Σήμερα, ο χρόνος σώπασε για ένα λεπτό
κι η σιωπή έγινε γέφυρα ανάμεσα στο χθες και το σήμερα.
Ένα λεπτό που έμοιαζε αιώνας.
Στα Τέμπη έμειναν κομμάτια από νεανικά χαμόγελα
και διαδρομές που δεν ολοκληρώθηκαν ποτέ.
Μα η μνήμη τους δεν χάνεται.
Με σεβασμό τιμήσαμε σήμερα στο σχολείο μας τη μνήμη των θυμάτων της τραγωδίας στα Τέμπη και αφιερώσαμε χρόνο σε δράσεις που μας ένωσαν.
Γιατί η μνήμη κρατά ζωντανά όσα δεν πρέπει να ξεχαστούν και μας θυμίζει την αξία της ζωής και της ευθύνης.

Μιχαέλα Τσαπατώλη