Η θαλάσσια χελώνα απαντά στον Ατλαντικό, τον Ειρηνικό και τον Ινδικό Ωκεανό, καθώς επίσης και στη Μεσόγειο Θάλασσα. Η Ελλάδα (ιδίως οι ακτές της Ζακύνθου – Εθνικό Θαλάσσιο Πάρκο Ζακύνθου και της Κυπαρισσίας) είναι η πιο δημοφιλής περιοχή φωλιάσματος κατά μήκος της Μεσογείου, με περισσότερες από 3.000 φωλιές ετησίως. Η χελώνα Caretta περνάει το μεγαλύτερο μέρος της ζωής της στη θάλασσα και σε εκβολές ποταμών, με τα θηλυκά να βγαίνουν για λίγο στην ξηρά για να γεννήσουν τα αυγά. Έχει χαμηλό ρυθμό αναπαραγωγής: τα θηλυκά γεννούν κατά μέσο όρο τέσσερις ομάδες αυγών και στη συνέχεια μένουν ανενεργές και δεν ξανά-ωοτοκούν για δύο έως τρία έτη. Φθάνει στη σεξουαλική ωριμότητα σε ηλικία 17-33 ετών και έχει διάρκεια ζωής 47-67 χρόνια.[2]

Είναι παμφάγο ζώο και τρέφεται κυρίως με ασπόνδυλα του βένθους. Τα μεγάλα και ισχυρά σαγόνια της χρησιμεύουν ως ένα αποτελεσματικό εργαλείο για να κομματιάσει το θήραμά του. Τα αυγά είναι ιδιαίτερα ευάλωτα σε χερσαίους θηρευτές. Μόλις οι χελώνες ενηλικιωθούν, το μεγάλο μέγεθός τους προσφέρει προστασία από τους περισσότερους θηρευτές, με εξαίρεση ορισμένους καρχαρίες.

Οι θαλάσσιες χελώνες θεωρούνται είδος υπό εξαφάνιση και προστατεύονται από τη Διεθνή Ένωση για τη Διατήρηση της Φύσης. Ο παρατημένος και εν χρήσει αλιευτικός εξοπλισμός είναι υπεύθυνος για πολλούς θανάτους χελωνών. Ειδικές συσκευές έχουν τοποθετηθεί στα δίχτυα στο πλαίσιο προσπαθειών για τη μείωση της θνησιμότητας, παρέχοντας μια οδό διαφυγής για τις χελώνες. Η απώλεια των κατάλληλων παραλιών ωοτοκίας και η εισαγωγή νέων αρπακτικών έχουν επίσης επηρεάσει τον πληθυσμό των χελωνών. Οι προσπάθειες για την αποκατάσταση του αριθμού τους απαιτούν γενικότερη συνεργασία, δεδομένου ότι οι χελώνες περιφέρονται σε τεράστιες εκτάσεις του ωκεανού και οι παραλίες ωοτοκίας είναι διασκορπισμένες σε διάφορες χώρες. Σε αυτά τα πλαίσια, το 1983 συστάθηκε ο Σύλλογος για την Προστασία της Θαλάσσιας Χελώνας «Αρχελών» ένα μη-κερδοσκοπικό σωματείο με αντικείμενο τη μελέτη, την προστασία και την περίθαλψη των χελωνών Caretta, καθώς και τη διαχείριση των οικοσυστημάτων στις σημαντικότερες ελληνικές παραλίες ωοτοκίας τους.

Η φώκια μονάχους μονάχους Είναι το σπανιότερο είδος φώκιας στον κόσμο και ένα από τα έξι περισσότερο απειλούμενα. Είναι από τα μεγαλύτερα είδη φωκιών στην Ελλάδα, φτάνει τα τρία μέτρα και το βάρος τριακόσια πενήντα κιλά. Έχει κοντό και γυαλιστερό τρίχωμα γκρι, καφετί, ή μαύρο και η κοιλιά τους είναι ανοιχτόχρωμη. Ζει στην θαλάσσια περιοχή των Σποράδων. Η φώκια τρώει ψάρια. Ο μεγαλύτερος εχθρός, είναι ο άνθρωπος και τα δίχτυα των ψαράδων. Πρέπει να μειώσουμε την ρύπανση, των θαλασσών να μειώσουμε και το υπερβολικό ψάρεμα και να φροντίσουμε τις τραυματισμένες φώκιες να γίνουν καλά.

Η χελώνα καρέτα-καρέτα Ένα από τα άγρια ζώα που ζει στη χώρα μας και προστατεύεται, είναι η θαλάσσια χελώνα καρέτα-καρέτα. Ζει στο νησί της Ζακύνθου κυρίως στις παραλίες του Λαγάνα. Επίσης την συναντάμε στην Πελοπόννησο και στην Κρήτη. Το βασικό χαρακτηριστικό είναι το καβούκι που είναι πολύ σκληρό. Τα μπροστινά πτερύγια τα χρησιμοποιεί για να προχωράει ενώ τα πίσω λειτουργούν σαν πηδάλια. Επίσης η καρέτα-καρέτα έχει πολύ καλή ακοή, γι αυτό λαμβάνουν και πολύ χαμηλούς ήχους. Οι θαλάσσιες χελώνες τρέφονται με οστρακοειδή. Βασικοί εχθροί είναι οι καιρικές συνθήκες, τα ζώα, όπως αλεπούδες, σκυλιά, γλάροι και ο άνθρωπος. Η χελώνα καρέτα-καρέτα προστατεύεται στη χώρα μας από συλλόγους και διάφορες ομάδες ανθρώπων.

Η καφέ αρκούδα Στην Ελλάδα, η καφέ αρκούδα υπάρχει κυρίως στη δυτική και βορειοδυτική Ελλάδα, δηλαδή στα όρη Πίνδο και Ροδόπη.Υπάρχου περίπου 150 καφέ αρκούδες. Είναι το μεγαλύτερο χερσαίο θηλαστικό της Ευρώπης, με μεγάλη μυϊκή δύναμη, ιδιαίτερα στο λαιμό και στα άκρα. Έχει τριγωνικό κεφάλι, κυκλικά μικρά αυτιά και μάτια.έχει δόντια, πολύ κοντή ουρά που κρύβεται από την γούνα της. Τα πόδια της έχουν 5 δάχτυλα με Καμπυλωτά νύχια και βαδίζει με όλο το πέλμα. Τρέχει γρήγορα, έχει άριστη ακοή και όσφρηση και λιγότερο καλή όραση. Έχει ύψος 1,70-2,20 μέτρα και ζυγίζει κιλά. Ζει 20 με 25 χρόνια, ζευγαρώνει από τέλη Μαΐου ως τέλη Ιουλίου. Γεννάει κάθε 2-3 χρόνο ένα δύο αρκουδάκια σπάνια 3. Γεννά στα μέσα του Χειμώνα Ιανουάριο-Φεβρουάριο στη φωλιά και ενώ βρίσκεται σε κατάσταση χειμερίας νάρκης.

Λύγκας Έχει εξαφανιστεί από την Ελλάδα αλλά ζει στη νότια Αλβανία και στην πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας κάποια από τα οποία μπορεί να εισέρχονται και στην Ελλάδα. Ο λύγκας είναι μεγαλόσωμο ζώο, το τρίτο σε μέγεθος της Ευρώπης. Διαθέτει μακριά πόδια με μεγάλες πατούσες και κοφτερά νύχια. Το κεφάλι του είναι στρογγυλό και έχει μαύρες τούφες στα αυτιά του. Οι εχθροί του είναι οι κυνηγοί που το σκοτώνουν για το δέρμα τους. Μπορούμε να το προστατέψουμε όταν ο άνθρωπος σταματήσει να κυνηγά τον λύγκα. Επίσης προστατεύουμε το λύγκα αν σταματήσουμε να καταστρέφουμε τα δάση όπου ζούνε.

Λύκος Είναι θηλαστικό της τάξης των σαρκοφάγων. Έχει κοινή καταγωγή με τον σκύλο. Ο λύκος έχει αρκετά χαρακτηριστικά στο σώμα με το σκύλο. Ο λαιμός του ωστόσο είναι μεγαλύτερος ως προς την περιφέρεια και περισσότερο δυσκίνητος. Το κρανίο του είναι μεγαλύτερο από το σώμα του και έχει 42 δόντια με μεγάλους κυνόδοντες.το μήκος του είναι από 1 έως 1,5 μέτρα και το βάρος του είναι 30 με 50 κιλά. Ο λύκος είναι σαρκοφάγο ζώο και τρέφεται με άγρια φυτοφάγα ζώα όπως το ελάφι, το ζαρκάδι το αγριογούρουνο και άλλα. Ο λύκος είναι πολύ δυνατό ζώο όμως έχει εχθρούς τα μεγαλύτερα ζώα από αυτόν όπως η καφέ αρκούδα. Για την προστασία του λύκου που υπάρχουν διάφορες οργανώσεις που φροντίζουν για αυτό.

O μαυρόγυπας Ο μαυρόγυπας είναι ένα σπάνιο και τοπικό επιδημητικό είδος που έχει χαρακτηριστεί προστατευμένο καθώς πλέον κινδυνεύει με εξαφάνιση στην Ελλάδα. Ο μαυρόγυπας δεν μεταναστεύει και σπάνια πετά μακριά από την περιοχή αναπαραγωγής του. Ζευγαρώνει διά βίου. Από τον Ιανουάριο οι γονείς ξεκινούν τις αναπαραγωγικές τους πτήσεις πάνω από τη φωλιά τους και κατασκευάζουν μαζί τη φωλιά που μετά από χρόνια συνεχούς χρήσης μπορεί να φτάσει ένα μέτρο ύψος και δύο μέτρα πλάτος. Το θηλυκό γεννά στα τέλη Φεβρουαρίου με αρχές Μαρτίου ένα αβγό, το οποίο επωάζουν και οι δύο γονείς για διάστημα ημερών. Το μικρό ανεξαρτητοποιείται σε ηλικία 3,5 μηνών και πετά από τη φωλιά του, ενώ ωριμάζει για αναπαραγωγή σε 5-6 χρόνια.

Όρνιο Στην Ελλάδα τα συναντάμε στην Κρήτη, στην Κεφαλληνία, τη Νάξο, τη βόρεια Πελοπόννησο, στο Φαράγγι της Κλεισούρας στην Αιτωλοακαρνανία και στην υπόλοιπη ηπειρωτική Ελλάδα. Έχει καφέ φτερά που καλύπτουν το σώμα του, ενώ ο μακρύς λαιμός του καλύπτεται από μικρά λευκά φτερά για να μη λερώνεται εύκολα καθώς τρώει, έχει γυμνά από φτερά πόδια και όχι πολύ γαμψά νύχια. Τρώει κρέας από ζώα που έχουν πεθάνει έχει ιδιαίτερη προτίμηση στα εντόσθια. Οι εχθροί του είναι ο άνθρωπος παράνομο κυνήγι και η αλλαγή στο τρόπο εκμετάλλευσης της κτηνοτροφίας δηλαδή μειώθηκαν τα πτώματα των αιγοπροβάτων που αποτελούσαν βασική τροφή του. Η προστασία ξεκινάει την ενημέρωση των και ανθρώπων και την ενεργό συμμετοχή σε ομάδες προστασίας και περίθαλψης.

Τσακάλι Χρώμα: Γκριζοκίτρινο ή κοκκινωπό. Χαρακτηριστικά του σώματος: Συγγενικός είδος με το λύκο και το κογιότ, έχουν μικρότερο σώμα από αυτά. Συνήθειες – συμπεριφορά: Υπερασπίζονται το έδαφος τους από τις άλλες ομάδες. Αγαπημένο φαγητό :Είναι συλλέκτες κάθε είδος τροφής. Μέσα στη διατροφή του υπάρχουν λαγοί, ποντικοί, σαύρες, και πουλιά. Διερευνούν ανάμεσα στα σκουπίδια και τρώνε ψόφια ζώα. Κυρίες απειλές: Απειλείται από τις πυρκαγιές, την επέκταση αστικών περιοχών.