Ο όρος γενιά beat (beat generation) αναφέρεται στο λογοτεχνικό κίνημα που άρχισε στις ΗΠΑ την δεκαετία του ’50. Ξεκίνησε από μια ομάδα συγγραφέων και ποιητών, όπως ο William S. Burroughs, ο Allen Ginsberg και ο Jack Kerouac, το λογοτεχνικό έργο των οποίων εξερευνούσε την αμερικάνικη πραγματικότητα, αλλά και την πολιτική της μεταπολεμικής και ψυχροπολεμικής εποχής. Τα κεντρικά στοιχεία της Beat κουλτούρας ήταν η απόρριψη των τυπικών τρόπων αφήγησης, η σαφής απεικόνιση της ανθρώπινης κατάστασης, η πνευματική αναζήτηση μέσω ανατολικών θρησκειών και ο πειραματισμός με ψυχεδελικά ναρκωτικά. Τα μέλη της γενιάς beat έγιναν γνωστοί ως νέοι μποέμικοι ηδονιστές, που υποστήριζαν την αντισυμβατικότητα και την αυθόρμητη δημιουργικότητα.
Γιατί όμως ονομάστηκε γενιά beat; Ο όρος αυτός οφείλεται στον ποιητή Herbert Huncke, ο οποίος σε μία συζήτηση με τον Kerouac χαρακτήρισε τον λαό των ΗΠΑ με το επίθετο “beat”, που στην αφροαμερικάνικη αργκό σήμαινε κουρασμένος ή ταλαιπωρημένος. Όσο το κίνημα εξελισσόταν και έλαβε περισσότερες επιρροές από την τζαζ μουσική της εποχής, ο όρος “beat” έλαβε και δεύτερη σημασία. Αυτή ήταν ότι το λογοτεχνικό έργο ήταν “on the beat”, δηλαδή εντός ρυθμού. Τα ποιήματα, αν και άρρυθμα, χαοτικά και χωρίς ομοιοκαταληξίες κατάφερναν να εντάξουν στο ρυθμό, όπως θα έκανε ένα κομμάτι free jazz.
Οι beat ποιητές ήθελαν να περιγράψουν τη κατάσταση των δρόμων μιας μεταπολεμικής Αμερικής χωρίς να παραλείπουν την ωμή, βίαιη και σκληρή πραγματικότητά τους. Θα μπορούσε κανείς να τους θεωρήσει τους νέους ρομαντικούς στοχαστές, διότι κάποιες φορές η προσέγγισή τους στην απεικόνιση της πραγματικότητας θυμίζει αυτή των μελών του κινήματος του ρομαντισμού. Αυτό γίνεται εξαιρετικά διακριτό σε δύο από τα πιο γνωστά beat ποιήματα, το “Howl” του Allen Ginsberg αλλά και στο “Dog” του Lawrence Ferlinghetti. Τα ποιήματα ήταν συχνά αφιερωμένα σε κοντινά στους ποιητές άτομα. Οι beat ποιητές δεν δίσταζαν να θίξουν ορισμένα σοβαρά ψυχικά θέματα, όπως χαρακτηριστικά έκανε ο Amiri Baraka στο ποίημα του, “Preface to a Twenty Volume Suicide Note”. Κάποιοι συγγραφείς της γενιάς beat είχαν υιοθετήσει χαρακτηριστικά και από τον γαλλικό σουρεαλισμό, με πιο γνωστό παράδειγμα τον William S. Burroughs, και το αριστούργημα “Naked Lunch”, που χρησιμοποιούσε έντονα υπερρεαλιστικά στοιχεία.
Η beat κουλτούρα αποτέλεσε έμπνευση για πολλά επαναστατικά και φιλελεύθερα κινήματα των ΗΠΑ αργότερα και άφησε το σημάδι της στην ιστορία της παγκόσμιας λογοτεχνίας. Ένα τέτοιο κίνημα, εντελώς αντισυμβατικό, με πολιτική κριτική και πνευματική σκέψη αξίζει την ανάγνωση κάθε λάτρη της ποίησης και λογοτεχνίας.
Μερικά ποιήματα beat:
https://www.poetryfoundation.org/poems/47660/a-supermarket-in-california
https://11eggs.wordpress.com/2010/01/21/poets-hitchhiking-on-the-highway/
