Η μουσική ακόμα και από τα παλιά χρόνια , ήταν ένας τρόπος έκφρασης των συναισθημάτων του ανθρώπου. Μέσα από αυτήν ο άνθρωπος είχε την ευκαιρία να επαναστατήσει ,να γιορτάσει , μιλήσει, να παραπονεθεί , με έναν έμμεσο τρόπο τον οποίον λίγοι θα κατανοούσαν ,άλλα όλοι θα ένιωθαν . Η μουσική αλλάζει ανά εποχές , διότι ο κόσμος και οι άνθρωποι αλλάζουν και πρέπει να βρουν κάτι να τους αγγίζει να και τους εκφράζει. Για αυτό αν μπορούσα να πω κάτι για την μουσική είναι ότι αυτή μας ένωνε , μας ενώνει και θα μας ενώνει για μια ζωή, διότι πολύ απλά είμαστε η μουσική μας…
Στις δύσκολες στιγμές μας ,αυτή αναζητάμε , να μας δώσει κουράγιο και δύναμη. Τότε στο Πολυτεχνείο μπροστά στο τανκ οι φοιτητές δεν φοβήθηκαν , δεν ικέτεψαν αλλά τραγουδούσαν δυνατά και περήφανα. Πέθαναν αλλά όχι κλαίγοντας, όχι ο καθένας μόνος του ,όχι ήσυχα αλλά μαζί. Εκείνη την νύχτα πρώτα ακούστηκαν οι φωνές τους και μετά το τανκ και αυτό μας αποδεικνύει πως για ακόμα μία φορά ο άνθρωπος μαζί με την μουσική είναι πολύ πιο δυνατός.
Όμως εκείνη έχει και έναν μαγικό τρόπο να τα διακωμωδεί και να βγάζει την καλή πλευρά τους. Βέβαια αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι είναι εύπλαστη και μπορείς να την διαμορφώσεις όπως εσύ θες ή όπως εσύ θέλεις να περάσεις ένα μήνυμα. Σκεφτείτε πόσο δύσκολη είναι η ζωή στην Αφρική αλλά σκεφτείτε πως οι Αφρικανοί έχουν δημιουργήσει το δικό τους είδος μουσικής , χρησιμοποιώντας τα πιο απλά υλικά. Η μουσική τους είναι ιδιαίτερη και όσο και να προσπαθήσει κάποιος δεν θα καταφέρει να κάνει κάτι παρόμοιο. Φυσικά όλοι λαοί – χώρες έχουν διαφορετική μουσική, αυτό που την κάνει μοναδική είναι ο τρόπος που δημιουργήθηκε διότι η μουσική μία φορά δημιουργείται, μετά απλά εξελίσσεται. Όλοι αυτοί οι λαοί την δημιούργησαν για να αντιμετωπίσουν συνθήκες και καταστάσεις που μόνο αυτή μπορεί να αντιμετωπίσει.
Βέβαια αυτό σήμερα έχει αλλάξει. Τα παλιά τραγούδια είχαν έναν σεβασμό ένα κύρος , μια σοβαρότητα. Ακόμα και τα συναισθήματα εκφράζονταν πιο αγνά. Τώρα έχει αγριέψει , κανείς θα έλεγε ότι αυτοί που την γράφουν είναι αλαζόνες αλλά αν την προσέξεις και την ακούσεις θα δεις ότι στην πραγματικότητα είναι ακριβώς το ίδιο. Αυτό που έχει αλλάξει είναι ο τρόπος που εκφράζετε ο καλλιτέχνης και το κομμάτι που αποφασίζει να αναλύσει. Τόσα χρόνια αναλύουμε τα αγνά, τα αθώα πράγματα , αυτά που δεν περιέχουν τίποτα πονηρό και κακό ,όμως υπάρχουν κι αυτά. Οι νέοι εκφράζονται όπως και οι καλλιτέχνες που ακούνε ,απλά μαθαίνουν αυτήν την πλευρά , δεν αλλάζουν ούτε η μουσική χαλάει , απλά παίρνει μια άλλη στροφή , η οποία δεν μοιάζει με τις άλλες.
Η μουσική μας ενώνει οι τώρα έφηβοι όταν ακούνε αυτήν τη μουσική γίνονται ένα και αυτό είναι η απόδειξη στο ότι η μουσική δεν έχασε ούτε την αξία , ούτε την ουσία της και δεν πρόκειται να την χάσει , γιατί η μουσική μας ένωνε , μας ενώνει και θα μας ενώνει για πάντα…
Βάσω Παναγούλη
