Συχνά λέγεται ότι οι μαθητές , οι νέοι , είναι αποκομμένοι από το παρελθόν. Δε γνωρίζουν  ένα πολιτισμικό περιεχόμενο , απαραίτητο για τη συγκρότηση  μιας ισορροπημένης ταυτότητας  και για τη θεώρηση του ιστορικού γίγνεσθαι  ως συνισταμένη  του  παρόντος και του παρελθόντος ,  από τη σύγκρουση και τη σύνθεση των οποίων   γεννιέται το μέλλον . Κανένας δεν μπορεί να αρνηθεί τη σημασία που έχει για έναν άνθρωπο η γνωριμία  με τον πολιτισμό του τόπου του . Εύλογα τίθεται το ερώτημα  «Ποιος όμως θα μεταβιβάσει το πολιτισμικό περιεχόμενο  του παρελθόντος στους νέους ; » Το σχολείο είναι ο χώρος  όπου οι Συνεχίστε την ανάγνωση →

Συχνά υπάρχει  η άποψη ότι τα αγγεία μάς λένε ιστορίες. Είναι τα αντικείμενα που μας προσφέρουν απεικονίσεις των αρχαίων ελληνικών μύθων  . Ωστόσο, η κεραμική δεν είναι μόνο μια πηγή πληροφοριών για την αρχαία  μυθολογία. Μέσα από τα αγγεία μαθαίνουμε πολλά πράγματα για τις πόλεις στις οποίες είχαν κατασκευαστεί ή/και χρησιμοποιηθεί. Στη σημερινή εποχή τα αρχαία αγγεία θεωρούνται καλλιτεχνικοί θησαυροί και εκτίθενται με προσοχή στα μουσεία όλου του κόσμου. Είναι, όμως, σημαντικό να θυμόμαστε ότι στον αρχαίο κόσμο ήταν αντικείμενα καθημερινής χρήσης: είτε τοποθετούνταν σε έναν τάφο είτε χρησιμοποιούνταν σε συμπόσια είτε αφιερώνονταν σε ένα ιερό. Κι όταν έσπαζαν, τα Συνεχίστε την ανάγνωση →

Η αφορμή  για να ασχοληθούμε  με αυτή την εργασία  στάθηκε ο προβληματισμός  ενός μαθητή ,  με αφορμή το κείμενο « κάλαντα Πρωτοχρονιάς »  , για το   πώς διασώθηκε  ως τις μέρες μας  αυτό το έθιμο. Τότε τους  μίλησα  για την Παράδοση (ήθη , έθιμα ) και την αναγκαιότητα της . Τους  είπα ότι κάθε λαός  τραγουδάει , κλαίει  , τρώει  , μοχθεί  , δημιουργεί , ζει , χορεύει , πιστεύει  και πως όλες  αυτές  τις δραστηριότητες  στην εξέλιξη τους  τις διασώζει η  Παράδοση  κι έτσι φτάνουν  από τους παλιότερους στους νεότερους . Τους τόνισα ακόμη ότι αν  ο σημερινός άνθρωπος  Συνεχίστε την ανάγνωση →