Εμείς τρέξαμε για να σωθούμε. Άλλοι δεν πρόλαβαν. Οι άντρες του χωριού μας στάθηκαν με ό,τι είχαν — παλιά τουφέκια και καρδιά. Αλλά τι θα μπορούσαν να κάνουν μπροστά σε τόσο καλά εξοπλισμένους στρατιώτες; Ο πατέρας μου χάθηκε στον πόλεμο. Δεν ξέρω καν που είναι θαμμένος . Ίσως είναι σε κάποιο μαζικό τάφο που ακόμα περιμένει να βρεθεί.

Θυμάμαι τη μητέρα μου να μας συγκεντρώνει, εμένα και τα αδέλφια μου, και να φεύγουμε τη νύχτα. Το σπίτι μας ήταν μόνο αυτά που μπορούσαμε να κουβαλήσουμε στα χέρια μας. Τίποτα άλλο. Το σπίτι μας, το χωράφι μας, όλα έμειναν πίσω. «Θα γυρίσουμε», έλεγε η μητέρα, για να μας δώσει ελπίδα. Αλλά οι χρόνοι πέρασαν, και ποτέ δεν γυρίσαμε.

Ζήσαμε ως πρόσφυγες, σε σκηνές και προσφυγικούς καταυλισμούς, με βαριές ψυχές και άδεια βλέμματα. Ήταν δύσκολο, παιδιά μου. Πολύ δύσκολο. Αλλά θέλω να σας πω κάτι; Παρόλο που περάσαμε τόσο δύσκολα, ποτέ δεν ξεχάσαμε. Ούτε τη γη μας, ούτε αυτούς που χάθηκαν.
Σήμερα, πενήντα χρόνια μετά, νιώθω τον ίδιο πόνο. Ίσως ακόμα περισσότερο, γιατί βλέπω την Κύπρο μου ακόμα διχασμένη. Βλέπω τα παιδιά σας να μεγαλώνουν και να μην ξέρουν την Κερύνεια, τη Μόρφου, την Αμμόχωστο. Τους τόπους που ήμασταν ευτυχισμένοι, όπου ζούσαμε καλά. Δεν πρέπει να τους ξεχάσετε.

Όσο θυμάστε, όσο μιλάτε για όσα συνέβησαν, τόσο ζωντανή μένει η ελπίδα. Και να θυμάστε πάντα: η πατρίδα είναι κάτι παραπάνω από γη. Είναι οι άνθρωποί της, οι αναμνήσεις, οι παραδόσεις. Μην τις χάσετε, παιδιά μου. Να τις κρατήσετε σαν πολύτιμο πράγμα.

Η γιαγιά σας,
Λυσιμάχη

• Λιαονόστομο Δελφίνι (Tursiops truncatus) ή ρινοδέλφινο. Είναι το πιο γνωστό είδος, με γκρίζο χρώμα και λευκή κοιλιά. Ζει σε ομάδες και είναι πολύ κοινωνικό, ενώ συχνά εμφανίζεται στον κόλπο.
• Κοινό Δελφίνι (Delphinus delphis): Το εντυπωσιακό του χαρακτηριστικό είναι οι λευκές λωρίδες στα πλευρικά του, δημιουργώντας ένα σχέδιο «σέλας» πάνω στο σώμα του.
• Ζωνοδέλφινο (Stenella coeruleoalba). Τα ζωνοδέλφινα αναγνωρίζονται εύκολα από τις γκρι και άσπρες ρίγες που ξεκινούν στην περιοχή του οφθαλμού και συνεχίζουν κατά μήκος των ραχιαίων και πλαγίων πλευρών του σώματος τους.
• Γράφαλο Δελφίνι (Grampus griseus) ή σταχτοδέλφινο: Το πιο σπάνιο είδος με μακρύ και λεπτό σώμα, γκρίζο χρώμα και προβολές στο κεφάλι του.

Ερευνητές έχουν αναδείξει τη σημασία της προστασίας των δελφινιών του Κορινθιακού. Παρά το γεγονός ότι οι περιοχές τους έχουν αναγνωριστεί ως Προστατευόμενες Θαλάσσιες Περιοχές, η ανθρώπινη δραστηριότητα, όπως η αλιεία, η κυκλοφορία πλοίων και ο θόρυβος, απειλούν τον βίο τους.

Για να προστατεύσουμε τα δελφίνια, είναι σημαντικό να προωθήσουμε εκπαιδευτικά προγράμματα στα σχολεία, να ενισχύσουμε την επιστημονική έρευνα για την κατανόηση τους και να στηρίξουμε πρωτοβουλίες για τη μείωση των ανθρωπογενών απειλών στον χώρο τους.

Εν κατακλείδι, τα δελφίνια του Κορινθιακού Κόλπου είναι ένας πλούτος που πρέπει να προστατεύσουμε και να διατηρήσουμε για τις επόμενες γενιές, δίνοντάς τους ένα ασφαλές και υγιές περιβάλλον για να ακούν, να κολυμπούν και να ζουν ελεύθερα.

Φακιολάς Πέτρος

Τμήμα Β2

]]> https://schoolpress.sch.gr/4gymkor/archives/69/feed 4