Γεννήθηκε στο Μανχάταν της Νέας Υόρκης το 1923 από Έλληνες μετανάστες στην Αμερική. Έλαβε τη μουσική της εκπαίδευση στην Ελλάδα σε ηλικία δεκατριών ετών. Τα πρώτα πέντε έτη της επαγγελματικής της πορείας εκτυλίχθηκαν στην Ελλάδα κατά την περίοδο της Κατοχής, ωστόσο η Κάλλας εδραιώθηκε στο διεθνές οπερατικό στερέωμα στην Ιταλία, όπου γνώρισε τον μέντορά της, μαέστρο Τούλιο Σεραφίν και τον πρώτο της σύζηγο, Τζοβάννι Μπατίστα Μενεγκίνι. Συνέδεσε το όνομά της με τις διασημότερες λυρικές σκηνές της Ευρώπης και της Αμερικής και πρωταγωνίστησε στην πρώτη παραγωγή όπερας στο αρχαίο θέατρο Επιδαύρου. Εν συνόλω, ερμήνευσε 47 πλήρεις οπερατικούς ρόλους, πρωταγωνιστώντας σε αρκετές αναβιώσεις οπερατικών έργων και αναζωπυρώνοντας το ενδιαφέρον για αυτά, με αποτέλεσμα την πάγια ένταξή τους στο σύγχρονο ρεπερτόριο της όπερας.

πηγή: wikepedia

Η Κυρά Σαρακοστή, στις περισσότερες περιοχές, ήταν μια χάρτινη ζωγραφιά, που απεικόνιζε μια γυναίκα, με φαρδιά φούστα, μ” έναν σταυρό στο κεφάλι, με σταυρωμένα χέρια λόγω προσευχής, χωρίς στόμα λόγω νηστείας και με επτά πόδια ένα για κάθε εβδομάδα της Μεγάλης Σαρακοστής. Στο τέλος κάθε εβδομάδας, αρχής γενομένης από το Σάββατο μετά την Καθαρά Δευτέρα, της έκοβαν ένα πόδι. Το τελευταίο πόδι το έκοβαν το Μεγάλο Σάββατο. Σε κάποιες περιοχές, το έβδομο πόδι το τοποθετούσαν μες στο ψωμί της Ανάστασης και όποιος το έβρισκε του έφερνε γούρι.

Σε άλλες περιοχές της Ελλάδας, η Κυρά Σαρακοστή φτιάχνεται από ζυμάρι με απλά υλικά, αλεύρι και νερό. Το ζυμάρι έχει επίτηδες μεγάλη ποσότητα αλατιού, για να μπορεί να συντηρηθεί και τις 7 εβδομάδες και να μη μουχλιάσει. Μια τρίτη παραλλαγή θέλει την Κυρά Σαρακοστή φτιαγμένη από πανί και γεμισμένη με πούπουλα.

Στον Πόντο η Κυρά Σαρακοστή ήταν μια πατάτα ή ένα κρεμμύδι που κρέμαγαν από το ταβάνι που πάνω του είχε καρφωμένα εφτά φτερά κότας. Κάθε εβδομάδα αφαιρούσαν ένα φτερό κι έτσι μέτραγαν τον χρόνο μέχρι την Ανάσταση.

(πηγή): SPORTCAMP KIDS

Η προέλευση του εθίμου μάλλον ανάγεται στις βακχικές γιορτές των αρχαίων Ελλήνων αλλά και των Ρωμαίων, που επιβίωσαν με παραλλαγές μέχρι και τα χριστιανικά χρόνια. Η πολυφαγία και πολυπιοτία, χαρακτηριστικά της συγκεκριμένης ημέρας, θυμίζουν πρακτικές που σχετίζονται με την ευφορία της γης και που, όταν συνδυάζονται με την χριστιανική παράδοση, σημαίνουν την προετοιμασία για τη σαράντα ήμερη νηστεία (Σαρακοστή) πριν το Πάσχα.

Παλιότερα, όταν τα έθιμα ήταν πιο δυνατά, πέρα από το τσίκνισμα, το <<εθιμοτυπικό>> απαιτούσε μεταμφίεση και πειράγματα. Στα χωριά, οι άνθρωποι γυρνούσαν κατά παρέες από σπίτι σε σπίτι, χτυπώντας τις πόρτες γνωστών και αγνώστων, ζητώντας κέρασμα και κρασί, το οποίο καταναλωνόταν άφθονο και στη διαδρομή με την απαίτηση οι νοικοκυραίοι να αφήσουν τα σπίτια τους και να ακολουθήσουν την κεφάτη παρέα. Κάθε τόπος φυσικά, ανέπτυξε τα δικά του ιδιαίτερα έθιμα.

(πηγή): Σαν Σήμερα. gr

Για να αντιμετωπιστεί η εξάρτηση από το διαδίκτυο, οι έφηβοι πρέπει να ξέρουν για τους κινδύνους της χρήσης του. Να γνωρίζουν το περιεχόμενο των παιχνιδιών που παίζουν και να υπάρχουν φίλτρα στις επικίνδυνες ιστοσελίδες. Επίσης το παιδί πρέπει να έχει εμπιστοσύνη στους γονείς του, διότι εάν κάποιος τους απειλήσει ή εκβιάσει να το συζητήσουν αμέσως με τους γονείς τους. Το διαδίκτυο κρύβει πολλούς κινδύνους και γι” αυτό, πρέπει να ασχολούμαστε με μέτρο.

πηγή: psychologynow.gr