Μια συνέντευξη με τον ψυχολόγο κ. Αθανάσιο Παππά και την κοινωνική λειτουργό του σχολείου μας            κ. Μαρία Ελένη Στρατίκη

Είναι το άγχος πάντα αρνητικό ή μπορεί να λειτουργήσει και ως κίνητρο για έναν υποψήφιο;

Γενικά έχει επικρατήσει η εντύπωση ότι το άγχος είναι πάντα αρνητικό και άτομα το οποίο τείνουν να αναστατώνονται εύκολα συνήθως έχει προηγηθεί μία αγχώδη σκέψη, μια εικόνα που έρχεται στο μυαλό και σχετίζεται με προσδοκίες, σενάρια κ.λ.π. Ένας μαθητής/τρια που διακατέχεται από αγχώδεις σκέψεις τις οποίες δεν μπορεί να τις διαχειριστεί ψύχραιμα, αντί να κινητοποιηθεί, μπορεί να παραλύσει ξεχνώντας και αρκετά από τα οποία ήδη ξέρει σίγουρα. Αντίθετα, το άγχος που για έναν άλλον μαθητή θεωρείται δημιουργικό και ελεγχόμενο, βοηθά ως κίνητρο. Αυτό συμβαίνει, επειδή ταυτόχρονα ο μαθητής έχει να δώσει αρκετές απαντήσεις σε σκέψεις που ενδέχεται να έρθουν σε μια στιγμή αξιολόγησης, γνωρίζει ήδη τρόπους και στρατηγικές οι οποίες τον βοηθούν να διατηρεί την ψυχραιμία του καθώς διαβάζει το γραπτό και επεξεργάζεται το πώς θα ξεκινήσει.

 Ποια είναι τα σωματικά συμπτώματα που δείχνουν ότι ένας μαθητής έχει ξεπεράσει τα όριά του;

Όταν το άγχος και κυρίως, οι σκέψεις εκείνες που το πυροδοτούν δεν τεθούν υπό έλεγχο και αξιολόγηση, αυτό δημιουργεί δυσφορία στον μαθητή/τρια, οπότε η παρατεταμένη έκθεση σε αυτή την κατάσταση αυξάνει την κορτιζόλη και μπορεί να προκαλέσει σωματικές αντιδράσεις, όπως για παράδειγμα πονοκέφαλο και σφίξιμο στο στομάχι, ταχυπαλμίες, ζάλη και ένα συνδυασμό συμπτωμάτων που σχετίζονται με ένα επεισόδιο πανικού.

 Τι  μπορεί να κάνει ένας μαθητής τη στιγμή που νιώθει ότι μπλοκάρει πάνω από το γραπτό;

Αν συμβεί ο μαθητής να μπλοκάρει πάνω από το γραπτό τότε μπορεί να προβεί σε κάποιες ενέργειες για να βοηθηθεί. Αρχικά μπορεί να υπενθυμίσει στον εαυτό του συμβουλές τις οποίες έχει ήδη μάθει, δηλαδή συμβουλές διαχείρισης κατάστασης. Αυτές οι συμβουλές είναι σύντομες απαντήσεις για την αντιμετώπιση του άγχους ενώ έχει «μπλοκάρει», είναι απαντήσεις καθησυχαστικές, ενθαρρυντικές αλλά και πρακτικά χρήσιμες για να οδηγηθεί εποικοδομητικά. Για παράδειγμα,

• Αν δεν μου έρχεται με το πρώτο η απάντηση θα διαβάσω πιο προσεκτικά την ερώτηση 2-3 φορές και θα πάρω τον χρόνο να την επεξεργαστώ καλύτερα.
• Διαβάζοντας καλύτερα και συγκεντρωμένα την ερώτηση,  έχω καλύτερες πιθανότητες να θυμηθώ όσο γίνεται περισσότερα πράγματα. Εξάλλου σκοπός είναι να γίνει η αρχή!
•  Δίνω το χρόνο στον εαυτό μου να ανακτήσει πληροφορίες.
• Ένας άλλος τρόπος είναι να ασχοληθεί ο/η μαθητής/τρια με μια άλλη ερώτηση (θέμα) που γνωρίζει καλύτερα ώστε να αποκτήσει αυτοπεποίθηση. Ο σκοπός δεν είναι απαραίτητα το «τέλειο», το «πρέπει να το κάνω έτσι», αλλά βήμα-βήμα ξεκινώ από τα εύκολα για μένα και προσπαθώ να απαντήσω στο καλύτερο δυνατό βαθμό και για το δύσκολο θέμα.
• Μια γουλιά νερό βοηθάει να ξεχαστεί λίγο και να επανέλθει από την αρχή πάλι
• Τρεις απλές αναπνοές βοηθάνε επίσης (εισπνοή – εκπνοή).

Πόσο σημαντικό ρόλο παίζει το πρόγραμμα ύπνου και διατροφής στην ψυχολογία μας κατά την προετοιμασία;

Ο ύπνος και η διατροφή είναι το «καύσιμο» του εγκεφάλου. Αν ο μαθητής/τρια δεν κοιμάται 7-8 ώρες, η μνήμη δεν μπορεί να αποθηκεύσει όσα διάβασε την ημέρα. Η διατροφή είναι, εξίσου, σημαντική καθώς τα σταθερά γεύματα αποτρέπουν από απότομες πτώσεις ενέργειας και τη νευρικότητα ως φυσικό επακόλουθο.

Ποιο είναι το συχνότερο λάθος που κάνουν οι γονείς και αυξάνουν την πίεση τα παιδιά τους;

Το πιο συχνό λάθος των γονιών είναι, όταν οι δικές τους προσδοκίες μπορεί να διαφέρουν από τις ανάγκες και την ιδιαιτερότητα του παιδιού τους.  Οι παρεμβατικοί γονείς που εκφράζουν προσδοκίες αναμφίβολα αυξάνουν την πίεση στο παιδί τους, καθώς συμβαίνει, κάποιες φορές, εκείνες να μην βασίζονται στις ανάγκες του παιδιού, άλλα στην επιθυμία να καλυφθούν ειδικές ανάγκες, θέλω, πρέπει. Η ταύτιση της επιτυχίας του παιδιού, δηλαδή, με τη δική τους επιτυχία. Ορισμένοι γονείς, πιο σπάνια, δείχνουν ότι η αξία του παιδιού εξαρτάται από τον βαθμό και με αυτό τον τρόπο αυξάνουν το φόβο της αποτυχίας και το παιδί τους νιώθει ότι θα τους απογοητεύσει αν δεν τα πάει καλά. Τα παιδιά δεν τα φοβίζει τόσο το να μην πάνε καλά στις εξετάσεις όσο το να σταματήσουν να είναι σημαντικά και αποδεκτά από τους γονείς.

 Ποιους τρόπους θα μας προτείνατε ώστε να μπορεί ένας μαθητής να διαχειριστεί το άγχος των εξετάσεων;

Ένας μαθητής/τρια μπορεί να διαχειριστεί το άγχος των εξετάσεων αρκετά νωρίτερα, με κατάλληλη συμβουλευτική καθοδήγηση η οποία θα του μάθει να αναγνωρίζει και να θυμάται ότι οι Πανελλαδικές εξετάσεις είναι μια δοκιμασία, μια εξέταση όπως και άλλες που έχει ήδη βιώσει, όπως των αγγλικών κατά μία έννοια, με τη διαφορά ότι είναι ένας διαγωνισμός ταχύτητας και μνήμης σε μια συγκεκριμένη στιγμή της ζωής του για την οποία έχει προετοιμαστεί χρόνια τώρα και έχει κάνει αρκετές προσομοιώσεις. Σχετικά με το άγχος της επίδοσης μαθαίνει να θυμίζει στον εαυτό του ότι ο βαθμός δείχνει πόσο καλά έγραψε σε ένα μάθημα εκείνη την ημέρα και σε καμιά περίπτωση δεν δείχνει την ευφυΐα του, την αξία του ως άνθρωπος, ούτε το πόσο μακριά μπορεί να φτάσει στη ζωή του. Γιατί υπάρχει αφενός και η δεύτερη ευκαιρία και αφετέρου η μόρφωση είναι δια βίου διαδικασία κατά την οποία θα εξελίσσεται αλλά και θα αλλάζει αν χρειαστεί αυτό που θέλει από τη ζωή του.

Εμπιστεύσου την αποτυχία, φέρνει δώρα και αυτή!!!

Καλή δύναμη σε όλους σας!

Ευχαριστούμε πολύ τον ψυχολόγο του σχολείου μας κ.Αθανάσιο Παππά και την κοινωνική λειτουργό κ. Μαρία Ελένη Στρατίκη για τις πολύτιμες συμβουλές τους.

Απονομή διπλωμάτων στο 1ο ΓΕΛ Κατερίνης ως «Σχολείο-Πρέσβη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου» (European Parliament Ambassador School – EPAS) για τρίτη χρονιά!

Την Πέμπτη 14 Μαΐου πραγματοποιήθηκε η αναγόρευση του σχολείου, για τρίτη συνεχόμενη χρονιά, σε «Σχολείο Πρέσβης του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου» και απονεμήθηκαν οι τίτλοι στους Senior και Junior Ambassadors του σχολείου.

Αποδόθηκε η ειδική τιμητική πλακέτα στην ομάδα του Προγράμματος, ενώ απονεμήθηκαν τιμητικά διπλώματα Senior Ambassador στις υπεύθυνες καθηγήτριες, τις κ.κ. Ξανθίππη Καραβίδα, Ειρήνη Παπά, Παναγιώτα Θεοδωροπούλου και Ευαγγελία Θεοδωροπούλου και Junior Ambassador για το σχολικό έτος 2024-25, στους/στις μαθητές/τριες:

Παπαδοπούλου Ελένη, Γιαννής Χρήστος, Γραμμένος Νίκος, Τρικαλοπούλου Ευαγγελία, Τσιτλακίδης Πολυχρόνης, Δημάσης Αναστάσιος, Κακουλίδης Σεραφείμ, Ιακωβάκης Θεόδωρος, Στεφανίδης Παναγιώτης, Πετρωτού Πολυξένη, Κωνσταντινίδη Άννα, Πόδα Ειρήνη.

Οι θεματικοί άξονες με τους οποίους ασχολήθηκαν το 2024-25 ήταν  η παραπληροφόρηση και τρόποι προστασίας από τις ψευδείς ειδήσεις καθώς και τα ανθρώπινα δικαιώματα. Το σχολείο συνεργάστηκε με το Europe Direct Θεσσαλονίκης, με καθηγητές Πανεπιστημίου, με Ευρωβουλευτές και άλλους φορείς. Οι Junior Ambassadors δημιούργησαν podcast για την παραπληροφόρηση και padlet για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στη καθημερινή μας ζωή. Αναδιαμόρφωσαν το info point του Προγράμματος, προβάλλοντας τα σχετικά θέματα με δημιουργία πρωτότυπων αφισών. Επίσης, διοργάνωσαν ημερίδα για τα δικαιώματα των γυναικών και τα Βραβεία Ζαχάρωφ και γιόρτασαν την Ημέρα της Ευρώπης με άλλα σχολεία EPAS. Τέλος, ενημέρωσαν για το Πρόγραμμα και τις δράσεις τους μαθητές/τριες σχολείων από την Πολωνία και τη Ρουμανία που μας επισκέφτηκαν στο πλαίσιο Erasmus.

Το Πρόγραμμα, που είναι εγκεκριμένο από το Υπουργείο Παιδείας, διοργανώνεται από το Γραφείο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στην Ελλάδα όπου το 2024-25 συμμετείχαν 120 σχολεία από όλη την Ελλάδα. Κεντρικός στόχος του Προγράμματος είναι η αναβάθμιση της γνώσης των μαθητών/τριών σε ό,τι αφορά στον Ευρωπαϊκό Κοινοβουλευτισμό, στις αξίες της δημοκρατίας, της ελευθερίας και της ενεργού πολιτειότητας.

Στο τέλος της σχολικής χρονιάς, μετά από αξιολόγηση των δράσεων, αποδίδεται από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ειδική πλακέτα στα επιτυχόντα σχολεία και απονέμεται τιμητικό δίπλωμα στους Μαθητές – Πρέσβεις του Ε.Κ. (Junior Ambassadors) και στους Καθηγητές – Πρέσβεις του Ε.Κ. (Senior Ambassadors).

Συγχαίρουμε θερμά τους Junior Ambassadors του σχολείου μας καθώς και τους εθελοντές/ντριες που επέδειξαν ενθουσιασμό, ιδιαίτερο ζήλο και δημιουργικότητα προκειμένου να πετύχουν τον στόχο τους.

Η Συντακτική Ομάδα της 1mPRESSion, επιμέλεια Παναγιώτα Θεοδωροπούλου

Το μνημείο της Αψίδας του Θριάμβου είναι νεοκλασικό μνημείο μορφής θριαμβικής αψίδας, ύψους 50μ, όπου φιλοξενεί τον Τάφο του Άγνωστου Στρατιώτη, ο βωμός του οποίου φέρει φλόγα που άναψε για πρώτη φορά το 1921 εις μνήμην των πεσόντων του Α” Παγκοσμίου Πολέμου.  Βρίσκεται στο κέντρο του Παρισιού, στην πλατεία Σαρλ ντε Γκωλ.

Την επομένη της νίκης του στο Αούστερλιτς ο Γάλλος Αυτοκράτορας Ναπολέων Α΄ είπε, απευθυνόμενος προς το στράτευμά του: «Δεν θα επιστρέψετε στις εστίες σας, παρά μόνο περνώντας κάτω από αψίδες θριάμβων». Έδωσε εντολή για την κατασκευή της στις 18 Φεβρουαρίου 1806.

Οι τέσσερις κίονες στους οποίους στηρίζεται η αψίδα διακοσμούνται από πολύ μεγάλα ανάγλυφα, τα οποία απεικονίζουν: την Έξοδο των Εθελοντών του 1792 (γι” αυτό αποκαλείται και Η Μασσαλιώτιδα), τον Θρίαμβο του Ναπολέοντα το 1810, την Αντίσταση του 1814 και την Ειρήνη του 1815. Υπάρχουν 158 μάχες χαραγμένες στην Αψίδα του Θριάμβου και 660 ονόματα, κυρίως στρατηγών.

Στην κυκλική πλατεία συγκλίνουν δώδεκα μεγάλες λεωφόροι της πόλης, με γνωστότερη τη Λεωφόρο Ηλυσίων Πεδίων, η οποία την συνδέει με την πλατεία Κονκόρντ. Η πρόσβαση για την επίσκεψη της αψίδας είναι δυνατή μόνον υπογείως.

Η Λεωφόρος των Ηλυσίων Πεδίων (Avenue des Champs-Élysées) είναι μία από τις πιο διάσημες και εμβληματικές λεωφόρους στον κόσμο, που βρίσκεται στο Παρίσι της Γαλλίας. Εκτείνεται από την Πλατεία Ομονοίας (Place de la Concorde) έως την Πλατεία Σαρλ ντε Γκωλ (Place Charles de Gaulle), όπου δεσπόζει η Αψίδα του Θριάμβου. Το όνομα προέρχεται από τα «Ηλύσια Πεδία» της ελληνικής μυθολογίας, τον παράδεισο των ηρώων. Είναι γνωστή για τα πολυτελή καταστήματα, τα καφέ, τα θέατρα και τα κινηματογραφικά στούντιο, αποτελώντας έναν από τους κορυφαίους τουριστικούς προορισμούς.

Η πλατεία Κονκόρντ (γαλλ. Place de la Concorde), ελληνικά «πλατεία Ομονοίας», είναι μία από τις σημαντικότερες πλατείες στο Παρίσι. Με έκταση 19 περίπου στρεμμάτων, είναι η μεγαλύτερη πλατεία στη γαλλική πρωτεύουσα. Κατά τη διάρκεια της Γαλλικής Επανάστασης ήταν ο τόπος πολλών δημοσίων εκτελέσεων και ονομαζόταν Πλατεία της Επανάστασης.

Η αίγλη της πλατείας αυξήθηκε τον 19ο αιώνα όταν το 1836 τοποθετήθηκε στο κέντρο της ένας τεράστιος αιγυπτιακός οβελίσκος, ύψους 23 μέτρων, που είναι διακοσμημένος με ιερογλυφικά που αναδεικνύουν τη βασιλεία του Φαραώ Ραμσή Β΄ και βρίσκονταν στην είσοδο του Ναού του Λούξορ.

Ο οβελίσκος πλαισιώνεται από δύο συντριβάνια, το βόρειο αφιερωμένο στα ποτάμια, με αλληγορικές μορφές που συμβόλιζαν τους ποταμούς Ροδανό και Ρήνο, τις τέχνες της συγκομιδής λουλουδιών και φρούτων, τη συγκομιδή και την καλλιέργεια σταφυλιών και το νότιο, αντιπροσώπευε τις θάλασσες και είχε στοιχεία από τον Ατλαντικό και τη Μεσόγειο.

Πηγή: https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%88%CE%AF%CE%B4%CE%B1_%CF%84%CE%BF%CF%85_%CE%98%CF%81%CE%B9%CE%AC%CE%BC%CE%B2%CE%BF%CF%85

Η Συντακτική Ομάδα της 1mPRESSion

Δεν θα μπορούσαμε να βρεθούμε στο Παρίσι και να μην επισκεφτούμε το σημείο μηδέν: τον Καθεδρικό Ναό της Notre-Dame. Στεκόμενοι μπροστά από την επιβλητική πρόσοψη με τα δύο καμπαναριά, νιώσαμε το βάρος οκτώ αιώνων ιστορίας.

Είναι ένας εμβληματικός γοτθικός καθεδρικός ναός, του οποίου η κατασκευή ξεκίνησε το 1163 και ολοκληρώθηκε περίπου το 1272,αποτελώντας σύμβολο της Γαλλίας. Ο ναός έχει φιλοξενήσει ιστορικά γεγονότα, όπως η στέψη του Ναπολέοντα (1804) που απαθανατίστηκε σε έναν διάσημο πίνακα του Ζακ-Λουί Νταβίντ. Εκεί τελέστηκε η επιμνημόσυνη δέηση του μεγάλου στρατηγού Ντε Γκολ, του Ζορζ Πομπιντού, του Φρανσουά Μιτεράν κ.α.

Είναι ανακηρυγμένο Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO από το 1991.

Το «Σημείο Μηδέν»

Στην πλατεία μπροστά από τον ναό, βρήκαμε το Point Zéro. Είναι το σημείο από το οποίο μετριούνται όλες οι χιλιομετρικές αποστάσεις στη Γαλλία. Λένε ότι αν πατήσεις πάνω του, κάποια στιγμή θα επιστρέψεις στο Παρίσι. Εμείς, φυσικά, το πατήσαμε όλοι!

Οι τρεις επιβλητικές πύλες, αναπαριστούν (από αριστερά προς τα δεξιά) την Παρθένο Μαρία, την Τελική Κρίση και την μητέρα της Παναγίας, αγία Άννα. Ιδιαίτερα εντυπωσιακή είναι η πύλη με τον τεράστιο Ρόδακα στο πάνω μέρος, τα περίφημα «Βιτρώ» και τα αγάλματα δαίμονες, ή αλλιώς gargouilles, που βρίσκονται περιμετρικά στα ψηλά σημεία του καθεδρικού ναού. Τα συγκεκριμένα αγάλματα, άλλοτε έχουν διακοσμητικό ρόλο και άλλοτε χρησιμεύουν ως υδρορροές για να προστατεύουν τα εξωτερικά τοιχώματα του ναού από το νερό της βροχής.

Συζητήσαμε για το πώς αυτός ο ναός ενέπνευσε τον Βίκτορα Ουγκώ να γράψει το 1831 το κλασικό μυθιστόρημα «Η Παναγία των Παρισίων» , κάνοντας το μνημείο αθάνατο στη λογοτεχνία.

Κωνσταντίνος Νεοχωρίτης

Την άλλη μέρα επισκεφτήκαμε τον Πύργο του Άιφελ, ανεβήκαμε στο πρώτο επίπεδο και απολαύσαμε την εκπληκτική θέα: το Παρίσι απλωνόταν στα πόδια μας σαν ένας τεράστιος χάρτης, με τον Σηκουάνα να ελίσσεται ανάμεσα στα κτίρια και το εντυπωσιακό Πεδίο του Άρεως (Champ de Mars). Ο Πύργος του Άιφελ είναι το σήμα κατατεθέν της πόλης του Παρισιού, κατασκευάστηκε το 1889 από τον μηχανικό Γουστάβο Άιφελ, έχει ύψος 330 μέτρα και συμβολίζει την καινοτομία και το πνεύμα της Βιομηχανικής Επανάστασης.

«Από εδώ ψηλά, όλα μοιάζουν με σκηνικό ταινίας», σχολίασε ένας συμμαθητής μας καθώς προσπαθούσαμε να εντοπίσουμε τα σημεία που είχαμε ήδη επισκεφτεί.

Ήξερες ότι;

«Οι όχθες του Σηκουάνα περιλαμβάνονται στον κατάλογο των Μνημείων Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO, από το 1991».

Η Πόλη του Φωτός… κυριολεκτικά!

Η πιο μαγική στιγμή, όμως, ήταν το βράδυ. Είδαμε τον Πύργο του Άιφελ να φωτίζεται και να αναβοσβήνει με χιλιάδες λαμπάκια. Εκεί καταλάβαμε γιατί το Παρίσι ονομάζεται «Πόλη του Φωτός». Ήταν το ιδανικό κλείσιμο για μια μέρα γεμάτη περπάτημα, φωτογραφίες και πολλές αναμνήσεις.

Περπατήσαμε κατά το μήκος του Σηκουάνα, είδαμε το άγαλμα της Ελευθερίας και καταλήξαμε στο Τροκαντερό.

Το Τροκαντερό (γαλλικά: Trocadéro) είναι περιοχή απέναντι από τον Πύργο του Άιφελ προσφέροντας εκπληκτική θέα. Τα κυριότερα μουσεία γύρω από το Τροκαντερό   είναι το Musée national de la Marine (Εθνικό Ναυτικό Μουσείο) αφιερωμένο στη ναυτική ιστορία, το Μουσείο Ανθρώπου (Musée de l’Homme),  και το Μουσείο Αρχιτεκτονικής (Cité de l’Architecture et du Patrimoine).

Η δική μας εμπειρία

«Δεν είναι μόνο το μνημείο, είναι η ατμόσφαιρα. Το να κάθεσαι στο Trocadéro με τους φίλους σου και να βλέπεις τον Πύργο να λάμπει, είναι κάτι που θα θυμόμαστε για χρόνια».

Η Συντακτική Ομάδα της 1mPRESSion

Οι Βερσαλλίες (γαλλικά: Versailles‎‎) είναι πόλη στον νομό των Ιβλίν στην περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς, διεθνώς γνωστή για το Παλάτι των Βερσαλλιών και τους κήπους του, το οποίο έχει χαρακτηριστεί ως μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς από την UNESCO.

Η πόλη ιδρύθηκε από τον Λουδοβίκο τον ΙΔ΄ και υπήρξε πρωτεύουσα της Γαλλίας για περισσότερο από έναν αιώνα, από το 1682 έως το 1789, πριν τη Γαλλική Επανάσταση. Στις Βερσαλλίες υπογράφηκε η συνθήκη του Παρισιού του 1783, που έληξε την Αμερικάνικη επανάσταση και η Συνθήκη των Βερσαλλιών, μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Οι κήποι, όπου περπατήσαμε, δεν πρόκειται απλώς για δέντρα και λουλούδια, αλλά για ένα ολόκληρο υπαίθριο μουσείο με σιντριβάνια, αγάλματα και γεωμετρικά σχήματα που μοιάζουν σχεδιασμένα με διαβήτη. Το πιο γνωστό συντριβάνι είναι το Συντριβάνι του Απόλλωνα (Le Char d’Apollon), γνωστό και ως το Άρμα του Απόλλωνα, είναι ένα από τα πιο εμβληματικά και εντυπωσιακά σιντριβάνια στους κήπους του Παλατιού των Βερσαλλιών. Απεικονίζει τον θεό Απόλλωνα (που ταυτιζόταν με τον «Βασιλιά Ήλιο» Λουδοβίκο ΙΔ΄) πάνω στο άρμα του να αναδύεται από το νερό, ξεκινώντας την πορεία του στον ουρανό, συμβολίζοντας την ανατολή του ηλίου και τη δύναμη του μονάρχη.

Η «άλλη» όψη της ιστορίας

Φυσικά, η επίσκεψη μας έβαλε και σε σκέψεις. Συζητήσαμε για την αντίθεση ανάμεσα στην αμύθητη πολυτέλεια του παλατιού και τη φτώχεια του λαού που οδήγησε τελικά στη Γαλλική Επανάσταση. Ήταν ένα ζωντανό μάθημα κοινωνιολογίας και ιστορίας που δεν θα μπορούσαμε να πάρουμε από κανένα βιβλίο.

Η εμπειρία μας

«Οι Βερσαλλίες δεν είναι απλά ένα σπίτι, είναι μια ολόκληρη πόλη φτιαγμένη από χρυσό. Ήταν η στιγμή που καταλάβαμε τι σημαίνει πραγματικά η φράση «βασιλική ζωή»», ανέφερε μια μαθήτρια της ομάδας μας.

Ήξερες ότι;

«Στο ανάκτορο υπήρχαν πάνω από 700 δωμάτια, αλλά για πολλά χρόνια δεν υπήρχαν… τουαλέτες, με αποτέλεσμα οι συνθήκες υγιεινής να μην είναι και τόσο βασιλικές!»

Η Συντακτική Ομάδα της 1mPRESSion

Αν το Παρίσι είναι η πρωτεύουσα της τέχνης, τότε το Μουσείο του Λούβρου είναι η καρδιά της. Η επίσκεψή μας εκεί δεν ήταν απλώς μια βόλτα σε ένα μουσείο, αλλά ένα ταξίδι στον χρόνο και τον παγκόσμιο πολιτισμό. Όμως, για εμάς τους Έλληνες μαθητές, η διαδρομή μέσα στους δαιδαλώδεις διαδρόμους είχε έναν πολύ συγκεκριμένο προορισμό.

Προχωρώντας μπαίνουμε σε μια αίθουσα και συναντάμε την Αφροδίτη της Μήλου. Η ηρεμία και η αρμονία που εκπέμπει το άγαλμα δημιουργούν μια παράξενη αντίθεση με τη φασαρία των τουριστών που προσπαθούν να βγάλουν μια φωτογραφία. Στεκόμενοι μπροστά της, νιώσαμε μια βαθιά περηφάνια για την κληρονομιά μας, αλλά και μια μικρή μελαγχολία που αυτά τα αριστουργήματα βρίσκονται τόσο μακριά από τον τόπο τους.

Η Αφροδίτη της Μήλου είναι πολύ γνωστό μαρμάρινο άγαλμα, του τέλους ελληνιστικής – αρχών ρωμαϊκής εποχής (περί το 150 – 50 π.Χ.), το οποίο βρέθηκε, την άνοιξη του 1820, σε αγροτική περιοχή της Μήλου. Το άγαλμα βρέθηκε σε πάνω από 6 χωριστά κομμάτια και κατέληξε ένα χρόνο αργότερα στο Μουσείο του Λούβρου, όπου και εκτίθεται μέχρι σήμερα. Στο μουσείο της Μήλου υπάρχει πιστό αντίγραφό του, το οποίο στάλθηκε αργότερα ως δωρεά από το Λούβρο. Η Αφροδίτη της Μήλου θεωρείται καταπληκτικό έργο της ελληνιστικής τέχνης, το οποίο συνδυάζει αρμονικά τη γυναικεία ομορφιά και θηλυκότητα.

Η Αφροδίτη της Μήλου είναι σκαλισμένη σε παριανό μάρμαρο και έχει ύψος 2,02 μ. Χρονολογείται γύρω στο 150 – 50 π.Χ. Βρέθηκε ακρωτηριασμένη και εικάζεται πως η θεά στο αριστερό της χέρι κρατούσε μήλο ή καθρέφτη ή ότι με τα δύο χέρια της κρατούσε την ασπίδα του Άρη. Έφερε κοσμήματα όπως φαίνεται από τα σημάδια που απέμειναν στα αυτιά (σκουλαρίκια) και ίσως περιδέραιο και διάδημα -όπως επίσης φανερώνουν κάποια χαρακτηριστικά σημάδια.

Πηγή: https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%86%CF%81%CE%BF%CE%B4%CE%AF%CF%84%CE%B7_%CF%84%CE%B7%CF%82_%CE%9C%CE%AE%CE%BB%CE%BF%CF%85

Κωνσταντίνος Νεοχωρίτης

Πριν ακόμα πλησιάσουμε, την είδαμε να δεσπόζει στην κορυφή της σκάλας Daru. Η Νίκη της Σαμοθράκης, με τα ανοιγμένα της φτερά, μοιάζει έτοιμη να απογειωθεί παρά το πέτρινο βάρος της. Είναι συγκλονιστικό να βλέπεις εκατοντάδες ανθρώπους από κάθε γωνιά του πλανήτη να στέκονται σιωπηλοί μπροστά σε ένα δημιούργημα που γεννήθηκε στο Αιγαίο. Η αίσθηση της κίνησης και του ανέμου που «χτυπά» τα ρούχα του αγάλματος μας άφησε άφωνους.

Η Νίκη της Σαμοθράκης είναι μαρμάρινο γλυπτό αγνώστου καλλιτέχνη της ελληνιστικής εποχής που βρέθηκε στο ιερό των Μεγάλων Θεών στη Σαμοθράκη και παριστάνει φτερωτή τη Θεά Νίκη. Το γλυπτό εκτίθεται στο Μουσείο του Λούβρου από το 1884. Είναι μία από τις τρεις φτερωτές Νίκες που βρέθηκαν στον Ναό της Σαμοθράκης.

Η μεν θεά φιλοτεχνήθηκε χωριστά από λευκό παριανό μάρμαρο και ίσως κρατούσε στεφάνι για το νικητή ενώ το πλοίο ήταν από μάρμαρο Ρόδου. Το άγαλμα βρέθηκε σε πολλά κομμάτια γιατί στα ελληνιστικά χρόνια οι καλλιτέχνες δούλευαν το γλυπτό τους τμηματικά εξαρχής.

Το άγαλμα έχει ύψος 3,28 μ. (με τα φτερά) και 5,58 μ. με τη μαρμάρινη πλώρη πλοίου πάνω στην οποία είναι τοποθετημένο σήμερα. Φιλοτεχνήθηκε για να τιμήσει τη θεά Νίκη αλλά και μια ναυμαχία – δεν είναι βέβαιο ποια. Ήταν αφιερωμένο σε ναό της Σαμοθράκης και χρονολογείται μεταξύ και 220 και 190 π.Χ. – οι περισσότερες εκτιμήσεις συγκλίνουν στο 190 π.Χ. Σήμερα στο Μουσείο του Λούβρου, από το 1864, και είναι τοποθετημένο σε βάση και αυτή με τη σειρά της είναι στερεωμένη σε μαρμάρινη πλώρη πλοίου

«Πάντα τα έβλεπα στα βιβλία της Ιστορίας, αλλά το να στέκεσαι ένα μέτρο μακριά από τη Νίκη της Σαμοθράκης σε κάνει να καταλαβαίνεις τι σημαίνει πραγματικό μεγαλείο», είπε χαρακτηριστικά ένας συμμαθητής μας.

Πηγή: https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9D%CE%AF%CE%BA%CE%B7_%CF%84%CE%B7%CF%82_%CE%A3%CE%B1%CE%BC%CE%BF%CE%B8%CF%81%CE%AC%CE%BA%CE%B7%CF%82

  Κωνσταντίνος Νεοχωρίτης

Τη δεύτερη μέρα, Κυριακή 1 Μαρτίου 2026,  επισκεφτήκαμε το Μουσείο του Λούβρου.  Βρίσκεται στη δεξιά όχθη του Σηκουάνα στο 1ο διαμέρισμα Παρισίου και εκθέτει 35.000 έργα τέχνης. Οι μόνιμες συλλογές του μουσείου καταλαμβάνουν συνολικά έκταση 80.600 τετραγωνικών μέτρων.

Το Λούβρο, όπως μας είπε η ξεναγός μας, αρχικά ήταν αμυντικό φρούριο και υπάρχουν διάφορες εκδοχές για την ονομασία του. Σύμφωνα με την πρώτη, ονομάστηκε Λούβρο λόγω του τοπωνυμίου της περιοχής όπου οικοδομήθηκε,  Λουκαλανιά. Πιθανολογείται ότι η περιοχή ονομαζόταν έτσι επειδή είχε πολλούς λύκους (στα λατινικά lupus). Το Λούβρο έγινε μουσείο μετά την Γαλλική Επανάσταση. Μέχρι τότε ήταν ανάκτορο των βασιλέων της Γαλλίας και πιο πριν απλώς φρούριο.

Εκεί είδαμε τη διάσημη «Αίθουσα των Καρυάτιδων» όπου φιλοξενεί πιστά αντίγραφα των Καρυάτιδων και πολλά πρωτότυπα έργα της αρχαιότητας. Επίσης, το πορτρέτο της Λίζα ντελ Τζοκόντο, την περίφημη «Τζοκόντα», του Λεονάρντο Ντα Βίντσι. Στην ίδια αίθουσα είναι «Ο Γάμος στην Κανά», ο μεγαλύτερος πίνακας στο Μουσείο του Λούβρου. Συγκινηθήκαμε με τη «Σφαγή της Χίου» του Γάλλου ζωγράφου Ευγένιου Ντελακρουά, δείχνοντας με αυτόν τον τρόπο την συμπαράστασή τους στα θύματα της σφαγής της Χίου το 1822 αναζωπυρώνοντας το Φιλελληνικό Κίνημα στην Ευρώπη. Τέλος, «Η Ελευθερία οδηγεί τον Λαό» είναι επίσης, πίνακας του Ευγένιου Ντελακρουά εμπνευσμένο από την Ιουλιανή επανάσταση του 1830.

Τέλος, ήταν εντυπωσιακή η γνωστή ως Πυραμίδα του Λούβρου που χρησιμοποιείται ως η κύρια είσοδος του μουσείου. Είναι μια μεγάλη γυάλινη και μεταλλική πυραμίδα (μαζί με τρεις μικρότερες) που βρίσκεται στην αυλή του Ναπολέοντα (Cour Napoléon) του Μουσείου και αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα αξιοθέατα της πόλης. Παράλληλα, στην ίδια πλατεία βρίσκεται η Αψίδα του Θριάμβου του Καρουζέλ, για να τιμήσει τις στρατιωτικές νίκες του Ναπολέοντα.

Η Συντακτική Ομάδα της 1mPRESSion, Υπεύθυνη Ειρήνη Παπά

Στο πλαίσιο των εγκεκριμένων Πολιτιστικών Προγραμμάτων, 40 μαθητές/τριες της Α΄ Λυκείου με συνοδούς καθηγητές/τριες τους/τις κ.Ειρήνη Παπά, κ.Διονύσιο Παύλου και κ.Ευαγγελία Θεοδωροπούλου, πραγματοποίησαν πενθήμερη εκπαιδευτική επίσκεψη, στο Παρίσι.

Ως σχολείο πρέσβης του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου επιδιώξαμε και  συμπεριλάβαμε στο πρόγραμμά μας μία ξεχωριστή επίσκεψη στο σπίτι του Jean Monnet, (Maison Jean Monnet), του οραματιστή της Ενωμένης Ευρώπης που βρίσκεται στο γραφικό Houjarray, κοντά στο Παρίσι. Εκεί, μέσα σε ένα ήσυχο αγρόκτημα, βρίσκεται το σπίτι του Jean Monnet (Ζαν Μονέ), του ανθρώπου που δικαίως αποκαλείται «Πατέρας της Ενωμένης Ευρώπης».

Ένα σπίτι γεμάτο Ιστορία

Μπαίνοντας στον χώρο, μας έκανε εντύπωση η απλότητα. Σε αυτό το σπίτι, μακριά από τα θορυβώδη κέντρα λήψης αποφάσεων, ο Μονέ σχεδίασε το 1950 τη διακήρυξη που θα άλλαζε τη μοίρα της ηπείρου μας. Καθώς περιηγούμασταν στο σαλόνι και το γραφείο του, μπορούσαμε σχεδόν να τον φανταστούμε να συνομιλεί με τον Robert Schuman, προσπαθώντας να βρουν έναν τρόπο ώστε ο πόλεμος μεταξύ των ευρωπαϊκών λαών να γίνει «όχι μόνο αδιανόητος, αλλά και υλικά αδύνατος».

Στον χώρο αυτό, ο Μονέ συνέλαβε και συνέταξε το 1950, το σχέδιο για την από κοινού παραγωγή άνθρακα και χάλυβα μεταξύ των ευρωπαϊκών χωρών. Η ιδέα αυτή οδήγησε στη δημιουργία της πρώτης Ευρωπαϊκής Κοινότητας —της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Άνθρακα και Χάλυβα, ΕΚΑΧ δύο χρόνια αργότερα, — και αποτέλεσε το πρώτο βήμα για περαιτέρω ευρωπαϊκή συνεργασία. Εδώ το όραμα του Ζαν Μονέ για ειρήνη και ευρωπαϊκή ενότητα έλαβε σάρκα και οστά.

Ήξερες ότι;

 «Ο χώρος ανήκει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο από το 1982, εκπληρώνοντας  την επιθυμία του Μονέ, να μετατραπεί το οικογενειακό του σπίτι σε χώρο μνήμης και αλληλεπίδρασης, ανοικτό στους επισκέπτες».

Στους διάσημους επισκέπτες της αγροικίας περιλαμβάνονταν ο πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών Ντουάιτ Αϊζενχάουερ, ο Γάλλος υπουργός Ρομπέρ Σουμάν, οι Αμερικανοί διπλωμάτες Τζον Μακ Κλόι και Τζορτζ Μπολ, ο Βρετανός οικονομολόγος Έρικ Ρολ, ο ηγέτης του κόμματος των Εργατικών Τζορτζ Μπράουν και ο πρίγκιπας Βερνάρδος των Κάτω Χωρών.

Στην προγραμματισμένη επίσκεψή μας έγινε ξενάγηση στους μαθητές/τριες μας από τους αρμόδιους στην αγγλική γλώσσα και στη συνέχεια παίξανε κατά ομάδες ένα διαδραστικό παιχνίδι σχετικά με την ιστορία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, από το τέλος του δεύτερου παγκοσμίου πολέμου και τις κυριότερες συνθήκες που έχουν υπογραφεί μέχρι σήμερα με την βοήθεια καρτών.

Η εμπειρία μας

«Ήταν συγκλονιστικό να βλέπεις το τραπέζι όπου υπογράφηκαν προσχέδια που επηρεάζουν τη ζωή μας μέχρι σήμερα. Εκεί μέσα κατάλαβα ότι η Ευρώπη που ζούμε σήμερα –το να ταξιδεύουμε, να σπουδάζουμε και να ονειρευόμαστε χωρίς σύνορα– δεν ήταν κάτι αυτονόητο, αλλά ένα τολμηρό σχέδιο που ξεκίνησε από ένα απλό ξύλινο γραφείο», δήλωσε ένας συμμαθητής μας μετά την ξενάγηση.

Ένας άλλος σημείωσε ότι: «Συνειδητοποίησα ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν ξεκίνησε από απρόσωπα κτίρια και περίπλοκες συμφωνίες, αλλά από το πείσμα κάποιων ανθρώπων να μετατρέψουν τα ερείπια του πολέμου σε μια γέφυρα ειρήνης.»

Η επίσκεψη στο σπίτι-μουσείο του Ζαν Μονέ δεν ήταν απλώς ένα μάθημα ιστορίας. Ήταν μια υπενθύμιση ότι η ενότητα θέλει κόπο, υπομονή και, πάνω από όλα, συνεργασία. Φεύγοντας, κρατάμε μια φράση του ίδιου που είδαμε στους τοίχους του μουσείου:

«Δεν είμαι αισιόδοξος, ούτε απαισιόδοξος. Είμαι αποφασισμένος» θέλοντας να τονίσει ότι η πρόοδος και η επίλυση προβλημάτων δεν εξαρτώνται από το συναίσθημα (αισιοδοξία ή απαισιοδοξία), αλλά από την ακλόνητη θέληση και τη δράση για την επίτευξη ενός στόχου.

Η Συντακτική Ομάδα της 1mPRESSion  -επιμέλεια: Ειρήνη Παπά