Όταν πέφτει η νύχτα όλα ησυχάζουν. Αυτό δεν σημαίνει ότι οι θόρυβοι θα σταματήσουν. Το κλάμα ενός μωρού ή η μουσική από ένα πάρτι θα συνεχίσει να παίζει.
Κάθε νύχτα, όμως, όταν τα φώτα σβήνουν, ένας άνθρωπος αρχίζει να σκέφτεται τα μελλοντικά όνειρά του, όλους τους στόχους που είχε θέσει, αλλά δεν κατάφερε να πραγματοποιήσει. Κάθε νύχτα ένας άνθρωπος κλαίει, σκεπτόμενος όλα τα αγαπημένα του πρόσωπα που έχουν φύγει, θρηνώντας έτσι, την παλιά του ζωή. Κάποιος άλλος κοιτάει τα άστρα και εύχεται να γίνει ένα θαύμα και να βγει νικητής από την μάχη του με την ανίατη ασθένεια. Κάθε νύχτα ένα παιδί, πριν κοιμηθεί, κλαίει απαρηγόρητο, γιατί οι γονείς του πάλι το τιμώρησαν, επειδή τους αντιμίλησε, ενώ, ταυτόχρονα, ένας νέος παίρνει μία απόφαση που θα μπορούσε να του αλλάξει την ζωή. Η νύχτα, λοιπόν, δεν είναι χρόνος μόνο για την σωματική ξεκούραση, αλλά και για την ψυχική. Είναι η ώρα κατά την οποία ό,τι έχεις κρατήσει μέσα σου όλη την υπόλοιπη μέρα δραπετεύει και στέκεσαι αληθινός μπροστά στον εαυτό σου.
