ΜΠΛΙΚΑ ΑΝΝΑ
Ο σχολικός εκφοβισμός είναι ένα φαινόμενο που παρατηρείται συχνά στις μέρες μας. Ουσιαστικά, είναι ένα είδος bullying όπου μαθητές χρησιμοποιούν βία με στόχο τον φόβο, την ταπείνωση, τον πόνο και την αναστάτωση στο θύμα. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της μελέτης που πραγματοποίησε η Εταιρία Ψυχοκοινωνικής Υγείας του Παιδιού και του Εφήβου με την Παιδαγωγική σχολή του Α.Π.Θ., το 29% των μαθητών έχουν υποστεί μια οποιαδήποτε μορφή εκφοβισμού στο σχολείο, κυρίως όταν οι εκπαιδευτικοί δεν είναι παρόντες. Η μελέτη επίσης αναφέρεται στο γεγονός ότι τα αγόρια είναι περισσότερο θύτες και θύματα τέτοιας συμπεριφοράς, σε οποιαδήποτε μορφή.
Το πρόβλημα αυτό μπορεί να αντιμετωπισθεί με διάφορους τρόπους. Οι εκπαιδευτικοί, οι γονείς, ο\η διευθυντής \ντρια και εμείς οι μαθητές έχουν διαφορετικούς ρόλους στο θέμα του σχολικού εκφοβισμού, αλλά εάν όλοι συνεργαστούν κατάλληλα, το αποτέλεσμα θα είναι ίσως και η παύση των εκφοβιστικών συμπεριφορών.
Ο Διευθυντής θα μπορούσε να καταγράψει το περιστατικό, δηλαδή να καταγράψει συγκεκριμένες πληροφορίες (την μορφή εκβιασμού, ποιοι συμμετείχαν). Έπειτα, αν αυτές οι συμπεριφορές επαναλαμβάνονται, θα ήταν καλό να καλέσει τους γονείς του παιδιού που εκφοβίζει και να τους ενημερώσει για την κατάστασή του παιδιού τους. Ακόμα, ο Διευθυντής θα πρέπει να καθορίσει τις συνέπειες του παιδιού αφού μιλήσει με τους γονείς του, τους συμμαθητές του και τον σύλλογο του σχολείου. Οι εκπαιδευτικοί θα μπορούσαν να κάνουν μία συζήτηση με το παιδί που εκφοβίζεται, και να προσέξουν αρκετά τα λόγια του. Θα πρέπει να του τονίσουν ότι θα το προστατεύσουν και θα το βοηθήσουν, καθώς εκείνο θα πρέπει να τους ενημερώνει τακτικά. Θα ήταν καλό να ενημερώσουν τους γονείς και να βρουν ποιο ακριβώς είναι το παιδί που εκφοβίζει. Αφού το βρουν, θα πρέπει να το οδηγήσουν στο γραφείο του Διευθυντή και να συζητήσουν μαζί του. Κατά τη διάρκεια αυτής της συζήτησης, ο εκπαιδευτικός και ο διευθυντής πρέπει να υπερασπιστούν το θύμα. Οι συμμαθητές του θα ήταν καλό να προσδιορίσουν την θέση τους στο περιστατικό, να συζητήσουν πως θα συμπεριφερθούν (να μιλήσουν σε κάποιον γονέα\εκπαιδευτικό) και να αποφασίσουν τι θα μπορούσαν να κάνουν για να αποφύγουν τέτοια περιστατικά. Οι γονείς του παιδιού που εκφοβίζεται πρέπει να συζητήσουν με το παιδί τους, χωρίς να το πιέσουν ή να το κατακρίνουν και να συνεργαστούν με το σχολείο για την κατάσταση του περιστατικού. Επίσης, θα ήταν καλό να παρακολουθήσουν την υγεία του παιδιού τους και να το βοηθήσουν κατάλληλα. Τέλος, οι γονείς του παιδιού που εκφοβίζει πρέπει να ενημερωθούν για την κατάσταση του από το σχολείο, να συνεργαστούν με τους εκπαιδευτικούς και τον διευθυντή και να εφαρμόσουν τους κανόνες και τις συνέπειες.
Ανακεφαλαιώνοντας, όλοι μαζί, ενωμένοι, μπορούμε να σταματήσουμε τον σχολικό εκφοβισμό.
