Με μεγάλη χαρά σας παρουσιάζουμε το νέο τεύχος του σχολικού μας περιοδικού! Η άνοιξη έφτασε και μαζί της φέρνει όμορφες εικόνες, σημαντικές ημέρες και πολλές ενδιαφέρουσες ιστορίες που ετοιμάσαμε με ενθουσιασμό.

Στις σελίδες του περιοδικού μας θα γνωρίσουμε τα χελιδόνια, τα αγαπημένα πουλιά της άνοιξης που επιστρέφουν κάθε χρόνο και μας θυμίζουν ότι η φύση ξαναζωντανεύει. Θα μιλήσουμε επίσης για σημαντικές παγκόσμιες ημέρες, όπως η 21η Μαρτίου – Παγκόσμια Ημέρα κατά του Ρατσισμού, που μας θυμίζει πόσο σημαντικός είναι ο σεβασμός και η ισότητα ανάμεσα σε όλους τους ανθρώπους.

Ακόμη, θα γιορτάσουμε την Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου (2 Απριλίου), που μας ταξιδεύει στον μαγικό κόσμο των βιβλίων, αλλά και την Παγκόσμια Ημέρα Αθλητισμού (6 Απριλίου), που μας υπενθυμίζει πόσο σημαντική είναι η άσκηση και το ευ αγωνίζεσθαι.

Δεν θα μπορούσαν να λείπουν τα έθιμα του Πάσχα, που αποτελούν ένα όμορφο κομμάτι της παράδοσής μας, καθώς και η Παγκόσμια Ημέρα Γης (22 Απριλίου), που μας καλεί να αγαπήσουμε και να προστατεύσουμε το περιβάλλον μας.

Και φυσικά, για να χαμογελάσουμε όλοι λίγο περισσότερο, έχουμε ετοιμάσει και μια σελίδα με διασκεδαστικά ανέκδοτα!

Ελπίζουμε να απολαύσετε το περιοδικό μας και να ταξιδέψετε μαζί μας στις σελίδες του. Καλή ανάγνωση!

Όμως, ας επιστρέψουμε στην άνοιξη και ας μάθουμε λίγα πράγματα γι’ αυτήν. Το σύμβολό της είναι τα χελιδόνια. Τα χελιδόνια είναι αποδημητικά πουλιά, δηλαδή ταξιδεύουν σε ζεστά μέρη για να φτιάξουν τις φωλιές τους και, όταν ο καιρός ξανακρυώνει, φεύγουν.

Επίσης, την άνοιξη ανθίζουν όλα τα λουλούδια και γι’ αυτό, όπου κι αν κοιτάξεις, βλέπεις χρώματα και μπουμπούκια έτοιμα να ανοίξουν. Δεν πρέπει όμως να ξεχνάμε και τα δέντρα, τα οποία γεμίζουν φύλλα και, αν είναι καρποφόρα, και καρπούς. Ακόμη, πολλά ζωάκια ξυπνούν από τη χειμερινή νάρκη.

Η άνοιξη είναι μια υπέροχη εποχή που όλοι πρέπει να τιμούμε και να αγκαλιάζουμε, έστω και μεταφορικά, γιατί μοιάζει με ένα μεγάλο δώρο.

Ιωάννα Γ.

Το Σύνταγμα της Ελλάδας αποτελείται από 120 άρθρα που μιλάνε για το πώς λειτουργεί η διάταξη του κράτους. Ψάχνοντας και βρίσκοντας πληροφορίες ανακάλυψα έξι άρθρα που με ενδιαφέρουν και πιστεύω ότι θα ενδιέφεραν και άλλα παιδιά της ηλικίας μου. Τα άρθρα αυτά είναι τα πιο κάτω:

• Άρθρο 1 (για το πολίτευμα της Ελλάδας)

Το πολίτευμα της Ελλάδας είναι Προεδρευόμενη Κοινοβουλευτική Δημοκρατία και οι εξουσίες πηγάζουν από τον λαό.

• Άρθρα 4, 5 και 6 (για τα ατομικά και κοινωνικά δικαιώματα)

Οι Έλληνες είναι ίσοι απέναντι στον νόμο, οι άντρες και οι γυναίκες έχουν ίσα δικαιώματα και υποχρεώσεις και οι Έλληνες πολίτες συνεισφέρουν χωρίς διακρίσεις στα δημόσια βάρη, ανάλογα με τις δυνάμεις τους (Άρθρο 4).

Καθένας μπορεί να αναπτύσσει την προσωπικότητά του και να συμμετέχει στην πολιτική ζωή της χώρας, φτάνει να μην προσβάλλει τα δικαιώματα των άλλων και να μην παραβιάζει το Σύνταγμα. Όλοι όσοι βρίσκονται στην ελληνική επικράτεια είναι ίσοι ανεξάρτητα από την εθνικότητα, τη φυλή, τη γλώσσα, τη θρησκεία και τις πολιτικές τους πεποιθήσεις (Άρθρο 5).

Κανένας δε μπορεί να φυλακιστεί χωρίς αιτιολόγηση από δικαστικό ένταλμα. Αν κάποιος συλληφθεί για έγκλημα, πρέπει να παρουσιαστεί στον αρμόδιο ανακριτή μέσα σε είκοσι τέσσερις ώρες από τη σύλληψή του (Άρθρο 6).

• Άρθρο 93 (για την οργάνωση και δικαιοδοσία των δικαστηρίων)

Τα δικαστήρια διακρίνονται σε διοικητικά, πολιτικά και ποινικά. Κάθε δικαστική απόφαση πρέπει να είναι αιτιολογημένη και να απαγγέλλεται σε δημόσια συνεδρίαση.

• Άρθρο 110 (για την αναθεώρηση του Συνάγματος)

Η ανάγκη για αναθεώρηση του Συντάγματος κρίνεται με απόφαση της Βουλής, που λαμβάνεται έπειτα από πρόταση πενήντα τουλάχιστον βουλευτών. Όταν η αναθεώρηση αποφασιστεί από τη Βουλή, η επόμενη Βουλή αποφασίζει με απόλυτη πλειοψηφία σχετικά με τις αναθεωρητέες διατάξεις. Κάθε αναθεώρηση που έχει ψηφιστεί δημοσιεύεται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως μέσα σε δέκα ημέρες. Δεν επιτρέπεται άλλη αναθεώρηση του Συντάγματος πριν περάσει πενταετία.

Ελπίζω να ενδιαφερθείτε και να δείτε τα άρθρα για τα οποία γράφω, να ψάξετε και για άλλα άρθρα που πιστεύετε ότι μπορεί να σας ενδιαφέρουν και να μάθετε κι άλλες ενδιαφέρουσες πληροφορίες για το Σύνταγμά μας. Αν θέλετε να εξερευνήσετε κι άλλο το Σύνταγμα της Ελλάδας, μπορείτε να μπείτε στην ιστοσελίδα «Βουλή των Ελλήνων» (https://www.hellenicparliament.gr) ή μπορείτε να ψάξετε για κάποιο βιβλίο που σκονίζεται στο ράφι και περιμένει κάποιον ανυπόμονο αναγνώστη να το φυλλομετρήσει.

Πηγές:

- «Βουλή των Ελλήνων», https://www.hellenicparliament.gr

- «Σύνταγμα της Ελλάδας – Όπως ισχύει σήμερα»

Ναταλία Κ., Ε1

Στη συνέχεια, μπαίνουμε στο χαρούμενο κλίμα των Αποκριών, με τα έθιμα, τα παιχνίδια και τη φαντασία που γεμίζουν μικρούς και μεγάλους χαμόγελα, και προχωράμε στην Καθαρή Δευτέρα, μια μέρα που συμβολίζει τη νέα αρχή, τη φύση και την απλότητα. Τέλος, μέσα από την «Παγκόσμια Ημέρα Ευχαριστώ», θυμόμαστε πόσο σημαντικό είναι να λέμε ένα απλό αλλά πολύτιμο «ευχαριστώ» και να δείχνουμε την εκτίμησή μας στους γύρω μας.

Με αυτά και άλλα θέματα , όπως τη μεγάλη έρευνα για το σχολείο μας,  το περιοδικό μας φιλοδοξεί να συνδυάσει γνώση, παράδοση, χαρά και αξίες, κάνοντας τη σχολική μας κοινότητα πιο δεμένη και πιο ανθρώπινη.

Η ελληνική γλώσσα είναι μία από τις πιο παλιές γλώσσες του κόσμου. Χρησιμοποιείται εδώ και χιλιάδες χρόνια και συνεχίζει να ζει μέχρι σήμερα. Με αυτήν έγραψαν τα έργα τους ποιητές, συγγραφείς, επιστήμονες και φιλόσοφοι. Μέσα από τα ελληνικά μαθαίνουμε, σκεφτόμαστε και εκφράζουμε τα συναισθήματά μας.

Πολλές ελληνικές λέξεις ταξίδεψαν σε όλο τον κόσμο και χρησιμοποιούνται και σε άλλες γλώσσες, όπως οι λέξεις «δημοκρατία», «θέατρο», «ιστορία» και «μουσική». Αυτό δείχνει πόσο σημαντική είναι η ελληνική γλώσσα για όλους τους λαούς.

Η αξία της γλώσσας μας αναγνωρίζεται και από διεθνείς οργανισμούς, όπως η UNESCO, που βοηθούν στην προστασία του πολιτισμού και της παιδείας σε όλο τον κόσμο.

Στη σημερινή εποχή χρησιμοποιούμε τη γλώσσα μας καθημερινά στο σχολείο, στο σπίτι και στο διαδίκτυο. Είναι πολύ σημαντικό να προσπαθούμε να μιλάμε και να γράφουμε σωστά, με σεβασμό και προσοχή. Έτσι δείχνουμε αγάπη για τη γλώσσα μας και για τον εαυτό μας.

Η Παγκόσμια Ημέρα Ελληνικής Γλώσσας μας δίνει την ευκαιρία να καταλάβουμε ότι η γλώσσα δεν είναι μόνο λέξεις. Είναι η ιστορία μας, οι παραδόσεις μας και η ταυτότητά μας. Μέσα από αυτήν κρατάμε ζωντανό το παρελθόν και χτίζουμε το μέλλον μας.

Ομαδική Εργασία

Γεννήθηκε στη Λάμψακο της Φρυγίας, μια μικρή πόλη στα παράλια του Ελλήσποντου στη Μικρά Ασία, κατά τον 3ο αιώνα μ.Χ., πιθανότατα γύρω στο 232 μ.Χ. Από τότε που ήταν μικρό παιδί, σαν εμάς, ο Τρύφωνας ήταν πολύ καλός και βοηθούσε τους πάντες. Οι γονείς του ήταν φτωχοί, αλλά του έμαθαν να αγαπάει τον Θεό περισσότερο από κάθε τι άλλο.

 Η δουλειά του όταν ήταν μικρός ήταν να προσέχει χήνες. Τις πήγαινε να βοσκήσουν και όλη την ώρα προσευχόταν, γιατί ένιωθε ότι ο Θεός είναι δίπλα του. Λένε ότι ο Θεός του έδωσε ένα σπουδαίο χάρισμα επειδή είχε καλή καρδιά. Μπορούσε να γιατρεύει αρρώστους και να διώχνει τα κακά πνεύματα μόνο με την προσευχή του.

  Μια φορά, η κόρη του αυτοκράτορα της Ρώμης, ήταν πολύ άρρωστη και κανένας γιατρός δεν μπορούσε να τη βοηθήσει. Ο αυτοκράτορας έψαχνε παντού για κάποιον που θα την έκανε καλά. Έστειλαν στρατιώτες να βρουν τον Τρύφωνα, γιατί είχαν ακούσει για τα θαύματά του. Εκείνος δέχτηκε αμέσως να πάει στη Ρώμη για να βοηθήσει την κοπέλα, χωρίς να θέλει χρήματα.

   Όταν έφτασε στο παλάτι, ο Τρύφωνας προσευχήθηκε με όλη του τη δύναμη. Η κοπέλα έγινε αμέσως καλά και όλοι έμειναν με το στόμα ανοιχτό από τη δύναμη της πίστης του.

   Ο αυτοκράτορας ήθελε να του δώσει πολλά χρυσάφια και δώρα για να τον ευχαριστήσει. Όμως ο Άγιος Τρύφωνας δεν κράτησε τίποτα για τον εαυτό του και τα μοίρασε όλα στους φτωχούς.

 Μετά από καιρό, ο αυτοκράτορας άλλαξε και ο νέος  δεν αγαπούσε τους Χριστιανούς. Άρχισε να τους κυνηγάει και να τους ζητάει να αλλάξουν την πίστη τους. Ο Τρύφωνας δεν φοβήθηκε καθόλου. Παρόλο που οι στρατιώτες τον απείλησαν, εκείνος είπε με θάρρος ότι δεν θα άφηνε ποτέ τον Χριστό για κανέναν λόγο. Τον βασάνισαν πολύ σκληρά για να τον αναγκάσουν να σταματήσει να πιστεύει. Όμως εκείνος άντεχε τα πάντα και έλεγε ότι ο πόνος είναι μικρός μπροστά στην αγάπη του Θεού.

 O Άγιος Τρύφωνας πέθανε ως μάρτυρας. Η ιστορία του όμως δεν τελείωσε εκεί, γιατί οι άνθρωποι συνέχισαν να τον τιμούν και να του ζητούν βοήθεια .Σήμερα, ο Άγιος Τρύφωνας θεωρείται ο προστάτης των γεωργών και των αμπελουργών. Αν πάτε σε κάποιο χωριό, θα δείτε την εικόνα του σε πολλά σπίτια που έχουν κτήματα. Οι παππούδες μας λένε ότι ο Άγιος προσέχει τα αμπέλια για να μην τα καταστρέψουν τα έντομα ή ο κακός καιρός. Τον φωνάζουν για να έχουν καλή σοδειά.  Η μνήμη του γιορτάζεται την 1^η Φεβρουαρίου η ημερομηνία η οποία παραμένει κοινή τόσο στο Ορθόδοξο όσο και στο Ρωμαϊκό εορτολόγιο ενώ σύμφωνα με το παλαιό ημερολόγιο, η γιορτή του γιορτάζετε στις 14 Φεβρουαρίου. Υπάρχει μάλιστα και μια ειδική ευχή που διαβάζει ο παπάς, η οποία λέγεται «ευχή του Αγίου Τρύφωνος». Είναι πολύ δυνατή ενάντια στις ακρίδες και τα ζουζούνια που τρώνε τα φυτά. Επίσης, ο Άγιος Τρύφωνας θεωρείται προστάτης των κηπουρών. Αν έχετε γλάστρες στο μπαλκόνι ή κήπο, μπορείτε να του ζητήσετε να προσέχει τα λουλούδια σας. Μου αρέσει πολύ ο Άγιος Τρύφωνας γιατί δείχνει ότι ακόμα και ένα φτωχό παιδί που προσέχει χήνες μπορεί να κάνει σπουδαία πράγματα αν έχει αγάπη μέσα του. Είναι ένα παράδειγμα για εμάς τους μικρούς, ότι δεν χρειάζεται να είσαι πλούσιος ή διάσημος για να βοηθάς τους άλλους και να σε θυμούνται όλοι με αγάπη. Κάθε χρόνο την 1^η  Φεβρουαρίου, θυμόμαστε τον «Άγιο των αγρών» και του ζητάμε να γεμίζει τον κόσμο με καρπούς και τις καρδιές μας με  φως. Ο Άγιος Τρύφωνας είναι επίσης ο πολιούχος της Παλλήνης . 

Από τις μαθήτριες: Μ. Έλενα , Α. Μαριλένα , Κ. Ηλιάνα , Θ. Τζωρτζίνα Γ. Κυριακή , Τ. Ζάνα

  Ο Άγιος Τρύφωνας εορτάζεται κάθε έτος την 1^η του μηνός Φεβρουαρίου. Για την πόλη της Παλλήνης η ημέρα αυτή έχει ιδιαίτερη σημασία αφού ο Άγιος Τρύφωνας είναι ο πολιούχος της πόλης.

  Ο Άγιος Τρύφων είναι στο κέντρο της Παλλήνης ανήκει στην ενορία της Κοιμήσεως Θεοτόκου Παλλήνης. Μια επιβλητική εκκλησία με μεγάλο προαύλιο χώρο. Κι όμως ο Άγιος Τρύφωνας δεν ήταν πάντα ο πολιούχος της πόλης. Η Παλλήνη πριν χρόνια ήταν ένα μικρό χωριό με την ονομασία Χαρβάτι και πανηγύριζε στις 15 Αυγούστου αφού ο ενοριακός ναός στο κέντρο του ήταν αφιερωμένος στην Κοίμηση της Θεοτόκου. Το 1918 συνέβη ένα δυσάρεστο γεγονός, συγκεκριμένα ο κάμπος με τα αμπέλια πλημμύρισε από σμήνη εκατομμυρίων ακρίδων που άρχισαν να κατατρώνε τα φύλλα και τους Ως τότε το χωριό πανηγύριζε στις 15 Αυγούστου αφού ο ενοριακός ναός στο κέντρο του ήταν αφιερωμένος στην Κοίμηση της Θεοτόκου. των σταφυλιών. Οι φτωχοί κάτοικοι της Παλλήνης που σχεδόν όλοι τους ήταν αμπελουργοί προσπάθησαν να διώξουν τις ακρίδες με διάφορα μέσα αλλά απέτυχαν κι η απογοήτευση ήταν μεγάλη.

   Τότε κάποιος πρότεινε να κάνουν μια λιτανεία κρατώντας την εικόνα του Αγίου Τρύφωνος που γνώριζαν ότι ήταν προστάτης άγιος των αμπελουργών. Επειδή δεν υπήρχε εικόνα στην Παλλήνη έκαναν έρανο και αφού συγκέντρωσαν τα χρήματα την προμηθεύτηκαν από την Αθήνα. Στη συνέχεια έκαναν λιτανεία με συγκίνηση και θρησκευτική κατάνυξη και σαν από θαύμα, τα σμήνη των ακρίδων εξαφανίσθηκαν και η παραγωγή των σταφυλιών σώθηκε. Οι αμπελουργοί απέδωσαν το γεγονός σε θαύμα του Αγίου Τρύφωνα και αποφάσισαν ομόφωνα να πανηγυρίζουν τη μνήμη του Αγίου, (την 1η Φεβρουαρίου), καθιερώνοντας έτσι τον Άγιο Τρύφωνα σαν προστάτη Άγιο του χωριού τους γιορτάζοντας κάθε χρόνο τη μέρα αυτή με περιφορά της εικόνας αλλά και με τραγούδια και χορούς.

   Υπήρχε όμως μια έλλειψη στην πόλη, που όλοι την αναγνώριζαν. Δεν ήταν δυνατόν να γιορτάζουν τον Άγιο Τρύφωνα χωρίς να υπάρχει ένας καθεδρικός ναός αφιερωμένος στην μνήμη του. Αυτό ήταν κάτι που δεν συνέβαινε σε καμιά πόλη της Ελλάδας. Για να δείξουν την ευγνωμοσύνη τους προς τον Άγιο, έπρεπε όμως να του φτιάξουν και το σπίτι του, όσο πιο πολύ μεγάλο και ωραίο το μπορούσαν και το 1937 πήραν την απόφαση να φτιάξουν τον Ναό. Οι απόγονοι τους πραγματοποίησαν την επιθυμία των προγόνων τους, αλλά και την ανάγκη που προέκυπτε απ’ το μεγάλωμα της πόλης,  και έφτιαξαν στη δεκαετία του ’60 τον σημερινό περικαλλή καθεδρικό ναό του Αγίου Τρύφωνος και έτσι η Παλλήνη απέκτησε έναν από τους ωραιότερους και μεγαλύτερους ναούς της Ελλάδος κι όπως αναφέρθηκε από τον Σεβασμιότατο Μητροπολίτη Μεσογαίας και Λαυρεωτικής, κ.κ. Αγαθόνικο, ο ναός του Αγίου Τρύφωνος Παλλήνης είναι ο μεγαλύτερος ναός της Μητρόπολης.

 Εργασία του μαθητή Σωτήρη Μ.

Ο Μέγας Βασίλειος, γνωστός και ως Βασίλειος Καισαρείας ή απλώς Άγιος Βασίλειος, ήταν Έλληνας Καππαδόκης, επίσκοπος της Καισάρειας στην Καππαδοκία της χερσονήσου της Μικράς Ασίας και Εκκλησιαστικός Πατέρας. Υποστήριξε το Σύμβολο της Πίστεως και αντιτάχθηκε στις αιρέσεις των πρωτοχριστιανικών χρόνων, μεταξύ των οποίων και του Αρειανισμού (Αρειανική διαμάχη). Είναι ένας από τους Τρεις Ιεράρχες, που θεωρούνται προστάτες της παιδείας, μαζί με τον Γρηγόριο τον Θεολόγο και τον Ιωάννη τον Χρυσόστομο.

Τιμάται ως Άγιος από τις Χριστιανικές Εκκλησίες και η μνήμη του γιορτάζεται την 1η Ιανουαρίου από την Ορθόδοξη Εκκλησία και στις 2 Ιανουαρίου από τη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία και την Αγγλικανική Εκκλησία.

Καταλαβαίνουμε λοιπόν πως οι τρεις αυτοί σπουδαίοι δάσκαλοι αγάπησαν πολύ τα γράμματα και τους ανθρώπους. Μας έμαθαν ότι η μόρφωση είναι το πιο δυνατό εφόδιο στη ζωή μας, αρκεί να τη χρησιμοποιούμε για να κάνουμε το καλό. Γι’ αυτό και σήμερα τους τιμάμε ως προστάτες των σχολείων μας.

Ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος

Ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος είχε μια πολύ αγαπητή δουλειά από τον λαό, τη δουλειά του ρήτορα. Στη ζωή του μίλησε για διάφορα σημαντικά πράγματα και άλλαξε καθοριστικά τη σκέψη των ανθρώπων.

• Μίλησε για λόγο διαφορετικών προϋποθέσεων από την κοινή ρητορεία των εθνικών.
• Έστρεψε το περιεχόμενο του λόγου και από την αρχή της συγγραφικής του δράσης μέχρι και το τέλος.
• Διασφάλισε τη στάση του απέναντι στην ελληνική φιλοσοφία, σύροντας διαρκώς μια διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στον τρόπο σκέψης των φιλοσόφων και όχι στη μορφή.
• Έζησε σε μια εποχή που τα μεγάλα κινήματα αιρέσεων είχαν καταπολεμηθεί από τον Μέγα Βασίλειο, τον Μέγα Αθανάσιο, τον Γρηγόριο τον Θεολόγο και τον Γρηγόριο Νύσσης, με αποτέλεσμα να βρίσκονται σε ύφεση.

Ο Γρηγόριος ο Θεολόγος

Ο Άγιος Γρηγόριος Ναζιανζηνός, ο Θεολόγος (Αριανζός Καππαδοκίας, 329 – Ναζιανζός Καππαδοκίας, 25 Ιανουαρίου 390), γνωστός και ως Γρηγόριος της Ναζιανζού, ήταν Έλληνας Καππαδόκης θεολόγος που διετέλεσε Αρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως τον 4ο αιώνα μ.Χ.

Θεωρείται ευρέως ως ο πιο ταλαντούχος ρήτορας μεταξύ των Πατέρων της Εκκλησίας. Ως κλασικά εκπαιδευμένος ομιλητής και φιλόσοφος του Ελληνισμού, κατάφερε να συνδυάσει τον Ελληνισμό με την πρώτη Εκκλησία της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας.

Σπύρος- Ναταλία- Κωνσταντίνα-Αντώνης