Όταν ήμασταν μικροί, θεωρούσαμε πως θησαυρός ήταν τα σεντούκια με χρυσό που βλέπαμε στα παιδικά με τους πειρατές. Μεγαλώνοντας, διαπιστώνουμε πως ο καθένας μας έχει τον δικό του «θησαυρό». Ο πιο ανεκτίμητος, όμως, είναι οι αναμνήσεις μας. Ο τρόπος με τον οποίο συνδέουμε μυρωδιές, χρώματα, ήχους, εικόνες με στιγμές του παρελθόντος μας. Μοιάζει με κυνήγι θησαυρού, στο οποίο ασυναίσθητα συμμετέχουμε και ξαφνικά και απρόσμενα τον βρίσκουμε. Απλές στιγμές της καθημερινότητας μπορεί να αποτελέσουν τις πιο νοσταλγικές μας αναμνήσεις. Αυτά τα μικρά «διαμαντάκια» της ζωής μας συλλέγονται σιγά-σιγά και διαμορφώνουν τον «θησαυρό» μας. Οι αναμνήσεις μας είναι το πιο πολύτιμο απόκτημα που έχουμε. Μέσα απ΄ αυτές ποτέ δεν πεθαίνει κανείς μας, όλοι βρίσκονται ζωντανοί, έστω και σε ένα μικρό δωματιάκι του μυαλού και της ψυχής μας. Είμαστε ένα μωσαϊκό όλων όσων έχουν περάσει από την ζωή μας και απόδειξη αποτελούν οι αναμνήσεις μας.
