Μόλις μπήκαμε μέσα αντικρίσαμε έναν ευρύχωρο χώρο. Στην αρχή μπήκαμε στην υπόγεια αίθουσα όπου κάναμε μια αναπαράσταση ανασκαφής. Στη συνέχεια εισήλθαμε στον κύριο χώρο του μουσείου.

Εκεί είχε εκθέματα όπως:

κόκκαλα ελεφάντων, αυγά στρουθοκαμήλου, πατημασιές δεινοσαύρων, δείγματα απο απολιθωμένους κορμούς δένδρων και άλλα απολιθώματα.

Το πιο εντυποσιακό έκθεμα ήταν ο μοσάσαυρος ένα υδρόβιο ζώο που ζούσε κατα την κρητιδική εποχή. Τέλος μάθαμε ότι η Αθήνα πριν 7 εκατομμύρια χρόνια ήταν σαβάνα. Επίσης εντυπωσιαστήκαμε με το ότι όλα τα ζώα που μετακινούναν στα νησιά μίκραιναν σε μέγεθος εκτός από τις ενυδρίδες.

Φύγαμε γεμάτοι εντυπώσεις και γνώσεις.

Διακρίνονται για ορισμένες συνήθειες και ανατομικές ιδιαιτερότητές τους. Τα δύο εξωτερικά δάκτυλα των ποδιών τους είναι γυρισμένα προς τα πίσω και τα εσωτερικά προς τα μπρος, ώστε να γαντζώνονται με ευκολία στα κλαδιά και στις αυλακώσεις των δένδρων. Το μήκος του σώματός του είναι  9 – 55 εκατ. και έχει χρώμα ασπρόμαυρο και λίγο πρασινωπό.Έχει μακρύ λαιμό, μεγάλο κεφάλι και ράμφος αρκετά μακρύ και ισχυρό, για να μπορεί να βρίσκει εύκολα την τροφή του στις φλούδες των δέντρων ή στα ξύλα όπου ανοίγει τρύπες. Τρέφεται με έντομα, προνύμφες και σκουλήκια που βρίσκει μέσα στην ξερή λάσπη.Στη λάσπη επίσης κατασκευάζει και τη φωλιά του. Όλοι οι άλλοι φτιάχνουν τη φωλιά τους στις κουφάλες των δέντρων ή ανοίγουν τρύπες στους κορμούς των δέντρων, σε χοντρούς πασσάλους και σε τηλεφωνικούς στύλους. Το θηλυκό γεννά μέχρι τρεις φορές το χρόνο από 5 – 8 αβγά την κάθε φορά και τα κλωσά 16 ημέρες.

Γνωστά είδη τρυποκάρυδων:
ο Πευκοδρυοκολάπτης
ο Μεσαίος δρυοκολάπτης
ο Βαλκανικός Δρυοκολάπτης

Ο σκαντζόχοιρος είναι σχεδόν παμφάγος. Τρώει έντομα, σαλιγκάρια, βατράχια, αυγά, φίδια, κουφάρια, μανιτάρια, χόρτα, ρίζες, μούρα, πεπόνια και καρπούζια.

Τα μεγαλόσωμα είδη σκαντζόχοιρου ζουν 4-7 χρόνια.Τα μικρόσωμα είδη ζουν ελεύθερα 2-4 χρόνια και 4-7 χρόνια σε αιχμαλωσία.Η αναπαραγωγή του σκαντζόχοιρου γίνεται την άνοιξη, η περίοδος κύησης είναι 40-58 ημέρες. Στην αρχή του καλοκαιριού, το θηλυκό γεννά 3-6 μικρά.

Όλοι οι σκαντζόχοιροι μπορούν να τυλιχτούν σε σφιχτή μπάλα, και με τη βοήθεια υποδόριων μυών να κάνουν τα αγκάθια τους να πεταχτούν προς τα έξω. Ενώ οι σκαντζόχοιροι του δάσους έχουν σχετικά λίγους εχθρούς, κυρίως πουλιά και ειδικότερα κουκουβάγιες, αλλά και νυφίτσες και σκύλους και φίδια, τα μικρότερα είδη όπως ο μακρώτις σκαντζόχοιρος έχουν ως επιπλέον εχθρούς τις αλεπούδες, τους λύκους και τις μαγκούστες.

Οι σκαντζόχοιροι λειτουργούν ως ισχυρό παρασιτοκτόνο, καθώς ένας μόνο σκαντζόχοιρος μπορεί να κρατήσει ένα μέσου μεγέθους κήπο καθαρό από παράσιτα, τρώγοντας μέχρι και 200 γραμμάρια εντόμων κάθε βράδυ. Γι” αυτό, συνηθίζεται στην Αγγλία να προσπαθούν οι άνθρωποι να προσελκύσουν σκαντζόχοιρους στους κήπους τους με λιχουδιές και τρύπες στους φράχτες τους.

Υπάρχουν πολλές ασθένειες που είναι κοινές στους σκαντζόχοιρους, και συχνά είναι θανατηφόρες, όπως καρκίνος, ασθένειες του ήπατος, καρδιαγγειακές ασθένειες, και σύνδρομο του τρεμουλιαστού σκαντζόχοιρου.

Όπως συμβαίνει με τα περισσότερα μικρά θηλαστικά που ζουν κοντά σε ανθρώπους, τα αυτοκίνητα αποτελούν σοβαρή απειλή για τους σκαντζόχοιρους. Πολλές φορές τους πατούν ενώ εκείνοι προσπαθούν να διασχίσουν το δρόμο. Άλλη συνηθισμένη πηγή θανάσιμου κινδύνου που προέρχεται από τον άνθρωπο είναι τα εντομοκτόνα. Οι σκαντζόχοιροι που τρώνε έντομα γεμάτα εντομοκτόνο παρουσιάζουν πεπτικά προβλήματα και τελικά πεθαίνουν.

Γνωστά είδη σκαντζόχοιρων:
Γένος Atelerix (Αφρικανικός σκαντζόχοιρος)
Τετραδάκτυλος σκαντζόχοιρος
Ινδικός σκαντζόχοιρος
Σκαντζόχοιρος της ερήμου
Σκαντζόχοιρος της Δυτικής Ευρώπης
Σκαντζόχοιρος της ανατολικής Ευρώπης
Κορεατικός σκαντζόχοιρος