Οι περισσότερες γιορτές που ξέρουμε κατά τη διάρκεια του χειμώνα είναι χριστιανικές ή από άλλες θρησκείες αλλά υπάρχουν και μερικές πριν τον Χριστιανισμό.
Στην αρχαία Ρώμη υπήρχαν τα Σατουρνάλια τα οποία ήταν προς τιμή του θεού Σατούρνου ο οποίος αντιστοιχούσε στον Κρόνο. Τα Σατουρνάλια πραγματοποιούνταν συνήθως κατά την εβδομάδα του χειμερινού ηλιοστασίου δηλαδή 17 μέχρι 23 Δεκεμβρίου. Σ “ αυτήν την εβδομάδα οι δούλοι είχαν ελευθερία. Η γιορτή περιλάμβανε δημόσια αργία, θυσίες, ανταλλαγή δώρων και τυχερά παιχνίδια. Η γιορτή οδηγούσε σε ξέφρενο γλέντι, άφθονη οινοποσία και ακολασίες.
Το Yule είναι μια χειμερινή γιορτή που παρατηρήθηκε ιστορικά από τους γερμανικούς λαούς. Το Yule ενσωματώθηκε στα Χριστούγεννα κατά τον εκχριστιανισμό των γερμανικών λαών. Οι εορτασμοί του αρχίζουν στην πανσέληνο του νέου έτους και οι εορτασμοί σχετίζονται με το «άγριο» κυνήγι, τον Θεό Odin και τον ειδωλολατρικό Αγγλοσαξονικό Modraniht. Τα έθιμα του Yule ήταν το κούτσουρο Yule, το Yule goat, Yule singing και άλλες παγανιστικές παραδόσεις.
Στην Κεντρική Ευρώπη υπάρχει ένα ανθρωπόμορφο ον , ο Κράμπους, ο οποίος ενεργεί σε αντίθεση με τον Άγιο Νικόλαο. Δηλαδή αντί να δίνει δώρα στα καλά παιδιά δίνει τιμωρίες στα κακά παιδιά. Παραδοσιακά οι νεαροί άντρες ντύνονται ως Κράμπους τις δυο πρώτες εβδομάδες του Δεκεμβρίου και περιφέρονται στους δρόμους τρομάζοντας παιδιά και γυναίκες με σκουριασμένες αλυσίδες, σφυριά και κουδούνια. Η προέλευση του σχήματος είναι ασαφής. Κάποιοι λαογράφοι και ανθρωπολόγοι υποστηρίζουν προχριστιανική προέλευση.
Ελένη Κολλόση Γ1
