https://wordwall.net/el/resource/69459139

https://crosswordlabs.com/view/2024-02-16-131

Με μεγαλύτερη συχνότητα καταγράφονται περιστατικά σωματικής βίας, ενώ ακολουθεί η ψυχολογική, καθώς, όπως είναι φυσικό, κάθε περίπτωση σωματικής βίας συνοδεύεται με εκβιασμούς, προσβολές, εκφοβισμούς και άλλα παρεμφερή. Έχουν γίνει αρκετές έρευνες και έχει διαπιστωθεί πως ο λόγος που τα βίαια περιστατικά, όχι μόνο συνεχίζουν να συμβαίνουν αλλά και αυξάνονται ραγδαία, ειδικά τα τελευταία χρόνια, είναι διότι τα θύματα κατακλύζονται από το συναίσθημα του φόβου,  με αποτέλεσμα να μην μπορούν να βρουν  την ψυχραιμία, ώστε να αντιμετωπίσουν τέτοιου είδους καταστάσεις.

Κατά καιρούς έχουν γραφτεί αρκετά άρθρα που προτείνουν τρόπους καταπολέμησης και αντιμετώπισης του bullying. Κάποιοι θεωρούνται ότι αν εφαρμοστούν θα βοηθήσουν αρκετά. Όλοι όμως συμφωνούν ότι για την πρόληψη και την καταπολέμηση της βίας πρέπει να δοθεί ιδιαίτερη βαρύτητα στην ανατροφή των παιδιών. Κρίνεται απαραίτητο τα παιδιά να μαθαίνουν από νεαρή ηλικία πως οποιαδήποτε μορφή βίας είναι ανεπίτρεπτη και πως κανένας δεν έχει δικαίωμα να παρεμβαίνει στο σώμα κάποιου άλλου. Επιπρόσθετα, θα πρέπει το σχολείο να αναλάβει να διδάξει στα παιδιά μέσα από προγράμματα και μαθήματα πως κάθε φορά που θα τους συμβαίνει κάτι κακό θα πρέπει να απευθύνονται σε άτομα που εμπιστεύονται, να τους εκμυστηρευτούν το ζήτημα που τους απασχολεί, και να προσπαθούν από κοινού να βρουν μια λύση. Θα πρέπει όλα τα παιδιά να γνωρίζουν πως με τη σιωπή τα πράγματα μπορεί να πάρουν πολύ άσχημη τροπή. Τέλος, οι κηδεμόνες θα πρέπει να φροντίσουν να δημιουργήσουν μια σχέση εμπιστοσύνης με τα παιδιά τους, ώστε να τα ενθαρρύνουν να εκφράζονται αλλά και να τα βοηθήσουν να διαχειρίζονται δύσκολα συναισθήματα, που αν συσσωρευτούν μέσα τους, μπορεί να δηλητηριάσουν τη σχέση τους με τους άλλους αλλά και με τον εαυτό τους. Διότι όλοι γνωρίζουμε πως σε ένα περιστατικό bullying, οι θύτες είναι στην ουσία πληγωμένα παιδιά.

Στη συνέχεια ο ίδιος και ένας ακόμη ανήλικος, τα στοιχεία του οποίου είναι γνωστά στην ΕΛ.ΑΣ., έκαναν κεφαλοκλείδωμα στον 13χρονο για να τον ακινητοποιήσουν ενώ ένα άλλο άτομο αγνώστων στοιχείων κατέγραφε τη σκηνή με το κινητό τηλέφωνό του.

Στη συνέχεια και αφού έψαξαν τον 13χρονο για να δουν αν έχει κινητό τηλέφωνο ή χρήματα του αφαίρεσαν τα παπούτσια του. Δεν έμειναν εκεί αλλά του πήραν για μια στιγμή και τον σκύλο του ρίχνοντάς του γροθιά.

Σύμφωνα πάντα με την καταγγελία, με την απειλή ότι θα χάσει τον σκύλο και δεν θα τον ξαναδεί τον υποχρέωσαν να τους ακολουθεί στον δρόμο ξυπόλητος.

Επίσης, τον ανάγκασαν να γονατίσει και να αναφερθεί σε δύο κοπέλες, ενώ τον τραβούσαν βίντεο και να αναφέρει προσβλητικές φράσεις για δυο κοπέλες.

Ακολούθως το βίντεο εστάλη στον 13χρονο μέσω της εφαρμογής Instagram.

Eπιπροσθέτως οι ανήλικοι φεύγοντας τον απείλησαν ότι, θα τον μαχαιρώσουν με σουγιά αν μιλήσει σε κανέναν ενώ του είπαν ακόμη ότι αυτός που τραβούσε το βίντεο με τον βασανισμό του κατέχει Glock πιστόλι και ότι μ’ αυτό θα τον σκοτώσει.

Αξίζει να σημειωθεί ότι την ώρα που οι γονείς του παιδιού έκαναν καταγγελία στο αστυνομικό τμήμα ένας από τους δράστες έστειλε μέσω σόσιαλ μίντια στον ανήλικο τα βίντεο, μαζί με ένα προκλητικό μήνυμα που έλεγε:

«Γελάσαμε πολύ, σου άρεσαν αυτές που έφαγες;».

Η σχολική βία πηγάζει από πολύπλοκους ατομικούς και κοινωνικούς παράγοντες. Οι βασικοί λόγοι περιλαμβάνουν την κοινωνική απομόνωση, τα ζητήματα ψυχικής υγείας, την οικογενειακή δυσλειτουργία, την έκθεση στα μέσα ενημέρωσης, την έλλειψη θετικών προτύπων, τις κοινωνικές πιέσεις και τις ανεπαρκείς σχολικές πολιτικές. Για την καταπολέμηση της σχολικής βίας, απαιτείται μια συλλογική προσπάθεια μεταξύ των σχολείων, των οικογενειών και των κοινοτήτων για την προώθηση της ενσυναίσθησης, της κατανόησης και της υποστήριξης προς τους μαθητές.

Επιλέγουμε να σωπαίνουμε, επιλέγουμε να τα αγνοούμε, επιλέγουμε να είμαστε συνένοχοι, πιστεύοντας πως σήμερα έχει εξαλειφθεί. Αν δεν σου έτυχε, έτυχε στον φίλο σου, τον αδερφό σου, τον συμμαθητή σου.

        Τι είναι όμως ο σχολικός εκφοβισμός; Σχολικός εκφοβισμός δεν είναι όταν ένας φίλος μας μας μιλήσει άσχημα μια φορά. Ούτε όταν υπάρχουν λεκτικά πειράγματα που δεν συκοφαντούν, ενοχλούν, προκαλούν θλίψη ή παραβιάζουν τη σωματική ακεραιότητα ενός παιδιού. Σχολικός εκφοβισμός είναι όταν ένα παιδί (θύτης) προσβάλλει, ενοχλεί, παραβιάζει τη σωματική ακεραιότητα ενός παιδιού ή το κάνει να νιώθει άσχημα για τον εαυτό του.

        Στο Δημοτικό είχα γίνει μάρτυρας ενός πολύ δυσάρεστου περιστατικού σχολικού εκφοβισμού μιας πολύ καλής μου φίλης. Μια ομάδα παιδιών χρησιμοποιούσε τη φίλη μου για να της παίρνουν χρήματα. Σε άλλη περίσταση για να τους δίνει απαντήσεις στα μαθήματα. Η ίδια ομάδα συκοφαντούσε άλλα κορίτσια της τάξης ενώ μπροστά της προσποιούνταν ότι τη συμπαθούν. Η φίλη δεν ήθελε να συμμετέχει. Μου έλεγε πως περνούσε πολύ δύσκολα να προσποιείται ότι δεν τη νοιάζει για χάρη των κοριτσιών αλλά δεν ήθελε να μείνει έξω από την παρέα. Συνέχισε να υποκρίνεται και να αλλάζει τον εαυτό της για 3 χρόνια μέχρι που στην τρίτη δημοτικού, τα κορίτσια της παρέας της είπαν ότι δεν ήθελαν να είναι άλλο φίλη τους και άρχισαν να στρέφονται εναντίον της, λέγοντάς της προσβλητικά λόγια και συκοφαντώντας την σε άλλα παιδιά.

        Είχε ψυχολογικά καταρρακωθεί. Απομονώθηκε. Σταμάτησε να μιλάει σε όλα τα παιδιά για πολύ καιρό, ώσπου στο τέλος, στη μέση της τετάρτης δημοτικού, τα ίδια κορίτσια της ζήτησαν συγγνώμη. Δυστυχώς τις συγχώρεσε. Χάρηκε που ήταν μέλος της παρέας και πάλι. Αυτό όμως δεν κράτησε για πολύ. Στα επόμενα 2 χρόνια η συμπεριφορά επαναλήφθηκε. Η φίλη μου είχε μπερδευτεί πάρα πολύ. Όσο συνέβαιναν αυτά, προσπάθησα να σταθώ στο πλευρό της, παρ’ όλα αυτά δεν φάνηκε να παίρνει θάρρος. Τη συμβούλευσα να μην τη νοιάζει τι λένε οι άλλοι και της είπα, πως θα βρει καινούριους φίλους(ήμασταν σε διαφορετικές τάξεις), αλλά ούτε αυτό της έδωσε ελπίδα, ούτε την έκανε πιο χαρούμενη.  Θυμάμαι να μου λέει, ότι δεν αντέχει άλλο, ότι όλα αυτά τα ένιωθε σα δηλητήριο στην ψυχή της, ότι δε θέλει να γίνεται άλλο αντικείμενο εκμετάλλευσης.  Τελικά, άλλαξε σχολείο στην έκτη δημοτικού και από τότε δεν την ξαναείδα.

        Τα αποτελέσματα του σχολικού εκφοβισμού έχουν σοβαρό αντίκτυπο στην ψυχή των παιδιών. Αν τα παιδιά δυσκολεύονται να αποτρέπουν τους θύτες να τα προσβάλουν ή να τα κάνουν να νιώθουν άσχημα, πρέπει να έχουν θάρρος να μιλήσουν σε μεγαλύτερους, γονείς, δασκάλους. Αν οι ενήλικες αδιαφορήσουν, τα παιδιά πλέον μπορούν να καλέσουν σε βοήθεια τηλεφωνικά (ΕΛΙΖΑ 10454, Χαμόγελο του Παιδιού 1056, Συνήγορος του Πολίτη(παιδιού) 2131306600) και θα μπορέσουν να λάβουν βοήθεια από ειδικό, ο οποίος θα παρέμβει. Ο σχολικός εκφοβισμός θα πρέπει να αντιμετωπίζεται άμεσα. Είναι δικαίωμα  των παιδιών να μπορούν να νιώθουν ασφάλεια και ελευθερία να είναι ο εαυτός τους στο σχολικό περιβάλλον.

Κάποια από αυτά τα ακραία περιστατικά είναι:

1. Περιστατικό βίας μεταξύ ανηλίκων σημειώθηκε στο Ηράκλειο της Κρήτης  με μία δεκαπεντάχρονη μαθήτρια που ξυλοκοπήθηκε από τρεις  δεκαεξάχρονες. Ο τσακωμός που ξεκίνησε για μια ασήμαντη αφορμή οδήγησε σε έναν άγριο ξυλοδαρμό που έστειλε την δεκαπεντάχρονη στο νοσοκομείο με χτυπήματα στο κεφάλι και στα πόδια.

2. Στην Αγία Παρασκευή δεκατριάχρονο παιδί γύρισε ξυπόλυτο στο σπίτι με αίματα στα πόδια του αλλά και στο πρόσωπο του. Οι γονείς του αναφέρουν πως το παιδί τους ήταν τρομοκρατημένο και πολύ ταραγμένο. Τα τρία παιδιά που διέπραξαν αυτό το έγκλημα αναφέρεται πως ήταν δύο χρόνια μεγαλύτερα από το θύμα.

3. Συνελήφθη η δεκαεξάχρονη στην Δραπετσώνα που έσβησε στο αριστερό μάτι της συμμαθήτριας της το τσιγάρο που κάπνιζε στο διάλειμμα. Το θύμα μαζί με την μητέρα της κατέθεσαν μήνυση στο τμήμα της περιοχής αμέσως μετά της επίθεση.

Από ήπια περιστατικά, μέχρι βίαιες συμπεριφορές που μπορούν να οδηγήσουν ακόμη και σε ποινικές διώξεις, το “απόσταγμα” της συζήτησης με έναν σημαντικό αριθμό εκπαιδευτικών για την τρέχουσα κατάσταση στα σχολεία, περικλείεται στην ακόλουθη φράση: “Δεν υπάρχει σχολείο σήμερα που να μην αντιμετωπίζει περιστατικά bullying”.

Έντυπο φύλλο 2024

  Σύμφωνα με την Dr. Bridget Biggs ο εκφοβισμός είναι κάθε μορφή επιθετικότητας που επαναλαμβάνεται και συνήθως περιλαμβάνει διαφορά »δύναμης», έτσι ένα παιδί που έχει περισσότερη »δύναμη» από το άλλο του ασκεί bullying. Αυτό είναι συχνότερο κατά την περίοδο της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης που πολλά παιδιά θέλουν να »υπερισχύον» και να φαίνονται »δυνατοί».

  Σύμφωνα με την ψυχολόγο Miranda Banks, όταν κάποιος δέχεται εκφοβισμό νιώθει ότι δεν μπορεί να κάνει τίποτα, ότι είναι αβοήθητος, αδύναμος και μικρός σε σχέση με ένα άλλο παιδί και αυτός είναι ο σκοπός ενός θύτη. Ο λόγος είναι ότι θέλει να νιώθει αυτός μεγαλύτερος και πιο δυνατός από το θύμα και με αυτόν τον τρόπο το καταφέρνει. Το σημαντικότερο που θα πρέπει να θυμάται ο καθένας είναι ότι το παιδί που ασκεί τον εκφοβισμό έχει το ίδιο κάποιο πρόβλημα με τον εαυτό του, γιατί οι άνθρωποι που τα πάνε καλά με τον εαυτό τους δεν θα έκαναν ποτέ κάτι τέτοιο.

  Τέλος, η ψυχολόγος Tesia Marshik λέει ότι ένας θύτης μπορεί να ασκεί εκφοβισμό χωρίς να το καταλαβαίνει. Για αυτό λοιπόν ένας τέτοιος θύτης πρέπει να κάνει ένα βήμα πίσω και να σκεφτεί αν αυτό που κάνει στο άλλο παιδί θα του άρεσε να το κάνουν στον ίδιο. Επιπλέον ένας θύτης μπορεί να νιώθει πολλά και ανάμεικτα συναισθήματα. Μπορεί να νιώθει απογοήτευση ή ακόμα να εκφοβίζεται και ο ίδιος. Εννοείται πως αυτό δεν τον υποστηρίζει, αλλά πρέπει να σκεφτεί αν αυτός είναι ο κατάλληλος χειρισμός προς ένα θέμα που τον απασχολεί.

  Οπότε, όλοι και όλες »πειράζουμε» τους φίλους και τις φίλες μας, αρκεί να το κάνουμε με καλή πρόθεση, με το σωστό »ύφος», αλλά και με μέτρο. Γιατί όπως έλεγαν και οι αρχαίοι Έλληνες: << Παν μέτρον άριστον >>

Πηγές:

">Dr. Bridget Biggs on Bullying

">Bullies & Bullying – Psychologist discusses techniques to deal with it. 

">If you are a bully… – Tesia Marshik, PhD, Educational/Developmental Psychology 

Η καθηγήτρια Εγκληματολογίας και Αντεγκληματικής Πολιτικής στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, Σοφία Βιδάλη, μιλάει για το θέμα σε μια συνέντευξη που παραχώρησε στη δημοσιογράφο Φωτεινή Λαμπρίδη, και ρίχνει φως σε βασικά ερωτήματα, όπως: ποια είναι τα αίτια της βίας ανηλίκων, και πώς μπορούμε να σταματήσουμε αυτό το φαινόμενο.

Η Σοφία Βιδάλη υποστηρίζει πως η βία στους ανηλίκους είναι κάτι που υπήρχε από παλιά και οφείλεται σε ένα συναίσθημα αδιέξοδου που νιώθουν μερικοί έφηβοι. Για να ανακαλύψουμε τις ρίζες του προβλήματος, το ποια είναι αυτά τα παιδιά που ασκούν βία, πρέπει να μελετήσουμε τις σχέσεις που επικρατούν στην κοινωνία και την κοινωνική διαστρωμάτωση. Όπως παρατηρούμε, αλλά και όπως έχουν επιβεβαιώσει εγκληματολογικές έρευνες από τις αρχές του 20ου αιώνα, η άσκηση βίας σε ομάδες κυρίως αγοριών προκαλεί αυτοπεποίθηση και μερικές φορές κοινωνική αποδοχή. Σαν φαινόμενο μπορεί να είναι περαστικό, αλλά, όταν εμπλέκονται όπλα, για το θύμα δεν είναι έτσι.

Οι παράγοντες που σήμερα οδηγούν τα παιδιά στη βία έχουν σχέση με την έλλειψη ελεύθερου χρόνου, αλλά και με το πώς περνάνε τον ελεύθερο χρόνο τους. Παράλληλα, η απαξίωση της ίδιας της γνώσης και της πνευματικής καλλιέργειας συμβάλλει στη στροφή των νέων στη βία, ως έναν τρόπο καταξίωσης. Σήμερα, ακόμα και το σχολείο έχει χάσει τον ρόλο του και κάποιοι το βλέπουν μόνο ως το μέσο για να πάρει κανείς πτυχίο.

Όσον αφορά τους τρόπους αντιμετώπισης του φαινομένου της βίας, η κ. Βιδάλη επισημαίνει ότι η τάση που επικρατεί είναι αυξάνουμε τις ποινές και τις επιτηρήσεις. Κατά τη γνώμη της όμως, χρειάζονται άλλες προσεγγίσεις, που έχουν σχέση με το πώς διαμορφώνονται ιδεολογικά τα παιδιά. Σημαντική είναι η δυνατότητα ελεύθερου χρόνου και χώρου αναψυχής. Οι δάσκαλοι με τη σειρά τους θα πρέπει να μάθουν να χειρίζονται διάφορες δύσκολες καταστάσεις, καθώς κοινωνικοί λειτουργοί και ψυχολόγοι δεν είναι αρκετοί και η παρέμβασή τους δεν έχει μακροπρόθεσμα αποτελέσματα. Οι καθηγητές πρέπει να μπορούν να πείσουν τα παιδιά να μην βιαιοπραγούν και να καταλαβαίνουν πότε κάποιο κάνει χρήση ουσιών. Πρέπει, όμως, να υπάρχει πραγματική θέληση για να βοηθηθούν τα παιδιά και οι καθηγητές να βοηθηθούν στο δύσκολο έργο τους.

Σύμφωνα με την κ. Βιδάλη, τις προηγούμενες δεκαετίες δεν υπήρχαν τόσο έντονα περιστατικά βίας, καθώς στη νεολαία τότε κυριαρχούσε το «εμείς» όχι το «εγώ». Στην εποχή μας, οι εξωσχολικές δραστηριότητες έχουν περιοριστεί, άρα είναι και λιγότερες οι  αλληλεπιδράσεις με συνομήλικους, οι νέοι έχουν λάθος πρότυπα και δεν αναπτύσσουν την αίσθηση του πολίτη, ενώ ταυτόχρονα γύρω τους βλέπουν βία. Το σχολείο έχει απαξιωθεί και αυτό περιορίζει τον κόσμο τους, την ψυχή τους, τον τρόπο να λύνουν τα προβλήματα. Γι΄αυτό, καταλήγουν να ασκούν βία. Η βία ασκεί γοητεία, γιατί τα παιδιά αισθάνονται ότι με αυτήν είναι κάτι, προσαρμόζονται και σταματούν να ντρέπονται γι΄αυτό που πραγματικά είναι. Η φτώχεια, που επιδεινώθηκε με την οικονομική κρίση, συντελεί σε αυτή τη εξέλιξη.

Καταλήγοντας η κ. Βιδάλη, τονίζει ότι στην εποχή μας η εικόνα, η πληροφορία και τα σόσιαλ μίντια, δημιουργούν ένα κλίμα. Αυτό το κλίμα χρειάζεται να αλλάξει. Τα παιδιά χρειάζονται προοπτική. Χρειάζονται ελεύθερο χρόνο. Και χρειάζεται να καλλιεργήσουν δυνατότητες δημιουργίας. Και τέλος πρέπει να αλλάξει η καταναλωτική καταστροφή, που έχει επικρατήσει.

https://tvxs.gr/news/ellada/egklimatologos-sto-tvxs-poia-paidia-askoyn-via-kai-giati-ti-den-kanei-i-politeia/