Σπεντζάρη Σωτηρία

Μιχαέλα Τσαπατώλη

Όταν πριν από λίγους μήνες δύο καθηγήτριες και επτά μαθητές και μαθήτριες αποφάσιζαν να δημιουργήσουν μια σχολική εφημερίδα, κανείς δεν μπορούσε να φανταστεί πόσο γρήγορα θα γινόταν κομμάτι της καθημερινότητας του 7ου Λυκείου Καλαμαριάς. Το πρώτο τεύχος του *7ου Διαλείμματος* αγκαλιάστηκε με ενθουσιασμό από μαθητές, γονείς και καθηγητές· έγινε αφορμή για συζητήσεις, χαμόγελα και μια αίσθηση ότι κάτι νέο και όμορφο γεννιέται στο σχολείο μας.

Σήμερα, στο δεύτερο τεύχος, η ομάδα μας έχει μεγαλώσει, έχει δέσει και έχει αποκτήσει τον δικό της ρυθμό. Ο Άρης συνεχίζει να δίνει ζωή στις σελίδες μας με τα σκίτσα του, που έχουν γίνει πλέον σήμα κατατεθέν της εφημερίδας. Ο Κωνσταντίνος και ο Θωμάς, με ζήλο και επιμονή, οργανώνουν άρθρα, στήνουν ύλη και φροντίζουν κάθε λεπτομέρεια, ώστε το αποτέλεσμα να είναι αντάξιο της προσπάθειας όλων.

Η Μιχαέλα και η Μηναΐς, πάντα πρόθυμες και χαμογελαστές, κρατούν ψηλά το ηθικό της ομάδας και μας θυμίζουν ότι η δημιουργικότητα ανθίζει όταν υπάρχει καλή διάθεση. Η Μαρία και ο Νικόλας, από τη Β΄ Λυκείου, προσφέρουν τις πολύτιμες συμβουλές τους στα νεότερα μέλη, λειτουργώντας σαν μια γέφυρα εμπειρίας και καθοδήγησης. Η Μαρία και η Αλεξάνδρα φέρνουν φρέσκες, πρωτότυπες ιδέες που συχνά γίνονται η σπίθα για νέα θέματα και νέες προσεγγίσεις.

Και φυσικά, τα καινούρια μας μέλη, η Μαριάννα και η Ηλιάνα, έχουν ήδη ενσωματωθεί στην παρέα, φέρνοντας έναν νέο αέρα, μια νέα ενέργεια που μας εμπνέει να συνεχίσουμε ακόμη πιο δυναμικά.

Το *7ο Διάλειμμα* δεν είναι απλώς μια σχολική εφημερίδα. Είναι μια μικρή κοινότητα, μια ομάδα που μαθαίνει να συνεργάζεται, να δημιουργεί, να εκφράζεται. Είναι η απόδειξη ότι όταν οι ιδέες συναντούν την προσπάθεια και το μεράκι, μπορούν να γεννηθούν όμορφα πράγματα.

Σας ευχαριστούμε που είστε μαζί μας σε αυτό το ταξίδι. Συνεχίζουμε, με ακόμη περισσότερη όρεξη, ακόμη περισσότερη φαντασία και – φυσικά – με ακόμη περισσότερα διαλείμματα δημιουργίας.

Μαθητές και σχολεία της Θεσσαλονίκης ενώνουν φωνές, μνήμη και τέχνη,
για να φωτίσουν πρόσωπα και ιδανικά του Μακεδονικού Αγώνα.
Σας περιμένουμε την Τρίτη 17 Μαρτίου και ώρα 19.00 με 22.00.

Κάθε δημιουργία ξεκινά από μια μικρή σπίθα. Η δική μας σπίθα άναψε ένα συνηθισμένο απόγευμα, όταν δύο καθηγήτριες, μία μαθηματικός και μία φιλόλογος —η κυρία Μερμεκλή Ιωάννα και η κυρία Σπεντζάρη Σωτηρία— αντάλλαξαν μια απλή σκέψη: «Κι αν φτιάχναμε μια σχολική εφημερίδα;». Μια σκέψη που έμοιαζε τότε τολμηρή, ίσως και κάπως απρόσιτη, αλλά γρήγορα απέκτησε ζωή.

Η ιδέα έγινε συζήτηση, η συζήτηση όραμα, και το όραμα σύντομα βρήκε τους ανθρώπους του. Εννέα συνολικά μαθητές και μαθήτριες —η Μαρία, ο Νικόλας, η Μιχαέλα, ο Κωνσταντίνος, ο Άρης, η Μηναΐς, η Αλεξάνδρα, η Μαρία και ο Θωμάς— πρόθυμοι, γεμάτοι όνειρα, ενθουσιασμό και φρέσκες ιδέες, είπαν το μεγάλο «ναι». Μαζευτήκαμε γύρω από ένα τραπέζι, με χρωματιστά τετράδια, πρόχειρα σχεδιαγράμματα και άπειρη όρεξη να δοκιμάσουμε κάτι νέο. Έτσι άρχισε να σκαρώνεται η δική μας σχολική εφημερίδα. Και το όνομα αυτής: «7ο Διάλειμμα», για να ταιριάζει με το 7ο ΓΕΛ Καλαμαριάς.

Δεν έλειψαν, φυσικά, οι δυσκολίες. Ο χρόνος ήταν περιορισμένος, τα μαθήματα πολλά, οι υποχρεώσεις εξίσου απαιτητικές. Κι όμως, μέσα σε όλα αυτά, επιμείναμε. Πειραματιστήκαμε, συζητήσαμε, γράψαμε, σβήσαμε, ξαναγράψαμε και, στο τέλος, τολμήσαμε το πρώτο μας δοκιμαστικό τεύχος.

Κάπου εκεί, ανάμεσα σε άρθρα και διορθώσεις, ήρθε η ιδέα που έδωσε στην εφημερίδα μας χαρακτήρα. Ο Άρης, ένας από τους μαθητές μας, με το έμφυτο ταλέντο του να δημιουργεί σκίτσα σχεδόν… αστραπιαία, έφτιαξε τις δύο μασκότ μας: ένα αγοράκι και ένα κοριτσάκι, σύμβολα φρεσκάδας, νεότητας και δημιουργίας. Με ένα μολύβι και λίγες αποφασιστικές γραμμές, τους έδωσε μορφή, χαμόγελο και… μόνιμη θέση στις σελίδες μας.

Κι έτσι ξεκίνησαν όλα. Μια μικρή ομάδα, μια μεγάλη ιδέα και η πίστη ότι κάθε μαθητής έχει κάτι μοναδικό να προσφέρει. Μετά το δοκιμαστικό μας τεύχος, φτάσαμε σήμερα με χαρά να δημοσιεύουμε το πρώτο μας επίσημο τεύχος, μέσα από το οποίο φιλοδοξούμε να μεταφέρουμε τα πιο σημαντικά γεγονότα της σχολικής μας ζωής, τις δράσεις, τις σκέψεις και τις φωνές του σχολείου μας.

Η εφημερίδα μας δεν είναι απλώς ένα έντυπο· είναι χώρος έκφρασης, συνεργασίας και δημιουργίας. Κι αυτό το πρώτο μας editorial δεν είναι απλώς μια εισαγωγή, αλλά μια υπόσχεση: να συνεχίσουμε να γράφουμε, να ονειρευόμαστε και να δίνουμε φωνή σε όσους θέλουν να ακουστούν.

Το «7ο Διάλειμμα» απευθύνεται σε κάθε μέλος της σχολικής μας κοινότητας και φιλοδοξεί να γίνει ένας κοινός τόπος ενημέρωσης, σκέψης και δημιουργίας. Σας καλούμε να το αγκαλιάσετε, να το στηρίξετε και να του δώσετε ζωή με τις ιδέες και τη φωνή σας. Το πρώτο τεύχος κυκλοφορεί· η συνέχεια γράφεται μαζί σας.

Συντακτική Ομάδα                                                                                                                      Υπεύθυνες Καθηγήτριες Καθηγήτριες

Τσιρογιάννη Μαρία  (Β΄ Λυκείου )                                                                                                                  Μερμεκλή Ιωάννα ΠΕ02

Τσουκαλάς Νικόλας  (Β΄ Λυκείου )                                                                                                                    Σπεντζάρη Σωτηρία

Γλυκού Μηναΐς (Α΄ Λυκείου )

Κωνσταντινίδου Μαρία (Α΄ Λυκείου )

Μητσόπουλος Θωμάς  (Α΄ Λυκείου )

Τσαπατώλη Μιχαέλα  (Α΄ Λυκείου )

Χαραλαμπάκης  Άρης  (Α΄ Λυκείου )

Ψαρράς Κωνσταντίνος (Α΄ Λυκείου )

Η νεαρή μαθήτρια μιλά για τα συναισθήματά της μετά τη διάκριση, τη διαδρομή της στη ρομποτική, τις δυσκολίες που αντιμετώπισε, αλλά και τα όνειρά της για το μέλλον.

— Δανάη, πώς αισθάνθηκες όταν έμαθες ότι η έρευνά σου κατέκτησε την πρώτη θέση;
Τα συναισθήματα που ένιωσα ήταν απίστευτη χαρά και έκπληξη. Έμαθα για τη διάκριση μέσα στην τάξη, όταν μου το ανακοίνωσε ο διευθυντής του σχολείου μας, ο κ. Μανδαλίδης. Ένιωσα μεγάλη περηφάνια και χαρά, γιατί μαζί με την ομάδα μου καταφέραμε να κατακτήσουμε το πρώτο βραβείο.

— Ποιο ήταν το πρώτο πράγμα που σκέφτηκες εκείνη τη στιγμή;
Σκέφτηκα ότι όλη η σκληρή δουλειά που έχουμε κάνει με την ομάδα μου απέδωσε και αναγνωρίστηκε σε τόσο υψηλό επίπεδο.

— Πότε άρχισες να ασχολείσαι με τη ρομποτική;
Τη ρομποτική τη γνώρισα στο δημοτικό σχολείο, μέσω του ομίλου ρομποτικής που συντόνιζε η καθηγήτρια Πληροφορικής. Από τότε την αγάπησα. Συμμετείχα σε διαγωνισμούς και αργότερα, στο γυμνάσιο, έγινα μέλος της αγωνιστικής ομάδας FLL «C’est la vie», γεγονός που με ώθησε να ασχοληθώ ακόμη πιο ενεργά. Τα τελευταία 2 χρόνια είμαι και μέλος της Εθνικής ομάδας ρομποτικής συμμετέχοντας στην παγκόσμια ολυμπιάδα ρομποτικής First Global Challenge.

— Μίλησέ μας για το project «Grow High».
Το «Grow High» είναι ένα αυτόνομο σύστημα καλλιέργειας λαχανικών, ειδικά σχεδιασμένο για μπαλκόνια. Αποτελείται από γλάστρες ή ζαρντινιέρες τοποθετημένες περιμετρικά στο μπαλκόνι που κρέμονται από τα κάγκελα, μέσα στις οποίες καλλιεργούνται φυτά που ευδοκιμούν σε περιορισμένο χώρο.

Πάνω στα κάγκελα υπάρχει ένα σύστημα ραγών, στο οποίο κινείται ένα ρομποτικό όχημα. Το ρομπότ ποτίζει τα φυτά, πραγματοποιεί μετρήσεις με αισθητήρες – όπως αισθητήρα υγρασίας εδάφους – και μέσω περιστρεφόμενης κάμερας εντοπίζει ποια φυτά έχουν καρπούς, ειδοποιώντας αυτόματα τον χρήστη.

Η επικοινωνία με τον χρήστη γίνεται μέσω της εφαρμογής «Grow High App».

— Δούλεψες μόνη σου;
Όχι, το project ήταν ομαδική εργασία. Συνεργάστηκα με την πολύ καλή μου φίλη Μιχαέλα Λουκία Κρασνίδου από το ΔΗΜ.Ω.Σ. ΓΕΛ Ξάνθης. Γνωριστήκαμε στην Εθνική Ομάδα Ρομποτικής και δουλέψαμε μαζί, κατακτώντας την πρώτη θέση.

— Ποιες δυσκολίες αντιμετωπίσατε;
Η μεγαλύτερη δυσκολία ήταν η έλλειψη χρόνου και η απόσταση, καθώς εγώ βρίσκομαι στη Θεσσαλονίκη και η Μιχαέλα στην Ξάνθη. Το μεγαλύτερο μέρος της δουλειάς έγινε εξ αποστάσεως, όμως δεν αφήσαμε αυτό να μας αποθαρρύνει.

— Τι αποκόμισες από αυτή τη διαδικασία;
Απέκτησα πολλές τεχνικές δεξιότητες, όπως σχεδιασμό 3D (CAD), γνώσεις ηλεκτρονικών και προγραμματισμού. Παράλληλα, βελτίωσα την ικανότητά μου στην έρευνα, στις παρουσιάσεις και στη συνεργασία. Έμαθα να διαχειρίζομαι καλύτερα τον χρόνο μου και να επιμένω, παρά τις δυσκολίες.

— Θα ήθελες να ασχοληθείς επαγγελματικά με τη ρομποτική;
Σίγουρα. Όνειρό μου είναι να ασχοληθώ με τη ρομποτική και την τεχνολογία, ιδιαίτερα στον τομέα του διαστήματος, σχεδιάζοντας και κατασκευάζοντας rovers, δορυφόρους και πυραύλους.

Η επιτυχία της Δανάης Γεωργοπούλου αποτελεί πηγή έμπνευσης για τη μαθητική κοινότητα και αποδεικνύει ότι η καινοτομία και η επιμονή μπορούν να οδηγήσουν σε σημαντικές διακρίσεις.
Δημοσιογράφοι
Γλυκού Μηναϊς
Μουστάκα Αλεξάνδρα

1)      230 gr αλεύρι

2)      460 gr γάλα

3)      2 αυγά

4)      Αλάτι , ζάχαρη

5)      Λάδι στο ταψί

6)      Τυρί φέτα

Εκτέλεση :

Ζεσταίνουμε τον φούρνο στους 180⁰ C . Τοποθετώ το ταψί με το λάδι που έχω αλείψει μέχρι να βγάλει καπνούς. Απλώνουμε στο ταψί το μίγμα αλεύρι γάλα αυγά αλάτι ζάχαρη  . Λιώνω – κομματιάζω τυρί φέτα με τα δάχτυλα και το μοιράζω σε όλο το ταψί  να πάει παντού, ιδιαίτερα στις γωνίες και στην περίμετρο. Ψήνω στους 180^ο C στη μεσαία σχάρα . Τσεκάρω στα 15 min. Συνεχίζω το ψήσιμο για 12 λεπτά ακόμη συνολικά 27 λεπτά. Η πανεύκολη πίτα του ΜΠΑΜΠΑ είναι έτοιμη.
Χαραλαμπάκης Άρης

Τσαπατώλη Μιχαέλα