Αρχικά μας έδειξε ένα πολύ μικρό και παλιό σπίτι με δύο δωμάτια, 200 έως 250 χρόνων περίπου που ήταν χτισμένο με πέτρες, κομμάτια από κεραμίδια και ενωμένα με ασβεστοκονίαμα, όπου διέμεναν σε αυτό περίπου 8 έως 10 άτομα με εξωτερική κουζίνα και τουαλέτα μέσα σε αγρόκτημα με ελιές, λεμονιές, πορτοκαλιές και μανταρινιές. Το σπίτι αυτό μας εξήγησε το έφτιαξαν μόνοι τους οι άνθρωποι γιατί δεν υπήρχαν μάστορες την εποχή εκείνη και καλλιεργούσαν κήπο και είχαν ζώα για να καλύψουν την τροφή τους. Το επάγγελμά τους ήταν αγρότες και κτηνοτρόφοι και ζούσαν φτωχικά.

Σιγά – σιγά με τα χρόνια και μαζεύοντας  χρήματα οι αγρότες πωλούσαν τα προϊόντα τους και επειδή μεγάλωναν τα παιδιά τους δεν χωρούσαν στο μικρό σπίτι αναγκάστηκαν να φτιάξουν νέο μεγαλύτερο σπίτι. Πλάι σε αυτό το σπίτι υπήρχε ένα μεγαλύτερο από το 1930 σπίτι χτισμένο με ορθογώνια πέτρα και τσιμέντο και ακόμη πιο πέρα ένα σύγχρονο σπίτι ακόμη μεγαλύτερο χτισμένο με τούβλα και τσιμέντο.

Κάναμε ένα μικρό διάλειμμα στο προαύλιο χώρο του 2-θέσιου Δημοτικού Σχολείου Κάτω Μυρτιάς όπου πήραμε το κολατσιό μας για να μπορέσουμε να συνεχίσουμε το ταξίδι στο παρελθόν.

Τελική μας στάση αποτέλεσε η νεροτριβή και ο παραδοσιακός νερόμυλος. Η νεροτριβή, σαν πρώτη εφεύρεση για την καθαριότητα των ρούχων μας εντυπωσίασε. Ο νερόμυλος με τη σειρά του ήταν κάτι πρωτόγνωρο για εμάς εφόσον πλέον δεν έρχονται σε επαφή με αυτό τον τρόπο επεξεργασίας του σιταριού. Ο κύριος Βαγγέλης, μας μίλησε για τη δύναμη του νερού, μας έδειξε τις μυλόπετρες οι οποίες έβγαζαν αυτό το πολύτιμο αγαθό της εποχής, το αλεύρι.

Περιηγηθήκαμε στον νερόμυλο και νεροτριβή της περιοχής όπου λειτουργεί ακόμη και σήμερα, είδαμε την λεκάνη και τον τρόπο λειτουργίας του νερόμυλου – νεροτριβής καθώς επίσης είδαμε τον καταρράκτη όπου πέφτει το νερό και τον παλιό νερόμυλο ο οποίος δεν λειτουργεί.

Επιστρέφοντας, είδαμε ανθρώπους αγρότες να ασχολούνται με γεωργικές εργασίες μαζεύοντας τις ελιές από το χωράφι τους.

Με τη συγκεκριμένη εκδρομή, γεμίσαμε με εικόνες διαφορετικές, που μας ταξίδεψαν σε μια άλλη εποχή, εκείνη που αναφέρεται στις ρίζες των παππούδων μας. Παίξαμε στη φύση μιας και ο καιρός ήταν ηλιόλουστος και αποκομίσαμε μια διαφορετική εμπειρία που φάνηκε να μας γεννά ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον για πληροφορίες που αφορούν εκείνη την εποχή.

Βίντεο κατασκευής Το κουτί της ανακύκλωσης

Ένα παιχνίδι είμαι κι εγώ,

Και κρύβω πάντα θησαυρό!

Το μυαλό σου κούνα δεξιά κι αριστερά

Και στην κρυψώνα θα βρεθείς μπροστά!

Οι μαθητές τη Β’ τάξης του Δημοτικού σχολείου μας, μια βροχερή μέρα, μετατράπηκαν σε μικρούς εξερευνητές και αναζήτησαν τον κρυμμένο θησαυρό.

Στο μάθημα την Γυμναστικής, με την υπεύθυνη εκπαιδευτικό Έρη Φιλιππίδου, τα παιδιά συνεργάστηκαν σε δύο διαφορετικές ομάδες με σκοπό να ανακαλύψουν τις κρυψώνες. Τον «θησαυρό» μας αποτελούσε ένα όμορφο, μικρό γλαστράκι, κατασκευασμένο με ανακυκλώσιμα υλικά, από τους μικρούς μας φίλους του 1ου Νηπιαγωγείου Αγίου Κωνσταντίνου.

Τα ποιηματάκια που συντάχθηκαν από τις εκπαιδευτικούς, οδηγούσαν τους μαθητές στα επόμενα βήματα. Το τελικό σημείωμα έδινε την απάντηση και μαρτυρούσε που έπρεπε να αναζητήσουν τον θησαυρό.

Το σχολείο μας υποστηρίζει πάντοτε την υλοποίηση τέτοιων παιχνιδιών, καθώς προάγουν τη συνεργασία, τη δημιουργική σκέψη αλλά και την ψυχοκοινωνική ανάπτυξη των παιδιών. Η συνέχεια στο παιχνίδι μας είναι …πολλά υποσχόμενη…!

Υπό την καθοδήγηση του εκπαιδευτικού του τμήματος ένταξης, Θέμη Βρανά, οι μαθητές είχαν την ευκαιρία να θαυμάσουν από κοντά αντικείμενα μεγάλης αξίας που συλλέχθηκαν με κόπο και μεράκι από τον συνάδελφό μας και είναι αποτέλεσμα πολλών ετών ενασχόλησής του. Στην αίθουσα εκδηλώσεων του 1ου Δημοτικού περίμεναν τα παιδιά αρκετές στολές των πιλότων, μικρογραφίες αεροσκαφών και γωνιές με αφιερώματα που σχετίζονται με την ιστορία της Πολεμικής Αεροπορίας.

Θαύμασαν ακόμη τα δικά τους έργα και γνώρισαν τον εντυπωσιακό κόσμο της Αεροπορίας, έτοιμο να τους εμπνεύσει και ίσως σε επόμενες γενιές να θαυμάσουμε σπουδαίους πιλότους!

Δείτε το παρακάτω βίντεο:

https://1dim-ag-konst.ait.sch.gr/wp-content/uploads/2025/11/AirForce2025-1.mp4

Η ηρωίδα μας, μέσα από την αγάπη και την ευγνωμοσύνη της για τη ζωή, καταφέρνει να γεμίσει χαρά ακόμη και τον “γκρινιάρη” παππού της. Η ιστορία κατάφερε να αγγίξει τα παιδιά ιδιαίτερα με την επιμονή της Χάιντι να κάνει χαρούμενη την άρρωστη φίλη της.

Ένα μικρό βίντεο της παράστασης

https://schoolpress.sch.gr/2025bclass/files/2025/11/9a60062366b644b2b43ac21436b4cab2.mp4

Το έργο μας έδειξε με βιωματικό τρόπο τη σημασία της φύσης για τον άνθρωπο και την ψυχολογία του. Οι μαθητές μας ταξίδεψαν σ’ έναν κόσμο γεμάτο χαρά και γέλια, παίρνοντας σημαντικά μηνύματα, όπως αυτά της προσφοράς και της ενσυναίσθησης.

Το τέλος δεν άφησε κανέναν ασυγκίνητο…