ΖΕΡΒΟΠΟΥΛΟΥ ΖΩΗ
Όσο περνάνε τα χρόνια τα παιχνίδια των παιδιών αλλάζουν. Παλαιότερα , που δεν υπήρχε η τεχνολογία τα παιδιά περνούσαν τον ελεύθερο τους χρόνο παίζοντας στις πλατείες και στις αλάνες. Έπαιζαν περισσότερο ομαδικά παιχνίδια όπως κρυφτό, κυνηγητό και αγαλματάκια ακούνητα. Σε πολλά παιχνίδια χρησιμοποιούσαν πέτρες, κουκουνάρια και ό, τι άλλο είχαν στο νου τους εκείνη τη στιγμή. Μερικές από τις οικογένειες της γειτονιάς είχαν στο σπίτι τους επιτραπέζια παιχνίδια. Έτσι, κάποια απογεύματα που είχε κρύο μπορούσαν να μαζευτούν όλα τα παιδιά μαζί σε ένα σπίτι για να παίξουν.
Όλα αυτά, άλλαξαν από τότε που μπήκε η τεχνολογία στην καθημερινότητα των παιδιών. Σιγά σιγά, τα παιδιά άρχισαν να προτιμούν το ατομικό από το ομαδικό και το εσωτερικό από το εξωτερικό παιχνίδι. Πολλές φορές, τα παιδιά σε μικρότερες ηλικίες μπερδεύουν την πραγματική ζωή με αυτά που βλέπουν στις οθόνες και πάνω στο παιχνίδι γίνονται επιθετικά και δεν σέβονται τους άλλους.
Ιδανικό θα ήταν όλα τα παραπάνω να μπορέσουν να συνδυαστούν. Τα μικρότερα παιδιά να μην έχουν πολλές επαφές με τις οθόνες και οι μεγαλύτεροι να μην ασχολούνται με το κινητό τους ειδικά όταν είναι με την παρέα τους.
Εργασία του μαθητή Στέλιου Παπαδάκη (Α3) στο μάθημα της Λογοτεχνίας για τα παλιά παιχνίδια.
