Σκιές του Σύμπαντος: Από την Έκλειψη Ηλίου στις Μαύρες Τρύπες

Έκλειψη ηλίου ονομάζεται το φαινόμενο κατά το οποίο η Σελήνη μπαίνει ανάμεσα στον Ήλιο και τη Γη, με αποτέλεσμα ορισμένες περιοχές της Γης να δέχονται λιγότερο φως από ότι συνήθως. Μπορεί να είναι μερική, ολική ή δακτυλιοειδής. Κάθε έτος πραγματοποιούνται τουλάχιστον δύο εκλείψεις Ηλίου, ενώ ο μεγαλύτερος αριθμός εκλείψεων Ηλίου που μπορεί να πραγματοποιηθεί σε ένα έτος είναι 5. Κατά την ολική έκλειψη ηλίου, το μέγεθος της σελήνης είναι τέτοιο ώστε να καλύπτει πλήρως τον ήλιο. Κατά την δακτυλιοειδή έκλειψη η σκιάς της σελήνης δεν ακουμπάει στην επιφάνεια της Γης. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα ο παρατηρητής να βλέπει ένα ηλιακό δαχτυλίδι γύρω από το σκοτεινό σώμα της σελήνης . Στη μερική έκλειψη ηλίου ο παρατηρητής βλέπει ένα μέρος του ήλιου «φαγωμένο» από τη σελήνη.

Οι μαύρες τρύπες είναι μυστηριώδη αντικείμενα στο διάστημα με τόσο ισχυρή βαρύτητα, ώστε τίποτα δεν μπορεί να ξεφύγει από αυτές, ούτε καν το φως! Ό,τι περάσει το όριο γύρω απο μια μαύρη τρύπα χάνεται για πάντα μέσα σε αυτήν! Δημιουργούνται όταν ένα πολύ μεγάλο αστέρι πεθαίνει και καταρρέει στον εαυτό του, συμπιέζοντας όλη την ύλη σε ένα πολύ μικρό σημείο που ονομάζεται «μοναδικότητα». Είναι σημαντικές για τους επιστήμονες γιατί μας βοηθούν να κατανοήσουμε καλύτερα το σύμπαν. Παρόλο που είναι αόρατες, οι επιστήμονες μπορούν να τις εντοπίσουν παρατηρώντας την επίδρασή τους στα γύρω αντικείμενα και το φως. Οι μαύρες τρύπες δεν είναι όλες ίδιες. Υπάρχουν διαφορετικά είδη, όπως οι αστρικές μαύρες τρύπες, που δημιουργούνται από την κατάρρευση μεγάλων αστέρων, και οι υπερμεγέθεις μαύρες τρύπες, που βρίσκονται στο κέντρο των γαλαξιών και έχουν μάζα εκατομμύρια ή και δισεκατομμύρια φορές μεγαλύτερη από αυτή του Ήλιου μας.

ΝΙΚΟΛΑΣ ΨΥΧΑΣ, ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΠΑΠΑΔΟΓΚΩΝΑΣ

Κάντε το πρώτο σχόλιο

Υποβολή απάντησης