Κατά καιρούς έγιναν πολλές επεκτάσεις και επισκευές, ώστε το κάστρο να παραμένει ισχυρό απέναντι σε επιδρομές και φυσικές καταστροφές. Διαθέτει επιβλητικά τείχη, πύργους και ισχυρές αμυντικές κατασκευές που μαρτυρούν τη μεγάλη στρατηγική του σημασία. Στο εσωτερικό του υπήρχε ο κεντρικός πύργος, ο οποίος αποτελούσε το τελευταίο καταφύγιο άμυνας σε περίπτωση επίθεσης.

Σήμερα, το Κάστρο της Μήθυμνας αποτελεί σημαντικό κομμάτι της πολιτιστικής κληρονομιάς της Λέσβου και προσελκύει πολλούς επισκέπτες που θέλουν να γνωρίσουν την πλούσια ιστορία του νησιού και να θαυμάσουν τη μοναδική του αρχιτεκτονική.

Κατερίνα Τσέντζου Γ΄4

Πηγές:

visitlesbos.gr

Οι ηφαιστειακές εκρήξεις κάλυψαν το τότε υποτροπικό δάσος με τεράστιες ποσότητες στάχτης, λάβας και άλλων ηφαιστειακών υλικών. Τα δέντρα θάφτηκαν γρήγορα, γεγονός που εμπόδισε την αποσύνθεσή τους. Με την πάροδο του χρόνου, η οργανική τους ύλη αντικαταστάθηκε σταδιακά από ανόργανα υλικά, κυρίως διοξείδιο του πυριτίου, δημιουργώντας απολιθωμένους κορμούς που διατηρούνται μέχρι σήμερα σε εξαιρετική κατάσταση.
Το Απολιθωμένο Δάσος έχει ανακηρυχθεί Διατηρητέο Μνημείο της Φύσης από το 1985 λόγω της μεγάλης γεωλογικής, παλαιοντολογικής και περιβαλλοντικής του αξίας. Παράλληλα, η Λέσβος εντάχθηκε στο Παγκόσμιο Δίκτυο Γεωπάρκων της UNESCO, γεγονός που αναδεικνύει τη διεθνή σημασία της περιοχής.
Σημαντικό ρόλο στην προστασία και προβολή του μνημείου διαδραματίζει το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας Απολιθωμένου Δάσους Λέσβου, το οποίο ιδρύθηκε το 1994 στο Σίγρι. Στις εκθέσεις του παρουσιάζονται απολιθωμένοι κορμοί, φυτικά απολιθώματα και στοιχεία για τη γεωλογική εξέλιξη του Αιγαίου, προσφέροντας στους επισκέπτες μια ολοκληρωμένη εικόνα της φυσικής ιστορίας της περιοχής.
Σήμερα, το Απολιθωμένο Δάσος της Λέσβου αποτελεί σημαντικό επιστημονικό, εκπαιδευτικό και τουριστικό προορισμό. Χιλιάδες επισκέπτες από όλο τον κόσμο το επισκέπτονται κάθε χρόνο για να γνωρίσουν από κοντά ένα μοναδικό φυσικό μνημείο που μαρτυρά τη γεωλογική ιστορία της Γης και τις μεγάλες φυσικές μεταβολές που διαμόρφωσαν το περιβάλλον του Αιγαίου.

Κατερίνα Τσέντζου Α΄4

Πηγές
visitgreece.gr
lesvosgeopark.gr
visitlesvos.gr

Φωτογραφίες από την συλλογή της Αναστασίας Βαβάση:

Η Αγιάσος είναι διάσημη για την τέχνη, τα κεραμικά, τα ξύλινα γλυπτά και τις πολιτιστικές εκδηλώσεις. Οι κάτοικοι κρατούν ζωντανά τα τοπικά έθιμα και τη λεσβιακή παράδοση. Οι γιορτές και τα πανηγύρια είναι πολύ σημαντικά για το χωριό. Επίσης, η περιοχή είναι γνωστή για τα κάστανα, τα μήλα και άλλα προϊόντα. Ιδιαίτερο προϊόν της αποτελεί και το καϊνάρι, μείγμα μπαχαρικών για ζεστό ρόφημα.

Ο Ιερός Ναός της Παναγίας της Αγιάσου είναι το πιο σημαντικό αξιοθέατο. Η εικόνα της Παναγίας είναι πολύτιμο θρησκευτικό αντικείμενο και πολλοί άνθρωποι πηγαίνουν εκεί για να την προσκυνήσουν. Είναι κατασκευασμένη από μαστίχα και κερί. Μεταφέρθηκε από την Ιερουσαλήμ στη Λέσβο το 803 μ.Χ. από τον μοναχό Αγάθωνα. Τον 15ο αιώνα, επειδή η πρωτότυπη εικόνα είχε φθαρεί πολύ από τον χρόνο, αγιογράφος δημιούργησε ένα πιστό αντίγραφο για να την καλύψει και να την προστατεύσει. Το 1938, κατά τη διάρκεια έρευνας, η παλαιά (πρωτότυπη) εικόνα βρέθηκε κρυμμένη στο εσωτερικό της νεότερης. Σύμφωνα με την παράδοση η εικόνα είναι έργο του Ευαγγελιστή Λουκά.

Κάθε χρόνο, στις 15 Αυγούστου, η Αγιάσος γεμίζει από πιστούς που έρχονται να προσκυνήσουν την Παναγία. Το πανηγύρι είναι ένα από τα σημαντικότερα θρησκευτικά γεγονότα του νησιού.

Πολύ ενδιαφέρον είναι και το λαογραφικό μουσείο (Μουσείο Αναγνωστηρίου) της Αγιάσου, το οποίο περιλαμβάνει μια πλούσια συλλογή από είδη λαϊκής τέχνης, βιοτεχνικά εργαλεία και την ιδιωτική λαογραφική συλλογή του Στρατή Παν. Τζίνη.

Η Αγιάσος είναι ένα χωριό με πλούσια ιστορία και παράδοση. Η Παναγία της Αγιάσου, η φύση και η φιλοξενία των κατοίκων κάνουν το χωριό αυτό έναν ξεχωριστό προορισμό.

Χρυσαυγή Σπυριδούλα Μασούρα Α΄2

Πηγές:

https://www.lesvosgeopark.gr/

https://visitagiasos.gr/

Φωτογραφικό υλικό από την συλλογή της Αναστασίας Βαβάση

Πηγή: https://acadimia.org/nea-anakoinoseis/deltia-typou/919-ergon-theofilou-eikones-agion-apo-to-pilio-sti-thesprotia-periodiki-ekthesi

Δέχτηκε τις πρώτες κριτικές του στο περιοδικό Cahiers d’Art από το 1926 έως το 1931 και κατόπιν στην απογευματινή εφημερίδα L’Intransigeant από το 1928 έως το 1933, ο Ελευθεριάδης έδωσε ώθηση σε νέους καλλιτέχνες της εποχής. Έτσι, έχοντας κερδίσει την εμπιστοσύνη ζωγράφων και γλυπτών που έμελλε να σημαδέψουν τον 20ό αιώνα, υπήρξε συνιδρυτής του σουρεαλιστικού περιοδικού Minotaure το 1933.

Το 1979 δώρισε ένα μεγάλο μέρος του εκδοτικού του έργου, έργα Ελλήνων και Γάλλων ζωγράφων του 20ού αιώνα, καθώς και μεσαιωνικά χειρόγραφα, για να ιδρυθεί το φερώνυμο μουσείο στη Μυτιλήνη. Η χήρα του Alice, έχει επίσης δωρίσει μεγάλο μέρος της συλλογής του σε μουσείο στη Γαλλία. Στον Ελευθεριάδη οφείλεται και η ανακάλυψη του λαϊκού ζωγράφου Θεόφιλου.

Το μουσείο Τériade, στο ισόγειο εκτίθενται 38 τεύχη του περιοδικού VEVRE από το 1937 μέχρι το 1960 ενώ στον 1ο όροφο μπορεί να δει κάποιος τα βιβλία του με μεγάλη μουσειολογική προσέγγιση. Εκεί φαίνονται έργα των Matisse, Picasso, Chagalli, που όχι απλά να εικονογραφήσουν βιβλία, αλλά να δημιουργήσουν έργο εικαστικό, με φορέα το βιβλίο. Καθώς επίσης και των Baudin, Bores, Chagalli, Giacometti, Gromaire, Layrence, Lecorbusier, Leger, Matisse, Miro, Picasso, καθώς και των Βακιρτζή Γιώργου, Θεόφιλου Χατζημιχάλη, Καλλιγιάννη Μανώλη, Κανέλλη Ορέστη, Μαρούδα Καλλιρρόης, Ρόρρη Γιώργου, Τσαρούχη Γιάννη.

Πηγές:

mytilene.gr

Greekgastronomyguide.gr

Wikipedia.org

Μαριφίνη Λαζαριώτη Α2

Άρθρο σε συνεργασία με το 3ο Πρότυπο ΓΕΛ Ιλίου και το περιοδικό Ιλιό-σποροι.

Καλή ανάγνωση!

Οι μαθητές φτιάχνουν τα βάγια, για να μοιραστούν την Κυριακή των Βαΐων.