Το ΕΜΣΤ είναι στεγασμένο σε ένα πρώην ζυθοποιείο της δεκαετίας του 1950 στο Κουκάκι, δίπλα στο μετρό Συγγρού, και με τη συλλογή 172 μόνιμων έργων 78 Ελλήνων και ξένων καλλιτεχνών. Επίσης, έχει και παροδικές εκθέσεις, όπως η τρέχουσα που είδα εγώ, “ΚΙ ΑΝ ΟΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΚΥΒΕΡΝΟΥΣΑΝ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ”. Μου είπαν ότι είμαι τυχερός που είδα έργα της Penny Siopis https://edition.cnn.com/style/article/penny-siopis-south-africa-artist-shame-revisited-spc-intl-hnk/index.html. Αυτά ήταν στο -1, και μου έκανε εντύπωση που όλα τα έργα ήταν δικά της… Επίσης, μου φάνηκαν τρομακτικά.

Ένα έργο που μου φάνηκε στην αρχή πολύ απλό, αλλά μετά εντυπωσιάστηκα όταν έμαθα την ιστορία του ήταν η Σκηνή της Emily Jacir.

Η παλαιστίνια καλλιτέχνις Emily Jacir έστησε μια σκηνή προσφύγων σε μέγεθος οικογένειας στο στούντιο της στη Νέα Υόρκη και πέρασε τρεις μήνες κεντώντας τα ονόματα 418 παλαιστινιακών χωριών που καταστράφηκαν το 1948, κατά τη διάρκεια της ισραηλινής κατοχής. Πάνω από 140 άτομα βοήθησαν την καλλιτέχνη . Δάσκαλοι, οδοντίατροι, δικηγόροι, κινηματογραφιστές, καλλιτέχνες… έγραφαν ονόματα ενώ αντάλλασσαν ιστορίες ή διηγούνταν πώς κατακτήθηκε κάθε χωριό. Οι περισσότεροι ήταν Παλαιστίνιοι που κατάγονταν από τα πραγματικά χωριά. http://collection.emst.gr/projects/%CE%95%CE%B9%CF%82-%CE%9C%CE%BD%CE%AE%CE%BC%CE%B7%CE%BD-%CF%84%CF%89%CE%BD-418-%CE%A0%CE%B1%CE%BB%CE%B1%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%B9%CE%BD%CE%B9%CE%B1%CE%BA%CF%8E%CE%BD-%CE%A7%CF%89%CF%81%CE%B9%CF%8E%CE%BD/

Αυτά και αλλά πολλά θα δείτε στο μεγάλο αυτό μουσείο.

(https://www.moviesicons.com/)

Έτσι σκέφτηκα να ψάξω στο ιντερνετ για την σχέση της τέχνης και της ανακύκλωσης. Και βρήκα ότι  η χρήση πεταγμένων υλικών σε έργα τέχνης εξοικονομεί πόρους και μειώνει την ποσότητα που πηγαίνει στις χωματερές. Επίσης, η ανακύκλωση στη τέχνη προωθεί ένα σημαντικό μήνυμα. Λειτουργεί ως υπενθύμιση των προβλημάτων που αντιμετωπίζει ο πλανήτης μας και εμπνέει άλλους να αλλάξουν τον τρόπο ζωής τους και να επαναχρησιμοποιήσουν τα αντικείμενά τους με νέους, δημιουργικούς τρόπους.

Εδώ σας αναφέρω μόνο τέσσερις τέτοιους καλλιτέχνες  αλλά υπάρχουν πολλοί καλλιτέχνες σαν τον Zoltan Ronaszeki.

Thomas Dambo φτιάχνει γίγαντες, τα διάσημα τρολ του δάσους, από πεταμένα κλαδιά, παλιές παλέτες, και παλιά ξύλινα έπιπλα.

Έργα του  υπάρχουν σε βοτανικούς κήπους, βουνά, δάση και πάρκα σε όλο τον κόσμο, από την Κίνα έως το Πουέρτο Ρίκο. Κατασκευασμένα από θραύσματα ξύλου με ύψος 15 έως 30 πόδια έχουν χαρίσει στον Dambo τον τίτλο ενός από τους πιο διακεκριμένους καλλιτέχνες ανακύκλωσης στον κόσμο. (https://thomasdambo.com/about/)

Ο αγαπημένος μου καλλιτέχνης είναι ο Rémy Tassou  που συνθέτει έργα από πεταμένες τεχνολογικές συσκευές.  Τεχνολογικά  αντικείμενα καθημερινής χρήσης, μεταξύ των οποίων ξεχωρίζουν με μια ματιά, κινητά τηλέφωνα, τηλεχειριστήρια., αριθμομηχανές και κάμερες που χρησιμοποιεί ο Rémy Tassou. Η σύνθεση των έργων γίνεται με προσοχή, μελέτη και προσοχή, αφού ο καλλιτέχνης έχει τοποθετήσει στις άκρες, σαν κορνίζα, αντικείμενα σκούρων τόνων, ενώ τα χρωματιστά, χωρισμένα για αποχρώσεις, έχουν τοποθετηθεί. στο κέντρο του γλυπτού.

(https://tassou.com/)

H Aurora Robson φτιάχνει γλυπτά από πεταμένα πλαστικά μπουκάλια σε περίπλοκους και αιθέριους σχηματισμούς. Τα έργα τέχνης της χρησιμεύουν ως οπτική υπενθύμιση των επιβλαβών επιπτώσεων των πλαστικών απορριμμάτων στο περιβάλλον.

(https://www.aurorarobson.com/kamilo)

Τέλος, ο Τομ Ντάινινγκερ δημιουργεί έργα τέχνης εξ ολοκλήρου από υλικά που έχουν διασωθεί. Με την σχολαστική οργάνωση απορριπτόμενων αντικειμένων όπως τα παιχνίδια, τα καλύμματα μπουκαλιών και τα σπασμένα ηλεκτρονικά. Το αγαπημένο του θέμα είναι τα πτηνά.

(https://www.projectvortex.org/tom-deininger)