ΚΑΛΑΜΑΤΙΑΝΟΣ
Ο Καλαματιανός είναι ένας από τους πιο γνωστούς παραδοσιακούς ελληνικούς χορούς και προέρχεται από την Καλαμάτα της Πελοποννήσου, απ’ όπου πήρε και το όνομά του. Είναι κυκλικός χορός, όπου οι χορευτές πιάνονται από τα χέρια και κινούνται προς τα δεξιά, με τον πρώτο της γραμμής να έχει τη δυνατότητα να κάνει φιγούρες. Χορεύεται σε ρυθμό 7/8 (3-2-2) και αποτελείται από 12 βασικά βήματα, με σχετικά ζωηρό αλλά ομαλό τέμπο που τον κάνει ιδανικό για γλέντια και κοινωνικές εκδηλώσεις. Οι ρίζες του φτάνουν μέχρι την αρχαιότητα και συχνά συνδέεται με τον αρχαίο χορό «Όρμο». Παρόλο που ξεκίνησε από τη Μεσσηνία, έχει διαδοθεί σε όλη την Ελλάδα και σήμερα θεωρείται πανελλήνιος χορός, καθώς συναντάται σε πανηγύρια, γάμους και εθνικές γιορτές, διατηρώντας μικρές τοπικές παραλλαγές αλλά την ίδια βασική μορφή και χαρακτήρα.
ΤΣΑΜΙΚΟΣ
Ο Τσάμικος είναι ένας από τους πιο επιβλητικούς και ιστορικούς παραδοσιακούς ελληνικούς χορούς, με κύρια προέλευση την περιοχή της Ηπείρου, αν και χορεύεται ευρύτερα και στη Στερεά Ελλάδα και την Πελοπόννησο. Είναι αργός, βαριάς έκφρασης χορός σε ρυθμό 3/4, που αποπνέει λεβεντιά και δύναμη, και χορεύεται σε ημικύκλιο , με τους χορευτές να κρατιούνται από τα χέρια. Ο πρώτος της σειράς έχει πρωταγωνιστικό ρόλο, καθώς εκτελεί εντυπωσιακά άλματα και φιγούρες, που απαιτούν ισορροπία και δεξιοτεχνία. Ο Τσάμικος συνδέεται έντονα με την ιστορία και ιδιαίτερα με την περίοδο της Ελληνική Επανάσταση του 1821, καθώς θεωρείται χορός των κλεφτών και των αρματολών και συμβολίζει την ανδρεία και την ελευθερία. Σήμερα χορεύεται σε εθνικές γιορτές, παρελάσεις, πανηγύρια και επίσημες εκδηλώσεις, διατηρώντας τον αυστηρό και περήφανο χαρακτήρα του, ενώ παραμένει ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα στοιχεία της ελληνικής παραδοσιακής κληρονομιάς.
ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΥΛΑ
Η «Παρασκευούλα» είναι ένα από τα πιο γνωστά παραδοσιακά δημοτικά τραγούδια της Ελλάδας, που συνδέεται κυρίως με τον χορό Τσάμικο και συναντάται ιδιαίτερα στην Ήπειρο και τη Στερεά Ελλάδα. Το τραγούδι αφηγείται με απλό και λαϊκό τρόπο μια ιστορία γύρω από μια κοπέλα, την Παρασκευούλα, και συχνά εκφράζει συναισθήματα αγάπης, θαυμασμού ή και κοινωνικών σχέσεων της εποχής. Χαρακτηρίζεται από τον αργό και βαρύ ρυθμό του Τσάμικου (3/4), που δίνει έμφαση στη λεβεντιά και την εκφραστικότητα των χορευτών, ιδιαίτερα του πρώτου που κάνει φιγούρες. Το δεύτερο μέρος του τραγουδιού Παρασκευούλα συνδέεται με τον χορό Καλαματιανό και παρουσιάζει πιο ζωηρό και εύθυμο χαρακτήρα σε σχέση με το πρώτο μέρος που είναι Τσάμικος. Σε αυτό το σημείο αλλάζει ο ρυθμός σε 7/8 (3-2-2), δίνοντας μια πιο γρήγορη και ρυθμική κίνηση στους χορευτές, οι οποίοι σχηματίζουν κύκλο ή ημικύκλιο και κινούνται προς τα δεξιά με τα χαρακτηριστικά 12 βήματα του Καλαματιανού. Ο χορός γίνεται πιο συμμετοχικός και «ανοιχτός». Το πέρασμα αυτό από τον αργό και επιβλητικό Τσάμικο στον πιο ζωηρό Καλαματιανό δίνει μια δυναμική εναλλαγή στο γλέντι, κρατώντας το ενδιαφέρον και τη διάθεση των συμμετεχόντων ζωντανή.
ΣΥΡΤΟΣ
Ο Συρτός είναι ένας από τους πιο διαδεδομένους και βασικούς παραδοσιακούς ελληνικούς χορούς, που συναντάται σε πολλές περιοχές της Ελλάδας με μικρές τοπικές παραλλαγές, ιδιαίτερα στην Πελοπόννησο και στα νησιά του Αιγαίου. Χορεύεται σε γραμμή , με τους χορευτές να κρατιούνται από τα χέρια και να κινούνται προς τα δεξιά με ομαλά, «συρτά» βήματα, από όπου προέρχεται και το όνομά του. Ο ρυθμός του είναι συνήθως 2/4 ή 4/4, πιο ήρεμος και σταθερός σε σχέση με άλλους χορούς, γεγονός που τον καθιστά εύκολο και ιδανικό για όλους, ακόμη και για αρχάριους. Ο πρώτος χορευτής μπορεί να προσθέσει απλές φιγούρες, αλλά γενικά ο χορός δίνει έμφαση στη συλλογικότητα και τη συμμετοχή. Ο Συρτός έχει βαθιές ρίζες που φτάνουν μέχρι την αρχαιότητα και αποτελεί βασικό στοιχείο της ελληνικής παράδοσης, καθώς χορεύεται σε πανηγύρια, γάμους και κοινωνικές εκδηλώσεις, διατηρώντας τον ζωντανό χαρακτήρα του μέχρι σήμερα.
