1.   – Τι κάνεις;

-        Πεινάω.

-        Εννοώ πώς είσαι;

-        Πεινασμένος…

-        Βρε παιδί μου καλά είσαι;

-        Όχι!

-        Γιατί;

-        Πεινάω!

3.  – Κοιμάσαι;

-        ‘Εχω κλείσει τα μάτια μου και ταξιδεύω.

-        Αφού ροχαλίζεις.

-        Ε, ταξιδεύω με τρακτέρ.

4.– Τι μοιάζει περισσότερο με μισό μήλο;

-  Το άλλο μισό.

ΠΗΓΕΣ : Pinterest  ,  Google

Η αναπηρία δεν αφορά μια μικρή ή απομονωμένη ομάδα ανθρώπων· αποτελεί κομμάτι της ανθρώπινης ποικιλομορφίας και μπορεί να αφορά οποιονδήποτε σε οποιοδήποτε στάδιο της ζωής του. Παρ” όλα αυτά, τα άτομα με αναπηρία εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν εμπόδια στην εκπαίδευση, στην εργασία, στην πρόσβαση σε υποδομές, αλλά και στις κοινωνικές και πολιτισμικές δραστηριότητες. Αυτά τα εμπόδια συχνά δεν προκύπτουν από την ίδια την αναπηρία, αλλά από τις κοινωνικές αντιλήψεις και την έλλειψη καταλλήλων προσαρμογών.

Κεντρικό μήνυμα της ημέρας είναι η έννοια της συμπερίληψης. Μια συμπεριληπτική κοινωνία δεν βασίζεται στη φιλανθρωπία, αλλά στην αναγνώριση των δικαιωμάτων όλων των ανθρώπων. Αυτό σημαίνει προσβάσιμα κτίρια και δημόσιοι χώροι, ίσες ευκαιρίες στην εκπαίδευση και στην εργασία, τεχνολογίες που διευκολύνουν την καθημερινότητα, και κυρίως αποδοχή και σεβασμός της διαφορετικότητας.

Εξίσου σημαντικός είναι ο ρόλος της εκπαίδευσης και της ενημέρωσης για την καταπολέμηση των στερεοτύπων. Η εξοικείωση με θέματα αναπηρίας από μικρές ηλικίες μπορεί να διαμορφώσει μια νέα γενιά που αντιλαμβάνεται τη διαφορετικότητα ως πλούτο και όχι ως μειονέκτημα.

Η Παγκόσμια Ημέρα Αναπηρίας δεν είναι απλώς μια γιορτή· είναι κάλεσμα για δράση. Μέσα από μικρές και μεγάλες πρωτοβουλίες, μπορούμε όλοι να συμβάλουμε σε μια κοινωνία όπου κάθε άτομο έχει τη δυνατότητα να ζει με αξιοπρέπεια, αυτονομία και ίσες  ευκαίριες.

https://www.google.com/search?q=wikipedia&sca_esv=33d7c6e47e76292a&sxsrf=AE3TifPwy-RdjHM7EaLg4e39ZLZtl3WghA%3A1764776689775&source=hp&ei=8Vowaa2QLbKVxc8Ph_QZ&iflsig=AOw8s4IAAAAAaTBpAR73MQpqYZ_Z6O1O8aLzrDMpWvwi&oq=wiki&gs_lp=Egdnd3Mtd2l6IgR3aWtpKgIIADILEAAYgAQYsQMYgwEyCBAAGIAEGLEDMggQABiABBixAzIFEAAYgAQyCxAuGIAEGMcBGK8BMgUQABiABDILEC4YgAQY0QMYxwEyBRAAGIAEMgcQABiABBgKMgUQABiABEidP1DsK1j5L3ABeACQAQCYAa8BoAH6BKoBAzAuNLgBA8gBAPgBAZgCBaACrgWoAgrCAgcQIxgnGOoCwgINECMYgAQYJxiKBRjqAsICDRAjGPAFGCcYyQIY6gLCAg0QLhjHARgnGOoCGK8BwgITEC4YgAQY0QMYxwEYJxiKBRjqAsICExAuGIAEGMcBGCcYigUY6gIYrwHCAhEQLhiABBixAxjRAxiDARjHAcICBRAuGIAEwgIUEC4YgAQYsQMY0QMYgwEYxwEYigXCAgsQLhiABBixAxiDAZgDDfEF41WvqNXgp-2SBwMxLjSgB5ElsgcDMC40uAegBcIHBTItMi4zyAcp&sclient=gws-wiz

https://www.google.com/search?sca_esv=65d22011d5166a01&sxsrf=AE3TifN3OU5sR9aCLelbn8LBOGImGTifSw:1764690866484&udm=2&fbs=AIIjpHyih3_1VXfXJNYra-UbmKzbRMtLfatSgeeG9cM8Xlbuds2zhxxw6uTAKP9HEAcnW1V4ojzlLTdxfBDG24T8DTSZ9fIxw

Το hip hop, το commercial και ο σύγχρονος χορός είναι τρία διαφορετικά είδη χορού με δικό τους στυλ και τρόπο έκφρασης. Ο χορός hip hop ξεκίνησε στους δρόμους της Αμερικής και έχει γρήγορες, ρυθμικές και δυνατές κινήσεις. Οι χορευτές του hip hop συχνά αυτοσχεδιάζουν και δείχνουν τη δική τους προσωπικότητα μέσα από τον χορό. Το commercial dance είναι πιο «σκηνικός» χορός, γιατί τον βλέπουμε συχνά σε βίντεο κλιπ, συναυλίες ή τηλεοπτικές εμφανίσεις. Συνδυάζει κινήσεις από hip hop, pop και jazz, και δίνει έμφαση στο θέαμα, τον συγχρονισμό και την ενέργεια. Από την άλλη, ο σύγχρονος χορός (contemporary) είναι πιο ήρεμος και εκφραστικός. Οι κινήσεις του είναι μαλακές, ρευστές και πολλές φορές δείχνουν συναισθήματα ή μια ιστορία. Ο σύγχρονος χορός συνδέει το σώμα με το συναίσθημα και επιτρέπει στους χορευτές να κινηθούν πιο ελεύθερα. Συνολικά, θα λέγαμε πως το hip hop είναι πιο ρυθμικό και δυναμικό, το commercial πιο εντυπωσιακό και «τηλεοπτικό», ενώ ο σύγχρονος πιο καλλιτεχνικός και συναισθηματικός.

Από παιδαγωγική σκοπιά, ο ελεύθερος χρόνος δεν είναι απλώς διάλειμμα από το σχολείο. Είναι μια ευκαιρία να μάθουν νέες δεξιότητες και να γίνουν πιο υπεύθυνοι και ανεξάρτητοι. Μέσα από δημιουργικές δραστηριότητες, αθλητισμό ή πολιτιστικά ενδιαφέροντα, οι έφηβοι μαθαίνουν να σκέφτονται καλύτερα, να συνεργάζονται με άλλους και να κατανοούν τα συναισθήματα των γύρω τους.

Η σωστή ισορροπία είναι πολύ σημαντική. Αν οι έφηβοι περνούν τον περισσότερο χρόνο τους μπροστά σε οθόνες ή κάνουν μόνο παθητικές δραστηριότητες, χάνουν ευκαιρίες ανάπτυξης. Αντίθετα, συμμετέχοντας σε διάφορες δραστηριότητες, όπως αθλητισμό, μουσική ή χόμπι, ενισχύουν την ψυχική τους υγεία και μαθαίνουν να συνεργάζονται. Οι γονείς και οι δάσκαλοι μπορούν να βοηθήσουν τους νέους να αξιοποιούν σωστά τον ελεύθερο χρόνο τους, προτείνοντας επιλογές που ενισχύουν την αυτοέκφραση και την προσωπική ανάπτυξη.

Τελικά, ο ελεύθερος χρόνος των εφήβων δεν είναι πολυτέλεια, αλλά αναγκαίος για να μεγαλώσουν σωστά. Αν χρησιμοποιηθεί σωστά, μπορεί να βοηθήσει τους νέους να αποκτήσουν θετικές συνήθειες, να μάθουν νέες δεξιότητες και να δυναμώσουν την προσωπικότητά τους.

Πηγες : https://www.wikipedia.org/