Ναι νομίζω ήταν πάντα το όνειρο μου, βασικά ήταν το παιδικό μου όνειρο, καθώς όταν ήμουν στο χωριό μου μάζευα τους φίλους και έκανα εγώ τον δάσκαλο και αυτοί παρίσταναν τους μαθητές.

2) Σε ποια ηλικία καταλάβατε ότι σας άρεσε αυτό το επάγγελμα;

Από όταν άρχισα να καταλαβαίνω τον εαυτό μου δηλαδή στην 1η δημοτικού στην ηλικία των 6 ετών.

3) Πώς αισθάνεσθε που διδάσκετε σε ένα τόσο μικρό σχολείο;

Αισθάνομαι πολύ καλύτερα από ότι όταν διδάσκω σε ένα μεγαλύτερο σχολείο διότι υπάρχουν λίγοι μαθητές και μπορούμε να κάνουμε πολλά πράγματα πέρα από την διδασκαλία των θρησκευτικών.

4) Πώς είναι η συνεργασία σας με τους υπόλοιπους καθηγητές;

Προς το παρόν η συνεργασία είναι άψογη, συνεργαζόμαστε όσον αφορά την διοίκηση του σχολείου αλλά και όσον αφορά πράγματα και δραστηριότητες που θέλουμε να κάνουμε, με άλλους περισσότερο και με άλλους λιγότερο.

5) Αν είχατε την ευκαιρία θα ξανά ερχόσασταν στο σχολείο μας;

Ναι, θέλω να έχω την ευκαιρία, δεν σκέφτομαι καθόλου την υπόθεση Αν είχα την ευκαιρία Θέλω να έχω την ευκαιρία να είμαι και του χρόνου εδώ.

6) Πώς μετακινήστε καθημερινά για να έρθετε στο σχολείο μας;

Μετακινούμαστε καθημερινά με τα αυτοκίνητα καθώς είμαστε χωρισμένοι σε γκρούπ 2 με 3 καθηγητές. Η διαδρομή είναι περίπου 50 λεπτά για αυτό η διαδρομή είναι αρκετά ευχάριστη.

7) Ποια είναι η σχέση σας με τους μαθητές;

Η σχέση μου με τους μαθητές θεωρώ ότι είναι η καλύτερη αλλά προτιμώ αυτήν την ερώτηση να την απαντούν η μαθητές.

8) Τι θα θέλατε να αλλάξετε στο σχολείο μας;

Κάτι που θέλω να αλλάξω στο σχολείο είναι ότι θα ήταν καλύτερο το μάθημα να γίνει ψηφιακό, για παράδειγμα θα προτιμούσα σε κάθε τάξη να υπήρχε ένας διαδραστικός πίνακας διότι υπάρχουν πολλοί τρόποι διδασκαλίας για να κάνουν το μάθημα περισσότερο ευχάριστο.

9) Πιστεύετε πως έχουμε όλα τα απαραίτητα μέσα για την σωστή διδασκαλία;

Υπάρχουν αρκετά μέσα διδασκαλίας παρόλο που είμαστε ένα πολύ μικρό σχολείο, αλλά η εγκατάσταση των διαδραστικών

10) Πιστεύετε πως είναι καλή διαπαιδαγώγηση να παίρνουμε μέρος σε δραστηριότητες;

11) Σε πόσα χρόνια πιστεύετε ότι μπορεί να κλείσει το σχολείο;

12) Θεωρείτε ότι το σχολείο μας έχει λιγότερες πιθανότητες  από ένα μεγαλύτερο;

Όταν οι γονείς έκριναν ότι ο γιός τους είχε έλθει σε ηλικία γάμου συζητούσαν για την μέλλουσα νύφη αν συμφωνούσε ο νέος θα γινόταν προξενιό. Μετά τον αρραβώνα ο γαμπρός δεν είχε το δικαίωμα να επισκέπτεται μόνος του την νύφη αλλά μόνο στις μεγάλες γιορτές και πάντα με συνοδεία. Ημερομηνία του γάμου αποφασιζόταν από τον γαμπρό και οι γονείς και η νύφη ενημερώνονταν νωρίς για να προλάβουν να τελειώσουν την προίκα. Στο σπίτι καθάριζαν σιτάρι νέες γυναίκες και συγγενείς του γαμπρού και έφτιαχναν τα ψωμιά του γάμου. Ο γαμπρός με μερικούς μπρατίμους γύριζε στο χωριό για να καλέσει στο γάμο όσους επιθυμούσε. Μαζί τους είχαν ένα κάνιστρο με σύκα, καρύδια και μια μπουκάλα τσίπουρο που τα πρόσφεραν σαν κάλεσμα. Μια Κυριακή πρωί οι μελλόνυμφοι, σύμφωνα με τους κανόνες της εκκλησίας, κοινωνούσαν τα άχραντα μυστήρια. Έπειτα πυροβολούσαν για να αναγγείλουν ότι ο γάμος άρχισε κανονικά. Στο σπίτι του γαμπρού πήγαιναν και οι οργανοπαίκτες με λαούτα, κλαρίνα και βιολιά. Οι μπράτιμοι, πήγαιναν στο σπίτι της νύφης να πάρουν τα προικιά της. Ο γαμπρός δεν ετοιμαζόταν μόνος του αλλά τον ετοίμαζαν οι φίλοι του. Ο νονός του γαμπρού υποδεχόταν τους καλεσμένους που ερχόντουσαν τραγουδώντας προσφέροντας τους γλυκά. Έπειτα όλοι μαζί αναχωρούσαν, για το σπίτι της νύφης. Μόλις η πομπή έφτανε στην αυλή της, υπήρχε κάποιος στην είσοδο με κρασί για να τους καλωσορίσει. Οι μπράτιμοι φορούσαν τα παπούτσια στην νύφη βάζοντας μέσα διάφορα κεράσματα. Στην συνέχεια οι γονείς παρέδιδαν την κόρη τους στο γαμπρό κάνοντας τισλίμι. Ο γαμπρός τραβούσε την νύφη προς το μέρος του ταυτόχρονα και η νύφη το ίδιο. Εν τέλει ο γαμπρός νικούσε και οι μπράτιμοι φώναζαν 3 φορές νικήσαμε. Έπειτα ξεκινούσαν για τον γάμο τραγουδώντας. Μπροστά ήταν ο ιερέας με τον γαμπρό και την νύφη φορώντας πέπλο καβάλα σε άλογο. Εκείνη την ώρα η μάνα κρατώντας το κεφάλι της με το ένα χέρι και με το άλλο ένα καρβέλι ψωμί καλωσόριζε τον ιερέα και τους κουμπάρους. Στην συνέχεια οι μπράτιμοι έσπαζαν το ψωμί στο κεφάλι της νύφης και το μοίραζαν σε όλους. Ο χορός, το τραγούδι και το φαγητό κρατούσε όλο το βράδυ μέχρι τα χαράματα. Στην συνέχεια όλοι πήγαιναν στο σπίτι του νονού τραγουδώντας. Συγκρίνοντας τα έθιμα του γάμου στις αρχές του αιώνα με τη σημερινή εποχή διαπιστώνουμε ότι ορισμένα διατηρούνται και σήμερα. Δυστυχώς λείπουν τα δημοτικά τραγούδια. Τελειώνοντας θέλω να πω ότι εμείς οι νέοι έχουμε την υποχρέωση να διατηρήσουμε τις ρίζες μας και τα έθιμα μας για να συνεχιστούν και σήμερα.

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

ΜΑΡΙΑ ΤΣΙΡΩΝΗ