ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΕ ΤΟΝ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ ΧΡΙΣΤΟ ΚΥΘΡΕΩΤΗ

Screenshot_84

-Από πού πήρατε έμπνευση για να γράψετε τα βιβλία σας;

Προσωπικά δεν πιστεύω τόσο πολύ στην έμπνευση, η εν πάση περιπτώσει θεωρώ ότι την
έμπνευση τη βρίσκεις δουλεύοντας. Και μάλιστα δεν αναζητώ τόσο την έμπνευση όσο το
ενδιαφέρον, αναζητώ αυτό που θα με ενδιαφέρει. Για μένα αυτό είναι η έμπνευση, να
γράφω γι’ αυτό που με ενδιαφέρει, να προσπαθώ να μη μου φαίνονται τα πράγματα
βαρετά. Προφανέστατα, πολλά πράγματα μας φαίνονται βαρετά καθώς τα ζούμε, αλλά
όπου βρίσκεις έστω και ένα ίχνος ενδιαφέροντος, ίσως είναι ένδειξη ότι πρέπει να σκάψεις
πιο βαθιά, να διερευνήσεις αυτό το ενδιαφέρον ή να το δημιουργήσεις, αντί να περιμένεις
να σου έρθει απέξω μια «έμπνευση».

-Γράφετε για κάτι που έχετε ζήσει ή για κάτι φανταστικό;
Νομίζω για τους περισσότερους συγγραφείς η απάντηση είναι κάτι ενδιάμεσο. Δηλαδή είτε
ξεκινάς από κάτι τελείως φανταστικό, που είναι έξω από εσένα, αλλά μετά κάπως εισάγεις
και δικές σου εμπειρίες, όχι απαραίτητα αυτούσιες, είτε ξεκινάς από κάτι που έχεις ζήσει
αλλά χωρίς να δεσμεύεσαι, δεν γράφεις αυτοβιογραφία, ούτε γράφεις ιστορία, ώστε να
πρέπει να είσαι πιστός στα γεγονότα, Εξάλλου, ακόμα κι αν γράφεις για κάτι που έχεις
ζήσει, αμέσως αυτός για τον οποίο γράφεις σταματάει να είναι εσύ, είναι κάποιος άλλος.

-Πόσο χρόνο χρειάζεστε να γράψετε ένα βιβλίο;
Η απάντηση ποικίλλει ανάλογα με το βιβλίο, και δεν εννοώ μόνο την έκτασή του. Μπορεί
ένα μεγάλο βιβλίο να βγει αβίαστα και γρήγορα και ένα μικρότερο βιβλίο να σε παιδέψει
πολύ περισσότερο. Το βιβλίο δεν είναι κάτι που παραδίδεις στο πλαίσιο μιας
επαγγελματικής υποχρέωσης, δεν είναι ένα πληροφοριακό κείμενο που πρέπει απλώς να
καθίσεις και να το γράψεις. Ας πούμε, ένας αστυνομικός μπορεί να έχει να γράψει μια
έκθεση για ένα περιστατικό που συνέβη, θα το γράψει και τελείωσε, δεν θα το παιδέψει
πολύ γιατί δεν έχει απ’ αυτό αισθητικές αξιώσεις, είναι ένα πληροφοριακό κείμενο,
περιέχει αυτά τα γεγονότα, ωραία ή άσχημα γραμμένο, μπορεί και να μη με νοιάζει. Στη
λογοτεχνία σε νοιάζει το να είναι, δε θα έλεγα απαραίτητα ωραία γραμμένο αλλά σωστά
γραμμένο, όπως δηλαδή το έχεις εσύ στο μυαλό σου, πρέπει όπως λέμε «να βγει» το
κείμενο.

-Για να γίνει κάποιος συγγραφέας πρέπει να έχει κάποιο ταλέντο ή μπορεί να το διδαχτεί;

Δεν νομίζω ότι χρειάζεται να έχεις κάποιο ιδιαίτερο ταλέντο. Βοηθάει αν έχεις, αλλά δεν
είναι απαραίτητο. Εξάλλου, το ταλέντο στο γράψιμο είναι υπαρκτό μεν, δεν είναι όμως κάτι
τόσο απτό και μετρήσιμο όσο, ας πούμε, το ταλέντο στο τρέξιμο. Και γενικότερα το
γράψιμο δεν είναι τόσο θέμα του πόσο όσο θέμα του τι. Αντίθετα, απαραίτητη προϋπόθεση
αν σε ενδιαφέρει σοβαρά το γράψιμο είναι να διαβάζεις, να διαβάζεις λογοτεχνία, και
βέβαια να γράφεις. Αυτό είναι η δουλειά που έχεις να κάνεις: να διαβάζεις και να γράφεις.

-Πως μπορεί ένας δάσκαλος ή ένας γονιός να παροτρύνει τα παιδιά να διαβάζουν βιβλία;
Δεν ξέρω, δεν το έχω λύσει, προσπαθώ κι εγώ να απαντήσω σε αυτό το ερώτημα… Μάλλον
διαβάζοντας. Αν το παιδί σε βλέπει μέσα στο σπίτι να διαβάζεις, αυτό είναι το πρώτο βήμα.
Το δεύτερο είναι να μην προσπαθήσεις να πείσεις τα παιδιά να διαβάσουν συγκεκριμένα
βιβλία που εσένα σου αρέσουν. Το Α και το Ω είναι το παιδί να διαβάζει πράγματα που το
ενδιαφέρουν, να μη γίνει το διάβασμα υποχρέωση.

– Στην πορεία της καριέρας σας συναντήσατε δυσκολίες κι αν ναι ποιες ήταν αυτές?
Είναι όλο μια ενιαία διαδικασία και καλό είναι να το βλέπεις έτσι από την αρχή, να χαίρεσαι
κάθε φάση της διαδικασίας. Αν περιμένεις από την αρχή να φτάσεις στη φάση που γράφεις
καλά βιβλία και τα εκδίδεις και έχουν αναγνώριση, τότε σύντομα θα σου φανεί όλο αυτό
σαν βουνό. Γιατί στην αρχή, αυτό που συμβαίνει είναι ότι γράφεις κάτι, το αφήνεις για μία
ώρα, πας μια βόλτα, και όταν γυρνάς το διαβάζεις και είναι χάλια. Και εκεί μπορεί να
απογοητευτείς. Νομίζω πως αυτή ήταν η μεγαλύτερη δυσκολία που χρειάστηκε να
ξεπεράσω, να νιώσω δηλαδή ότι δεν είναι ματαιοπονία, ότι γράφοντας μαθαίνω να γράφω
καλύτερα. Μετά από αυτό το στάδιο οι δυσκολίες σου φαίνονται λιγότερο σημαντικές, γιατί
είσαι πια στη διαδικασία που σου αρέσει να γράφεις. Η αρχή είναι το πιο δύσκολο όπως και
παντού άλλωστε. Να πείσεις τον εαυτό σου ότι αξίζει.

Top