Ξέρετε ότι η Ελλάδα είχε το έθιμο του στολισμού του καραβιού; Ήταν εντονότερο πριν αρκετές δεκαετίες, όταν σχεδόν από κάθε σπίτι, ο πατέρας ή ο γιος -πολλές φορές και οι δύο- έλειπαν «στα καράβια», δουλεύοντας για το ψωμί της οικογένειας. Τα παιδιά που έμεναν πίσω, με πολλή φαντασία, συνήθιζαν να φτιάχνουν μόνα τους τα παιχνίδια τους, χρησιμοποιώντας ό,τι είχαν πρόχειρο· συνήθως, ξύλο και λίγο χαρτί ή κουρέλια. Τα περισσότερα κατέληγαν να φτιάχνουν το παραδοσιακό, πλέον, καραβάκι, εμπνευσμένα από τα μακρινά ταξίδια των αγαπημένων τους προσώπων και τη νοσταλγία να τα ξαναδούν.
Το καραβάκι λοιπόν, συμβόλιζε, όχι μόνο την ανυπομονησία των παιδιών για αντάμωση με τους συγγενείς τους, αλλά και τη δική τους αγάπη για τη θάλασσα. Επίσης, μικρά καραβάκια είχαν τον ρόλο και ενός τιμητικού καλωσορίσματος για τους Έλληνες θαλασσοπόρους που επέστρεφαν στα σπίτια και τις οικογένειές τους.
Πάντως, κυρίως ανάμεσα σε ναυτικούς, ψαράδες και θαλασσοπόρους, το έθιμο με το στόλισμα καραβιού κρατάει γερά μέχρι σήμερα. Ίσως και σαν ένα τάμα στον Άι Νικόλα, προστάτη άγιο των ναυτικών.
