Η αλήθεια είναι πως ήμουν αρκετά αγχωμένος λίγο πριν ξεκινήσει η νέα σχολική χρονιά.
Κάτι το άγχος, κάτι τα λόγια του αδελφού μου, κάτι ο φόβος μπροστά στο άγνωστο με είχαν κάπως αποσυντονίσει και αγχώσει λίγο πριν ξεκινήσει το νέο ταξίδι.
Όμως τα πράγματα, όπως φαίνεται, δεν ήταν τόσο πολύ διαφορετικά, ούτε δικαιολογούσαν τόσο πολύ πανικό.
Σίγουρα υπάρχουν διαφορές σε σχέση με το δημοτικό. Πολλές και όχι αμελητέες.
Περισσότεροι δάσκαλοι, που ο καθένας διδάσκει εξειδικευμένα το δικό του μάθημα, εστιάζοντας με πιο λεπτομερή τρόπο στο γνωστικό του αντικείμενο.
Εδώ δεν παίζει ως δικαιολογία ότι ο καλός μαθητής είναι σε όλα καλός. Το κάθε μάθημα αντιμετωπίζεται ως μια καθημερινή αναμέτρηση με τη γνώση. Δεν διακρίνονται τα μαθήματα σε πρωτεύοντα και δευτερεύοντα, καθώς το καθένα είναι ξεχωριστό, προσφέρει τη δική του πινελιά γνώσης και συμπληρώνει τον καμβά της εκπαίδευσης, έτσι όπως το υπουργείο Παιδείας ορίζει.
Στο γυμνάσιο πλέον κάνουμε και εκλογές, ναι, ναι, καλά ακούσατε! Έχουμε τη δυνατότητα να εκλέξουμε τα μέλη που μας εκπροσωπούν και υπερασπίζονται τα συμφέροντά μας.
Στα λοιπά, και διαλείμματα έχουμε και εκδρομές οργανώνουμε και αστειευόμαστε μεταξύ μας και μεγαλώνουμε αντιμετωπίζοντας νέες προκλήσεις, και ωριμάζουμε καλούμενοι να διαχειριστούμε νέες συνθήκες, νέες καταστάσεις, νέες ιδέες.
Μια τέτοια νέα ιδέα, είναι και η συμμετοχή μας στο ηλεκτρονικό φύλλο της σχολικής μας εφημερίδας.
Ενθουσιάστηκα με την ιδέα του να μπορώ να καταθέτω απόψεις, να τις συζητώ και να τις σχολιάζω με τους συμμαθητές μου και στο τέλος να τις βλέπουμε τυπωμένες σε ένα περιοδικό που είναι δημιούργημά μας και καμαρώνουμε για αυτό.
Η δυνατότητα να εκφράζεις ελεύθερα τη γνώμη σου και να συνεισφέρεις με ιδέες και προτάσεις δικές σου, που πιστεύεις ότι μπορεί να ενδιαφέρουν και τους συμμαθητές σου είναι άλλη μία κατάκτηση που τόσο απλόχερα σου προσφέρει η νέα βαθμίδα εκπαίδευσης.
Ανυπομονώ για τις νέες προκλήσεις με τη βεβαιότητα πως θα καταφέρω να ανταποκριθώ σε αυτές. Τουλάχιστον θα προσπαθήσω…
