Στις 18 Απριλίου είχαμε την χαρά να πάρουμε συνέντευξη από μια υπέροχη φοιτήτρια της Νομικής, τη Χαρά Βιδιαδάκη, απόφοιτη του 2ου ΓΕΛ Ρεθύμνου. Αυτή η συνέντευξη έγινε με αφορμή ένα συνέδριο προσομοίωσης διεθνών οργανισμών που είχε γίνει στο σχολείο μας 10-13 Μαρτίου , το οποίο διοργανώθηκε από την Χαρά και έναν συμφοιτητή της, το Στέφανο Γεωργόπουλο
Ακολουθεί η συνέντευξη με μικρές τροποποιήσεις
- Ποια ήταν η βασική σας έμπνευση για τη διοργάνωση του συγκεκριμένου μαθητικού συνεδρίου προσομοίωσης διεθνών οργανισμών ;
Το ότι συμμετείχαμε εμείς οι ίδιοι σαν παίκτες σε άλλα παρόμοια συνέδρια για φοιτητές στην Ελλάδα και είχαμε περάσει πάρα πολύ όμορφα. Όταν είχαμε πάει ως προεδρείο σε μαθητικό συνέδριο στην Αθήνα είδαμε παιδιά λυκείου και γυμνασίου να παίζουν και «ζηλέψαμε» , νιώσαμε κάτι σαν παράπονο, γιατί δεν είχαμε εμείς αυτή την ευκαιρία όταν ήμασταν παιδιά και είπαμε ότι θέλουμε κάτι τέτοιο για την πόλη μας ,έτσι και το αποφασίσαμε.
- Πώς επιλέγονται οι θεματικές ενότητες, όπως ψυχική υγεία των εφήβων ή τα έμφυλα στερεότυπα ;Ποια είναι η σημασία τους για τη σημερινή κοινωνία ;
Επιδιώκουμε να διαλέγουμε θέματα που είναι πιο επίκαιρα και πιο σημαντικά για τα παιδιά του λυκείου δηλαδή προσπαθούμε να είναι ζητήματα που έχουν συζητήσει στο σχολείο, για να έχουν όλοι κάποιες προσλαμβάνουσες και να είναι προβλήματα που τους αφορούν ώστε να έχουν σχηματίσει προσωπικές απόψεις. Επιλέγουμε θεματικές που θεωρούμε ότι είναι χρήσιμες για την ανάπτυξη των παιδιών, που εξασκούν το μυαλό τους που ίσως τους εξυπηρετήσουν στην μετέπειτα ζωή.
- Πώς αξιολογείς την συνολική εμπειρία από την διοργάνωση που συνεδρίου ;
Είμαι πάρα πολύ ικανοποιημένη, πραγματικά, επειδή ήταν η πρώτη φορά, είχα πάρα πολύ άγχος και πάρα πολλή αγωνία. Τις τελευταίες εβδομάδες δεν ήξερα τι να περιμένω,αλλά τελικά πήγε πολύ καλύτερα από ό,τι φανταζόμουν, γιατί πρώτον τα παιδιά ήταν διαβασμένα και ξέρανε να παίξουν, που φοβόμουν ότι μπορεί να μην είχαν καταλάβει, οπότε είχε ροή η διαδικασία. Περάσανε καλά, έβλεπα να το διασκεδάζουν -η πλειοψηφία τουλάχιστον. Είχαμε επίσης πολύ καλή συνεργασία σαν ομάδα δηλαδή τα άτομα που επιλέξαμε για προεδρεία ήταν πολύ βοηθητικά, οπότε είμαι πολύ ικανοποιημένη.
Πιο μεγάλη πρόκληση ήταν να πείσουμε τα παιδιά να συμμετέχουν σε κάτι τέτοιο,δεδομένου ότι δεν ήξεραν τι είναι, μπορεί πολλοί να ήταν επιφυλακτικοί, φοβισμένοι, να βαριούνταν, να μην ήθελαν να χάσουν το χρόνο τους. Κάτι που καταλαβαίνω, γιατί άμα κάποιος δεν ξέρει μπορεί να πιστεύει ότι είναι βλακεία, δικαιολογημένα,αλλά αυτό έπρεπε να κερδίσουμε. Οπότε προσπαθήσαμε πολύ,πήγαμε πολλές φορές στο σχολείο για να τα συναντήσουμε, κάναμε παρουσιάσεις, ανεβάσαμε post, το προωθήσαμε για να τους πείσουμε να έρθουν. Χρειαζόμασταν περίπου 80 άτομα για να μπορέσουμε να παίξουμε. Αυτό το καταφέραμε και το ξεπεράσαμε κιόλας,δηλαδή οι αρχικές συμμετοχές ήταν 120, το οποίο ήταν πέρα από τη φαντασία μας και ό,τι ποτέ είχαμε ονειρευτεί. Είμαστε πολύ χαρούμενοι.
- Ποια ήταν η πιο ευχάριστη στιγμή αυτού του τριημέρου στο συνέδριο και ποια η λιγότερο ευχάριστη;
Η πιο όμορφη στιγμή που θέλω να κρατήσω για πάντα ήταν η τελετή έναρξης. Τη στιγμή που άρχισαν να παρουσιάζονται οι ομιλητές και καλωσορίσαμε τον κόσμο, κοίταξα μπροστά μου και είδα όλο αυτό το κοινό. Σκέφτηκα: «Όλος αυτός ο κόσμος είναι εδώ για εμάς, για αυτό που δημιουργήσαμε». Με τον Στέφανο κοιταζόμασταν και δεν μπορούσαμε να το πιστέψουμε ότι βρισκόμαστε σε έναν τέτοιο χώρο.
Η λιγότερο ευχάριστη στιγμή ήταν πριν οργανώσουμε την τελετή λήξης. Υπήρχε μια αβεβαιότητα και διαφωνία σχετικά με το πώς θα την πραγματοποιήσουμε.
Συγκεκριμένα, δεν ήμασταν σίγουροι αν θα βάλουμε τα παιδιά να εκφωνήσουν τα κείμενα που είχαμε ετοιμάσει ή αν θα τους ζητήσουμε να μοιραστούν τη δική τους εμπειρία. Είχαμε μια μικρή αναποφασιστικότητα και δυσκολευτήκαμε να καταλήξουμε, τελικά όμως,το ξεπεράσαμε.
Τι πιστεύεις πως αποκόμισαν τα παιδιά από αυτήν την εμπειρία ;
Πάρα πολλά πράγματα ελπίζω. Πιστεύω ότι οι περισσότεροι ανέπτυξαν την κριτική τους σκέψη και τον λόγο τους,δηλαδή την επιχειρηματολογία τους για κάποια ζητήματα. Έβαλαν τους εαυτούς τους στη διαδικασία να αποφασίσουν και να λάβουν θέση σε ένα ζήτημα που είναι αμφιλεγόμενο και να βρουν και λύσεις.Πολύ καλοί είμαστε στη θεωρία και στην διατύπωση μίας άποψης αλλά δεν ξέρουμε πραγματικά τι χρειάζεται για να επιλυθούν καίρια προβλήματα, καθώς δεν είναι δική μας αρμοδιότητα η λύση τους.
Επίσης δούλεψαν πολύ τη δεξιότητα της συνεργασίας, επειδή έπρεπε να καταλήξουν σε λύσεις που θα τους ευνοούσαν όλους. Ταυτόχρονα κλήθηκαν να δείξουν σεβασμό, γιατί έπρεπε να σέβονται το χρόνο και τις απόψεις του άλλου, δεν μπορούσαν να διακόπτουν ούτε να προσβάλλουν. Επίσης, έμαθαν να οργανώνονται καθώς χρειάστηκε να οργανώσουν τις σκέψεις, τα επιχειρήματά και το χρόνο τους. Καλλιεργήθηκε και η αυτοπεποίθησή τους , γιατί χρειάστηκε να σηκωθούν να μιλήσουν μπροστά σε κόσμο ,να βγουν από την ζώνη ασφαλείας τους, κάτι που δεν είναι ούτε αυτονόητο, ούτε εύκολο για κανέναν σε καμία ηλικία. Ακόμα και πειθαρχία, γιατί το ότι έπρεπε να βρίσκονται στο ίδιο μέρος όπου βρίσκονται κάθε μέρα ,στο σχολείο δηλαδή, ολόκληρο το σαββατοκύριακο,ενώ θα μπορούσαν να κάνουν οτιδήποτε άλλο.
- Γιατί θα πρότεινες σε έναν νέο να συμμετέχει σε ένα τέτοιο συνέδριο;
Πιστεύω ότι, όλα όσα είπα πριν ότι κέρδισαν τα παιδιά ,θα τα αποκομίσει κάποιος νέος σε όποιο συνέδριο και να συμμετέχει. Καθώς μόνο που θα μπει σε μια διαδικασία να κάνει κάτι διαφορετικό από αυτά που προσφέρονται στην εκπαιδευτική βαθμίδα που βρίσκεται, είτε σχολείο είτε πανεπιστήμιο, μόνο που θα κάνει κάτι εθελοντικά και δεν θα έχει κανένα απτό κέρδος θα νιώσει πιο παραγωγικός και πιο δημιουργικός, θα έχει δηλαδή απασχολήσει τις σκέψεις του και το μυαλό του με κάτι πιο σύνθετο. Και όλα αυτά που είπαμε, η ομαδικότητα, να συνεργαστεί με άλλους που δεν ξέρει, να κοινωνικοποιηθεί και να διευρύνει τον κύκλο του, είναι μια πολύ καλή ευκαιρία να γνωρίσει καινούρια άτομα και επίσης να πάει σε άλλα μέρη, γιατί το δικό μας συνέδριο έγινε μόνο στο πλαίσιο των σχολείων της πόλης, αλλά κανονικά τα συνέδρια αυτά είναι ανοιχτά για να έρθουν φοιτητές και μαθητές από όλη την Ελλάδα, άρα είναι πολύ πιθανό να ταξιδέψει κάπου όμορφα. Θα περάσει ένα πολύ όμορφο σαββατοκύριακο που θα αναπτύξει το μυαλό του και τις ικανότητες του.
- Εσύ τι αποκόμισες από συμμετοχή σου ως παίκτρια στο συνέδριο προσομοίωσης διεθνών οργανισμών; Ποιο ήταν το πιο δύσκολο κομμάτι;
Πέρα από το ότι τα πανεπιστημιακά συνέδρια είναι στα αγγλικά και σχεδόν κανείς μας δεν έχει μάθει να μιλάει για πολιτική στα αγγλικά,με δυσκόλευε το να προσπαθώ να βρω λύσεις που να συνάδουν με την πολιτική μιας χώρας.Οπότε, πέρα από το ότι ήταν δύσκολο από μόνο του το να βρω λύσεις για πράγματα που άνθρωποι έχουν ασχοληθεί χρόνια και δεν έχουν βρει, έπρεπε να φροντίσω να είμαι και μέσα στα πλαίσια της πολιτικής της χώρας. Αυτό ήταν το πιο δύσκολο κομμάτι.
Εγώ αυτό που απόλαυσα και με κέρδισε πιο πολύ σε αυτά τα συνέδρια και ξαναπήγαινα ήταν το ότι έμπαινα στην διαδικασία να πείσω κάποιον άλλον για την γνώμη μου και έτσι τέσταρα και τις ικανότητες πειθούς μου και επιχειρηματολογίας και τον δημόσιό μου λόγο. Αυτό πιο πολύ,πέρα από όλα τα προηγούμενα που ισχύουν και για μένα. Αυτά τα δύο ήταν καθοριστικά καθώς σηκώθηκα, μίλησα, προσπάθησα να έχω δομή στον λόγο μου, να είμαι σε θέση να απαντήσω αν κάποιος μου κάνει κάποια ερώτηση.
- Ποια χώρα ανάλαβες να εκπροσωπήσεις;
Πρώτη φορά είχα την Ερυθραία που είναι μια πάρα πολύ μικρή αφρικανική χώρα. Δεν την ξέρουμε οι περισσότεροι, ούτε εγώ την ήξερα.
Ο Στέφανος δεν με αφήνει να πω τι απόψεις έχει, γιατί είναι, λέει, politically incorrect, αλλά θα σας πω ότι είχε απόψεις διαφορετικές από τις δικές μου,μακράν διαφορετικές .Οπότε εγώ δεν μπορούσα να σκεφτώ τι σκέφτεται ένας τέτοιος άνθρωπος, γιατί εγώ δεν είμαι έτσι. Τότε ήταν και πιο δύσκολο το ζήτημα που διαπραγματευόμασταν καθώς είχε να κάνει με τον πόλεμο και την ειρήνη. Την δεύτερη φορά είχα την Ιταλία με θέματα κυβερνοασφάλειας, σε ένα πιο φιλικό πλαίσιο. Συγκεκριμένα, σε μια Ευρωπαϊκή Επιτροπή που δεν είχε καθόλου αντίθετα συμφέροντα και τότε ήταν πιο εύκολο να βρω πληροφορίες για την πολιτική της χώρας στο ίντερνετ. Την τρίτη φορά ήταν το μεγαλύτερο challenge. Το συνέδριο έγινε στη Νέα Υόρκη ,ήμασταν 75 χώρες και 150 άτομα, δύο άτομα ανά χώρα.Ήμουν πάλι μια πολύ μικρή χώρα, οι Μπαχάμες και φοβόμουν ότι πραγματικά δεν θα είχε καμία σημασία ο λόγος μου. Μιας που τα παιδιά που αντιπροσώπευαν την Κίνα, την Σαουδική Αραβία, χώρες με πολύ πιο μεγάλη δύναμη και ισχύ, ήταν πάρα πολύ διαβασμένα.Εκεί τέσταρα πάρα πολύ την πειθώ μου. Έπρεπε επίσης να έχω ωραίες ιδέες, ωραία επιχειρήματα,να μην το βάλω κάτω, να μην σταματήσω,γιατί πολλοί βαριόντουσαν, από τις 75οι 30 χώρες έπαιζαν πραγματικά. Αλλά επειδή ήταν τόσο αντίθετα τα συμφέροντα, σε αυτή την επιτροπή σχηματίστηκαν τρία έγγραφα. Τρία γραπτά υπομνήματα όχι ένα, καθώς δεν συμφωνούσαμε όλοι. Οπότε χωριστήκαμε όλη η αίθουσα σε τρεις ομάδες και εγώ έπρεπε να αποφασίσω σε ποια ομάδα θα πάω που θα έχει τις πιο καλές απόψεις ώστε να περάσω τις δικές μου και να μπω και εισηγητής, γιατί εκεί πέρα μπαίνουν περίπου 9-8 εισηγητές και 30 υπογραφές από χώρες.Ήθελα να μπω εισηγητής για να έχω μεγαλύτερη ισχύ στο έγγραφο,οπότε ήταν πολύ δύσκολο, αλλά όλα καλά.
- Εκεί πήρες και κάποιον τίτλο σωστά ;
Ναι ,εκεί πέρα είχα πάρει δεύτερη θέση.
- Πώς σε βοήθησαν οι σπουδές σου στην νομική να πετύχεις ως διοργανώτρια του προγράμματος και ως παίκτρια ;
Λίγο μπορώ να πω ,γιατί αυτά τα συνέδρια προορίζονται για φοιτητές από όλα τα τμήματα και για μαθητές που θέλουν να σπουδάσουν το οτιδήποτε καθώς σχετίζονται κυρίως με την πολιτική και την διπλωματία οπότε οι νομικές μου γνώσεις με βοήθησαν να καταλάβω κυρίως τι αρμοδιότητα έχουν αυτά τα όργανα, τι δύναμη έχουν, δηλαδή, στην κάθε χώρα οι αποφάσεις του ΟΗΕ, οι αποφάσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης και οι αποφάσεις των οργανισμών. Και λίγο τον λόγο μου, γιατί όλα μας τα βιβλία είναι γραμμένα με πολύ σοβαρό λόγο, οι καθηγητές μας μιλάνε έτσι, ο νόμος είναι γραμμένος έτσι, οπότε η επιχειρηματολογία μου είχε καθαρά τέτοιο χαρακτήρα, τέτοιο ύφος. Αυτό, κατά τα άλλα, η διοργάνωση του συνεδρίου, είναι αποτέλεσμα της συμμετοχής μου σε οποιαδήποτε εθελοντική οργάνωση. Όταν ήμουν εγώ ως παίκτρια ή οπουδήποτε έχω πάει ως εθελόντρια έμαθα πολύ καλά τι σημαίνει διαχείριση χρόνου, διαχείριση προσώπων, διαχείριση προθεσμιών, να γράψεις ένα email, να πείσεις κάποιον να μπει, να φτιάξεις ένα instagram post. Η νομική δεν με βοήθησε όσον αφορά σε αυτά. Αν δεν είχα συμμετάσχει σε τέτοια εθελοντικά προγράμματα δεν θα είχε πετύχει.
- Τι θα συμβούλευες όσους σκέφτονται να ακολουθήσουν νομικές σπουδές;
Είναι μια πανέμορφη επιστήμη. Εξαιρετικές σπουδές. Σε βοηθάει να σκέφτεσαι και να καταλάβεις τον κόσμο γύρω σου, τον λόγο που συμβαίνουν κάποια πράγματα και με ποιο τρόπο πρέπει να αξιολογείς και να κατηγοριοποιείς τις συμπεριφορές του κόσμου γύρω σου σε σωστές,θεμιτές ή μη.Θέλω να τονίσω πως δεν είναι τίποτα παπαγαλία, Οπότε δεν καις τον εγκέφαλό σου με μια λειτουργία αυτοματοποιημένη όπως είναι η αποστήθιση. Αλλά αντίθετα τον βάζεις να δουλέψει, να καταλάβει και να ερμηνεύσει.
Η Νομική έχει πάρα πολλούς κλάδους, οπότε σίγουρα κάποιος θα μπορούσε να φανταστεί τον εαυτό του σε κάποιον από αυτούς. Αν όχι στη δικηγορία, γιατί όλοι έχουν συνδέσει αυτές τις σπουδές με τη δικηγορία,έχει πάρα πολλές διεξόδους.
Αν είχα να δώσω μια πιο απτή συμβουλή είναι ότι έχει πολύ διάβασμα, οπότε πρέπει να έχει υπομονή, να έχει πρόγραμμα,να μην το βάλει κάτω, να μην βαριέται, τεμπελιάζει και τα λοιπά. Πραγματικά θέλει λίγο συνέπεια και να του αρέσει αυτό που κάνει και θα πάει μια χαρά.
- Μπορείς να μας περιγράψεις μία καθημερινή σου πρόκληση ή μια ευχάριστη εμπειρία από τις σπουδές σου;
Συνήθως στην εξεταστική υπάρχει μια καθημερινή πρόκληση.Συγκεκριμένα ένα μήνα τουλάχιστον πριν , μην σας πω και δύο μήνες, πρέπει κάθε μέρα να γίνεται δίωρο ή και τρίωρο διάβασμα οπωσδήποτε.
Τώρα αν μιλάμε για όλο το χρόνο θα έλεγα ότι να πηγαίνεις στα μαθήματα, να κρατάς μία επαφή με τους καθηγητές και με το αντικείμενο είναι μια πρόκληση που δεν είναι καθόλου αυτονόητη.Υπάρχουν φοιτητές που δεν χάνουν διάλεξη για διάλεξη και διαβάζουν έναν ολόκληρο χρόνο και υπάρχουν και παιδιά που δεν πάνε ποτέ, διαβάζουν τρεις μέρες και ό,τι γράψουν.Εγώ πιστεύω ότι η πραγματική πρόκληση είναι να μπορείς να διατηρήσεις μία ισορροπία.
Τώρα μια ευχάριστη εμπειρία. Έχω πάρα πολλές. Έχω περάσει πανέμορφα χρόνια και θα ήθελα να κρατάνε και άλλο. Αυτό συνέβη γιατί εγώ βρήκα τι μ” αρέσει και το ακολούθησα,δηλαδή, εμένα μ” αρέσουν πολύ οι εξωσχολικές δραστηριότητες, τα συνέδρια, οι διαγωνισμοί και η εθελοντική εργασία,πράγματα γύρω από το αντικείμενο της νομικής, αλλά που δεν έχουν να κάνουν με το διάβασμα και τους βαθμούς . Οπότε, ό,τι κι αν έχω κάνει όλα αυτά τα χρόνια, έχω περάσει καλά, σίγουρα άλλες φορές σε μεγαλύτερο και άλλες σε μικρότερο βαθμό.
Αν έπρεπε να διαλέξω μία ευχάριστη εμπειρία, θα πω μία από τις πολλές. Δεν είναι η καλύτερη, γιατί δεν μπορώ να τις κατατάξω. Είχα πάρει μέρος στην ευρωπαϊκή ένωση νέων νομικών, είναι ένα ευρωπαϊκό σωματείο, που υπάρχει από το 1980 ξεκίνησε στην Αυστρία και πλέον υπάρχει σε 43 χώρες της Ευρώπης . Το σωματείο αυτό κάνει δράσεις σχετικά με τη νομική, που βοηθάνε τους φοιτητές να μαθαίνουν λίγα παραπάνω πράγματα που δεν τα έχει η σχολή. Έχει πολλά, δηλαδή, συνέδρια, διαγωνισμούς και πρακτική άσκηση.Εγώ ήμουνα τρία χρόνια στο οργανωτικό κομμάτι, ως ειδική συνεργάτιδα. Οργανώναμε δηλαδή με μία ομάδα εκδηλώσεις που ανέφερα. Με αυτήν την ομάδα έχω περάσει πάρα πολλές ωραίες εμπειρίες. Μία από τις πιο ωραίες ήταν όταν είχαμε διοργανώσει το πρώτο μας συνέδριο, ήταν μια μέρα που την περιμέναμε πάρα πολύ. Είχαμε πολλούς ομιλητές, μπορεί και παραπάνω από δέκα. Είχαμε κλείσει ένα πολύ ωραίο χώρο, το Εμπορικό και Βιομηχανικό Επιμελητήριο Αθηνάς , που έχει μία μεγάλη αίθουσα, η οποία έχε γεμίσει καθώς είχαν μαζευτεί περίπου διακόσιοι φοιτητές. Θυμάμαι ήμασταν όλη η ομάδα εκεί και δίναμε καρτελάκια, φαγητά,μαζεύαμε ονόματα, μιλούσαμε με τους ομιλητές ανταλλάσσαμε απόψεις και βγάζαμε φωτογραφίες.
Είναι μεγάλο το αίσθημα της ικανοποίησης και της χαράς,όταν έχετε δουλέψει όλοι μαζί μια ομάδα για κάτι και το βλέπετε να παίρνει σάρκα και οστά και να παίρνει και ο κόσμος κάτι από αυτό. Πολλές όμορφες εμπειρίες έχω να πω, αυτή είναι μια μέρα που θυμάμαι, επειδή είχαμε προσπαθήσει και δουλέψει πολύ και πήγε καλά.
- Πώς είναι μια τυπική διάλεξη;
Η τυπική διάλεξη εξαρτάται από τον καθηγητή πάντα.Υπάρχουν καθηγητές που δεν έχουν καθόλου παραστατικό μάθημα και μας δείχνουν απλά μία παρουσία σε powerpoint, ενώ υπάρχουν άλλοι που σηκώνονται, κάνουν ερωτήσεις, κάνουν ασκήσεις, βάζουν τους φοιτητές στη διαδικασία να σκεφτούν,να απαντήσουν και να λύσουν. Οι διαλέξεις διαρκούν συνήθως δύο ώρες, με ένα διάλειμμα δέκα λεπτών. Τηρείται το ακαδημαϊκό τέταρτο και γίνεται διάλεξη 40-45 λεπτά περίπου.
Δεν έχουν καθόλου αντίκτυπο.Μπορεί να λύσουμε μια άσκηση μαζί, αλλά είναι απλά ανάλυση των ζητημάτων. Οι καθηγητές αφήνουν χώρο για ερωτήσεις και όταν κάποιος δεν καταλαβαίνει κάτι εννοείται πως σηκώνει το χέρι του. Δεν είναι σχεδόν ποτέ γεμάτα τα αμφιθέατρα,υπάρχουν όμως καθηγητές που τα γεμίζουν σε μεγάλο βαθμό, αλλά και κάποιοι άλλοι που δεν έχουν καθόλου κοινό.
- Εσύ πόσες ώρες αφιερώνεις στο διάβασμα καθημερινά; Πιστεύεις ότι είναι δύσκολο για έναν φοιτητή, ειδικά στην Νομική, όπου απαιτείται πολύ μελέτη, να συνδυάσει το διάβασμα με την προσωπική του ζωή;
Όχι πολύ.Δεν είναι ακατόρθωτο, είναι λίγο δύσκολο. Η μεγάλη πρόκληση είναι να είναι κάποιος άριστος ή πολύ καλός σε όλα, δηλαδή να είναι πολύ εκεί στην προσωπική ζωή,πολύ εκεί στα χόμπι του ,σε οτιδήποτε έξω από την νομική και παράλληλα πολύ εκεί στην Νομική. Αυτό είναι πολύ δύσκολο, επειδή πραγματικά κάτι πρέπει να αφήσει πίσω.
Ουσιαστικά πιστεύω ότι θέλει απλά να έχει καλό πρόγραμμα και να κρατά μια συνέπεια και μια πειθαρχία, δηλαδή θα πει ότι θα διαβάσω τέσσερις ώρες σοβαρά και μετά θα βγω για καφέ. Εγώ δεν έχω στερηθεί τίποτα τέσσερα χρόνια, τίποτα. Προφανώς, αν κάτι θυσιάστηκε στην δική μου περίπτωση,ήταν οι βαθμοί μου, δεν κυνηγάω το άριστα. Αλλά έχω έναν αξιοπρεπή μέσο όρο και κάποιους αξιοπρεπείς βαθμούς και φρόντισα να μην αφήσω τίποτα πίσω. Σίγουρα στην εξεταστική δεν θα βγω με τους φίλους μου για ένα μήνα. Θα μιλάμε όμως στο τηλέφωνο.
Τώρα πόσες ώρες διάβασμα… Εγώ δεν διαβάζω καθημερινά, κάτι για το οποίο δεν είμαι περήφανη , αλλά ξέρω ότι δεν είναι καθόλου του χαρακτήρα μου και δεν θα τα περνούσα καλά. Μπορώ να σας πω με το χέρι στην καρδιά ότι η πλειοψηφία είναι έτσι. Η πλειοψηφία δεν διαβάζουμε καθημερινά. Ένα μεγάλο ποσοστό ξεκινάνε τα διάβασμα περίπου δύο μήνες πριν από την εξεταστική. Αυτές τις περιόδους το διάβασμα ξεκινάει από δύο – τρία ώρες και αυξάνεται. Όταν έχουμε εξεταστική είναι όλη μέρα. Όλη μέρα. Μπορεί να είναι δέκα ώρες, μπορεί να είναι δώδεκα, μπορεί να είναι οχτώ.
- Πέρα από το πρόγραμμα προσομοίωσης των Διεθνών Ευρωπαϊκών Οργανισμών, στο Πανεπιστήμιο σου έχει τραβήξει στην προσοχή κάποιο άλλο πρόγραμμα;
Ναι, οι νομικές σχολές έχουν άπειρα προγράμματα. Ο οργανισμός ELSA, που είναι μια ευρωπαϊκή οργάνωση, μου τράβηξε πολύ το ενδιαφέρον από την πρώτη μέρα και έμεινα μαζί του τρία ολόκληρα χρόνια από τα τέσσερα των σπουδών μου και το συστήνω σε φοιτητές νομικούς.Αν δεν σας αρέσει η εθελοντική δράση και η οργάνωση , γιατί πιο πολύ οργανωτικό είναι, υπάρχουν νομικές εφημερίδες, στις οποίες οι φοιτητές έχουν την δυνατότητα να γράφουν άρθρα και να ασχολούνται με την αυτογραφία. Εμένα με κέρδισε πολύ και το Erasmus . Πέρασα πάρα πολύ ωραία, το συστήνω ανεπιφύλαχτα στον καθένα. Μεγάλη ή μικρή πόλη, σε ποια χώρα, αυτά είναι γούστα του καθενός .Εγώ πιστεύω ότι όπου και να πάει κάποιος θα περάσει καλά. Καλό θα ήταν να φροντίσει να του ταιριάζει το κλίμα της χώρας και να μην σκεφτεί τόσο το Πανεπιστήμιο, γιατί τα ακαδημαϊκά οφέλη είναι πολύ λίγα, δηλαδή, πιο πολύ πας για την εμπειρία.
Εκτός του Elsa, υπάρχουν και άλλα προγράμματα που δίνουν πρακτικές ασκήσεις internship για εταιρείες ,το οποίο το έχω κάνει και επίσης είναι πολύ χρήσιμο. Εκεί γύρω στο τρίτο, τέταρτο έτος που κάποιος έχει αρχίσει να καταλαβαίνει τι του αρέσει, είναι πολύ καλό να πάει να το δει. Οι δικηγορικές εταιρίες το θέλουν πάρα πολύ.
Ακόμα και δουλειά στο εξωτερικό μπορείς να βρει κάποιος μέσα από οργανισμούς στη Νομική. Επιπλέον οι εικονικές δίκες είναι πάρα πολύ σημαντικές . Υπάρχουν σε πολλά πανεπιστήμια και έχουν πολύ μεγάλο κύρος, γιατί οι περισσότερες εικονικές δίκες είναι διεθνείς οργανισμοί, οπότε εκπροσωπείτε το ΕΚΠΑ και την Ελλάδα σε διεθνείς οργανισμούς. Είναι πολύ δύσκολο, αλλά μαθαίνετε πολύ καλά ένα κομμάτι δικαίου.
Εγώ συμμετέχω σε έναν ελληνικής δικαιοδοσίας , δηλαδή μέσα στην Ελλάδα. Οι αντίπαλοι μου είναι φοιτητές από τη νομική της Θεσσαλονίκης και της Κομοτηνής.
Υπάρχουν και άλλα πολλά που μπορεί να ξεχνάω
- Κατά την γνώμη σου, υπάρχει κάποιος μύθος για τη Νομική, τον οποίο πολλοί πιστεύουν αλλά δεν είναι αλήθεια;
Πολλοί. Καταρχάς ότι οι ασκούμενοι είναι μόνο για να βγάζουν φωτοτυπίες και να φτιάχνουν καφέ. Ψέματα.Είναι που θα πέσει κάποιος.Η πλειοψηφία λέει ότι δεν είναι έτσι. Σίγουρα μπορεί να είναι άτυχος και να πέσει σε κάποιον ο οποίος πραγματικά δεν θέλει να τον εμπιστευτεί, αλλά αποκλείεται να ασχολείται μόνο με τις φωτοτυπίες. Καταρχάς οι μεγάλες εταιρείες και τα σοβαρά γραφεία, δεν σας λέω 200 άτομα, σε μια εταιρεία με δέκα δικηγόρους υπάρχει ειδικό προσωπικό η γραμματεία που αναλαμβάνει αυτήν την δουλεία. Είναι πιθανό να μην πάρει δική του υπόθεση, ούτε να κάνει όλη την αγωγή για το καλό του πελάτη. Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν θα ασχοληθεί με νομική δουλειά, θα κάνει έρευνα, θα γράψει ένα τμήμα στην αγωγή.
Επιπλέον ότι μαθαίνουμε νόμους απ” έξω δεν είναι αλήθεια. Υπάρχουν οι κώδικες που έχουν τα άρθρα, που τους αγοράζουμε για κάθε μάθημα, το οποίο είναι έξτρα να πω σε αυτό το σημείο ότι η σχολή μας δίνει δωρεάν μόνο τα βιβλία.Ο κώδικας έχει μέσα τα άρθρα, τον διαβάζουμε, τον καταλαβαίνουμε, τον ερμηνεύουμε και εξετάσεις δίνουμε μ” αυτόν.Οπότε δεν μαθαίνεται τίποτα απ” έξω. Τίποτα. Μπορεί να θυμόμαστε κάποια νούμερα απέξω, επειδή τα έχουμε διαβάσει πολλές φορές
Ακόμα ότι σε όλους μας αρέσει το ποινικό είναι μεγάλο ψέμα. Είναι πολύ ελκυστικός κλάδος, έχει πολλούς θαυμαστές, πάρα πολλούς, αλλά πια είναι πολύ ξεκάθαρο γιατί το επιλέγει κάποιος και γιατί όχι. Ας πούμε, είναι πιο σκληροπυρηνικό,είναι πιο ψυχοφθόρο, αφορά πιο βαριές υποθέσεις, ενώ υπάρχουν πολλοί άλλοι τομείς που δεν έχουν καθόλου ψυχολογική πίεση και εκεί πρέπει να εφαρμόζεται μόνο ο νόμος .
- Ευχαριστούμε πολύ για την τόσο διαφωτιστική συζήτηση, εύχομαι να τα ξαναπούμε
