχέρειας.

Μέχρι αυτή την στιγμή έχουν αναπτυχθεί και αδειοδοτηθεί τουλάχιστον 10 διαφορετικά εμβόλια, από κάποια επίσημη ρυθμιστική αρχή. Περισσότερα αναμένεται να αδειοδοτηθούν σύντομα. Οι εμβολιασμοί ξεκίνησαν στα τέλη του 2020. Ο ρυθμός εμβολιασμού είναι λίγο πάνω από τα έξι εκατομμύρια ημερησίως.

Στις 2 Δεκεμβρίου 2020, η αρμόδια επιτροπή MHRA στο Ηνωμένο Βασίλειο χορήγησε την πρώτη άδεια εμβολίου έναντι του COVID-19, εγκρίνοντας τη σχετική αίτηση των εταιρειών Pfizer & BioNTech. Την Τρίτη 8-12-2020, στο Ηνωμένο Βασίλειο, η 90χρονη Μάργκαρετ Κίναν έγινε το πρώτο άτομο στον κόσμο, που επίσημα εμβολιάστηκε με εγκεκριμένο εμβόλιο κατά του COVID-19. Στις 10 Δεκεμβρίου 2020, το ίδιο εμβόλιο (Pfizer & BioNTech) εγκρίθηκε για χρήση και στον Καναδά.

Η πανδημία έχει κηρυχθεί από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (Π.Ο.Υ.) ως «Έκτακτη Ανάγκη Δημόσιας Υγείας Διεθνούς Ενδιαφέροντος» (EAΔΥΔΕ), με βάση τις πιθανές επιπτώσεις που θα μπορούσε να έχει ο ιός εάν εξαπλωθεί σε χώρες με ασθενέστερα συστήματα υγειονομικής περίθαλψης. Αυτή η κήρυξη ήταν η έκτη φορά μετά από την πανδημία του H1N1 το 2009.

Σε κοινωνικό επίπεδο, έντονη ξενοφοβία και ρατσισμός κατά ανθρώπων κινεζικής και ανατολικής ασιατικής καταγωγής έχουν σημειωθεί λόγω της επιδημίας, τροφοδοτώντας τον φόβο και την εχθρότητα σε διάφορες χώρες.  Παραπληροφόρηση που διαδόθηκε κυρίως στο διαδίκτυο σχετικά με τον κορονοϊό, οδήγησε την ΠΟΥ να κηρύξει «πληροφοριοδημία» στις 2 Φεβρουαρίου. Αντίστοιχα, πολλαπλές θεωρίες συνωμοσίας διαδόθηκαν μεταξύ Μαρτίου και Απριλίου 2020, με αποτέλεσμα κυβερνήσεις ανά τον κόσμο να λάβουν προληπτικά μέτρα για την αντιμετώπισή τους.
Τα πιο συχνά συμπτώματα είναι ο πυρετός, ο βήχας, η κόπωση, και απώλεια γεύσης ή όσφρησης, ενώ τα πιο σπάνια συμπτώματα είναι πονόλαιμος, πονοκέφαλος, ή γενικά πόνοι, διάρροια , και κόκκινα ή ερεθισμένα μάτια. Τα πιο σοβαρά συμπτώματα είναι δυσκολία στην αναπνοή/δύσπνοια, και ένας πόνος στο στήθος.  Αν έχετε σοβαρά συμπτώματα, ζητήστε άμεση ιατρική βοήθεια. Καλέστε από πριν προτού επισκεφτείτε τον ιατρό σας ή κάποιον χώρο παροχής υπηρεσιών υγείας. Άτομα με ήπια συμπτώματα που κατά τ” άλλα είναι υγιή θα πρέπει να διαχειριστούν τα συμπτώματά τους στο σπίτι. Κατά μέσο όρο, χρειάζονται 5-6 ημέρες από τη στιγμή που κάποιος θα μολυνθεί με τον ιό μέχρι να εμφανίσει τα συμπτώματα, ωστόσο μπορεί να χρειαστούν έως και 14 ημέρες.

Το σχήμα του κορονοϊού είναι μεγάλο, περίπου σφαιρικό, με εξογκώματα στην περίμετρο της επιφάνειάς του. Το μέσο μέγεθός του κυμαίνεται διαμετρικά από 80 έως 120νμ (νανόμετρα). Ενώ το μεγαλύτερο από αυτόν είναι 50 έως 200νμ σε διάμετρο. Το μέσο συνολικό του βάρος είναι περίπου 40.000kDa. Περικλείονται από 1 φάκελο που αποτελείται από λιπιδική διπλοστοιβάδα, μόρια πρωτεΐνης και το νουκλεοκαψίδιο, τα οποία προστατεύουν τον ιό όταν βρίσκεται έξω από το κύτταρο ξενιστή.

Ο φάκελος αποτελείται από μια λιπιδική διπλοστοιβάδα στην οποία υπάρχουν οι δομικές πρωτεΐνες της μεμβράνης (Μ), του φακέλου (Ε) και των ακίδων (S). Η αναλογία Ε: S: M στη λιπιδική διπλοστοιβάδα είναι περίπου 1 : 20: 300. Η πρωτεΐνη Ε και Μ είναι οι δομικές πρωτεΐνες που συνδυάζονται με τη λιπιδική διπλοστιβάδα για να διαμορφώσουν τον ιικό φάκελο και να διατηρήσουν το μέγεθός του. Οι πρωτεΐνες S χρειάζονται για αλληλεπίδραση με τα κύτταρα ξενιστές.

Η πρωτεΐνη Μ είναι η κύρια δομική πρωτεΐνη του φακέλου που διαμορφώνει το συνολικό σχήμα και είναι μια πρωτεΐνη μεμβράνης τύπου III και σχηματίζει ένα στρώμα πάχους 7,8 νανόμετρων. Η πρωτεΐνη Μ είναι κρίσιμη κατά τη διάρκεια των σταδίων συναρμολόγησης του ιού μέσω της σύνδεσης του νουκλεοκαψιδικού πυρήνα στον ιϊκό φάκελο κατά τη διαδικασία της εκβλάστησης.

Οι πρωτεΐνες Ε είναι μικρές δομικές πρωτεΐνες οι οποίες παρουσιάζουν μεγάλη ποικιλομορφία. Υπάρχουν μόνο περίπου 20 αντίγραφα του μορίου της πρωτεΐνης Ε σε ένα μόριο κορονοϊού. Έχουν μέγεθος 8,4 έως 12 kDa και αποτελούνται από 76 έως 109 αμινοξέα. Είναι υπεύθυνα για την δόμηση νέων ιοσωμάτων κατά τη συναρμολόγηση του ιού και απελευθέρωση από το κύτταρο μέσω εκβλάστησης.

Οι πρωτεΐνες S, δηλαδή οι ακίδες, είναι το πιο αναγνωρίσιμο χαρακτηριστικό των κορονοϊών και είναι υπεύθυνες για την όψη της κορόνας στο ηλεκτρονικό μικροσκόπιο. Ένα σωματίδιο κορονοϊού έχει κατά μέσο όρο 74 ακίδες, οι οποίες έχουν μέγεθος περίπου 20νμ. Η πρωτεϊνική ακίδα είναι υπεύθυνη για την προσκόλληση και μόλυνση του κυττάρου ξενιστή. Μέσα στον φάκελο, υπάρχει το νουκλεοκαψίδιο, το οποίο σχηματίζεται από πολλαπλά αντίγραφα της πρωτεΐνης νουκλεοκαψιδίου (Ν), τα οποία συνδέονται με το γονιδίωμα μονόκλωνο RNA θετικής(+) πολικότητας σε μια συνεχή χορδή από σφαιρίδια. Η πρωτεΐνη Ν είναι μια φωσφοπρωτεΐνη μεγέθους 43 έως 50 kDa.

Ο κορονοϊός (Cοvid-19/Coronavirus) είναι μία οικογένεια ιών που προκαλούν ασθένειες σε θηλαστικά και σε πτηνά. Η ονομασία «κορονοϊός» προέρχεται από την Λατινική λέξη «corona», που σημαίνει «στέμμα». Το όνομα αποδόθηκε από την Τζουν Αλμέιντα και τον Ντέιβιντ Τάιρελ οι οποίοι παρατήρησαν και μελέτησαν για πρώτη φορά τους ανθρώπινους κορονοϊούς. Η λέξη χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά το 1968 από μία άτυπη ομάδα ιολόγων στο περιοδικό Nature για να αναφέρουν μία καινούργια οικογένεια ιών. Το όνομα τους αποδόθηκε από την χαρακτηριστική ό Ονοματολογία των ιών το ‘71.

Οι πρώτες αναφορές λοίμωξης απ’τον κορονοϊό σε ζώα σημειώθηκαν στα τέλη της δεκαετίας του 1920, όταν εμφανίστηκε στη Βόρεια Αμερική οξεία αναπνευστική λοίμωξη εξημερωμένων κοτόπουλων.

Ο ανθρώπινος κορονοϊός ανακαλύφθηκαι τη δεκαετία του ‘60 χρησιμοποιώντας 2 διαφορετικές μεθόδους στο Ηνωμένο Βασίλειο και τις Ηνωμένες Πολιτείες. Οι Ε.Σ. Κένταλ, Μάλκολμ Μπάινοου και Ντέιβιντ Τάιρελ συνέλεξαν έναν ξεχωριστό κοινό ιό κρυολογήματος που ονομάστηκε B814 το ‘61.Ο ιός δεν μπορούσε να καλλιεργηθεί χρησιμοποιώντας τις κλασσικές τεχνικές που είχαν χρησιμοποιήσει επιτυχώς σε ρινοϊούς, αδενοϊούς και άλλους γνωστούς ιούς κοινού κρυολογήματος. Το 1965, οι Τάιρελ και Μπάινοου πέτυχαν να καλλιεργήσουν τον νέο ιό μέσω της καλλιέργειας οργάνων ανθρώπινης εμβρυϊκής τραχείας. Η νέα μέθοδος καλλιέργειας εισήχθη στο εργαστήριο από τον Μπέρτιλ Χουρν. Ο απομονωμένος ιός όταν εμβολιάστηκε ενδορινικά σε εθελοντές προκάλεσε κρυολόγημα και αδρανοποιήθηκε από αιθέρα που έδειξε ότι είχε φάκελο λιπιδίων. Η Ντόροθι Χαμρ και ο Τζον Πρόκνοου στο Πανεπιστήμιο του Σικάγο απομόνωσαν ένα νέο ιό από φοιτητές ιατρικής το ‘62. Απομόνωσαν και μεγάλωσαν τον ιό σε καλλιέργεια ιστών νεφρών, ονομάζοντάς τον 229Ε. Ο νέος ιός προκάλεσε κρυολόγημα στους εθελοντές και, όπως το Β814, απενεργοποιήθηκε από τον αιθέρα. Η ιολόγος Τζουν Αλμέιντα σε συνεργασία με τον Τάιρελ, συνέκρινε τις δομές των ιών B814 και 229E το ‘67. Χρησιμοποιώντας ένα ηλεκτρονικό μικροσκόπιο, ο ιός αποδείχθηκε ότι σχετίζονται μορφολογικά με το γενικό σχήμα τους και τις διακριτικές αιχμές που μοιάζουν με ακίδα.

Η πανδημία του Covid-19  είναι μια τρέχουσα πανδημία που προκλήθηκε από τον κορονοϊό SARS-CoV-2 και αναγνωρίστηκε για πρώτη φορά στην πόλη Ουχάν, πρωτεύουσα της επαρχίας Χουπέι της Κίνας, τον Δεκέμβριο του 2019.

Ο ιός μεταδίδεται μεταξύ των ανθρώπων μέσω των σταγονιδίων που παράγονται όταν οι άνθρωποι φτερνίζονται ή βήχουν. Ο χρόνος μεταξύ της έκθεσης και της εμφάνισης συμπτωμάτων είναι συνήθως από 2-14 ημέρες. Τα συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν πυρετό, βήχα και δυσκολίες στην αναπνοή, ενώ επιστημονικές έρευνες υποστηρίζουν ότι πιθανή απώλεια γεύσης και όσφρησης αποτελούν συμπληρωματικές ενδείξεις μόλυνσης από τον ιό. Οι επιπλοκές μπορούν να περιλαμβάνουν πνευμονία και σύνδρομο οξείας αναπνευστικής δυσχέρειας.

Μέχρι αυτή την στιγμή έχουν αναπτυχθεί και αδειοδοτηθεί τουλάχιστον 10 διαφορετικά εμβόλια, από κάποια επίσημη ρυθμιστική αρχή. Περισσότερα αναμένεται να αδειοδοτηθούν σύντομα. Οι εμβολιασμοί ξεκίνησαν στα τέλη του 2020. Ο ρυθμός εμβολιασμού είναι λίγο πάνω από τα έξι εκατομμύρια ημερησίως.

Στις 2 Δεκεμβρίου 2020, η αρμόδια επιτροπή MHRA στο Ηνωμένο Βασίλειο χορήγησε την πρώτη άδεια εμβολίου έναντι του COVID-19, εγκρίνοντας τη σχετική αίτηση των εταιρειών Pfizer & BioNTech. Την Τρίτη 8-12-2020, στο Ηνωμένο Βασίλειο, η 90χρονη Μάργκαρετ Κίναν έγινε το πρώτο άτομο στον κόσμο, που επίσημα εμβολιάστηκε με εγκεκριμένο εμβόλιο κατά του COVID-19. Στις 10 Δεκεμβρίου 2020, το ίδιο εμβόλιο (Pfizer & BioNTech) εγκρίθηκε για χρήση και στον Καναδά.

Η πανδημία έχει κηρυχθεί από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (Π.Ο.Υ.) ως «Έκτακτη Ανάγκη Δημόσιας Υγείας Διεθνούς Ενδιαφέροντος» (EAΔΥΔΕ), με βάση τις πιθανές επιπτώσεις που θα μπορούσε να έχει ο ιός εάν εξαπλωθεί σε χώρες με ασθενέστερα συστήματα υγειονομικής περίθαλψης. Αυτή η κήρυξη ήταν η έκτη φορά μετά από την πανδημία του H1N1 το 2009.

Σε κοινωνικό επίπεδο, έντονη ξενοφοβία και ρατσισμός κατά ανθρώπων κινεζικής και ανατολικής ασιατικής καταγωγής έχουν σημειωθεί λόγω της επιδημίας, τροφοδοτώντας τον φόβο και την εχθρότητα σε διάφορες χώρες.  Παραπληροφόρηση που διαδόθηκε κυρίως στο διαδίκτυο σχετικά με τον κορονοϊό, οδήγησε την ΠΟΥ να κηρύξει «πληροφοριοδημία» (αγγλικά: infodemic) στις 2 Φεβρουαρίου. Αντίστοιχα, πολλαπλές θεωρίες συνωμοσίας διαδόθηκαν μεταξύ Μαρτίου και Απριλίου 2020, με αποτέλεσμα κυβερνήσεις ανά τον κόσμο να λάβουν προληπτικά μέτρα για την αντιμετώπισή τους.
Τα πιο συχνά συμπτώματα είναι ο πυρετός, ο βήχας, η κόπωση, και απώλεια γεύσης ή όσφρησης, ενώ τα πιο σπάνια συμπτώματα είναι πονόλαιμος, πονοκέφαλος, ή γενικά πόνοι, διάρροια , και κόκκινα ή ερεθισμένα μάτια. Τα πιο σοβαρά συμπτώματα είναι δυσκολία στην αναπνοή/δύσπνοια, και ένας πόνος στο στήθος.  Αν έχετε σοβαρά συμπτώματα, ζητήστε άμεση ιατρική βοήθεια. Καλέστε από πριν προτού επισκεφτείτε τον ιατρό σας ή κάποιον χώρο παροχής υπηρεσιών υγείας. Άτομα με ήπια συμπτώματα που κατά τ” άλλα είναι υγιή θα πρέπει να διαχειριστούν τα συμπτώματά τους στο σπίτι. Κατά μέσο όρο, χρειάζονται 5-6 ημέρες από τη στιγμή που κάποιος θα μολυνθεί με τον ιό μέχρι να εμφανίσει τα συμπτώματα, ωστόσο μπορεί να χρειαστούν έως και 14 ημέρες.

Το σχήμα του κορονοϊού είναι μεγάλο, περίπου σφαιρικό, με εξογκώματα στην περίμετρο της επιφάνειάς του. Το μέσο μέγεθός του κυμαίνεται διαμετρικά από 80 έως 120νμ (νανόμετρα). Ενώ το μεγαλύτερο από αυτόν είναι 50 έως 200νμ σε διάμετρο. Το μέσο συνολικό του βάρος είναι περίπου 40.000kDa. Περικλείονται από 1 φάκελο που αποτελείται από λιπιδική διπλοστοιβάδα, μόρια πρωτεΐνης και το νουκλεοκαψίδιο, τα οποία προστατεύουν τον ιό όταν βρίσκεται έξω από το κύτταρο ξενιστή.

Ο φάκελος αποτελείται από μια λιπιδική διπλοστοιβάδα στην οποία υπάρχουν οι δομικές πρωτεΐνες της μεμβράνης (Μ), του φακέλου (Ε) και των ακίδων (S). Η αναλογία Ε: S: M στη λιπιδική διπλοστοιβάδα είναι περίπου 1 : 20: 300. Η πρωτεΐνη Ε και Μ είναι οι δομικές πρωτεΐνες που συνδυάζονται με τη λιπιδική διπλοστιβάδα για να διαμορφώσουν τον ιικό φάκελο και να διατηρήσουν το μέγεθός του. Οι πρωτεΐνες S χρειάζονται για αλληλεπίδραση με τα κύτταρα ξενιστές.

Η πρωτεΐνη Μ είναι η κύρια δομική πρωτεΐνη του φακέλου που διαμορφώνει το συνολικό σχήμα και είναι μια πρωτεΐνη μεμβράνης τύπου III και σχηματίζει ένα στρώμα πάχους 7,8 νανόμετρων. Η πρωτεΐνη Μ είναι κρίσιμη κατά τη διάρκεια των σταδίων συναρμολόγησης του ιού μέσω της σύνδεσης του νουκλεοκαψιδικού πυρήνα στον ιϊκό φάκελο κατά τη διαδικασία της εκβλάστησης.

Οι πρωτεΐνες Ε είναι μικρές δομικές πρωτεΐνες οι οποίες παρουσιάζουν μεγάλη ποικιλομορφία. Υπάρχουν μόνο περίπου 20 αντίγραφα του μορίου της πρωτεΐνης Ε σε ένα μόριο κορονοϊού. Έχουν μέγεθος 8,4 έως 12 kDa και αποτελούνται από 76 έως 109 αμινοξέα. Είναι υπεύθυνα για την δόμηση νέων ιοσωμάτων κατά τη συναρμολόγηση του ιού και απελευθέρωση από το κύτταρο μέσω εκβλάστησης.

Οι πρωτεΐνες S, δηλαδή οι ακίδες, είναι το πιο αναγνωρίσιμο χαρακτηριστικό των κορονοϊών και είναι υπεύθυνες για την όψη της κορόνας στο ηλεκτρονικό μικροσκόπιο. Ένα σωματίδιο κορονοϊού έχει κατά μέσο όρο 74 ακίδες, οι οποίες έχουν μέγεθος περίπου 20νμ. Η πρωτεϊνική ακίδα είναι υπεύθυνη για την προσκόλληση και μόλυνση του κυττάρου ξενιστή. Μέσα στον φάκελο, υπάρχει το νουκλεοκαψίδιο, το οποίο σχηματίζεται από πολλαπλά αντίγραφα της πρωτεΐνης νουκλεοκαψιδίου (Ν), τα οποία συνδέονται με το γονιδίωμα μονόκλωνο RNA θετικής(+) πολικότητας σε μια συνεχή χορδή από σφαιρίδια. Η πρωτεΐνη Ν είναι μια φωσφοπρωτεΐνη μεγέθους 43 έως 50 kDa.

Τα πιο συχνά συμπτώματα είναι ο πυρετός, ο βήχας, η κόπωση, και απώλεια γεύσης ή όσφρησης, ενώ τα πιο σπάνια συμπτώματα είναι πονόλαιμος, πονοκέφαλος, ή γενικά πόνοι, διάρροια , και κόκκινα ή ερεθισμένα μάτια. Τα πιο σοβαρά συμπτώματα είναι δυσκολία στην αναπνοή/δύσπνοια, και ένας πόνος στο στήθος. Αν έχετε σοβαρά συμπτώματα, ζητήστε άμεση ιατρική βοήθεια. Καλέστε από πριν προτού επισκεφτείτε τον ιατρό σας ή κάποιον χώρο παροχής υπηρεσιών υγείας. Άτομα με ήπια συμπτώματα που κατά τ” άλλα είναι υγιή θα πρέπει να διαχειριστούν τα συμπτώματά τους στο σπίτι. Κατά μέσο όρο, χρειάζονται 5-6 ημέρες από τη στιγμή που κάποιος θα μολυνθεί με τον ιό μέχρι να εμφανίσει τα συμπτώματα, ωστόσο μπορεί να χρειαστούν έως και 14 ημέρες.
Το σχήμα του κορονοϊού είναι μεγάλο, περίπου σφαιρικό, με εξογκώματα στην περίμετρο της επιφάνειάς του. Το μέσο μέγεθός του κυμαίνεται διαμετρικά από 80 έως 120νμ (νανόμετρα). Ενώ το μεγαλύτερο από αυτόν είναι 50 έως 200νμ σε διάμετρο. Το μέσο συνολικό του βάρος είναι περίπου 40.000kDa. Περικλείονται από 1 φάκελο που αποτελείται από λιπιδική διπλοστοιβάδα, μόρια πρωτεΐνης και το νουκλεοκαψίδιο, τα οποία προστατεύουν τον ιό όταν βρίσκεται έξω από το κύτταρο ξενιστή.
Ο φάκελος αποτελείται από μια λιπιδική διπλοστοιβάδα στην οποία υπάρχουν οι δομικές πρωτεΐνες της μεμβράνης (Μ), του φακέλου (Ε) και των ακίδων (S). Η αναλογία Ε: S: M στη λιπιδική διπλοστοιβάδα είναι περίπου 1 : 20: 300. Η πρωτεΐνη Ε και Μ είναι οι δομικές πρωτεΐνες που συνδυάζονται με τη λιπιδική διπλοστιβάδα για να διαμορφώσουν τον ιικό φάκελο και να διατηρήσουν το μέγεθός του. Οι πρωτεΐνες S χρειάζονται για αλληλεπίδραση με τα κύτταρα ξενιστές.
Η πρωτεΐνη Μ είναι η κύρια δομική πρωτεΐνη του φακέλου που διαμορφώνει το συνολικό σχήμα και είναι μια πρωτεΐνη μεμβράνης τύπου III και σχηματίζει ένα στρώμα πάχους 7,8 νανόμετρων. Η πρωτεΐνη Μ είναι κρίσιμη κατά τη διάρκεια των σταδίων συναρμολόγησης του ιού μέσω της σύνδεσης του νουκλεοκαψιδικού πυρήνα στον ιϊκό φάκελο κατά τη διαδικασία της εκβλάστησης.
Οι πρωτεΐνες Ε είναι μικρές δομικές πρωτεΐνες οι οποίες παρουσιάζουν μεγάλη ποικιλομορφία. Υπάρχουν μόνο περίπου 20 αντίγραφα του μορίου της πρωτεΐνης Ε σε ένα μόριο κορονοϊού. Έχουν μέγεθος 8,4 έως 12 kDa και αποτελούνται από 76 έως 109 αμινοξέα. Είναι υπεύθυνα για την δόμηση νέων ιοσωμάτων κατά τη συναρμολόγηση του ιού και απελευθέρωση από το κύτταρο μέσω εκβλάστησης.
Οι πρωτεΐνες S, δηλαδή οι ακίδες, είναι το πιο αναγνωρίσιμο χαρακτηριστικό των κορονοϊών και είναι υπεύθυνες για την όψη της κορόνας στο ηλεκτρονικό μικροσκόπιο. Ένα σωματίδιο κορονοϊού έχει κατά μέσο όρο 74 ακίδες, οι οποίες έχουν μέγεθος περίπου 20νμ. Η πρωτεϊνική ακίδα είναι υπεύθυνη για την προσκόλληση και μόλυνση του κυττάρου ξενιστή. Μέσα στον φάκελο, υπάρχει το νουκλεοκαψίδιο, το οποίο σχηματίζεται από πολλαπλά αντίγραφα της πρωτεΐνης νουκλεοκαψιδίου (Ν), τα οποία συνδέονται με το γονιδίωμα μονόκλωνο RNA θετικής(+) πολικότητας σε μια συνεχή χορδή από σφαιρίδια. Η πρωτεΐνη Ν είναι μια φωσφοπρωτεΐνη μεγέθους 43 έως 50 kDa.

Πριν από τα Χριστούγεννα προηγείται τεσσαρακονθήμερος νηστεία κατά την οποία οι πιστοί νηστεύουν το κρέας και τα γαλακτοκομικά τρώγοντας όμως ψάρι μέχρι τις 17 Δεκεμβρίου (εκτός φυσικά Τετάρτες και Παρασκευές). Από τις 17 έως τις 23 Δεκεμβρίου δεν καταλύεται το ψάρι. Την Παραμονή των Χριστουγέννων δεν καταλύεται λάδι και κρασί (εκτός αν πέσει Σάββατο ή Κυριακή). Από τα Χριστούγεννα έως τα Θεοφάνια καταλύονται τα πάντα, ακόμα και Τετάρτη και Παρασκευή, εκτός από την παραμονή των Θεοφανίων, όπου δεν καταλύεται λάδι και κρασί (εκτός αν πέσει Σάββατο ή Κυριακή). Σε πολλές Εκκλησίες επίσης τελείται το Σαρανταλείτουργο (40 Θείες Λειτουργίες πριν τα Χριστούγεννα)

Στην Ελλάδα που κύριο χριστουγεννιάτικο έδεσμα είναι το χοιρινό, απαντάται και το έθιμο με το χριστουγεννιάτικο καραβάκι που όμως στη Χίο αποτελεί τοπικό έθιμο της Πρωτοχρονιάς με ομοιώματα πλοίων. Επίσης οι εξώστες, τα παράθυρα, οι κήποι, αλλά και οι χώροι γύρω από το τζάκι στολίζονται με ανάλογη διακόσμηση γιορτινής ατμόσφαιρας.

Στην Ελλάδα που κύριο χριστουγεννιάτικο έδεσμα είναι το χοιρινό, απαντάται και το έθιμο με το χριστουγεννιάτικο καραβάκι που όμως στη Χίο αποτελεί τοπικό έθιμο της Πρωτοχρονιάς με ομοιώματα πλοίωνΕπίσης οι εξώστες, τα παράθυρα, οι κήποι, αλλά και οι χώροι γύρω από το τζάκι στολίζονται με ανάλογη διακόσμηση γιορτινής ατμόσφαιρας

Η πίτα που ετοιμάζεται με τον ερχομό του νέου έτους, η Βασιλόπιτα, περιέχει ένα «φλουρί», που σύμφωνα με την παράδοση, θα φέρει καλή τύχη σ΄ αυτόν που θα το βρει. Στα δε Θεοφάνια που εορτάζεται η Βάπτιση του Χριστού καθαγιάζονται τα ύδατα με ρίψεις του «σταυρού» στο υγρό στοιχείο και ανέλκυσή του από κολυμβητές, με αγιασμό των σπιτιών από ιερείς και με ιδιαίτερα κατά τόπους έθιμα. Ενώ το πιθανότερο είναι ότι στη Φάτνη ο μικρός Ιησούς ούτε το μέλι ούτε το γάλα είχε τόσο άφθονο, αντίθετα με τους αφεντάδες εκτός από ένα γαϊδουράκι για τη φυγή στην Αίγυπτο. Έτσι αυτή η ιδανική ποιητική εκδοχή ψάλλεται όχι όπως πραγματικά έγινε, αλλά όπως ο ίδιος ο λαός νομίζει πως θα έπρεπε να γίνε,επειδή η Ελλάδα ήταν κατ΄ εξοχήν γεωργική χώρα οι αγωνίες και οι δραστηριότητες (σποράς, καλλιέργειας, αβέβαιου καιρού και συγκομιδής) του Έλληνα γεωργού είναι καταφανή στα ελληνικά θρησκευτικά έθιμα. Η φωτιά στο τζάκι μέσα στο καταχείμωνο μεγαλώνει το όνειρο της σοδειάς και όλες οι εκδηλώσεις αυτής της εποχής έχουν γεωργικό χαρακτήρα. Γεωργικός λοιπόν ο χαρακτήρας των ελληνικών Χριστουγέννων

Σε μερικές περιοχές όπως στην Κορινθία στην περιοχή της Νεμέας εφαρμόζεται το έθιμο της ψυχοκόρης, δηλαδή το πρωί των Χριστουγέννων όταν γυρίζουν από την εκκλησιά η έφηβη κόρη του σπιτιού τους περιμένει έχοντας βάλει πάνω στην πιατέλα όλα τα παραδοσιακά εδέσματα της Νεμέας: κουραμπιέδες, δίπλες, μελομακάρονα, τηγανόψωμα, ξεροτήγανα και γλυκά του κουταλιού. Εκτός από αυτά προσφέρουν και στον άντρα της οικογένειας Λικέρ. Επίσης το βράδυ της παραμονής των Χριστουγέννων βάζουν ακόμα και πλαστικά κλαδιά πάνω από τα τζάκια, πλένονται καλά για να μην τους κατουρήσουν όπως λένε οι καλικάντζαροι και σκεπάζουν τα γλυκά με αλουμινόχαρτα.

Ακόμη και σήμερα στην Πελοπόννησο διατηρείται το έθιμο του Χριστόψωμου, όπου κάθε Χριστούγεννα οι νοικοκυρές φτιάχνουν ένα ψωμί που είναι σταυρωτά κεντημένο και την ημέρα των Χριστουγέννων το κυλούν πάνω στο τραπέζι. Αν πέσει από την ανάποδη μεριά του, η χρονιά θα πάει άσχημα ενώ αν πέσει από την καλή, θα πάει καλά και η χρονιά.