Νίτσα μου, κορωνίτσα μου,

κακά μαντάτα φέρνω·

μα προτού σ’ τα εξομολογηθώ,

θέλω να ξέρεις πως υποφέρω.

 

Γιώργη μου, καμάρι μου,

αστέρι στο σκοτάδι της καρδιάς μου,

ό,τι κι αν θέλεις να μου πεις,

εγώ θα ’μαι κει, χάμου,

μες στην αγκαλιά σου.

 

Το πρόβλημα είναι αυτό,

γλυκιά μου οπτασία:

στα ξένα πρέπει να διαβώ,

μεροκάματο να βγάζω,

τον γάμο να ετοιμάζω.

 

Σ’ εκείνο το «σια πέρα» σαν διαβείς,

εμένα θα ξεχάσεις·

άλλη αγάπη εσύ θα βρεις

και θα με ξεπεράσεις.

 

Μα τι λόγια είναι αυτά,

κορώνα μου γλυκιά;

Που ’γω για σένα θα κάνω πράματα πολλά.

 

Αν θες πράματα πολλά

εσύ για μένανε να κάνεις,

ταχιά μαζί σου να με πάρεις.

Αλέξανδρος, Δημήτρης, Θανάσης, Τζέυ