Το να γίνει κάποιος ναυτικός δεν είναι κάτι που αποφασίζεται από τη μια μέρα στην άλλη. Για πολλούς, ειδικά σε νησιά όπως η Χίος και οι Οινούσσες, είναι κάτι που το βλέπουν από μικροί. Μεγαλώνουν ακούγοντας ιστορίες από συγγενείς που ταξιδεύουν, βλέπουν πλοία να περνάνε και σιγά σιγά αρχίζουν να το σκέφτονται πιο σοβαρά.
Ο πιο συνηθισμένος δρόμος για να μπει κάποιος στη ναυτιλία είναι μέσω των Ακαδημιών Εμπορικού Ναυτικού (ΑΕΝ). Εκεί οι μαθητές σπουδάζουν για να γίνουν αξιωματικοί, είτε στο κατάστρωμα (δηλαδή καπετάνιοι) είτε στη μηχανή. Οι σπουδές δεν είναι μόνο θεωρία. Περιλαμβάνουν και πρακτική, δηλαδή μπάρκο, όπου ο σπουδαστής μπαίνει σε πλοίο και βλέπει από κοντά πώς είναι η δουλειά.
Υπάρχει όμως και η δυνατότητα να ξεκινήσει κάποιος πιο πρακτικά, χωρίς απαραίτητα να πάει κατευθείαν σε σχολή. Μπορεί να μπει ως ναύτης και με τον καιρό, αν θέλει, να εξελιχθεί και να πάρει διπλώματα. Αυτός ο δρόμος είναι πιο δύσκολος, αλλά αρκετοί τον έχουν ακολουθήσει.
Βέβαια, το να είσαι ναυτικός δεν είναι μόνο θέμα σπουδών. Χρειάζεται να έχεις χαρακτήρα. Πρέπει να αντέχεις την απόσταση από το σπίτι, να δουλεύεις σε δύσκολες συνθήκες και να συνεργάζεσαι με ανθρώπους από διαφορετικές χώρες. Δεν είναι πάντα εύκολο, αλλά σου δίνει εμπειρίες που δύσκολα βρίσκεις αλλού.
Από την άλλη, το επάγγελμα έχει και τα θετικά του. Σου δίνει τη δυνατότητα να ταξιδέψεις σε όλο τον κόσμο, να γνωρίσεις νέους τόπους και να αποκτήσεις ανεξαρτησία από μικρή ηλικία. Επίσης, προσφέρει καλές επαγγελματικές προοπτικές, ειδικά αν κάποιος το πάρει σοβαρά.
Στο τέλος της ημέρας, το να γίνει κάποιος ναυτικός είναι μια επιλογή ζωής. Δεν είναι για όλους, αλλά για όσους αγαπούν τη θάλασσα, μπορεί να γίνει κάτι πολύ σημαντικό. Και σε μέρη σαν τα δικά μας, είναι και κάτι που συνεχίζεται από γενιά σε γενιά.
Φώτης Φαραγκουλιτάκης
