Για τις μελιτζάνες:

• 4 μεγάλες μελιτζάνες φλάσκες

• Ελαιόλαδο για το τηγάνισμα ή το ψήσιμο

• Αλάτι

Για τη σάλτσα κιμά:

• 750 γρ. κιμά μοσχαρίσιο

• 1 μεγάλο κρεμμύδι, ψιλοκομμένο

• 2 σκελίδες σκόρδο, ψιλοκομμένες

• 400 γρ. ντομάτα κονκασέ ή τριμμένη φρέσκια

• 2 κ.σ. πελτές ντομάτας

• 1/2 φλ. κρασί κόκκινο (προαιρετικά)

• 1/2 κ.γ. κανέλα

• 1 φύλλο δάφνης

• Αλάτι και πιπέρι

• Ελαιόλαδο

Για την μπεσαμέλ:

• 1 λίτρο γάλα

• 100 γρ. βούτυρο

• 100 γρ. αλεύρι

• 2 αυγά (προαιρετικά)

• 100 γρ. τριμμένο τυρί (π.χ. κεφαλοτύρι ή παρμεζάνα)

• Μοσχοκάρυδο, αλάτι, πιπέρι

Εκτέλεση:

1. Ετοιμάζουμε τις μελιτζάνες:

• Κόβουμε τις μελιτζάνες σε φέτες πάχους 1 εκ. και τις αλατίζουμε.

• Τις αφήνουμε για 30 λεπτά να ξεπικρίσουν, τις ξεπλένουμε και τις στεγνώνουμε με χαρτί.

• Τις τηγανίζουμε ελαφρά ή τις ψήνουμε στον φούρνο με λίγο ελαιόλαδο μέχρι να μαλακώσουν.

2. Ετοιμάζουμε τον κιμά:

• Σοτάρουμε το κρεμμύδι και το σκόρδο με ελαιόλαδο.

• Προσθέτουμε τον κιμά και τον σοτάρουμε μέχρι να αλλάξει χρώμα.

• Ρίχνουμε τον πελτέ, την ντομάτα, το κρασί (αν βάλουμε), την κανέλα, τη δάφνη, αλάτι και πιπέρι.

• Σιγοβράζουμε για περίπου 30 λεπτά μέχρι να δέσει η σάλτσα.

3. Ετοιμάζουμε την μπεσαμέλ:

• Σε κατσαρόλα λιώνουμε το βούτυρο και προσθέτουμε το αλεύρι. Ανακατεύουμε μέχρι να ξανθύνει ελαφρώς.

• Προσθέτουμε το γάλα ζεστό λίγο-λίγο ανακατεύοντας συνεχώς μέχρι να πήξει.

• Βγάζουμε από τη φωτιά, προσθέτουμε το τυρί, τα αυγά (χτυπημένα, αν τα βάλουμε), μοσχοκάρυδο, αλάτι και πιπέρι.

4. Συναρμολόγηση:

• Σε ένα ταψί στρώνουμε πρώτα μια στρώση μελιτζάνες.

• Προσθέτουμε τον κιμά.

• Ξανά μια στρώση μελιτζάνες.

• Από πάνω ρίχνουμε την μπεσαμέλ και την απλώνουμε ομοιόμορφα.

• Πασπαλίζουμε με λίγο τριμμένο τυρί.

5. Ψήσιμο:

• Ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 180°C για 45-50 λεπτά μέχρι να ροδίσει καλά από πάνω.

Σερβίρισμα:

Αφήνουμε να κρυώσει για 20-30 λεπτά πριν κόψουμε, για να «σταθεί» καλά. Συνοδεύεται υπέροχα με μια δροσερή χωριάτικη σαλάτα!

Οι κάκτοι του γένους Υλοκέρεος κατάγονται από την Νότια και Κεντρική Αμερική και το Μεξικό. Οι κάκτοι καλλιεργούνται επίσης στην Νοτιοανατολική Ασία (Ινδονησία, Βιετνάμ, Ταϊβάν, Ταϊλάνδη, Σρι Λάνκα, Μπανγκλαντές και Μαλαισία). Επίσης, βρίσκονται στην ανατολική Μεσόγειο, κυρίως στο Ισραήλ, στην Ελλάδα σε νησιά όπως η Ρόδος και η Κρήτη, στην Τουρκία και στην Παλαιστίνη, τη βόρεια Αυστραλία, τη Χαβάη και τη νότια Κίνα. Οι κάκτοι μεταφέρθηκαν μαζί με τους Ευρωπαίους.

Οι κάκτοι αυτού του είδους ανοίγουν τα άνθη τους κατά τη διάρκεια της νύχτας. Η γεύση του είναι υπόγλυκη και έχει ελάχιστες θερμίδες, ενώ βοηθάει και στο αδυνάτισμα. Καταναλώνεται ως φρούτο, τσάι, ή χυμός ο οποίος είναι πολύ δροσιστικός. Είναι αρκετά διαδεδομένο στις περιοχές της Ινδοκίνας. Το φρούτο δρακόγια είναι πλούσιο σε φυτικές ίνες, σίδηρο, ασβέστιο, φώσφορο, βιταμίνη E και βιταμίνη C. Δεν υπάρχουν προς το παρόν επαρκείς μελέτες που να επιβεβαιώνουν ότι το φρούτο του δράκου, βελτιώνει σημαντικά την όραση και βοηθάει στα προβλήματα άσθματος, καθώς και στον βήχα.

πηγή: wikipaidia

Παρά ταύτα δεν έχει μέχρι σήμερα καθορισθεί ούτε ο εφευρέτης του, ούτε ο χρόνος της εμφάνισής του. Πολλές, περισσότερο θεωρίες, έχουν αναπτυχθεί ως προς τη αρχική μορφή του που παιζόταν στις Ινδίες πριν 15 – 20 αιώνες, δηλαδή γύρω στην ελληνιστική περίοδο. Τότε το παιχνίδι αυτό φέρονταν με την ονομασία τσατουράγκα που σημαίνει τετραπλή σύνθεση, δηλαδή παιχνίδι με τα τέσσερα όπλα των αρχαίων Ινδών: τους ελέφαντες, το ιππικό, τα άρματα και το πεζικό, που παίζονταν από τέσσερα άτομα και όχι από δύο, κατέχοντας καθένας παίκτης από μία γωνία της σκακιέρας. Αρχηγός του στρατού φυσικά ήταν ο βασιλιάς.

Από όλες όμως τις διάφορες θεωρίες που έχουν αναπτυχθεί, επικρατέστερη εκδοχή είναι ότι το σκάκι τελικά προήλθε από την Ινδία και συγκεκριμένα εφευρέτης του είναι ο βραχμάνος Σίσσα, σε εποχή όμως απροσδιόριστη. Τούτο βασίζεται κυρίως στην σπουδαία εκείνη παράδοση με τον διπλασιασμό των σπόρων.

Σύμφωνα με την παράδοση αυτή, όταν κάποτε ο ηγεμόνας της περιοχής που ζούσε ο βραχμάνος Σίσσα κάλεσε αυτόν για να επιδείξει το παιχνίδι που είχε εφεύρει ,όταν τελείωσε τόσο πολύ γοητεύτηκε απ΄ αυτό, που ρώτησε τον Σίσσα τι θα ήθελε ως ανταμοιβή. Τότε ο σοφός εκείνος ζήτησε τόσους κόκκους σιτάρι όσους θα μπορούσαν να συμπεριληφθούν στα 64 τετράγωνα της σκακιέρας βάζοντας στο πρώτο ένα κόκκο, στο δεύτερο δύο, στο τρίτο τέσσερις, στο τέταρτο οκτώ κλπ, διπλασιάζοντας έτσι κάθε φορά στο επόμενο τετράγωνο, μέχρι το 64-ο τετράγωνο.
Ο ηγεμόνας κρίνοντας το αίτημα ασήμαντο, τον ξαναρώτησε για κάτι σοβαρότερο. Στην επιμονή όμως του Σίσσα, ο ηγεμόνας διέταξε ν΄ αδειάσουν μια φορτωσιά καμήλας σιτάρι δίπλα του. Η έκπληξή του όμως υπήρξε μεγάλη όταν ο θησαυροφύλακάς του και προϊστάμενος των αποθηκών του ανέφερε ότι όχι μόνο το σιτάρι της ηγεμονίας, αλλά και όλων των γύρω ηγεμονιών να συγκεντρωθεί δεν φθάνει να ικανοποιήσει το αίτημα του Σίσσα.

Πράγματι το συνολικό σιτάρι που χρειάζονταν ανέρχονταν σε 18.446.744.073.709.551.616 κόκκους, που αυτοί εκπεφρασμένοι σε βάρος, έχοντας υπόψη το βάρος ενός κόκκου ίσο με 0,053 γραμμάρια, ισοδυναμούσαν στη τεράστια ποσότητα των 977.677.436.907 τόνων!

Το σκάκι είχε ήδη αποκτήσει την τελική σύγχρονή του μορφή στην δυτική Ευρώπη τον 15ο αιώνα. Οι μεταβολές των κανόνων τους τελευταίους πέντε αιώνες έχουν γενικά να κάνουν με την διαιτησία των αγώνων και όχι με το ίδιο το παιχνίδι.

Πολύ αρχαιότερα, στο Βυζάντιο παιζόταν μια παραλλαγή του παιχνιδιού, το γνωστό ζατρίκιον. Το παιχνίδι αυτό πιθανότατα ήρθε κατευθείαν από τους Πέρσες. Μάλιστα η λέξη ζατρίκιον ετυμολογείται από την αρχαία περσική shatranj που σημαίνει «βασιλικό παιχνίδι» (αυτό λογικά ερμηνεύεται από τον ιδιαίτερο ρόλο του βασιλιά στο παιχνίδι και όχι «επειδή παιζόταν από βασιλιάδες»).

Παρόλο που το ζατρίκιο είναι πολύ αρχαιότερο από το σκάκι στην υπόλοιπη Ευρώπη, δεν είναι ο άμεσος πρόγονος του σύγχρονου σκακιού. Ο άμεσος πρόγονος του σκακιού ήρθε στην δυτική Ευρώπη από τους Άραβες. Οι Άραβες με την σειρά τους είχαν πάρει το παιχνίδι επίσης από τους Πέρσες.

Παλιότερα πολύ δημοφιλής ήταν η θεωρία ότι το σκάκι γενικά κατάγεται από ένα ινδικό παιχνίδι, το τσατούραγκα (chaturanga) περίπου το 600 μ.Χ., αλλά οι αποδείξεις θεωρούνται πια αδύναμες. Ακόμα και έτσι η Ινδία είναι πολύ δημοφιλής υπόθεση για την καταγωγή του σκακιού.

πηγή:wikipedia

Στην Ρωσία οι μαθητές είναι υποχρεωμένοι να φέρνουν καθαριστικά και να καθαρίζουν μετά το μάθημα. Επίσης στη Ρωσία, γιορτάζουν τα Χριστούγεννα στις 7 Ιανουαρίου διότι στις γιορτές ακολουθούν το παλιό ημερολόγιο.

Στην Σιγκαπούρη είναι παράνομες οι τσίχλες διότι οι άνθρωποι τις κολλούσαν μέχρι και στα πιο απίθανα μέρη. Στην Ιρλανδία θεωρείτε αγένεια να κάθεσαι πίσω στο ταξί διότι η πίσω θέση προορίζεται για τους ανθρώπους με σπουδαίο ρόλο στην κοινωνία.

Στο Πακιστάν είναι παράνομο να γιορτάζεις τη γιορτή του αγίου Βαλεντίνου.

Στην Νότια Κορέα είναι έθιμο να κάνεις δώρο χαρτί υγείας σε κάποιον που μετακομίζει.

Το Κατάρ είναι γνωστό και ως Ντουμπάι 2 λόγω του υψηλού εργατικού δυναμικού του. Μπορείς να περπατήσεις τον χειμώνα από την Ρωσία στης ΗΠΑ. Δύο νησιά των 2 χώρων που έχουν απόσταση 3,8 χιλιόμετρα το χειμώνα η θάλασσα παγώνει και »επιτρέπει» στους ανθρώπους να την διασχίσουν!