Πέρα από τα προβλήματα που αναφέραμε η ψυχική υγεία του ανθρώπου επιβαρύνεται αρκετά άμα το άτομο ασχολείται με τα social media. Έχει αποδειχθεί ότι όσο περισσότερο χρόνο περνάει κάποιος νέος στα  social media τόσες περισσότερες πιθανότητες υπάρχουν να παρουσιαστεί η κατάθλιψη. Οι άνθρωποι έχουν την τάση να προσπαθούν να μιμηθούν μία κατάσταση ή κάποιον όταν αυτός αποτελεί πηγή έμπνευσης για αυτούς. Βέβαια αυτό δεν προσφέρει θετικά αποτελέσματα στον άνθρωπο αν εμπνέεται από γεγονότα και παραστάσεις οι οποίες  δεν είναι δυνατόν να γίνουν πράξη στην προσωπική του ζωή και δε συμβαδίζουν με την καθημερινότητα του ατόμου. Ένας αριθμός ατόμων ανέφερε πως τα συναισθήματα που δημιουργούνται όταν βλέπουν κάποιο φίλο τους να αναρτεί στα social media ένα μακρινό ταξίδι που έκανε , ένα καλοσχηματισμένο σώμα , το πόσο καλή οικονομική κατάσταση έχουν, είναι θλίψη και δυστυχία διότι συγκρίνουν τις ζωές  τους με αυτή των φίλων τους εξαιτίας της καλοπέρασης που παρουσιάζουν στα social media.

     Ένας τρόπος αντιμετώπισης είναι η χορήγηση φαρμάκων,γνωστά ως και αντικαταθλιπτικά, χρησιμοποιούνται με σκοπό την ισορροπία του νευρικού μας συστήματος. Βέβαια είναι απαραίτητη η χορήγηση φαρμάκων από γιατρό διότι υπάρχουν πολλά είδη αντικαταθλιπτικών φαρμάκων που το καθένα είναι εξειδικευμένο για συγκεκριμένες περιστάσεις και προβλήματα .Ωστόσο τα φάρμακα δεν αντικαθιστούν την ψυχοθεραπεία και την ψυχανάλυση η οποία είναι απαραίτητη για τον εντοπισμό των αιτιών της κατάθλιψης . Η συστηματική ψυχοθεραπεία βοηθάει το άτομο να βρει λύσεις για το πρόβλημά του με σκοπό την ανακούφιση και την ηρεμία .Οι ψυχολόγοι και οι ειδικοί προτείνουν κάποια tips για την βελτίωση της διάθεσης τα οποία είναι τα εξής  :

1. Δώσε στον εαυτό σου να καταλάβει και αποδέξου πως δεν είναι κακό να έχεις την ανάγκη για βοήθεια, είναι λογικό σε αυτή την κατάσταση της ζωής σου να χρειάζεσαι τη βοήθεια κάποιου άλλου , γιαυτό καλό είναι να μην αισθάνεσαι άσχημα είσαι ευάλωτος και έχεις ανάγκη από βοήθεια.

2. Πολύ σημαντικό είναι να μην καταφύγεις σε συνήθειες επιβλαβής για την υγεία σου όπως η κατανάλωση αλκοόλ και ναρκωτικών ουσιών διότι επιδεινώνουν την ψυχολογία σας.

3. Βρείτε καινούργιες συνήθειες οι οποίες θα είναι δημιουργικές και θα σας αποτρέψουν από την απραξία η οποία δημιουργεί αρνητικά συναισθήματα ειδικά αν είστε μόνοι.

4. Συζήτα με άτομα που έχεις εμπιστοσύνη,αυτοί θα σε κάνουν να νιώσεις καλύτερα και θα απαλύνει την ψυχολογική σας κατάσταση.

5. Μην εμποδίζεις το παρόν σου με σκέψεις και προσδοκίες για το μέλλον

6. Προσπάθησε να διακρίνεις τις “ανοιχτές πόρτες” που είναι μπροστά σου και επανασυνδέσου με το παρόν.

Η διαδικασία κατανόησης των παραπάνω προτάσεων παρόλο που είναι ωφέλιμες,  είναι αδύνατη κάποιες φορές διότι δεν τις αντιλαμβάνονται ως κάτι θεμιτό , αντιθέτως τις θεωρούν ως υποχρέωση και επιπλέον ως εντολές. Γιαυτό λοιπόν δεν αρκεί μόνο η ανάγνωση αλλά και η σωστή κατανόηση . Φυσικά σε μια τέτοια κατάσταση η πυροδότηση των social media δεν πρόκειται να βοηθήσει , βέβαια η περιορισμένη χρήση και η πρόληψη είναι από τα στοιχεία που θα ευνοήσουν οποιονδήποτε το έχει ανάγκη.

https://www.huffingtonpost.gr/2017/10/10/katathlipsi-kai-social-media_n_18226898.html

Celebrities μιλούν για τη μάχη τους με την κατάθλιψη

Μαίρη Συνατσάκη

«Πιστεύω πάρα πολύ στα πιο σκοτεινά κομμάτια των ανθρώπων, ακόμα και όταν σε πιάνει το παράπονο και λες γιατί να συμβαίνει σε μένα η κρίση πανικού, γιατί να περνάω εγώ κατάθλιψη. Αν το δεις λίγο αλλιώς, αυτή η σκοτεινιά μπορεί να είναι η μεγαλύτερη ελπίδα σου, να είναι το πιο αισιόδοξο κομμάτι σου. Σε αυτά τα πιο σκοτεινά μονοπάτια που μπορείς να μπεις μαθαίνεις πολύ περισσότερο για σένα και τον εαυτό σου, μαθαίνεις καλύτερα ποιος είσαι και μπορεί να γίνεσαι πιο ρεαλιστής, αλλά είναι πολύ μεγαλύτερο κέρδος για τη ζωή. Ο πατέρας μου με αντιμετώπιζε σαν το παιδί του που έχει πρόβλημα και όχι σαν μια τρελή στο σπίτι και τι θα την κάνουμε», είχε δηλώσει στην εκπομπή του Θέμου Αναστασιάδη.

Σταύρος Σβήγκος

«Είχα κατάθλιψη για περίπου δυόμισι χρόνια. Τον πρώτο χρόνο τον πέρασα μόνος μου στο σπίτι. Μόλις είχαν τελειώσει τα “Άγρια Παιδιά”. Και τότε απομονώθηκα. Δεν ήθελα να σηκώνω το τηλέφωνο, να βλέπω κόσμο, να δουλεύω. Μου έκαναν προτάσεις και έλεγα ότι δεν ενδιαφέρομαι. Γενικά, δεν με ενδιέφερε τίποτα. Όλα ήταν στο «μαύρο. Βρέθηκα στο όριο. Τι ήθελα τελικά από τη ζωή μου; Πού πήγαινα; Αυτά τα πράγματα σκεφτόμουν. Δεν ένιωθα ότι χρειαζόμουν βοήθεια. Πίστευα ότι θα κατάφερνα από μόνος μου να βρω τις απαντήσεις που έψαχνα. Βέβαια αυτό ήταν λάθος μου», τόνισε στο People

Νάντια Μπουλέ

«Η ψυχανάλυση είναι ένα από τα πιο χρήσιμα πράγματα που έχω κάνει στη ζωή μου. Μόνο καλύτερος άνθρωπος μπορείς να γίνεις μέσα από τέτοιες διαδικασίες. Ανακαλύπτεις και γνωρίζεις καλύτερα τον εαυτό σου. Σε οποιονδήποτε άνθρωπο με ρωτούσε, θα συνέστηνα, είτε έχει θέματα με τον εαυτό του, τα οποία τον πιέζουν είτε όχι, να το κάνει κάποια στιγμή στη ζωή του», αποκάλυψε το όμορφο κορίτσι της τηλεόρασης.

http://www.peoplegreece.com/photo-gallery/sto-ntivani-h-elliniki-show-biz-ta-lei-ton-psichologo-tis/

Φυσικά μόνο εμείς οι ίδιοι μπορούμε να βοηθήσουμε τον εαυτό μας. Και αυτό προϋποθέτει ότι είμαστε απολύτως συνειδητοποιημένοι όταν ζητάμε βοήθεια, ότι θέλουμε να προσπαθήσουμε να αλλάξουμε. Σύμφωνα με τον Καρλ Γιουνγκ “Η μοναξιά δεν προέρχεται από την απουσία ανθρώπων τριγύρω μας, αλλά από την αδυναμία να επικοινωνήσουμε τα πράγματα που θεωρούμε σημαντικά ή να μην εκφράζουμε απόψεις που οι άλλοι θεωρούν απαράδεκτες.”

https://www.klik.gr/gr/el/body-and-soul/karl-gioungk-an-brethei-sto-dromo-sas-i-katathlipsi-min-ti-dioxete-akouste-auta-pou-echei-na-sas-pei-2/

Ηλέκτρα Παπαδοπούλου

Κακοποίηση ζώων:

Είναι ο βασανισμός, και η κακομεταχείριση οποιουδήποτε είδους ζώου.

Σημειώνεται ότι η Ελλάδα βρίσκεται ανάμεσα στις 10 πρώτες χώρες που κακοποιούν περισσότερο τα ζώα.

Εκτιμάται ότι το 70% των ζώων που δέχονται βία από τους ανθρώπους είναι οι σκύλοι

, το 21% γάτες

και το 24% άλλα ζώα, κυρίως κτηνοτροφίας.

Η ενεργητική κακοποίηση περιλαμβάνει την δηλητηρίαση, τον πνιγμό, το κάψιμο κ. α. Επισημαίνεται επίσης, ότι εκτός από την έννοια της ενεργητικής, υπάρχει και η παθητική κακοποίηση, δηλαδή οι περιπτώσεις της έλλειψης καταλύματος, της παρατεταμένης ή μόνιμης αλυσόδετης, της παροχής ακατάλληλης τροφής, της έλλειψης φροντίδας για κτηνιατρική περίθαλψη σε περίπτωση ασθενειών τους.

Γιατί όμως, ένας άνθρωπος κακοποιεί τα ζώα;

Όταν ένα άτομο κακοποιεί τα ζώα φαίνεται πως δεν έχει συνείδηση και τύψεις για αυτό που κάνει.

Τέτοιες αποτρόπαιες πράξεις προκύπτουν από μια εμφανή ανάγκη

για εξουσία και έλεγχο.

Γενικότερα, δεν είναι ξεκάθαρη η σύνδεση επιστημονικά, ένα από τα πρώτα σημάδια διαταραχής συμπεριφοράς είναι η σκληρότητα απέναντι στα ζώα.

 Ο ψυχολόγος Dawn Drucker περιγράφει ότι όσοι έπραξαν βίαια απέναντι σε ένα ζώο , την στιγμή που το διαπράττουν νιώθουν ένα αίσθημα αδρεναλίνης που είναι ευχάριστο για αυτούς. Αυτό το αίσθημα ίσως εμφανίζεται και σε όσους διαπράττουν βιαιότητες ενάντια στους ανθρώπους.

Έτσι δικαιολογεί τον λόγο που εγκληματίες ενώ αρχικά ασχολούνταν με κακοποίηση ζώων ,

αργότερα διέφυγαν σε πιο σοβαρά θέματα,

κάνοντας κακό,

όχι πλέον μόνο σε ζώα αλλά και σε ανθρώπους.

Το τελικό συμπέρασμα των ψυχολόγων: η σκληρότητα απέναντι στα ζώα είναι ένδειξη δυνητικής κακοποίησης των ανθρώπων.

Η Πανελλαδική Φιλοζωική και Περιβαλλοντική Ομοσπονδία (Π.Φ.Π.Ο.)

Η Πανελλαδική έχει εκφράσει την έντονη αντίθεσή της στη χρήση ζώων για την ιατρική έρευνα, τα οποία έχουν κάθε αξία, δικαίωμα στη ζωή, την ελευθερία και την αυτοδιάθεση, και υποστηρίζει ότι η οποιαδήποτε παραβίαση αυτού του δικαιώματος είναι αυθαίρετη και αδικαιολόγητη.

“Καταφύγιο αδέσποτων ζώων είναι η ειδική εγκατάσταση, που προορίζεται για την περίθαλψη και την προσωρινή παραμονή σημαντικού αριθμού αδέσποτων ή ανεπιθύμητων ζώων συντροφιάς.”

Η υιοθεσία των αδέσποτων ζώων από πολίτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης όχι μόνο δεν καταργείται αλλά ενισχύεται αφού οι πολίτες

– φυσικά πρόσωπα της Ευρωπαϊκής Ένωσης θα έχουν πρόσβαση μέσω διαδικτύου στις θεματικές ιστοσελίδες των Δήμων για τα προς υιοθεσία ζώα ,θα μπορούν, δηλαδή, να συνδυάσουν τις διακοπές τους στην χώρα μας με την υιοθεσία αδέσποτου ζώου.

Η δράση των ανθρώπων σχετικά με το ζήτημα

Σύμφωνα με τις § 7 και 8 του άρθρου 9 του σχεδίου νόμου οι πολίτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όπως και οι Έλληνες πολίτες, δύνανται να υιοθετήσουν αδέσποτα ζώα συντροφιάς από οποιονδήποτε Δήμο της χώρας με την αυτοπρόσωπη παρουσίας τους και υπογραφή της δήλωσης υιοθεσίας του ζώου και του διαβατηρίου του.

Πολλά site, παροτρύνουν τους ανθρώπους να ευαισθητοποιηθούν και να συμβάλλουν όλοι μαζί, σαν ομάδα, στην οριστική λήξη της κακοποίησης ζώων.

Τα ζώα έχουν πάθει ήδη αρκετά και είναι καιρός να διακοπεί η άσχημη συμπεριφορά απέναντι τους.

Ας δώσουμε την απαραίτητη σημασία σε αυτό το ζήτημα το οποίο ενώ υπάρχει εδώ και καιρό, δεν έχει δοθεί η απαραίτητη προσοχή ώστε να λήξει.

Σκυλιά και γάτες που κακοποιήθηκαν, που εγκαταλείφθηκαν χωρίς οίκτο, που τραυματίστηκαν και πείνασαν στάθηκαν τυχερά και υιοθετήθηκαν από κάποια οικογένεια.

Ετσι δέχτηκαν όχι μόνο φροντίδα και περιποίηση, αλλά αγάπη και τρυφερότητα από τα αφεντικά τους. Με τη πάροδο του χρόνου άλλαξαν δραματικά εμφάνιση και από ζώα γεμάτα κακουχία και αδυνατισμένα έγιναν φυσιολογικά και υγιή, ενώ η ψυχολογία τους τονώθηκε.

Οι εικόνες που ακολουθούν καταδεικνύουν το πριν και το μετά της υιοθεσίας και είναι ένας σπουδαίος λόγος για να υιοθετήσουμε ένα ζώο (αν μπορούμε βέβαια να ανταπεξέλθουμε στις ανάγκες του και να το φροντίσουμε σωστά).

http://www.bovary.gr/health-diary/11053/prin-kai-meta-tin-yiothesia-10-fotografies-deihnoyn-pos-allazei-ena-zoo

https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9A%CE%B1%CE%BA%CE%BF%CF%80%CE%BF%CE%AF%CE%B7%CF%83%CE%B7_%CE%B6%CF%8E%CF%89%CE%BD

http://www.valueforlife.gr/psychologia/i-kakopoiisi-zoon-syndeetai-me-tin-kakopoiisi-anthropon-oi-drastes-ypirxan-thymata-vias-kai-einai-en-dynamei-dolofonoi/

Τα συμπεράσματα μας και η σημασία του θέματος:

Μετά την βαθύτερη έρευνα μας σχετικά με το θέμα της κακοποίησης ζώων, μπορέσαμε και αντιληφθήκαμε καλύτερα την σοβαρότητα του θέματος και ενδιαφερθήκαμε να αναπτύξουμε όλα όσα μας κίνησαν το ενδιαφέρον , δίνοντας στους αναγνώστες μας τις απαντήσεις στα ερωτήματα  γιατί και πως σχετικά με το θέμα

Άμα συμβάλλουμε όλοι μαζί σε αυτό το κοινό σκοπό, το πρόβλημα θα μειωθεί, αν όχι θα λήξει.

Πολλά site παροτρύνουν τους νέους να ευαισθητοποιηθούν και να προσφέρουν βοήθεια στα κακοποιημένα ζώα, συγκεκριμένα στα παραμελημένα ζώα που έχουν την ατυχία να μην έχουν ένα σπίτι.

Το να υιοθετήσει κανείς ένα αδέσποτο ζώο είναι σίγουρα μεγάλη ευθύνη και θέλει αρκετή σκέψη πριν προβεί σε τέτοια κίνηση.

Κωνσταντίνα Σιδοπούλου.
 Παύλος Παπαδόπουλος.

            Ο Αυτισμός είναι μια σοβαρή αναπτυξιακή διαταραχή, που χαρακτηρίζεται από μειωμένη κοινωνική αλληλεπίδραση και επικοινωνία, καθώς και από περιορισμένη, επαναλαμβανόμενη και στερεότυπη συμπεριφορά. Εκτιμάται ότι περίπου ένας στους εκατό πάσχει από αυτή την ασθένεια και γίνεται αντιληπτή πριν την συμπλήρωση των τριών ετών του ατόμου.

             Ο Αυτισμός διακρίνεται σε διάφορα είδη. Ενδεικτικά :

Σύνδρομο DAMP, σύνδρομο TOURETTE, σύνδρομο WILLIAMS και σύνδρομο του Εύθραυστου Χ. Το κάθε είδος ποικίλει ανάλογα με τα αίτια καθώς και τα συμπτώματα, όχι όμως σε τόσο μεγάλο βαθμό.

             Υπάρχει συγκεκριμένα συμπτώματα με  τα οποία ειδικευμένοι γιατροί δύνανται να αντιληφθούν την διαταραχή αυτή σε ένα άτομο. Έτσι, θέτοντας ερωτήματα σε γονείς παιδιών που πάσχουν από αυτισμό έγιναν πιο ξεκάθαρα σε εμάς. Αρχικά, ρωτήθηκαν για το εάν το παιδί τους απαντάει στο κάλεσμα του ονόματος του. Το 80% αυτών αντιδρά επιλεκτικά στα ηχητικά ερεθίσματα και συνεπώς δεν το καταλαβαίνουν κάθε φορά που τους προσφωνούν.

           Σε αντίθεση με τα παιδιά που αναπτύσσονται κανονικά και έχουν την τάση να μιμούνται ερεθίσματα που δέχονται από τον περίγυρό τους, τα παιδιά με αυτισμό σπάνια αντιγράφουν γκριμάτσες ή κινήσεις των χεριών.

           Τέλος, έχει διαπιστωθεί πως αυτά τα παιδιά είναι συναισθηματικά απαθή και απόμακρα. Επομένως, δεν μπαίνει εύκολα σε ρόλους όταν παίζει και συχνά εστιάζει σε ένα μόνο παιχνίδι, καθώς όλα τα υπόλοιπα παιδιά αγαπούν τους ρόλους και το παιχνίδι τους συχνά περιλαμβάνει τη μίμηση προσώπων ή ζώων.

          Στην περίοδο που βρισκόμαστε πολλοί αναγνωρίσιμοι άνθρωποι  κάνουν λόγο για τον αυτισμό και μας προτρέπουν στο να συμπεριφερόμαστε στα άτομα αυτά με τον ίδιο τρόπο που φερόμαστε σε όλους τους υπόλοιπους και να τους κάνουμε να νιώθουν ότι μπορούν να βασιστούν σε κάποιον. Παρ’όλο που υπάρχουν ελπίδες θεραπείας του αυτισμού σύμφωνα με έρευνα Αμερικάνων επιστημόνων, το ζήτημα παραμένει ανοιχτό.

ΣΤΑΜΑΤΙΑ ΚΑΡΑΝΙΚΑ

ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ ΖΙΩΓΑΣ

Από τα αρχαία χρόνια υπήρχε ο δεσμός της φιλίας και μάλιστα ήταν ιερός αυτό το διαπιστώνουμε μέσα από την φιλία του Πάτροκλου με τον Αχιλλέα ,του Αλέξανδρος με τον Ηφαιστίωνα και του Επαμεινώνδας με τον Πελοπίδα. Οι ήρωες αυτοί  έφτασαν σε σημείου να θυσιάσουν την ζωή τους για τους αγαπημένους τους φίλους.

Και τώρα ερχόμαστε στον 21ο αιώνα και μάλιστα προκύπτουν τα εξής ερωτήματα : Υπάρχουν πραγματικοί φίλοι; Και αν υπάρχουν μπορούμε να αναπτύξουμε τέτοιες σχέσεις στις μέρες μας;

Η σημερινή νεολαία ζει σε έναν εικονικό κόσμο που το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι να δημιουργήσουν προσωπικούς λογαριασμούς στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ώστε να αποκτήσουν πολλούς φίλους που στην ουσία δεν είναι φίλοι τους. Μάλιστα πολλούς από αυτούς δεν τους γνωρίζουν  πραγματικά ούτε έχουν έρθει ποτέ σε διαπροσωπική επαφή μαζί τους. Απλώς τους έχει δημιουργηθεί η ιδέα ότι όσους περισσότερους φίλους έχουν τόσο περισσότερο αναγνωρίσιμοι είναι. Αυτή η αντίληψη όμως δεν ισχύει καθώς κανένας άνθρωπος δεν έχει πολλούς πραγματικούς φίλους. Οι πραγματικοί φίλοι πραγματικά είναι μετρημένοι στα δάχτυλα .Λίγοι είναι οι φίλοι που νοιάζονται πραγματικά για εσένα , λίγοι είναι αυτοί που σε δέχονται όπως πραγματικά είσαι είτε έχεις προτερήματα είτε έχεις ελαττώματα. Με  άλλα  λόγια εδώ ταιριάζει η λακωνική φράση που λέει ότι  φίλοι είναι αυτοί που όταν πέσεις θα σε βοηθήσουν να σηκωθείς .Επιπλέον φίλος είναι αυτός που δεν θα σε κρίνει για τις επιλογές είτε αυτές είναι σωστές είτε είναι λάθος αλλά θα σε συμβουλέψει και θα σε παροτρύνει να πραγματοποιήσεις τα όνειρα σου.

Κάποτε είχαμε ακούσει ότι οι φίλοι είναι άγγελοι που κατέβηκαν από τον ουρανό για να μας βοηθήσουν να κάνουμε σωστές επιλογές και να μας προστατεύουν . Σίγουρα υπάρχουν πραγματικοί φίλοι εκεί έξω απλώς χρειάζεται αρκετό μόχθο και προσπάθεια για  να τους ανακαλύψει

Ελένη Ρ.

Γιώργος Μ.

Με αφορμή την “αναγέννηση” που υπέστει ο χώρος του Πολυτεχνείου από τους καλλιτέχνες του δρόμου, είναι καιρός να αναρωτηθούμε πότε το graffiti σταματάει να είναι βανδαλισμός και αρχίζει να είναι ένα είδος τέχνης.Η πλειοψηφία των ανθρώπων έχει χαρακτηρίσει κάθε μορφή δημιουργίας του Street Art ως μια ένδειξη βανδαλισμού γιατί θεωρείται ότι ασκεί αρνητική επίδραση προς την κοινωνία.

Βλέποντας την συγκεκριμένη εικόνα και τη διάσταση που καταλαμβάνει αυτό το ασπρόμαυρο γκράφιτι καταλαβαίνουμε ότι οι δημιουργοί της ,πιθανότατα νέοι, θέλουν να περάσουν ένα ηχηρό μήνυμα στην κοινωνία ότι η τέχνη του γκράφιτι έχει τεράστιο δυναμισμό και δεν γνωρίζει όρια γιαυτό καλό είναι να μην κατακρίνουμε τον τρόπο έκφρασης κάθε ανθρώπου ειδικά όταν παρουσιάζεται ως ένα είδος τέχνης, καθώς και πρέπει να κατανοήσουμε ότι η αντίδραση του καθενός στις δύσκολες καταστάσεις τις οποίες ζούμε εδώ και πέντε χρόνια, από τότε που η χώρα μας οδεύτηκε στην κρίση, είναι διαφορετικός.

Γενικότερα η τέχνη του γκράφιτι είναι ένας μοναδικός τρόπος έκφρασης κυρίως των εφήβων θέλοντας να τραβήξουν την προσοχή και να αναδείξουν με έναν δικό τους τρόπο μια άλλη πλευρά της πόλης. Από την άλλη πλευρά ενώ οι νέοι έχουν όλη την καλή διάθεση να εκφραστούν και να προσθέσουν την δική τους πινελιά στο μουντό κλίμα της πόλης μας, η πίεση και ο περιορισμός που λαμβάνουν από τον νόμο και από την κοινωνία που καθιστούν παράνομο το γκράφιτι τους “αναγκάζει” να καταφεύγουν στη δημιουργία αντιαισθητικών και ανούσιων γκράφιτι που αντικρίζουμε καθημερινά στους τοίχους της πόλης μας.

Παράλληλα, πολλά άρθρα έχουν γραφτεί θέτοντας το εξής ερώτημα: “Θα συνεχίσουμε για πολύ ακόμα να εθελοτυφλούμε στην κραυγή αγωνίας των παιδιών που ζητούν μια δραστηριότητα για εκτόνωση δημιουργική; Θα συνεχίσουμε να εφαρμόζουμε πιστά τον συγκεκριμένο νόμο, γεννώντας ακόμα περισσότερους παραβάτες στο πέρασμα του χρόνου;”

Εν τέλει,μήπως ήρθε  λοιπόν η ώρα να το ξανασκεφτούμε και να επανεξετάσουμε αυτούς τους νόμους; Μήπως ακόμα, ήρθε η ώρα να αλλάξουμε στάση απέναντι στα γκράφιτι και να πάψουμε να τα θεωρούμε ως κάτι το αρνητικό;!

Γκράφιτι στο Ιπποκράτειο Νοσοκομείο Θεσσαλονίκης

 Γκράφιτι σε τοίχο της πλατείας Ναυαρίνου 

Θέλξη Π.

Πασχαλίνα Τ.

Ηλέκτρα Π.

Η ενδοοικογενειακή βία δεν περιλαμβάνει μόνο τη σωματική κακοποίηση, αλλά τις άμεσες και έμμεσες απειλές, τη συναισθηματική και ψυχολογική βία, τη σεξουαλική κακοποίηση, και γενικότερα όλες εκείνες τις συμπεριφορές που ωθούν ένα άτομο να ζει υπό ένα διαρκή φόβο. Όπως και σε κάθε άλλο είδος βίας, το προφίλ του θύματος παρατηρείτε με χαμηλή αυτοεκτίμηση, παθητική συμπεριφορά, ανασφάλεια και αναξιότητα, ενοχές, ψυχοσωματικά συμπτώματα και πολλές φορές αίσθημα απόγνωσης.

Κάποια από τα αίτια που πιθανόν θα ωθήσουν κάποιον (θύτη) να ασκήσει βία στα μέλη της οικογένειάς του είναι τα εξής:

• Το οικογενειακό του περιβάλλον
• Εμπειρίες της παιδικής του ηλικίας
• Ψυχικές παθήσεις
• Αλκοολισμός

Με βάση την προσωπική μας γνώμη, τέτοια είδους βία θα πρέπει να αντιμετωπίζεται σε κοινωνικό πλαίσιο, με την βοήθεια ειδικών κέντρων υποστήριξης ατόμων που έχουν υποστεί βία. Αν το θύμα είναι ανήλικο και υπάρχουν κάποιοι συγγενής ή γείτονες που γνωρίζουν ή είναι παρατηρητές του γεγονότος αυτού, θα πρέπει να το καταγγείλουν στην αστυνομία, σε κάποιο νοσοκομείο ή σε κάποιον ειδικό. Αν το θύμα είναι ενήλικας θα απευθυνθεί ο ίδιος στην αστυνομία ή σε κάποιον δικηγόρο, για περιπτώσεις μεταξύ ενός ζευγαριού. Σύμφωνα με απόψεις ειδικών φαίνεται ότι το 60 % των θυμάτων πληρεί τα κριτήρια προς την κατάθλιψη, ενώ υπάρχει πολύ αυξημένος κίνδυνος απόπειρας αυτοκτονίας. Πρέπει να ακολουθηθούν κάποιες από τις παραπάνω λύσεις ώστε να «απελευθερωθεί» το θύμα.

Μπορείτε να επικοινωνήσετε με τους παρακάτω φορείς:

Κ.Ε.Θ.Ι:http://www.kethi.gr/greek/kentra/index.htm
Σύνδεσμος για τα Δικαιώματα της Γυναίκας / Βοήθεια για τη βία μέσα στην οικογένεια:T:2103616232
Γραμμή SOS της Γενικής Γραμματείας Ισότητας:T: 210 32 20 900
Κέντρα Υποδοχής Κακοποιημένων Γυναικών (Γ.Γ.Ι.): Tηλ. Αθήνα: 210 52 35 318 & 210 52 35 250 Τηλ. Πειραιάς: 210 41 12 091 & 210 41 29 101
ΑΛΛΗΛΕΓΓΎΗ (Ξενώνες υποδοχής της Εκκλησίας της Ελλάδος): Αγ. Ζώνης 91 Τ: 800 11 37 777 (χωρίς χρέωση)

Πηγές:

http://www.dromostherapeia.gr/paidi-efivos/anagnoriste-kai-antimetopiste-tin-endooikogeneiaki-via.html

http://fee.org.gr/articles-blog/204-family-violence.html

Ραντόια Τσένοβα, Κωνσταντίνα Γκουμπανιτσά

Αρχικά τι είναι η μουσική και τι  προσφέρει στον άνθρωπο?

Ήδη από την αρχαιότητα η μουσική ήταν τρόπος ερμηνείας συναισθημάτων και ιστοριών . Σύμφωνα με τους αρχαίους ιστορικούς ακόμα και στην αρχαία Ελλάδα το μάθημα της μουσικής ήταν ιδιαίτερα σημαντικό και διδασκόταν στα παιδιά από μικρή ηλικία , καθώς  πίστευαν ότι η μουσική εξημερώνει ακόμα  και θηρία . Χρησιμοποιώντας την μουσική ως μέσο εκφράσης, ο άνθρωπος μπορεί να επικοινωνήσει με τον εαυτό του και να εκφράσει με απόλυτη ελευθερία τα συναισθήματά του.

Κατά την γνώμη μου η σημερινή κοινωνία έχει χάσει το νόημα της μουσικής έχοντας  δημιουργήσει μια βιομηχανία η οποία παράγει αυτό που μερικοί θέλουν να ονομάσουν «μουσική» με μοναδικούς σκοπούς το κέρδος και την χειραγώγηση του πλήθους. Κάποτε  ήταν σύνηθες φαινόμενο να ακούει ο καθένας διαφορετικό είδος μουσικής (rock , pop , hip-hop , heavy metal)και αυτό είναι απολύτως λογικό γιατί ο καθένας βιώνει διαφορετικά συναισθήματα. Αλλά πλέον το μεγαλύτερο μέρος του ανθρώπων που διασκεδάζουν ακούγοντας μουσική ανακυκλώνει τα πρότυπα που προβάλει η κοινωνία ως τάσεις της εποχής, και χωρίς ίχνος κριτικής σκέψης δέχεται οτιδήποτε άκριτα.

Ορισμένοι πιστεύουν πως η μουσική δεν έχει καθοριστικό ρόλο στην κοινωνική ή προσωπική ζωή του ατόμου ενώ πολλοί είναι αυτοί που υποστηρίζουν πως μέσω των μουσικών μας επιλογών εκφράζονται μηνύματα, ιδεολογίες, ιστορίες και κουλτούρες. Οπότε, οι απόψεις διίστανται σχετικά με το κατα πόσο επηρεάζεται ή όχι ο χαρακτήρας ακόμα και η νοημοσύνη του ατόμου μέσω της μουσικής.

Η σύγχρονη μουσική που ακούν κυρίως οι νέοι είναι ένα νέο είδος pop,trap και εμπορικοποιημένο rap. Οι στίχοι που είναι φτωχοί σε νόημα και σε ακουστικό χαρακτήρα, καθώς οι μελωδία(beats) τους είναι αργή, ανιαρή με μηδενικό βαθμό δυσκολίας στην δημιουργία τους. Αυτό το είδος μουσικής γίνεται τελικά δημοφιλές μεταξύ των νέων μέσων των κοινωνικών  δικτύων.

«Από την στιγμή που μπορείς να βγάζεις τόσο κέρδος ώστε να  ζεις από την hip hop μουσική χάνεις το νόημα της.»

ΤΖΜΛ ( hip hop συνθέτης – τραγουδιστής )

Γιάννης Αδαμίδης

   O πόλεμος στη Συρία έχει αναγκάσει πολλούς ανθρώπους να ξεριζωθούν να εγκαταλείψουν τον τόπο και την χώρα τους. Η χώρα μας τα τελευταία χρόνια και ιδιαίτερα την τελευταία διετία,έχει ανοίξει την αγκαλία της στους πρόσφυγες. Από την κατάσταση αυτή έχουν επηρεαστεί και οι νέοι, έφηβοι της Συρίας οι οποίοι αναζητούν ένα καλύτερο μέλλον.

   Το σχολείο μας και εμείς, είμαστε στην ευχάριστη θέση να φιλοξενούμε νεαρούς πρόσφυγες που έχουν αναγκαστεί να αφήσουν πίσω τους τα σπίτια τους και να αναζητήσουν ένα καλύτερο μέλλον στην Ευρώπη.

 Έτσι, αποφασίσαμε να  ζητήσουμε από τον νέο πρόσφυγα -συμμαθητή μας, τον Νενταλ, να μας μιλήσει για την περιπέτειά του και το δύσκολο ταξίδι του για ένα καλύτερο αύριο. Εκείνος πρόθυμα δέχτηκε να μας μιλήσει, νιώθοντας έτσι ίσως λιγάκι πιο σημαντικός ανάμεσα στο νέο του σχολικό περιβάλλον.

Παραθέτουμε ένα σύντομο απόσπασμα της κουβέντας που είχαμε μαζί του:

-Πώς έφτασες ως εδώ και ποιες δυσκολίες αντιμετώπισες στη πορεία;

-Αρχικά,πήγα σε ένα μέρος κοντά στη Τουρκία και από εκεί περίμενα οδηγίες ώστε να φτάσουμε στα παράλια. Όμως οι αστυνομικοί με χτύπησαν και αναγκάστηκα να επιστρέψω. Μετά από μια εβδομάδα ξαναδοκίμασα την τύχη μου και κατάφερα να φτάσω στα παράλια. Πριν φτάσουμε,μίλησα με τον διακινητή και μου είπε πως περίπου σε μια ώρα θα ήμασταν στην Ελλάδα. Επιβιβαστήκαμε πολλοί μαζί σε μια μικρή βάρκα όμως “χαθήκαμε” στο Αιγαίο για 6 ώρες. Τα μωρά έκλαιγαν και η κατάσταση ήταν πολύ δύσκολη. Ευτυχώς,μας βρήκε το λιμενικό και μας οδήγησε στη Μυτιλήνη. Κάτσαμε 3 ώρες και μετά πήγαμε στην Αθήνα όπου μείναμε 4 ώρες. Μετά μας χώρισαν σε ομάδες και κατευθυνθήκαμε στα Γιαννιτσά όπου μείναμε για περίπου 5 μήνες σε σκηνή. Ευτυχώς, κάποιος βρέθηκε να με βοηθήσει και με φιλοξένησε στο σπίτι του.

 -Ποια είναι τα σχέδια σου για το μέλλον;

 -Καταρχήν θέλω να πάω στη Γερμανία αφού είναι εκεί ο αδερφός μου. Όνειρο μου είναι να γίνω γιατρός και να βοηθάω ανθρώπους. Στη Συρία ήμουν από τους καλύτερους μαθητές και πίστευα πώς το όνειρο μου θα γίνει πραγματικότητα. Τώρα τα πράγματα είναι πιο δύσκολα, αλλά πιστεύω θα τα καταφέρω.

 -Η οικογένεια σου που βρίσκεται αυτή τη στιγμή;

 -Οι γονείς μου είναι στη Συρία σε μια ασφαλή ζώνη μαζί με την αδερφή μου.

 -Πώς σου φαίνεται η Ελλάδα σαν χώρα και πώς βλέπεις τους ανθρώπους της;

 -Χρωστάω πολλά στην Ελλάδα και στους Έλληνες αφού με βοήθησαν πολύ. Μας στήριξαν πολύ. Είναι λαός με καρδιά και πολύ αγάπη.

 Αφού τελειώσαμε τη συνέντευξη του ευχηθήκαμε καλή δύναμη και αυτός μας ανταπέδωσε τις ευχές του.

My name is Ramizan. I’m 18 years old and I have four siblings. I’m from Damaskus and I have been here in Greece for 9 months now. I left Syria 11 months ago because of the war when the situation became very bad and I lost my house which is now destroyed . At first we travelled from Syria to Lybanon by car and we paid a man a lot of money in order to take us to Turkey. We travelled from Lybanon to Turkey by plane. After we had arrived in Instabul, I worked for one month but  life in Turkey was very hard. I had to work all day from morning to night and they paid me little money. Then living there became worse and after I had moved to another city called Smirni and I took the boat to Lesvos. I experienced a nightmare when on the half way, we run out of petrol and all the children were crying and everyone was scared. Then we called the sea police who came to rescue and took us back to Lesbos .I continued travelling by ship from Lesvos to Kavala and after a lot of hard moments, we arrived in Idomeni where unfortunately the borders were closed, so we could not go on to Europe. We have been in Greece for 9 months now. I have been applied for a relocation program to move to Europe but I am still writing for 5 months now. When we left from Syria I couldn’t take anything with me because it was very dangerous. I had to stop school but I still want to become a doctor. The school in Syria is the same with the school that I am now in Greece but I don’t know what language to learn, Greek or German, because from day to day we may leave the country. My brother Siri wants to become an eye doctor. I feel sad about my friend that died in Syria because of the bombs and the shootings while we were running to go to school. Now we are living in a camp in Thessaloniki and we are volunteers in the American medical organization, helping other refugees that live there. The school here is very nice, the teachers are trying to help us and the students are very friendly. My life in the camp is good but sometimes I get bored. I wish I can leave soon and continue my studies. I wish there is peace for the whole world one day.

Το κείμενο προέκυψε απο την συνέντευξη που παραχώρησε τον Δεκεμβρη του 2016 ένας πρόσφυγας- μαθητής του σχολείου μας στους μαθητές της Γ Λυκείου: Γκανίδου Χρύσα, Δεδίνης Δημήτρης, Ντρέτσα Αλεξανδρα, Βαμβακίδου Μυρσίνη.

Ο έφηβος προβληματίζεται αλλά και αναστατώνεται με τα σκαμπανεβάσματα της διάθεσής του μεταξύ χαράς και θλίψης. Αυτή η παράξενη διάθεση επηρεάζει και τους γύρω του προκαλώντας άγχος και ανησυχία στους γονείς και τους φίλους. Σε αυτήν την ηλικία πειραματίζεται με τα διαφορά στυλ μουσικής, το ντύσιμο και το χτένισμα. Συχνά έχει έντονες ανησυχίες προβληματισμούς και άγχος για το μέλλον του. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου συνήθως οι έφηβοι ασχολούνται με πολλά πράγματα και βρίσκονται διαρκώς κάτω από πίεση. Ειδικά στις εξετάσεις στο τέλος του λυκείου το άγχος και ο φόβος του, τον κατακλύζουν ολοκληρωτικά. Ο έφηβος έρχεται σε συχνές  συγκρούσεις με τους γονείς του, προσπαθώντας να κερδίσει την ανεξαρτησία του  ενώ συνειδητοποιεί ότι θα εξαρτάται για πολύ καιρό ακόμη από αυτούς. Σε αυτή τη φάση της ζωής του, συνήθως, έρχεται η πρώτη επαφή με το αντίθετο φύλο και αγωνιεί να πειραματιστεί, πλέον, και σεξουαλικά. Γενικότερα οι σχέσεις ανησυχούν τους εφήβους καθώς η κοινωνική ζωή αποκτά μεγάλη σημασία γι’ αυτούς. Τριχοφυΐα, καμπύλες, καινούργιες διαστάσεις είναι μερικά από τα εξωτερικά στοιχεία που αλλάζουν πάνω του. Δεν είναι όλοι, βέβαια,  έτοιμοι να δεχτούν αυτές τις αλλαγές και πολλές φορές τις βρίσκουν απογοητευτικές. Περνάνε πολλή ώρα μπροστά στον καθρέφτη. Τα συναισθήματα άγχους για την εξωτερική τους εμφάνιση είναι πολύ συνηθισμένα και πολλές φορές οδηγούν σε μειωμένη αυτοεκτίμηση αλλά και σε επικίνδυνες διατροφικές ακρότητες.