Το 4ο Πειραματικό Δημοτικό Σχολείο “Αθηναγόρειο” επισκέφτηκε την πινακοθήκη του Μεσολογγίου εκεί τους είπαν την ιστορία δύο πινάκων, ο πρώτος ονομαζόταν “Η έξοδος του Μεσολογγίου ”. Αυτός ο πίνακας είχε δημιουργηθεί επί δύο απ’ τον ίδιο ζωγράφο. Ο ένας ήταν στην Αθήνα και ο άλλος στο Μεσολόγγι. Ο τότε δήμαρχος (του Μεσολογγίου) ήθελε και τους δύο οπότε είπε να του φέρουν τον άλλο από την Αθήνα για μία εκδήλωση. Μετά τον κράτησε δικαιολογώντας συνέχεια ότι τον ήθελε για λίγο ακόμη. Ώσπου ξέσπασε μια φωτιά στο δημαρχείο και κάηκε το δημαρχείο όπως και οι δύο πίνακες. Μετά ένας άλλος ζωγράφος τον ξαναζωγράφισε ολόιδιο επειδή το θυμόταν πως ακριβώς ήταν, το μόνο που διαφέρει είναι λίγο η ένταση των χρωμάτων. Ύστερα από αρκετό καιρό βρέθηκε τρίτος ίδιος πίνακας και έτσι μπορούμε να συγκρίνουμε το αντίγραφο με το αυθεντικό. Σ.Β.
Ο δεύτερος πίνακα ονομάζεται “Η θυσία της μάνας”και αφορούσε το Μεσολόγγι .Αυτός ο πίνακα ήταν στην Γαλλία και αποφάσισαν να τον βάλουν σε δημοπρασία .Ο δήμαρχος (του Μεσολογγίου) συγκέντρωσε μερικά χρήματα και πήγε στη δημοπρασία .Εκεί ξεκίνησε με μια πολύ υψηλή τιμή αλλά δεν τον πήρε και έγινε πυρ και μανία ενώ ένας Κινέζος με έναν Γάλλο τσακωνόντουσαν μεταξύ τους για τον πίνακα .Στη δημοπρασία βρισκόταν και η Ελένη Βενιζέλου (δεύτερη σύζυγος του Ελευθέριου Βενιζέλου) που είχε επισκεφτεί το Μεσολόγγι και τον δήμαρχο. Η Ελένη (Βενιζέλου) βλέποντας τον δήμαρχο εξοργισμένο τον πλησίασε και τον ρώτησε τι έχει και της απάντησε εξαγριωμένος “Με ρωτάτε τι έχω ενώ ξέρετε τι κάνω για τον τόπο μου”.Τότε όταν ένας άντρας μιλούσε έτσι ήταν πολύ σοβαρό και για αυτό το λόγο αποχώρησε.Μετά από λίγους μήνες στάλθηκε ένα τηλέγραφο στον δήμαρχο.Αφού το διάβασε κατάλαβε οτι του έστειλαν τον πίνακα και οτι το έστειλε η Ελένη.Έπειτα μετάνιωσε για ολοι του τη ζωή για το πως της μίλησε .
Σ.Β.
